Vogelboom 2011

Ik had het iets gebricoleerder in gedachte.
Paps is meer een pietje precies.

Moest er nog een schoorsteen op staan, we zouden ooievaars kunnen kweken.

In ieder geval, de volgels uit de buurt én wijle allemaal zijn verheugd met de komst van De Vogelboom.2011

Kerstmenu, the day after

-Het was origineel, verrassend én lekker volgens al de gasten.
-Het was bovenal gezond (redeneerden ze)
-Het vulde anders wel goed (pompoen én zoete aardappel én paté met noten én paddestoelenragout vullen nogal, dat is een feit)
-Het plan had wat haken en ogen (maar er was champagne)
-Het citrusslaatje viel geweldig in de smaak (dat moet Jonge Sla zeker eens bloggen)
-De paté was ook een succes (dat recept zal ik tegen volgende kerst eens overschrijven)
-Dit is zo ongeveer het enige dat nog overschiet.
-Dan moet het echt wel goed geweest zijn. Of weinig.

Kerst 2011

Een feestje hebben we al achter de rug, dat met de kadootjes en hapjes en allemaal in pyjama in de zetel.
Drie moeten er nog volgen, vandaag met de papa en aangespoelden op restaurant, morgen bij de mama en aangetrouwden thuis -gescheiden ouders is een ramp voor het gat maar een zegen voor het aantal kadookes- en overmorgen hier met de schoonfamilie.
De schoonfamilie die nog niet weet dat ondergetekende een volledig vleesloost feest op poten heeft gezet.
De schoonfamilie die daar voorzekers niet op gerekend heeft.
Spannend!


Gepresenteerd met kerstpyjama* en met de steun van Jonge sla, die dit jaar waarschijnlijk zelf niet gaat koken omdat ze her dankzij mij genoeg van heeft.


-blini's met zure room en gerookte zalm
-filoflapjes met geitekaas, gekaramelisseerde uien en walnoten
-filoflapjes met geroosterde pompoen, hazelnoot, sjalot en feta

-notenbroodje met veenbessen en pistachenoten, Decembernummer Jamie
-paddestoelenragout, Jonge sla
-krokant gebakken blokjes aardappels, knolselder, pastinaak, raapjes
-sweet mellow, zoete aardappel en pompoen met een laagje mellowcakes, De Standaard Magazine vorige week
-aardperen met kastanjes, Jonge sla
-knapperige pompoenparten met zure room, Ottolenghi
-citrusslaatje met feta, Jonge Sla
-geroosterde uien met granaatappelgremolata, Jonge sla
-appel met veenbessen, dat hoort er gewoon bij
-salade van waterkers met pistache en oranjebloeem, Ottolenghi

-kaasjes met noten/rozijnenbrood, recht uit de winkel

-crumble van appel en braambes, De Standaard Magazine vorige week
-versgedraaid vanilleroomijs, Mr Zsazsa
-kerstbuche, met de schoonouders meegekomen




Dit was dus wel van doen, het KAP, het Kerstactieplan, vanaf nu tegen de keukendeur voor mentale voorbereiding.

Prettige feesten!
Tot dinsdag.
Hopelijk.



*Jaarlijkse traditie, elk jaar ligt er voor iedereen een pyjama onder de boom

Week 51

Nog rap week 51, want daar zaten me toch twee lekkere dingen in seg!
Een er van is dan nog wel met andijvie, de groeteboer zei zelf: Wat gaat ge daar mee doen, dat is toch altijd niet te eten!
Jaja, die groenteboeren op den buiten, zo vindt ge ze niet overal.
De rest is eigenlijk niet het vermelden waard, Mr Zsazsa ging weer resoluut voor vlees op woensdag, pensen met appelmoes en Turks brood, fushionkoken op den buiten, ons moeten ze niks meer leren!

Waar ik echt mee ga uitpakken is het andijvieslaatje van maandag en de pasta van gisteren, ik wist gewoon dat ik een foto moest trekken!

Eerst Het fotoloze andijvieslaatje met de lege confituurpot
-Was de andijvie en snij de bladeren in repen van zo'n dikke cm.
-Rooster wat walnoten in een pan zonder vetstof.
-Snipper een sjalotje heel fijn en doe in de lege confituurpot.
-Doe 1 el rode wijnazijn bij de sjalot, een theelepel mosterd, wat suiker, zout en peper en draai de pot dicht en schud alsof er muziek zou uitkomen.
-Doe de pot weer open en giet er 2,5 el walnoot- of hazelnootolie bij, herhaal het schudden.
-Proef en voeg naar smaak wat meer olie of azijn toe, voor mij is het zo net goed, ietskes te zurig.

Meng de andijvie met de inhoud van de confituurpot, kap over op een mooie schaal (echt, dat scheelt) en verdeel er de gehakte walnoten over.
Andijvie!



De pasta dan, beeldt u een lauwe pastasalade in met alleen maar lekkere dingen?
Die er iets minder vettig uit ziet dan de deze.

Pasta toch niet pesto
Maar wel met dezelfde ingrediënten, voor twee redelijke eters
-Begin met 250 gram pasta op te zetten in ruim water.
-Zet een grilpan op een hoog vuur en laat heel heet worden.
-Neem een grote schaal en giet er een dun laagje olijf-of notenolie in, doe er wat zout en peper bij.
-Snij ondertussen een courgette in plakken van 1 cm die je in de schaal kapt, roer zodat al de plakjes een laagje olie hebben.
-Staat die pan nog altijd op dat vuur? Goed, schik de courgettes in de pan en draai ze na een paar minuten om zodat ze mooi gegrild zijn.
-Rooster ondertussen een grote hand hazelnoten, wrijf ze in een keukenhanddoek tegen elkaar zodat de velletjes er af gaan en hak ze grof.
-Neem de schaal terug en giet er een tl balsamicoazijn in, peper en grof zout en schud wat door elkaar, leg de courgetteplakjes hier in als ze gaar zijn.
-Doe de gare pasta en de nootjes bij de courgette, roer goed zodat al de smaken kunnen vermengen.
Druppel er nog wat hazelnootolie over en controleer of alle smaken goed zitten.
-Scheur een busseltje basilicumblaadjes in stukjes en meng eveneens onder de pasta, de pasta mag lauw zijn, dus je hoeft je niet te haasten.
-Kap de pasta in een mooie schaal en schaaf er een hoop parmezaan over.

Smakelijk!

En dan nu tijd voor ....

Gestoef!
May I present you de voorjaarscatalogus van de Standaard Uitgeverij!





Precies echt.
Hihi.

Zes jaar

Zes jaar
Dat is zo'n schoon geheel, ik dacht ik maak daar een boekske van.
Ik wist toch al niet goed wat ik dat kind kadoo kon doen.


Gewoon rap via iphoto in elkaar steken en bestellen, echt zo gemakkelijk was dat.
En het beste van al, ge moet dat niet in een keer doen, want de verhalen die ik soms hoor van al die albumtoestanden, ge zoudt voor minder ne schrik pakken.
En rap geleverd, op minder dan een week zat het in de bus, ruim voor D-day!
Ge moogt eens meezien.


Zo begon het zes jaar geleden, het is toch altijd een schoon manneke geweest.


En dan de volgende 2189 dagen op 64 pagina's.

En dan kwam de dag van zijn verjaardag.


De dag voordien had ik nog snel zijn tanden laten bleechen.
Op zo'n dag wilt ge er toch stralend uitzien, niet waar?


Het boekje had succes.
Het Zorropak 18 keer meer.

De klastractatie viel ook in de smaak.


En de verrassing na school was een suc-ces!
Ge moet weten, het kind had van die zes jaar nog geen enkele keer in een trein gezeten.




Begrijpelijk dat de broers niet goed wisten wat de geplogenheden dan zoal zijn.


Ik deed alsof ik bij een andere familie hoorde.



Abel dacht hetzelfde want hij bleef "Papaaa" herhalen terwijl hij in de Fnac naar SOS Piet wees.


Een etentje later was de tijd gekomen om weer naar huis te treinen, en omdat het altijd nog wat gevaarlijker kan namen we de metro tot in het station, maar daar durfde ik mijn telefoon niet bovenhalen.


We moeten nu ook niet gaan overdrijven hé!

Kerst @ the Zsazsa's

Niet zo heel diep in mij zit een plastiekenkerstboommetflikkerendelichtjesmens, rond de kerstperiode laat ik haar volledig gaan, we duiken samen winkels in waar Mme Zsazsa alleen nooit gezien zou willen worden en komen met koffers vol goede bedoelingen weer naar huis.
Zo zaten er vorige week twee minikerstbomen in dat koffer, een voor beneden op de schoorsteen en een voor boven in de kinderkamer, want wat valt beter in slaap dan zesenveertig zachtgele ledlampjes die drie keer per seconden aan en uit gaan?
Voila, wie wil er nu geen kerstboom op zijn slaapkamer?

Als we dan een keer begonnen zijn met decoreren dan gaan we all the way, al de kerstverlichting wordt opgehangen en als er niks is om het aan op te hangen dan maken we het wel, Jodensterren bv gelijk mijn vader opmerkte.
Jodensterren met hout uit 'ons bos', dat klinkt als een gezellig stukje decoratie seg!
Ik kan al niet wachten om te zien hoe het er bij nacht uit ziet zo vanuit mijn werkhoekje.


Maar seg, wat ligt daar nu tussen al die rommel in dat hoekje?
Een weekmenu, wat zeg ik, twee weekmenu's.
Twee over het hoofdgeziene weekmenu's!
Daar wil u vast wel wat meer over horen?

Ik weet niet of ik het wel wil vertellen want de verwaarlozing der kinderen is zowat het thema van de week. Het zit nl zo, het is al donderdag en ik heb nog altijd niet gekookt op een soepke na.
Uiteraard is dat goed te praten of zou u wel staan roeren in potten en pannen als er literaire pareltjes zich opdringen zoals daar zijn: Stik het beleg van het voorpand aan de voering van het voorpand en doe hetzelfde voor het rugpand. Leg telkens de rechtse kanten op elkaar.
Dit lijkt wat vreemd omdat beide patroondelen een andere richting op willen, maar dat komt helemaal goed.
Ik dacht het al.

Wat ik dan wel deed was pizza's indoen, sushi bestellen, een potje pesto door een kom pasta roeren, Mr Zsazsa laten koken voor jarige 1 en arrangeren dat we op een ander gaan eten voor jarige 2.
Het ontbijt voor beide jarigen verzorgde ik wel, twee keer donuts, zelf besteld!
Wat ik niet had verwacht was er dat er bijna werd gevochten voor de roze donuts -die zijn naar het schijnt het lekkerst- de jarige kreeg het laatste woord, rechtvaardigheid heet dat.
De voorzienigheid bestelde voor morgen drie roze donuts.


Vorige week was het nog redelijk, goed zelfs op bepaalde momenten.
Zo was er een dag dat ik wat spruitjes fijnsneed met de mandoline, die aanstoofde met wat knoflook en pijnboompitten en heel de boel over wat pasta kieperde, fantastisch zeker met wat geraspte parmezaan erbij.
En een slaatje van veldsla met fijn gesneden verse dadels, een hoop granaatappelpitten en supersimpel wat olijfolie en balsamico was anders ook niet slecht.


Om toch nog een beetje vitamines in huis te halen probeer ik na schooltijd de perfecte moeder uit te hangen, het is ook dan dat er het meeste kans is op bezoek.

Speltmuffins met krant en koffie

Ik hou van ochtendlijk gebak, de handeling nog meer dan het resultaat, hoewel het resultaat er wel mag wezen, speltmuffins met appel, banaan en nootjes.
Dat op een mooi bordje met een tas koffie en een krant.
Wat heeft een mens meer nodig?
Rust... dat is wel een probleem.

Maar steek er een muffin in en het zwijgt toch wel tien minuten, dat zijn minstens twee pagina's.

Voor de mensen die ook tien minuten rust willen staat er onderaan het recept, voor de anderen die gewoon een gezonde muffin willen met geen geraffineerde dingen (omdat we het 's morgens toch wel allemaal goed bedoelen) staat het er ook.


Voor morgen heb ik er nog drie in de koekjestrommel, twee voor mij en één voor Abel, omdat ik dubbel zo snel eet.


Ontbijtmuffins 14 stuks

Droge ingrediënten
-300 gram speltmeel of ander meel
-60 gram havermout
-15 gram bakpoeder
-3/4de koffielepel kaneel
-Een snuifje zout
-120 gram bruine suiker
-Wat nootjes, in kleine stukjes

Natte ingrediënten
-1 geschilde appel, geraspt
-2 geprakte banaan, bruine vlekjes vormen geen bezwaar
- 3 eitjes, geklutst
-1,3 dl olie, iets neutraals
-1,2 dl ahornsiroop
-Een vanillestokje

-Verwarm de oven voor op 180°
-Meng de natte en droge ingrediënten apart en daarna pas samen, meng niet te lang want dan worden de muffins rubberig
-Verdeel het beslag in papieren muffinvormpjes die in een ijzeren muffinvorm zitten
-Bak 20 minuten en test dan al eens met een breinaald, komt de breinaald er droog uit zijn ze klaar.

*Meel is bloem met de zemelen** er nog/terug in.
Bloem = wit brood/ meel = bruin brood
**Zemelen zijn de goede dingen van brood.
En ge kunt er goed van naar de koer gaan zegt de bomma altijd.

Liefste Mams en Paps,

Ik dacht zo bij mezelf: straks verjaar ik en dan zit het hier vol met taartetende en koffiedrinkende mensen terwijl er buiten -ocharme- vogeltjes keiveel honger en dorst zitten te lijden.
En ik, en jullie maar boefen.
Dus, dacht ik -vermits ik toch al keiveel speelgoed heb- als ik nu eens iets krijg, waar de vogeltjes ook iets aan hebben.
Dat dacht ik dus.

En toen dacht ik: Goh, aan wie zou ik dat kunnen vragen?
Niet aan mijn ouders, want die hebben twee jaar geleden al een poging gedaan en dat was toch maar een heel tijdelijke bedoening, zeker toen ik er eens tegen geduwd had.

Dus toen kwam ik bij u terecht, lieve Paps, want wie kan er beter dan u dingen in hout maken?
Sinterklaas een beetje want die maakte mijn keuken die bij jullie geleverd werd, maar even later maakte u wel mijn werkbank waar ik nog steeds heel tevreden over ben, want zo'n dingen mogen ook wel eens gezegd worden vind ik.
Maar om nu een lang verhaal even in te korten zou ik u graag mijn plan vertellen.
Als we nu eens samenwerken -want u weet dat ik van werken niet vies ben- u zaagt de planken, boort de gaten en ik assembleer met de hamer en nagels van op mijn geweldige werkbank.
Ik had zo gedacht aan wat afvalhout, zoiets dat toch in de weg ligt. Om zakjes aan op te hangen had ik aan van die houten tsjoepjes waar Ikeameubels mee in elkaar worden gestoken gedacht, ik wil die dingen gerust in de gaatjes duwen, ik zit daar echt niet mee in.
Op één plank zou ik wel een dwarsplankje moeten kunnen kloppen om een schaal met water op te zetten, ik heb dat nu links onderaan getekend, maar op een andere plaats mag natuurlijk ook.
En als laatste dacht ik nog aan een zeer specifieke manier om appels vast te maken, wij hebben zo van die ijzeren satéstokjes, als u nu een gaatje recht door zo'n plank boort dan kan ik op die manier een appel vastpinnen, voor de merels, want die eten dat graag.
Dat was eigenijk alles, ik heb nog wel wat plannen, apennootjes aan een touw rijgen bij wijze van slinger en zo, maar daar hoeft u niks voor te voorzien, dat doe ik allemaal wel zelf.
Zo.
Dat was het.

Vriendelijke groeten van uw kleinkind,
Jef

Mme Zsazsa ♥ thee

Begrijp mij niet verkeerd, Mme Zsazsa ♥ ook van koffie. Zeker in de ochtend, of 's middags met een stuk speculaas en 's avonds na het eten, maar daartussen drink ik thee, veel thee, met de kan per keer. De kan die heel de tijd op de stoof staat, want zo hoort dat, thee moet heet zijn.
Als 's avonds (het is dan nog maar half vijf, maar al wel bijna donker, dus 's avonds) al de jongens rond de tafel verzameld zijn worden er anderhalve liters per keer gezet, want ik kweek theedrinkers, al dan niet zelfgemaakt.
Thee met een koekske en verhalen over school (en scheetmoppen), meer moet dat niet zijn.
Mme Zsazsa ♥ simpele dingen.



We hebben vele favorieten, maar een overeenkomst hebben ze bijna allemaal: zoethout, Mme Zsazsa ♥ zoethout.
Ook gekweekt, bij mijn grootouders kreeg ik altijd kalischenout om op te zabberen, ge dacht toch niet dat mijn grootouders wel deftig Nederlands praatten?

Tijdens mijn zwangerschappen verdroeg ik amper de geur van koffie, laat staan dat ik het gedronken zou hebben in plaats daarvan dronk ik liters zoethoutthee, om maar te zeggen dat mijn zonen redelijk bekend zijn met de smaak van zoethout en dat de thee voor rustige kinderen staat te verstoffen in de kast.

Week 48

Week 48, vrijdag in week 48, eigenlijk is alles al gemaakt en gegeten.
Dat van morgen aten we eigenlijk gisteren, gisteren was Jef nl ziek.
Tot een uur of negen ('s morgens), daarna ging de hyperversie loos, zelfs zonder Nurofen want dat schijnt al eens te helpen.
Omdat zieke kindjes beter écht eten eten dan hot-dogs (hij was dan denkelijk toch echt ziek, want dit werkte niet) maakte ik het eten van zaterdag: Groentebulgur en dat klinkt wel Oostblok, maar is het niet.
Ik zag dit in de late uurtjes voorbij komen op Dagelijkse kost en hoorde de magische woorden: "Ik maak dit geregeld thuis" PLING doet mijn hoofd dan, want geregeld impliceert dat het keilekker is, want enkel keilekkere dingen maak je geregeld, toch?
Ik zette het op de planning.
De safraanaioli sprak me niet zo aan, maar daarvoor kwam Jamie Oliver to the resque, in een van zijn boeken maakt hij couscous met houmous, harissayoghurt en opgewaardeerde -laat ik ze voor het gemak- pitabroodjes noemen.
Ge-wel-dige combinatie, effenaf!
Ik vreesde voor een soepgroentensmaak, maar dat was volkomen onterecht.

Al een chanse, want de dag daarvoor en de dag dààrvoor was het nogal aan de flauwe kant, de risotto met bospaddestoelen was niet zo smakelijk gelijk anders. Er was overschot en daarvan maakte ik de dag nadien bladerdeegflapjes, belachelijk natuurlijk, want iets wat dag één flauw is wordt alleen flauwer door het te verpakken in iets wat ook niet bepaald afsmaakt.
Op woensdag aten we frieten, er waren nl. nog een paar bladerdeeggebakjes over.

Vandaag aten we Chinees, moest u ooit geen zin hebben om te koken is er slechts één tip.
Antwoord: "Iets met warmoes" als er gevraagd wordt wat er gekookt gaat worden.
Ik had toch al geen ricotta in huis.


Scoren deed ik op dinsdag wel met dit dessert, bladerdeegflapjes met appels 'geweekt' in mandarijntjessap met kaneel.
Een kwartier in de oven op 200°, poedersuiker er over en klaar.
Het moet niet altijd moeite kosten hé seg.



Zo en dan ga ik nu slapen want morgenvroeg vroeg dag want het zou wel eens kunnen dat vannacht de Sint (of Grote smurf) passeert.
Slaapwel!

Oh deju, ik ging iets zeggen over de plant op foto één, dat zal voor een andere keer zijn.