En toen was het vrijdag.

En braken mijn vliezen.
's Morgensvroeg, rond een uur of vijf.

Omdat mij de avond voordien gemeld was dat mijn vroedvrouw verlof had dacht ik: "Ik ga wachten en ga ze vanaf een deftig uur stalken zodat ze niet anders kan dan toch komen" Dat deed ik om 9 uur, vond ik een deftig uur.
Helaas was iemand mij voor met net hetzelfde gedacht verdorie, tijd voor plan B.

Plan B: Hou alles nog op, tot de vroedvrouw in kwestie kind één ter wereld heeft geholpen om dan kind twee te verlossen.
Niet doen bij plan B: bewegen, Gini drinken, en denken dat het begonnen is.
Check!

Rond vier uur bel ik -gewoon uit interesse, niet dat ik iemand wil opjutten- even naar de vroedvrouw en blijkbaar is bevalling één stilgevallen ... tijd voor plan C.

Plan C: Zo snel mogelijk bevallen, iemand met echte persweeën gaat altijd voor!
Doen bij plan C: Gini drinken, wandelen, een voetmassage, het te verlossen kind visualiseren en vertellen dat het mag komen en wel NU, START!
Ik ben bekend met de procedure want mijn vorige bevalling begon net hetzelfde, toen kreeg ik na 14 uur niks stevige weeën en na 25 uur een kind, netjes gewerkt, want een bevalling die met gebroken vliezen begint moet binnen de 24 uur stevig in arbeid zijn of ze moeten enge dingen doen als inleiden, niet bepaald het idee dat ik voor ogen had.

En toen was het zaterdag.
Resultaat 24 uur na het breken van de vliezen: Niks, noppens, nuldebotten.

Lap.

Er wordt bloed getrokken, mijn temperatuur wordt genomen en er wordt voor de zekerheid getest of ik echt wel vruchtwater heb verloren.
Resultaat: geen drup, mijn vliezen zijn nog intact.

Besluit: Ik ben incontinent ipv bevallen.
Tof.

Op naar zondag, de dag dat mijn vroedvrouw echt niet kan komen.
U wacht toch mee?

Tap tap tap

Maandag was ik helemaal klaar om te bevallen, ik had die datum vastgelegd omdat ik dan net als bij Jef drie dagen te vroeg zou bevallen, dat leek mij allemaal zeer logisch.
De maandag passeerde.
De dinsdag passeerde ook.
Dus woensdag stopte ik met wachten en ging maar wat in den hof werken, de aardappelen moesten nog altijd uit de grond, er was uiteraard de zekerheid van onkruid, ik zaaide groenbemesters en plukte een courgette of vier.
Mij ondertussen realiserend dat het dit jaar gene vette is geweest, ik heb merkelijk minder courgettes dan andere jaren, de Nieuw-Zeelandse spinazie die andere jaren een half perk in beslag neemt is nu eerder een zielig potplantje, per broccoliplant hebben we maar een portie broccoli gehaald, miserie troef, het enigste dat wel groeide en bloeide waren de tomaten, maar die heb ik van colere uitgetrokken want de slakken aten er meer van dan wij omdat ik niet de moeite had gedaan om ze op te binden en ze half op de grond hingen, ik geen tomaten, de slakken ook niet. Het perk met de tomaten had in het voorjaar een dikke laag paardenmest gehad de andere perken ( buiten de wortels en bonen, die deden het ook goed) kregen compost, dus de conclusie is dan dat de grond in de andere perken uitgeput is geraakt na vier jaar moestuinieren en moet ik volgend voorjaar meer compost laten aanrukken omdat de compost die ik zelf maak niet voldoende is.
Waar halen ecologische tuiniers hun compost is dan de volgende vraag?



Met de courgetten maakte ik 's avonds het dit, zeker eens proberen.

Gehakt met courgette
Nodig:
-400 gram gehakt
-1 rundbouillonblokje
-1 kleine courgette, in blokjes
-1 ajuin, gesnipperd
-400 gram tomaten in blokjes
-1/2 eetlepel paprikapoeder
-1 teentje look
-Olijfolie

-Bak het gehakt tot het begint te kleuren, voeg ui en knoflook toe.
-Doe de paprikapoeder erbij en bak even mee.
-Doe er dan de in blokjes gesneden courgette bij en bak tot de courgette mals is.
-Giet de tomaten bij het gehakt en laat 20 minuten sudderen, voeg water toe wanneer nodig.
-Lekker met puree of gekookte aardappelen, geprakt ter plaatse.

En toen was het woensdag

En toen trok ik een nummerke

En toen won Ilse

Maar Ilse voelde het al heel de tijd.


Ilse, mail je mij je adres?

Vroedvrouwen en zakskes.

Toen ik zwanger was van Jef heb ik de boeken van Leen Massy verslonden, ik weet niet of ik toen al had besloten dat ik thuis ging bevallen maar in ieder geval is het er wel van gekomen, niet met Leen maar met Lieve een andere geweldige vroedvrouw die hopelijk ook deze keer bij de bevalling zal aanwezig zijn.
Ondertussen heeft Leen het vroedvrouwenleven vaarwel gezegd, is een chambres d' hôtes begonnen in Frankrijk én hebben we elkaar leren kennen, of hoe klein de blogwereld eigenlijk wel niet is.
Onlangs vroeg ze of ik voor haar iets wou maken, het maakte eigenlijk niet zo uit zei ze, "Doe maar iets", toen puntje bij paaltje kwam wou ze eigenlijk liefst van al een granenkussentje en als het even kon zou ze er graag "De zsazsazak" op hebben staan. "Dat lukt nog wel voor de bevalling hé?" vroeg ze allerliefst. Wat iemand in Zuid-Frankrijk in augustus met een granenkussen gaat doen is me een raadsel en ik heb er wijslijk niet naar gevraagd.

Het luierzakje, revisited. En WIN!

Eloleo had gelijk, het vorige luierzakje was voor verbetering vatbaar en ze deed dat dan ook meteen maar even. Dus kon ik ook niet blijven rondlopen met iets wat niet hip meer is, ik nam mijn rol toille ciree en probeerde ook iets, het werd dit.
En omdat ik meteen twee versies maakte en maar er maar een nodig heb mag de onderste ergens anders naartoe.
Maar niet zomaar natuurlijk, ha neen.
Misschien hebben jullie opgevangen dat we nogal met een naamissue zitten, ttz een meisjesnaam hebben we al eeuwen, maar de jongensnaam blijft een ramp, we geraken er niet en de tijd dringt (serieus).
Iedereen kwalificeert zich voor de wedstrijd door drie jongensnamen te noemen (echt waar, ik meen het) en volgende week woensdag trek ik een strootje, zo simpel gaan we dat hier aanpakken. Start!
Edit: Ik ga de baby dus niet een van de namen geven van het strootje dat ik trek, zo erg is het nu ook weer niet.
Ah ja, er staat nergens op dat het voor luiers is, dus luierloze mensen kunnen ook meedoen en er hun rondslingerende papieren, enveloppen of geld of euh allee ja koffiefilters ofzo insteken.

Toch tof hé?
En idd, ik gebruik geen stoffen luiers, nu zijde verschoten hé?
Ik vind dat echt allemaal héél tof en plezant, maar ik kan dat geld er niet aan geven jong, en ik weet dat het in the end allemaal goedkoper uitkomt en al wat ge wilt, maar ik begin er gewoon effenaf niet aan. Maar ik eet groenten uit den hof dus ecologisch gezien trekt het dat mss wat recht. En nog iets, ik vind die dikke poepen niet tof, maar dat heb ik niet gezegd hé.
Want eigenlijk vind ik dat allemaal wel leuk hoor.

En nog een snelle handleiding.

Nodig:
-2 stukken stof van 51 op 25, je kan zowel stof als toille ciree nemen of een combinatie
-Biaislint, 120 cm lang, ik heb dun biaislint gebruikt omdat ik dat hier liever zie, maar het maakt dus niet uit.
-Velcro, ik heb een cirkeltje geknipt uit velcro van 3 cm breed, maar je kan evengoed het normale van 2,5 cm nemen, of breder en er dan een vormpje uitknippen zoals ik hier deed.

1. Knip de stukken stof uit.
2. Op 9 aan de ene kant en 11 cm aan de andere kant zet je onder- en bovenaan een miniem (als je smalle biais gebruikt) knipje, daar waar ik het blauwe stippenlijntje heb getekend dus.
3. Stik de velcro op de buitenkant, op de aangeduide plaats bij het patroontje.
4. Stik de biais vast op de korte zijden, door de twee lagen stof die met hun achterkant tegen elkaar liggen.
Als je niet goed weet hoe hieraan te beginnen kijk dan even hier.
5. Plooi op de knipjes en stik ook daar het biailint vast, de hoekjes kan je zo aanpakken.
Klaar

Zomers eten

Neen neen, ik ben niet bevallen, anders zou er hier een andere foto staan, niet waar?
Ik wou maar even laten zien wat wij hier deze dagen eten.
Caeser salade dus, hier het recept.
Lekker als voorgerecht, met iets lichters als hoofdgerecht, een simpel pastaake of zo.

En dan 's middags ook zoiets simpels gelijk tomaat mozzarella met wat lekker brood.
Geen recept, gewoon wat tomaten snijden, kruiden met peper en zout, mozzarella over de kaas verscheuren (veel cooler dan plakjes snijden) , kruiden, basilicum snipperen (met de schaar, ook veel cooler) en dan lekkere olijfolie.
Oh ja, neem deftige mozzarella, met een buffel op het zakje, niet van die rubbere van het huismerk.

Meer moet dat niet zijn.

En jullie wat komt er bij jullie op tafel?

En Mme Zsazsa? Zij stempelde lustig verder.

Stempels maken is echt leuk, allee dat klinkt onnozel maar het is wel waar.
Hier kan je zien hoe ik het doe en met wat en dan kan je er aan beginnen.
En wanneer ze klaar zijn is de volgende generatie aan de beurt.

En nog eens labels

Eerst was er een doos in een kast, toen was er een doos in een kast die niet meer dichtging en dan kwamen er nog een hoop zakken bij. Om maar te zeggen dat ik niet bepaald volgens een deftige methode de te kleine kleding van Jef bijhield. Met die doos werd ik vorige week geconfronteerd toen ik eens snel al de babykleding ging sorteren. Dat viel dus dik tegen.
Ondertussen zit alles in zakken met vooraan de maat er op geschreven, doen jullie dan dan meteen of is er nog een betere manier?
De zelfgemaakte kleding was niet zo simpel in zakken te steken omdat ik meestal niet echt een idee had over de exacte maat en zo komen we bij de bovenstaande foto!
Vanaf nu krijgt elk zelfgemaakt kledingstuk een maatlabeltje en momenteel zitten we aan maat 104.
Waarschijnlijk kan je in fourniturenwinkels lintjes kopen waar maten op staan, maar zelfgemaakt is leuker, ah ja.

En dan zijn er verschillende mogelijkheden, je kan met je machine de maat borduren op een lintje, met een iets "deftiger" machine moet dit kunnen. Je kan op je computer een leuk lettertype kiezen en het afprinten op stof, maar sinds we een laserprinter hebben is printen op stof niet meer mogelijk (en dat heeft even geduurd voor ik dat doorhad), je kan printen op transferpapier en het dan op stof strijken (ook niet mogelijk met een laserprinter) en je kan waarschijnlijk nog een hoop andere dingen, maar ik maakte een stempel.

Hier kan je zien hoe.
Voorheen gebruikte ik een simpel stempelkussen als inkt, maar het kan ook met echte textielinkt* wat uiteraard beter geschikt is voor zo'n dingen.
Het heeft even geduurd voor ik doorhad hoe je dat het beste aanpakt maar deze manier blijkt aardig te lukken.
1. Zorg dat de te bedrukken stof op een harde ondergrond ligt, plak het eventueel vast.
2. Maak een stempelkussen, bv door een lapje stof rond een kartonnetje te rollen, maak het stempelkussen niet te zacht anders komt er ook inkt op de delen die niet mogen afgedrukt worden.
3. Gebruik niet teveel inkt, om dezelfde reden als 2.

Wanneer het droog is fixeer je de inkt door er een stuk bakpapier op te leggen en heet te strijken, plooi de labeltjes dubbel met de goede kant tegen elkaar en stik de rand toe, knip de hoekjes weg en draai goed.
Strijk de labeltjes nog eens plat.
Je kan ook stempelen op een lintje zoals hier maar ik vond een leuk stofje plezanter.

Omdat dit zoveel plezanter is dan eender welke methode doe ik dit nu ook voor de labeltjes die ik bij een zsazsapakket doe, voorheen drukte ik ze af op transferpapier omdat de tekening te fijn is om zelf uit te stansen tot er vorige week onverwacht een stempel met diezelfde afbeelding in mijn bus zat, werk van een kaboutertje?

*Lizzy van de Vlijtige Liesjes heeft mij dit ingefluisterd, ere wie ere toekomt!

Smalle Jef showt een najaarsbroek.

Ik moet hem precies eens wat meer eten geven, mijne smalle Jef, maar eigenlijk is hij alleen wreed gespierd met geen grammeke vet, helemaal de mama.
Maar allee daar gaat het niet over, het gaat over de broek, een broekje uit stevige katoen met hier en daar een wit biezeke en een ingestikt plooike om keurig te starten in het nieuwe schooljaar.
De biezekes zitten onderaan de pijpen en vooraan en achteraan aan de zakken, tof, al zeg ik het zelf.
Ik heb er geen paspelband voor opgeofferd maar gewoon een strook witte stof geknipt en dubbelgestreken want als je niet met bochten zit dan moet zo'n bandje niet zo nodig. Het wit biezeke aan de voorste zakken is eigenlijk de binnenzak die komt piepen, volgens mij veel makkelijker dan met een paspelband te werken.


Wacht, nog wat over die zakken, Eloleo ruilde een tas tegen een broek van Annemie, nu moesten er in dat broekje zakken zitten en in het patroon waren de zakken niet inbegrepen, dus vroeg Annemie of dat moeilijk was om daar toch een broekje met zakken van te maken, ik zei: "Bah, neen" en maakte de volgende handleiding, misschien dat u er ook iets mee bent?


Neem een broek met zakken uit de kast zodat je dit er ten allen tijden dit erbij kan nemen om te bekijken.

1. Niet bepaald noodzakelijk, maar op deze manier kan je de exacte vorm van je zak bepalen.
Reconstrueer de patroonlijn, dwz teken op het patroon de lijn waarop je stikt, meestal is dit 1 cm naar binnen, in de stikvolgorde of in de beschrijving staat altijd hoeveel naadwaarde inbegrepen is. Soms is er geen naadwaarde bijgetekend, maar dan staat dit er ook duidelijk in.
Als je hier je hoofd niet over wil breken, vergeet dan de rode lijn en begin bij stap 2.
2.Teken de vorm van je zak (de rechtse rode lijn) dit kan een gebogen lijn zijn zoals hier, een hoekje of een rechte lijn, alles is goed. Teken ook de links rode lijn, tot hier komt de zak. Van deze lijn zie je aan de buitenkant niks.
Maak de zak diep genoeg.
3. Teken parallel met de lijn aan de rechtse kant een tweede lijn op exact 1 cm.
Een geodriehoek is hier handig bij.
Gom de originele lijn weg maar laat de eerste en de laatste cm staan (hier rood), dit worden knipjes.
4. Klaar, haal er nu de 3 patroondelen uit zoals op de tekening.
Neem de knipjes van stap drie over op de inkijkzak.
De broek en tegenzak passen precies op elkaar.
-Knip de patroondelen uit de stof, als je met een stugge of dikkere stof werkt gebruik dan voor de tegenzak een andere stof, dunne katoen of eventueel zelfs voering. Knip de knipjes 5 mm in, in de inkijkzak.


1. Leg de tegenzak op de broek met de goede kanten op elkaar en stik vast, alleen waar de rode streep staat.
Maak bij al de rondingen knipjes tot op 2 mm van het stiksel.
2. Flap de tegenzak naar achter, strijk eventueel het stiksel plat en stik vast op +/-5 mm aan de goede kant van de broek.
3. Leg de broek met de vastgestikte tegenzak op de inkijkzak, de knipjes moeten exact overeenkomen met de rand van de zak, zowel bovenaan als opzij. Stik vast (boven en links)
Je hebt nu terug het precieze patroon waar je mee begonnen bent.
4. De zak moet nog toegestikt worden, flap hiervoor het broekdeel omhoog/uit de weg en stik of zigzag van boven tot onder vast.

----

Als je een biezeke wil aan je zak zoals hier, dan kan je dat doen met een paspelband of je kan dat (volgens mij) veel makkelijker doen door je tegenzak in de kleur stof te nemen van het gewenste biezeke. Bij stap 2 laat je de tegenzak dan een beetje piepen en stik je het zo vast, je doet dit door de stof wat te rollen tussen je vingers, ook niet teveel want dan gaat de naad opfrommelen. Eerst eens opentrekken en dan fijntjes de tegenzak wat naar boven rollen lukt best goed na wat oefening.
Let wel: Je zakken passen dan niet meer perfect aan elkaar, bij stap 4 ga je zien dat de inkijkzak ongeveer 5 mm langer is, maar dat geeft geen problemen voor het uiteindelijke resultaat.
Bij stap 3 leg je de rand van het broekdeel op de knipjes van de inkijkzak, niet het biezeke, want dat is er extra bijgekomen.

Begrijp je?

En toen ...

En toen was ik ineens hoogzwanger en zeiden mensen dingen als "Wow dat is voor morgen zeker" en "Amai alles naar vanvoor, dan is het een meisje" of "Zoooo, puntige buik hé dan is het een jongen" en een hele leuke was "Goh, langs achter kan je niet zien dat je zwanger bent". Die laatste is trouwens echt waar!
Maar dat dacht ik vorige keer ook en toen kwam ik euheum zo'n 30 kilo bij waarvan er zeker 15 in mijn onderkin zaten, enfin, bij 26 kilo extra stopte ik met mezelf te wegen en toen moest ik nog wel efkes. Of stopte ik met mezelf te wegen omdat ik de weegschaal niet meer kon zien, ik heb het verdrongen.
Deze keer heb ik OPGELET, maar één warme maaltijd per dag en niet per se elke avond een coupe bananensplit met slagroom en 's morgens eens iets anders dan drie chocoladebroodjes met schijfjes banaan en van die dingen, en blijkbaar helpt het wel, want nu kom ik (net) nog niet aan de helft, hopelijk zegt het ook iets over het geboortegewicht van de baby want van Jef had ik toch efkes mijn bekomst.
Alles onder de 4,200 kg is goed, en dat mag dan gi-gan-tisch lijken, volgens de gerenomeerde Dr Cha'ban waar ik voor de show ook maar eens op consultatie ging gaat dat allemaal geen problemen geven gezien de 5 kilo van Jef, wat de Huismoeder dan weer de uitspraak ontlokte "Dus volgens hem is het daar vanonder de Kennedytunnel, tof!".
Merci Huismoeder, zo had ik het nog niet bekeken.

Ondertussen ben ik al weken frambozenbladthee aan het drinken, zwem/hang ik elke dag een uur in het zwembad want een sportieve vrouw bevalt gemakkelijk én elke dag weken zou helpen om niet in te scheuren volgens een andere vroedvrouwenvolkswijsheid.
Nog andere wijsheden te delen?

Aardbeienijsjes

Mijn grootmoeder zaliger maakte in de zomer de lekkerste ijsjes van héél de wereld.
Met de eerste aardbeien begon mijn smeekbede om de diepvriezer te vullen, spijtig genoeg heb ik nooit met veel attentie het proces gevolgd en zodoende ging het recept verloren, eeuwig zonde.
Maar ik ben er bijna, ik heb al vanalles geprobeerd maar nu ben ik er heel dichtbij, aan u om het mij te vertellen.

Nodig:
-Twee doosjes aardbeien, gewassen en in schijfjes gesneden.
-Suiker naar smaak, de eerste aardbeien zijn veel minder zoet dan de aardbeien die nu verkocht worden, neem een gemiddelde van 100 gram per doosje, ik gebruik rietsuiker of agavesiroop.
-Het sap van één citroen en het dubbele aan water.

-Verwarm het water met het citroensap en de suiker tot je een pruttelende siroop hebt, voeg de aardbeien toe, roer en haal van het vuur.
-Mix alles kort en giet in ijslollyvormpjes (Tupperware, Ikea, mss de Hema?)
-Klaar!