Week 52, maar toen ...

Dit was het plan, bijna een hele week gezond en vegetarisch om wat tegengewicht te bieden aan de zware feestmaaltijden.
Tot dinsdag zaten we perfect op schema.

Toen wou ik een glas wijn bij mijn pasta en was het naar de botten. De volgende dagen werd er door de meerderheid afhaal en op restaurant gegeten, ik at al liggend ziekenhuisbokes met lauwe koffie.














Voor degene die corneaperforatie niks zegt maakte ik een tekeningske, niet evident als ge niet precies kunt inschatten wanneer uw pen het papier gaat raken.
Ah ja, het linkse ding is een oog, dat had ik er precies beter bijgezet.
En uit dat oog hebben ze de lens gehaald en ook op dat oog hangt momenteel een ooglapje, jaja gelijk bij de piraten.
Wie is de coolste moeder aan de schoolpoort??

In het ziekenhuis viel het trouwens best wel mee, blijkbaar is het niet de tijd van het jaar voor oogdingens want ik lag bijna alleen op de gang, een heel leger verpleegsters voor mij alleen, ge kunt in het Hilton niet beter af zijn.
Een hele lieve nachtverpleegster ook, dat lief zijn is waarschijnlijk gekomen omdat ze bij het inschrijven zei:"Vult de papa de papieren in of bent u al meerderjarig?" Ik vind dat wel plezant als er iemand is die zich nog slechter voelt.


Gelukkig is er nog ons Elza om de sfeer er in te houden.