Week 39, met een recept, een geheim en een zelfgemaakt rokje

Week 39, oftewel de week waarin ik nog wat verder slabak omdat de deadline weg is, dju hé!
Er is trouwens wel wat aan de gang ivm dat boek, maar voor er concrete afspraken zijn ga ik daar zo nog wat over zwijgen, als dat niet erg is.
Nu amuseer ik mij nog met Elza te mailen en rokjes te stikken, op mijn maat deze keer, want de fotoshoot voor de grote-mensen-rokken moet nog komen, ge moogt altijd gokken over de locatie!
Ondertussen heb ik wel een lijstje met al de dingen die ik ga doen als dat hier allemaal af is, kanalnietwachten!

Maar eerst, eten!
Maandag: Salade met amaranth, pruimen, wortel enz met een slaatje van venkel en appel met een honigdressing. Voor dat laatste gebruik ik mijn nieuwe mandoline, amai, wat een gerief seg!
De salade is echt iets om nu te eten, u vindt het recept hieronder!
Dinsdag: Tortilla met zoete sla, dat wordt altijd op gejuich onthaald hier.
De tortilla is gewoon tortilla gelijk in bak aardappelschijfjes in een ongezonde hoeveelheid olie, laat uitlekken, eet de lekker krokante schijfjes stiekem op. Bak dan wat ui met look, meng de aardappels hieronder en giet er wat losgeroerde eieren over. Jum.
De zoete sla is 1 deel azijn, 2 delen olie (of meer, maar het mag wat zuur zijn) en dan een beetje suiker en amai ook keilekker, giet dit over kropsla met wat sjalot, super.
De soep van gisteren was courgette-oregano: de courgette stoven met wat lenteui, knoflook en een pepertje, bouillon erbij en mixen met de oregano, desgewenst nog wat room en parmezaan extra.
Woensdag: Mr Zsazsa kookt, eens benieuwd waar we gaan eten/wat hij gaat halen.
Donderdag: Circusschool, dus we gaan weer voor de croques met ketshup en echte groenten. Ah, ketchup is met een c, nu zie ik het ook.
Vrijdag: Wraps met een burger, roquefortdressing en wat groensel. Dat is het plan tenminste, vorig weekend at ik de meest bangelijke wrap, vegetarische burger met roquefort en wortel stond er, zes bonnetjes.
Ik ga dus zoiets uit moeten vinden, maar ik weet bij god nog niet hoe.
Weekend: Mensenlief, ik heb mij weer voor iets geëngageerd, hopelijk krijg ik er eten. Ik ga écht niks op voorhand vertellen, als ik mij niet hopeloos belachelijk maak vertel ik er na zaterdag wel over.
En de zondag moet ik bekomen, dit doe ik bij De man met de zes wijven, een keer cultuur per week, dat moet voldoende zijn, niet?
Is er eigenlijk nog iets anders te doen in Gent de zondag?




Septembersalade uit Vegalicious maar daar heet het Wintersalade, stoem want er zitten pruimen en noten in en ooit al pruimen aan een boom zien hangen in de winter? Ah, ik dacht het al!

In chronologische volgorde:
-Schil worteltjes en verdeel ze in hapklare stukken, leg ze in een ovenschaal, verdeel wat sjalotten in vier en gooi ze erbij, olijfolie erover en peper en zout.
De hoeveelheden dat maakt niet zo uit, ik eet heel graag ajuin en wortels dus ik neem gewoon veel.
Zet alles in de oven op 190° en doe verder.
-Kook wat granen, bulgur, spelt, tarwe, ... quinoa en amaranth zijn te fijn van structuur, het maakt ook weer niet uit hoeveel, ik neem altijd zo'n 100 gram pp en 50 gram per kind.
-Open wat walnoten en breek ze in stukken, misschien zo'n acht noten per persoon, maar ik eet graag noten. Snij wat pruimen in vier, doe noten en pruimen bij in de ovenschaal als de wortels bijna al dente zijn, zet alles terug in de oven voor zo'n kleine 10 minuten, tot de pruim de gewenste consistentie heeft, bij mij is dat plat.
-Maak ondertussen een dressing van drie delen olijfolie met een deel azijn, rode wijnazijn bv en een kwart mosterd, kruiden met peper en zout en schudden maar. (ik doe dat altijd in een confituurpotteke)
-Meng dan alles onder elkaar, snipper er wat peterselie over, een zacht geitekaasje verbrokkelen, daar nog wat gespaarde dressing over druppelen en klaar!

Het slaatje van appel en venkel past daar geweldig bij, appel en venkel schaven, daar wat citroensap over, in de koelkast zetten tot alles klaar is, verdelen over de borden, wat honing er over en ook al klaar, zo simpel seg!
Ik zou gewoon een kookboek moeten schrijven.


En dan nu het zelfgemaakt rokje.


Voila!

Keuzes

Kunt ge u voorstellen dat rechts er zo uit ziet.


Als links er zo uit ziet?

Straf!
De Kempen blijven verbazen!

Nog straffer moet ge zijn om een pamper te verversen in dat zand.


Het was dit of dennennaalden, gezandstraald of geprikt worden, ik koos vandaag voor het eerste.
Dan koos ik voor geen zand in het haar maar aan het gat, die keuze was minder geslaagd.

De Kempische Zandgrond

We begonnen de ochtend op Geelse Zandgrond, met koffiekoeken en koffie met melk uit een thermos.


De rest van de dag brachten we afwisselend door op Balense zandgrond en in Balense bomen op het terrein van Fiesta Mundial.


Hoog in de bomen.


Met een ijsje in de hand.

Een tip, wanneer je een gsmnr neerpent op uw kind, zorg dan ook dat uw telefoon niet op stil staat of de mensen van het secretariaat gaan na een half uur wachten en herhaaldelijk bellen denken dat ge uw kind niet meer moet.




Maar dat is vooralsnog niet het geval.

Week 38 en een blik in de tuin

Amai week 38 pas op donderdag, het is hier nog niet veel veranderd sinds Het Grote Geheim.
Maar naast HGG is er nog de school waar ik soms drie keer per dag naartoe rij én leesmoeder ben én gewoon veel te lang blijf plakken en sinds vandaag ook nog eens de circusschool waar ik al meteen touche had met een andere blogster, u kent dat wel, zo'n hysterische ontmoeting: Oh zijt gij ... en Dan zijt gij ... Jaa, allee, hie seg, op de circusschool jom, tof hé!! Klep klep en het uur is om. Ah ja, 's morgens blijf ik ook al plakken op school want dan laat ik Abel zo wat wennen in de kleuterklas tegen na Pasen en amai, ben ik blij dat zoiets kan want ik wil mij het gebleet van Jef niet meer voor de geest halen. Ocharme.

Maar goed, week 38 waar het bij dag twee al misliep, u moet eerst weten dat wij hier geen stadsgas hebben, wij koken hier met butaangas, u weet wel, zo van die bussen die somtijds ontploffen, dat komt dan op de VTM. Awel dat gas, in zo'n fles, was op, geen vuur en bijgevolg geen eten dus, of toch niks op een fornuis en omdat ik er dan maar helemaal de brui aan gaf werd het sushi van den Delhaize voor de kinderen en mezelve en een bakske rundstong in Madeirasaus voor Mr Zsazsa, zijn lievelingsgerecht, iedereen content.
Dan was ik heel die circusschool ook nog vergeten die begint om half zes en werd het op donderdag croques met pottekes dipgroenten. Iedereen was weer content, ik ga dat gewoon invoeren op circusschooldagen.
Ik las ook een verrassing in op woensdag, de dag dat Mr Zsazsa voortaan altijd thuis is (omdat hij voortaan élk weekend werkt) dus mag hij koken, ah ja.
We gingen op restaurant.
U kan indien geïnteresseerd hier wat foto's zien, want dat is daar elk keer wel de moeite. Ik waarschuw u wel dat de foto's getrokken zijn door Jef, de special effects moet u erbij nemen.
De weekends, die ga ik ook zowat half open laten, meestal gebeuren daar wel dingen in. Als alleenstaande moeder komt ge toffe opportuniteiten tegen, zeker als ge wat zielig kijkt laten de meesten u wel binnen voor een warme maaltijd TIP!

Goed!

Maandag: Hartige taart van rijst en spinazie, boontjes met tomaten en peterselie, brood en een simpel slaatje en dat zag er zo uit. Ik zou het recept vertellen, maar veel vond ik er eigenlijk niet aan, ik ga het zo laten denk ik.
Dinsdag: Orechiette met broccoli en kerstomaatjessaus en pijnboompitten en dat ga ik volgende week toch wel eens maken.
Woensdag: Restaurant werd het.
Donderdag: Spinazieknoedels met taleggio, voor de naam alleen al had ik dat willen maken, ook volgende week dus!
Vrijdag: Pasta en bonensoep en verdorie ik ben gedroogde boontjes vergeten te kopen, dat wordt nipt!
Weekend Op zondag trek ik mijn harembroek aan voor Fiesta Mundial en de dag voordien kan alles nog, ook frieten!

Omdat ik toch al hier ben wou ik u ook nog even meenemen voor een blik in mijn tuin.


Whoeha, ik ben toch écht keigrappig hé.

Neen, serieus, nu voor echt.


Dit was mijn eten van de maandag, Nieuw-Zeelandsespinazie en boontjes, toch plezant hé?


De rest van de tuin, met achteraan nog wat prei, daarvoor de courgetten die stilaan stoppen met kweken, selder, veel spinazie en her en der een snijbiet.
Daartussen de maïs waar ik niet meer over kan vertellen dan snif.


En ik maar wachten en mij verlekkeren op lekkere gegrilde maïs.
Stoeme vogels.


Achter mij van die dikke, witte bonen die hopelijk nog tijd hebben om dik en wit te worden.


Opzij van mij boontjes, maar dat kunt ge precies niet echt zien, ge moet mij dan maar geloven.
Rechts van de boontjes weer spinazie met daartussen een jong kardoentje, dat is zoiets gelijk artisjokken en daarachter de ter ziele gegane tomatenplanten.


En dan nog, amai zo schoon, ziet nu, mijn eigen savooien!
En sorry, maar daarvoor haal ik wel zo'n lekkere rookworsten voor in huis.

Dat Abeltje

Ik vind hem grappig.
Beetje circus ook.
Is hip naar't schijnt.

Dames en heren, ons geheim!

Het begon allemaal met dit.
Een lege cornflakesdoos.


Ik dacht ... ik maak nog eens een boekske.


Iets over rokskes misschien, zo voor alle leeftijden, niet weer iets voor alleen kinderen.
En laat ik dat meteen goed aanpakken door dat samen met Elza D. te doen met een professionele fotoshoot op een geweldige locatie en een uitgever en al, zo voor echt.



De uitgever was zo gevonden, wel eigenlijk vonden zij ons.

Maar toen was er een klein probleem.
Allee 't is te zeggen, begin deze week verzuchtte de uitgever: "Dit heb ik in de 26 jaar dat ik boeken uitgeef nog nooit meegemaakt" en besloten we onderling om er de brui aan te geven, want waarom zouden we toegevingen doen terwijl we weten dat het gewoon keihard rocks?

Een klein probleempje dus.
Wel een boek, geen uitgever.


Maar het is wel compleet naar ons goesting, dat wel.

Twee blonde jongens

Toch straf dat twee blonde broers zo hard niet op elkaar kunnen gelijken.
En dan laten we het karakter nog buiten beschouwing.

(Ik vul de tijd terwijl we wachten op ons Els)

Week 37

Week 37, de week waarin ik zalig yoghurtbananenijs maakte en at door gewoon die twee dingen te mixen met wat agavesiroop en dat een halve dag in de vriezer stak. En af en toe roerde, dat ook nog.
Ook de week waarin ik u niet langer aan het lijntje ga houden over dat ding met Elza d. als u mij nog gewoon één keer uitstel verleent, tot in het weekend ofzo, ik beloof het!


Week 37, de week waarin ik zalige courgettesoep maakte, gewoon door wat basissoepgroenten (ui-selder-wortel-knoflook) te laten stoven met wat courgette, bouillon erbij, mixen met een hoop dragon, een boke met veel goei boter en echt zout, mm.
Ook de week waarin Abel een écht woord zei, buiten mama en papa.
Kaas.
Dat smeerden (Philadelphia) we op een pumpernickelboterham.
Echt, u heeft nog nooit iemand zo schattig kaas horen zeggen.


Week 37, waarin ik keilelijke, heerlijke linzen at gewoon door tomatensaus te maken met ui, komijn, kurkuma, pepertjes en look en daar een tas linzen bijkapte, wat opfrissen met citroensap en zelfs uw kinderen eten dat. Maar ik zal eerst eens een deftig fotooke trekken om dan de juiste hoeveelheden mee te delen, het is trouwens ook tijd om te gaan slapen.

Maandag: Chili sin carne met al zijn toebehoren.
Dinsdag: Spaghetti met ballen, die vegetarische uit de Delhaize, ik was daar toch niet zot van, zo'n nepballen.
Woensdag: Indische linzenschotel van hierboven.
Donderdag: Sobanoedels met tamarinde en groente groenten uit de tuin gelijk daar zijn boontjes en al.
Vrijdag: Wintersalade met spelt, worteltjes, pruimen, walnoten en geitenkaas uit de Vegalicious gelijk dat recept hierboven.
Voor het weekend ga ik nog excuses zoeken, zoals daar zijn, helpen in het permacultuur - transisieproject De Proeftuin, waarvan nog niks te vinden is op het internet behalve dit en voor zondag zal ik ook nog wel iets vinden.
Inventief zijn beheers ik wel.


Week 37, ook de week waarin ik een dood kuikentje vond in de pombak.
Dat gewoon een broodkruimel bleek te zijn.

Statement en wat updates

Update, Abel is van kapaza gehaald, het was maar een korte aanval van peuterpuberteit dus hij mag blijven, maar hij is wel gewaarschuwd.

Update, Jef vindt het ontzettend leuk op school, ge moogt allemaal ulder zakdoekjes weer wegsteken.

Update, het is hier weer van datte, maar deze keer echt met een ontknoping, ik moet hier wel voor naar Elza kijken, dus u ook. Maar volgende week ergens gaat u deze keer echt iets meer weten.
En het is het waard, allee dat vind ik toch.

Twee jaar, twee taarten

Abel werd gisteren twee dus bakte ik twee taarten, levend rekenen heet dat geloof ik.

Een dikke chocoladetaart met een hoop chocoladeglazuur er tussen en er rond en een meringue met passievruchten.
Mierzoet, ik heb er een cola light bij gedronken.


Maar den Abel is dus twee en van de slag is er niks meer mee aan te vangen.
27 februari mag hij naar school heb ik al uitgedokterd.
Dat zijn nog 172 dagen en dat klinkt ineens weer keilang.

Hier een fotooke van een slapend Abeltje (jaja, dan zijn ze schattig hé) in de draagdoek en hieronder een fotooke van een van de kaartjes en toen was ik uitgefotografeerd, ge zoudt voor minder.



Zo, en nu ga ik eindelijk die vlaggetjes in enveloppes steken.
Hopelijk morgen iets productievers.
Tot dan!

Edit: Lap, misrekend, hij wordt pas in maart 2,5.
Pasen dus, mm.

Week 36

Ahaa, u dacht waarschijnlijk: "Van die weekmenu's zijn we vanaf!"
Pech!
Ik heb gewoon twee weken niet gegeten, of toch niet thuis in ieder geval.
Maar we zijn helemaal terug, u bent nog niet van die weekmenu's verlost, dus dat niemand ooit reageert op mijn weekmenu-uiteenzetting raakt mij écht niet. Echt. Puh.
Ik heb zelfs net een nieuw kookboek gekocht, ook al op ons dagje cultuur, naast Hoensbroek en Valkenburg ligt zo ongeveer Maastricht met een geweldige boekenwinkel in de Dominicanenkerk die eerder al een slangenhuis, fietsenstalling en carnavalstempel huisvestte. Die Hollanders toch.
Ge kunt daar trouwens geweldige koffie drinken in dat kerksken.
Oh en op vrijdag (en woensdag?) is daar wekelijks een stoffenmarkt, allen naar Maastricht!

Allee goed, nu waar jullie allen op zitten te wachten, het weekmenu van de familie Zsazsa, deze week uit Vegalicious.

Oh nog efkes dit: voor heel deze weekmenu -een volle week eten voor vijf personen- moet ik geen enkele keer naar de winkel. Hoe fantastisch is dat, alles komt uit de tuin of uit de kasten. Oh en nu ter plaatse bedenk ik dit, misschien moet ik ook maar weer eens brood gaan bakken, ik word nog zelfvoorzienend. Buiten die kookboekenverslaving dan. Maar goed, we wijken af.

Maandag: Linzenpuree met tomaten en spinazie van pagina 169 met basmatirijst en naan.
Dinsdag 6 september: Abel verjaart! En omdat hij nog altijd niet praat kan hij ook niet kiezen, ah ja, zo gaat dat, pech. Ik kies voor hem groetetaarten met wat slaatjes en een dikke chocoladetaart, ik denk wel dat hij daarmee kan leven en misschien oefent hij dan wat tegen volgend jaar.
Woensdag: Curry met eieren van pagina 184 met gebakken uienringen en weeral rijst.
Donderdag: Orecchiette met broccoli en pijnboompitten van pagina 158, ik moet toch eens gaan zien voor een pijnboom wil ik echt zelfvoorzienend worden.
Weekend: Frittata met parelgort (wat is dat eigenlijk?) met doperwtjes en tuinbonen (p 198) en zoete sla. Die tuinbonen heb ik ooit eens ingeslaan onder invloed van Ottolenghi maar ik vond dat eigenlijk niet te eten, poging twee!



Tot slot wil ik u nog even informeren: Wafels bakken met speltbloem lukt niet, of toch niet met twee recepten uit het Bakboek van de boerinnenbond, en die kunnen het anders wel weten. Het deeg was zo luchtig dat het aan beide kanten van het ijzer bleeft plakken, hoe goed ik dat ook insmeerde. Van ellende heb ik het verdeeld over muffinvormpjes en in de oven gekwakt.
Voila, die fout gaat u dan al niet maken.

Altijd tot uw dienst,
Mme Zsazsa

Calamiteiten in Hoensbroek

Eerst was er de wandelstok.
Dan was er de wandelstok met een schildje.


En nu is er de wandelstok met drie schildjes.
Die dingen koop je voornamelijk in toeristenwinkeltjes in bedevaartsoorden.
Denk ik tenminste, zo'n schildjes waren mij tot voor een maand onbekend, het gebruik van schildjes hangen op wandelstokken is Mr. Zsazsa's inbreng in onze relatie, en zo vullen wij elkaar weer perfect aan.
Ik doe de was, plas en het eten, en hij koopt schildjes in toeristenwinkels, complementair heet dat.

Het laatste schildje komt van Valkenburg, mijn inbreng in onze relatie.
Mr Zsazsa komt uit een Katholiek nest, ik uit een kitscherig.


We bezochten daar de Burcht van Valkenburg.
Heel leuk om te doen, alleen al omdat ze in het winkeltje beneden een 'Broodje Unox' verkopen.
Dezelfde dag bezochten we het Kasteel van Hoensbroek, De Grootste Burcht tussen Maas en Rijn. Jaja, wij schuwen geen cultuur!


We reden nog maar net op de snelweg of we zagen dit.
Internationale Transporten Weltens uit ... Hoensbroek.
God was met ons (en weet niet dat wij al een gps hebben).

Goed, De Waterburcht van Hoensbroek dus, wat leerden we daar allemaal?


Middeleeuwers hadden nog geen internet en moesten dus echt spelen.


Kindsoldaat zijn in de Middeleeuwen was keitof.


In de kerker is er zo goed als niks te zien én kinderen vertoeven niet zo graag in kerkers.


Een kotsgat in de grond is geen overbodige luxe als er én gans én kip én varken én konijn op het menu staat.


En er zijn mensen die 'calamiteiten' verkiezen boven 'noodgevallen', geweldig idee!