De zonen op zaterdag

Terwijl den ene al kruipend vertrok


Ging den andere verkleed op pad


Beide dezelfde richting uit


Naar waar de koffie altijd warm is en de melk koud. (En de pudding heerlijk)
Marie, 92 jaar en 2 weken ouder dan Abel, maar toch evenveel tanden.


Daar gaan wij graag op bezoek se.

Er voor gedane asymmetrie

Ja, waar begin ik.

Het rokje maakte ik een tijdje geleden.
De pose is geposeerd.
De schoenen had ik net uitgedaan.
Mijn hoofd knipte ik er af.
Mijn voeten dan ook maar.
En dan vond ik het eigenlijk nog wel meevallen.
Elza vindt het op een 3 Suisses fotooke gelijken.
Jaloers hé want zij heeft natuurlijk niet zo'n rokske.




Ik verknoeide het wel een beeteken, ik maakte een tailleband op vorm en zette voor de een of andere reden de knoop niet in het midden, maar zowat naar rechts, onnozel want nu lijkt het een missing.
Ik twijfelde over de kleur van het paspelbandje en ik weet het nog altijd niet, maar al bij al valt het volgens mij wel mee ondanks de missing en Zwitserse pose.

Vrijdag visdag

Dit moest eigenlijk met een hele zalm, dan kon ik de buikholte vullen met kruiden.
Stylistisch zou dat een betere keuze geweest zijn.

Nu ga ik echt mijn best moeten doen om u te overtuigen dat dit écht heel lekker is, want zo ziet het er niet uit komt erbij dat "zalm met venkel" nogal droog en saai klinkt gelijk in: "Ppff het is vrijdag, we zullen maar vis eten zeker."
Zo is het dus niet mensen, dit is écht lekker.
Voila.


Nodig voor vier personen:
-6 stukken zalm of één groot stuk
-1,5 kilo aardappels met rode schil, ongeschild in plakjes van 0,5 cm
-2 jonge venkels, elk in zes stukken
-olijfolie
-klein bosje verse dille
-klein bosje vere bladpeterselie
-klein bosje dragon
-2 biologische (want je gebruikt de schil) citroenen
-extra vierge olijfolie

-Verwarm de oven voor op de hoogste stand.
-Besprenkel de aardappelen en venkel royaal met olijfolie, hussel door elkaar, kruid met peper en zout en zet in de oven.
-Rasp één citroen boven de kruiden, hak alles samen fijn.
-Snij de citroen in plakjes
-Neem de zalm uit de koelkast en dep droog met wat keukenpapier.
-Maak met een scherp mes inkepingen, kruid met peper en zout en vul de inkepingen met de gehakte kruiden.
-Haal de aardappels uit de oven, schud door elkaar verdeel de schijfjes citroen zo over de aardappelen dat ze straks helemaal bedekt zijn door de zalm en leg die laatste er bovenop.
-Besprenkel met olijfolie en zet weer in de oven.
-Verlaag na een kwartier de oven naar 180° en laat nog een kwartier in de oven.
-Controleer of de vis gaar is, haal uit de oven, knijp de resterende citroen er over uit en besprenkel met de extra vierge olijfolie.

Ah zo lekker seg!



Ik rasp sinds kort citroenen met dit, dat ik hier kocht waar ze nog allemaal leuke keukendingen van dat merk hebben zoals dit en nog veel meer.

Het recept komt uit de Delicious van juli 2010, maar dat boekje ligt al niet meer in de winkel maar dat is niet erg want voor de rest stond er precies niet veel meer in.

De koers?

Wacht hij op de koers?




Niet vandaag.
Vandaag spaart hij voor een ijsje.

Straatartiesten in de Kempen, de dapperste van "zallemaal".

De ochtend met Mme Zsazsa

Een van de favoriete momenten van de dag.
Versta me met niet verkeerd, opstaan is nog steeds de hel en als iemand mij een paar jaar geleden had verteld dat ik ooit blij zou zijn om tot acht uur te mogen slapen had ik gillend weggelopen.
Ik denk dat er weinig mensen zijn die zo slecht uit hun bed kunnen als ik.
Maar.
Eens goed wakker en uit bed, valt het meestal allemaal wel mee.

In de vakantie is het nog minder erg, Abel wordt wakker, drinkt en houdt zichzelf dan wat bezig met strategisch geplaatst speelgoed op de grond, terwijl lees ik en word wakker, wanneer ook energieke Jef wakker is, staan we op.
Opstaan is een pak minder erg als je wakker bent.



Dan volgt het favoriete moment van de dag, ik stap met mijn tas koffie in de hand -zonder kind, dit is zeer belangrijk- door de tuin.

Ik struin door de tuin.
Zonder kinderen.
En ik nip van mijn koffie.
Stilte.
Aaaahhh.


Dan begint het allemaal, douchen, tafel dekken en iets zoeken om te eten, en op van die mooie dagen is dat dan zoiets als dit.

Al bij al valt het allemaal nogal mee.

Mouwen en wtf met die overschot?

Dag, ik ben Mme Zsazsa en ik stik gelijk in't fabriek.

Dat komt omdat ik patronen leerde tekenen en dan moet je weten hoe zo'n dingen in elkaar te steken.
In't fabriek -of den atelier gelijk ge wilt- wordt niet met speldjes gewerkt (laat staan driegen) daar wordt meteen alles roesjj in elkaar gezet, en we moeten daar eerlijk in zijn, wat zit het beste in elkaar, uw hemdje van de H&M of het luiertasje dat je net maakte?

Inderdaad, dat dacht ik al, we gaan daar niet flauw over doen.

Driegen of alles met 56 speldjes aan elkaar hangen is dus echt niet nodig om iets netjes af te werken én het gaat gewoon veel sneller eens je wat ervaring hebt.

Ik laat u vandaag eens een staaltje snelstikken zien en dan nog niet bij het simpelste onderdeel.
Gevreesd onder de kvlv-leden, verguisd door de smockjurkjesmaaksters en klamme pollekes veroorzaker op naaiclubjes.
Beef niet langer vrienden, ik stel u voor ... de mouw!




Zie hier de anatomie van de mouw en zijn toekomstig kledingstuk.

Bovenaan het kledingstuk en onderaan de mouw.
De drie pijltjes verwijzen naar de drie merktekens die steeds aanwezig zijn op zowel het kledingstuk als op de mouw, vergeet deze nooit over te nemen op beide patroondelen.
De rest komt sevens.

Welke kant is het voorpand en welke kant het rugpand?
Dat is nog niet zo moeilijk te herkennen, eens je het truukje kent ga je nooit meer missen.
Er is nl een verschil tussen voorpand en rugpand, de mouw aan de rugkant is helemaal bol terwijl de mouw vooraan het eerste stuk hol is.
Zo simpel is dat.
En dat ge het nu nooit meer vergeet!

Waarom past dat soms niet?
Iedereen die al een paar keer een kledingstuk met mouwen in elkaar heeft gezet, heeft gemerkt dat er op het eind van het kledingstuk nog een stuk mouw is, dat komt niet door verkeerd stikken/slecht knippen/een verkeerd patroon maar is zo bedoeld, de mouwen van een vestje schelen al gauw een paar cm met het armsgat terwijl oversized kleding of een kledingstuk uit tricot nauwelijks verschilt.
Het eerste (a-b) en laatste stuk (g-h) van een mouw zijn wel altijd even lang.

Hoe los ik dat dan op?
Door weer een truukje, een geweldig truukje, je kan zonder driegen en zonder ander geknoei toch perfect een langer stuk stof aan een korter stuk stof vaststikken.
Begin met de schouders van de panden aan elkaar te stikken.
Zorg ervoor dat je de drie knipjes op de mouw en kledingstuk zeer precies overneemt, stik de delen aan elkaar met de mouw onderaan, tot aan het eerste merkteken, die zoals ik al zei net even lang zijn.
Stop met de naald in de stof en leg de mouw op het kledingstuk om te zien hoeveel mouw je overhebt, dit zal altijd een paar mm's tot enkele cm's zijn. (tekening)

Dus?



Geef je de mouw een zetje, duw de stof van de mouw onder het voetje tijdens het stikken, het hele stuk, over de schouder (merkteken) tot je weer bij het knipje bent, zonder aan het kledingstuk te trekken of het tegen te houden, anders eindig je alsnog met een gerimpeld kledingstuk.
Doe dit héél enthousiast bij een groot verschil (bv aanpassend hemdje in katoen) en met een matig enthousiasme als er maar weinig verschil is (vb een mannenhemd)
Let er wel op dat je de stof er niet dubbel onderduwt want dan krijg je een plooitje en dat willen we niet, zorg er gewoon voor dat er meer onderste stof onder het voetje kan door het aan te bieden, dit klinkt simpel, maar dat is het ook.
Hoe geweldig.
Dit werkt super, maar probeer misschien eerst op wat rechte lapjes, je zal snel merken dat je grotere verschillen kan opvangen, zonder gespeld of gedrieg!




Oké, en dan?
Plooi het kledingstuk goed, met de goede kant naar binnen, de naad onder de arm precies op elkaar, de naden beide naar de mouw gericht en stik de zijnaad toe tot onder de arm, draai het kledingstuk met de naald in de stof en stik ook de naad van de arm toe.
Of begin bij de arm en eindig aan de zoom van de zijnaad.
Zoom de mouw en het kledingstuk om en klaar.


Zo!
Deze post had ook "Bespaar tijd met Mme Zsazsa" kunnen heten vind ik zo.


Ah ja
Bij vestjes met tweedelige mouwen moet je anders te werk gaan, de zijnaad komt dan niet overeen met de naad van de mouw, dus je moet de mouw in één beweging in de dichtgestikte armsopening zetten.
Stik daarvoor de zijnaden toe van het kledingstuk en mouw en zet de mouw er op dezelfde manier in, onderaan komen de delen overeen en vanaf het knipje onder de arm vooraan, tot het knipje onder de arm achteraan, over de schouder duw je de stof onder het voetje.

Ook prinsessen moeten hun voeten afvegen.

Een kasteel!
In den hof!
(Meer bepaald in de onafgewerkte zandbak)

Wie zou daarin wonen?



Een prinses!
(Dat had je al kunnen weten door naar de kantelen te kijken)



Een bellende prinses!
(Ook prinsessen gaan mee met hun tijd.)



Maar zijn niet per se altijd elegant.



Maar wel proper.
Ge zult maar een heel kasteel moeten stofzuigen.

Op de achtergrond ziet u een wandtapijt uit de vroege Middeleeuwen met de afbeelding Ridder Jef, een van de voorvaderen van onze prinses.



Maar nu sluit de Prinses haar deuren voor een dutje.
Tot morgen.

Tuinieren vanuit de zetel

Ik ging eigenlijk vanalles anders doen, maar ik ben in de zetel verzeild geraakt dus laat ik dan maar van de nood een deugd maken en u wat foto's laten zien van de afgelopen dagen.

Ten eerste is het veel te warm (geweest?) om onder onze nieuwe tweedehandse zonnetent te zitten (34° in de schaduw, geen zucht wind) en grepen we terug naar het plekske onder onze enige (echte volwassen) boom waar af en toe wat wind is en echte schaduw.

Niks zo zielig als één boom trouwens, ik zaag al een eeuwigheid voor een hangmat, maar we hebben alles al geprobeerd en een hangmat krijgt ge echt niet gehangen in één boom.



Ten tweede heb ik het toch niet kunnen laten en tijdens de hittigste hittegolf van alle vaste planten verpland, maar ze schijnen te overleven, het stukske vrijgekomen grond is nu weer bewoond, de bosbessen van de bessentuin mogen hier doen wat ze ginder niet deden, groot worden en bessen geven, want dat laatste lijkt mij nogal evident.
Tussen de bessen staan de Mara des boisaardbeien van in een van de kruidenbakken en daaronder ligt stro als mulchmateriaal én zacht bedje voor de toekomstige aardbeien.

Tegen de afsluiting komen nog wat klimmende bessen zoals braambessen en Loganberry's en die krijgen gezelschap van bosaarbeidjes, maar dat is voor in het najaar.
Als ik mij kan bedwingen tenminste.


Maar wat ik eigenlijk wou laten zien is dit, ziet ge het?
Links onderaan.

Juist, de debiele duif heeft een nieuw nest, drie takjes en een stukske verdord onkruid, schuin boven de tafel, ik kan ze bijna aanraken, daar gaan accidenten van komen hé.
't Is toch godgeklaagd, twee kleine katten is nog niet erg genoeg zeker.

Labielen Abel

Kip voor 5

Eten met veel is leuker dan eten met weinig, dat is zo.
Tijdens de helft van de vakanties zijn wij een groot gezin, twee volwassenen en drie kinderen, waarvan er al een paar jaar eentje groter is dan ik. De porties die hij opschept zijn navanant, als het naar zijn goesting is uiteraard, voorbij de 1,68m staat daarom niet gelijk aan volwassen zijn. Véél eten maken dus, heelder kippen met ne keer, wat zeg ik, twee kippen met ne keer.
Zo ook nu, "de beste kipsalade ooit" van Jamie Oliver uit de Delicious van vorige maand, hij spreekt van 1 kip voor 4 tot 6 personen, ik neem er maar meteen twee voor 5 personen, ik ga hier niet in affronten vallen.

Bon, De Beste Kipsalade Ooit.
Ik heb het toch al twee keer gemaakt dus het zou wel kunnen kloppen, ik ken precies ook zo meteen geen andere kipsalades, maar dat zal wel aan mij liggen.
Lekker dus, en eens iets anders met dat brood, en toepasselijk ook gezien de moestuin uitpuilt van de rucola en goedkoop dan ook meteen want munt staat ook al gewoon in mijn moestuin en handig want een ovengerecht, alleen maar voordelen.
Maar wat zit ik mij hier eigenlijk te verdedigen.

Hèt recept!

Nodig:
1 kip van 1,2 kilo
Olijfolie
1 ciabattabrood, in stukken gescheurd
12 plakken pancetta
50 gram rucola
Een bosje munt, blaadjes geplukt
1 potje halfzongedroogde tomaten in olijfolie, uitgelekt en gehalveerd
Balsamicoazijn

-Verwarm de oven voor op 200°
-Bestrooi de kip met zeezout en versgemalen peper en wrijf de kip in met een beetje olijfolie.
-Leg in een braadslede en braad 1,30 uur of tot de kip gaar is.
-Voeg de laatste 30 minuten van de braadtijd het brood toe.
-Neem uit de oven, trek als de kip een beetje is afgekoeld het vlees met je handen in lange stukken en zet apart.
(Ik zet het brood wat later in de oven, en laat het daar tot alles klaar is)
-Bak de plakken pancetta in een beetje olie knapperig.
-Schep de kip door de broodcroutons, munt, rucola, tomaat en pancetta, breng op smaak met zout en peper en besprenkel met
olie en azijn.

Smakelijk!

Maandagochtend, 9:39

Ik: In pyjama
Jef: In bed
Abel: In de draagdoek
Draagdoek: Girasol
Draagwijze: Onderstaande

De moestuin, tionk!

Den hof, tja, wat kunnen we daar van zeggen, ten eerste begon de lente pas vorige week en sindsdien is het kurkdroog, gene vette dus.
Ik heb meer bloemen dan groenten, ik heb zelfs nog geen enkele courgette aan de plant -TOINK- andere jaren ben ik ze al beu gegeten begin juli.
De peultjes zijn er wel, maar ik zag vanmiddag dat het eerder de gedroogde variant aan het worden is. Mijn aardappelen doen het in tegenstelling tot vorig jaar geweldig, of toch al zeker het bovengrondse deel en de Nieuw-Zeelandse spinazie is ook weer van de partij samen met de ruccola die overal uitschiet en behoorlijk pikant is.
De moestuin is van keurig in de rij naar laissez faire, laissez passer gegaan, en ik vind dat eigenlijk wel goed zo, alleen spijtig dat ik mijn legummen weer in de winkel moet kopen.

Maar, uiteraard heb ik een goed excuus voor de verloedering, twee zelfs, als eerste is er nl Abel die kruipt én alles eet wat hij op zijn weg tegenkomt en dat marcheert niet echt goed in de moestuin, ik heb dat met Jef al aan de hand gehad.
Dan den tweede, wacht, eerst een fotooke.



Een plan!
Er komt toch weer een beeteken structuur in de tuin!

Hoe of wat weet ik nog niet precies, hier en daar wordt er wat veranderd, een plan had ik daar achteraf gezien niet echt voor nodig, maar helemaal opgepept door de Open-Tuin-dagen van Velt zag ik het groots.




De grotere werken zijn voor het najaar, nu houden we ons vnl bezig met kleine klusjes, poortjes maken van restjes kastanjehout (180 euro uitgespaard, per stuk!), hopen klimop wegsnoeien zodat de bessen wat meer plaats hebben enz,
ik werk nog altijd in de tuin, maar op andere plaatsen.



Een paar weken terug verhuisde ik* de bakken waar kruiden in staan naar een andere plaats zodat op die plaats in het najaar bessen kunnen gezet worden.
Welke bessen, daar ben ik nog niet uit, ik heb nu kneusjes van bosbessen die een betere plaats verdienen of koop ik iets anders eetbaars, ik zal in het najaar eens passeren bij Duizendblad, die toevallig morgen en overmorgen opendeur houdt.
En nu moet ik stoppen anders is het al morgen en klopt mijn bericht niet meer.

*Allee ja, ge weet wel.