woensdag 8 juni 2016

Hemsley, Hemsley en vooral hun chocomouse

De Broes van Julienne en Hemsley en Hemsley
Slijmballen komen altijd iets verder in het leven, in mijn geval bij een etentje met de Hemsleysisters.
De Hemsleysisters dat zijn die met hun echte boter, bouillon van beenderen en hun spiralizer.
Een spiralizer is een keukentuig om van alles (maar bij voorkeur lang en smal van vorm) gekrulde groentespaghetti te maken.
Een zegen voor wie de koolhydraat weert!

De Broes van Julienne en Hemsley en Hemsley Dat slijmen deed ik overigens niet doelbewust, want de kookboeken van Fontaine zijn echt wel de fijnste, beste en mooiste boeken van de Lage landen.
(Mijn excuses aan mijn uitgeverij.)
Ottolenghi, Niger Slater, Yvette Van Boven, Anna Jones, ik heb ze hier allemaal al aanbevolen en ze liggen allemaal nog altijd in mijn keuken.

Dus. Dat gedweep werpt dus zijn vruchten af, want ik werd al twee keer uitgenodigd voor een etentje, na Het Ottolenghi Diner in het Rijks was De Broers van Julienne nu the place to be.

Ter ere van de lancering van het tweede Hemsley en Hemsleyboek, Lekker en snel voor elke dag kookte Nina uit het eerste boek. Gewoon omdat ook dat kan.
Het was geweldig weer, er was aangenaam gezelschap en het eten was fantastisch en omdat dat nog niet genoeg had geweest sms'te men mij de dag voordien met de vraag of ik misschien de zussen niet wou interviewen.

Ik sms'te terug: Oe! Daar ga ik een half uur over nadenken.
Na een half uur sms'te ik terug: Goed, ik ben er klaar voor, maar het is ook niet erg als het niet doorgaat.

Hemsley, Hemsley & MmeZsazsa
Het ging natuurlijk wel door en degene die niet beter wisten zouden misschien wel kunnen gedacht hebben dat ik een echte was!
Ter plekke ging het er wat minder professioneel aantoe, ik had een paar vragen voorbereid, maar het ging natuurlijk meteen over het weer (keigoe) en België (keimooi) en Engeland (keiregen) en voor ik het wist waren er al tien minuten om en had ik nog niks gevraagd over de dingen die er toe deden.
Het werd dringend tijd voor de eerste vraag!
-Wat is het gekste dat iemand ooit spiralized heeft waar jullie weet van hebben?
-Een koolrabi zeiden ze.
Owkee, dat interviewen is dan toch niet zo simpel.
De tweede vraag:
-Ik heb elke dag de intentie om gezond en lekker te koken, maar dan kom je thuis met moeë en hongerige kinderen en dan wil je gewoon die drie kinderen zo snel mogelijk eten geven, wat zouden jullie in zo'n geval maken?
-Heb jij drie kinderen? Kirden de zussen in koor. En jij ziet er zo uit!? Plakten ze er nog aan.
De antwoorden op alle volgende vragen moet ik u daarom ook schuldig blijven, want vanaf dan kon ik aan niks anders meer denken dan dat de zussen Hemsley en Hemsley mij er waarschijnlijk retestrak vonden uitzien en mij een pak jonger schatten.
Tja, sorry.
Hoogstwaarschijnlijk hebben ze mij de oplossing waar elke ouder naar op zoek is verteld, maar het is mij ontgaan.
Mijn excuses.

Maar om het goed te maken heb ik iets veel beters!
Chocolade!
En het wordt nog beter want het is supergezonde chocolade!
Zonder suiker en al.
Wie heeft er snelle recepten nodig als je de kinderen ook gewoon tijd terwijl een chocomouske kan geven?

hemsleymouse
Het ziet er zelfs uit als chocomouse!
Daags voor het etentje had ik ter voorbereiding van Het Interview nog rappekes de boeken van de zussen kunnen inkijken en als er een ding was blijven hangen dan was het wel de Chocolade Avocadomouse.
Kregen we dat toch niet als nagerecht zekerst!
Aan het gesmek van de rest van de tafel te horen, was ik niet de enige enthousiasteling.
Ik heb het ondertussen zelfs al twee keer gemaakt.
Ik denk dat we van een succes kunnen spreken!

Het recept staat in hun eerste boek, maar je kan het ook op hun site terugvinden.
Voor uw gemak zet ik het er hier ook nog even bij.

Chocolade-avocadomouse (veganistisch) voor vier
-1 bevroren banaan (het wordt echt een pak makkelijker als u de pel er voor het diepvriezen al afdoet)
-3 el cacaopoeder (echt cacaopoeder, niet dat van die gele doos)
-1 avocado
-2 el honing
-1 tl citroensap
-1 tl vanille-extract
-2 el ijskoud water
-een snufje zout

Gooi alles in de keukenrobot en duw op het knopje.
Of wacht, hou een stuk banaan en avocado achter de hand en proef eerst of je een goeie mix van beide proeft.
Proef je teveel avocado dan doe je er wat banaan bij en vice versa.
Hetzelfde voor de honing en het citroensap.
Giet de mouse in kleine glaasjes en zet nog even in de koelkast of begin er gelijk aan.
Ik heb ze ook al bewaard in de vriezer, je haalt ze er dan een kwartier tot een half uur op voorhand uit, ze mogen best nog een beetje bevroren zijn.

Dus nu heb ik in mijn diepvriezer een zakje met gepelde bananen in schijfjes en bedenkt ik mij ineens: zou je avocado's die bijna te rijp zijn ook niet gewoon kunnen diepvriezen?
We gaan dat eens proberen hé.

hemsleymouse

Lekker en snel voor elke dag en De kunst om goed te eten
Jasmine en Melissa Hemsley
Fontaine uitgevers
352 en 320 pagina's
29,95 euro
Met de voordeelcode ‘mmezsazsa’ kan je het boek zonder verzendkosten bestellen.

maandag 6 juni 2016

Velt Open Tuinen 2016

plat
twee twee
plat
plat
plat
plat
plat
hoog
hoog
hoog
twee twee
plat
plat
plat
plat
plat
plat
plat
plat
plat
hoog


Ze zijn voorbij, de hoogdagen van de Ecologische Tuinier.
Deze foto's zijn een kleine selectie van de mooie dingen die ik afgelopen weekend zag bij een tiental deelnemers.
Nog meer foto's van enthousiastelingen vind je op de Facebookpagina van Velt

Ter info:
Hoewel deze blogpost een link bevat is dit een niet-gesponsorde blogpost.
Iedereen zou nl. gratis reclame moeten maken voor Verenigingen Ter Bevordering van het Ecologisch Bewustzijn.

vrijdag 27 mei 2016

Fair wear friday #4

fair wear friday
Ter gelegenheid van het nieuwe boek van de Hemsleyzussen organiseerde de fijnste boekhandel van't stad gisteren een etentje in het fijnste restaurant van't stad. En ik was uitgenodigd!
Gelukkig waren er nog mensen uitgenodigd, Liesbet oa. Omdat er gestaak in de lucht hing besloten we te carpoolen ipv te treinen. Liesbet dat is de co-founder van Fair Wear Friday dus ik moest vaneigens mijn best doen om fair voor de dag te komen.
Nu, zo heel hard mijn best moet ik daar niet voor doen aangezien ik zo goed als geen nieuwe kleren meer koop. Mijn kleerkast ziet er ondertussen uit zoals een kringloopwinkel tijdens de solden, want heel ordelijk ben ik ook al niet.
Het was gewoon een kwestie van iets aan te doen dat redelijk bovenaan ligt zodat de kreuken nog onder controle te krijgen waren.

Drie regels hierboven zei ik nog dat ik 'zo goed als' geen nieuwe kleren meer kocht, en dat klopt want dit jaar kocht ik één nieuwe broek. Als het al eind mei is komt dat toch ongeveer neer op 'zo goed als nooit', toch?
Goed, blij dat we het daar over eens zijn.
Die broek kocht ik vorige week en sindsdien heb ik ze amper uitgedaan, gisteren ontdekte ik dat de broek toepasselijk als de once-on-never-off loose pants wordt omschreven. Ik kan zeggen dat het klopt.
Wat ik nog kan zeggen is dat het eigenlijk feitelijk een zwangerschapsbroek is.
Waar ik meteen moet bijzeggen dat IK NIET ZWANGER BEN. Oef.
Het zit namelijk zo, vorige week passeerde ik bij Mammies en Pappies voor een nieuwe draagdoek en daar hing ze, de fairtrade opperlegging! Knal in mijn vizier. Aangezien ik al met veel lelijkere leggings aan de schoolpoort ben verschenen kon ik niet anders dan tot de aanschaf over te gaan, dat begrijpt u.

Voila, dat was dan een hele lange uitleg om mijn outfit goed te praten.
Ik kan begrijpen dat u er uw bedenkingen bij heeft maar dan moet u eerst even in mijn broek zitten!
Dan zullen we nog eens praten.

Ter info:
Hoewel deze blogpost vol staat met links en verwijzingen is dit een niet-gesponsorde blogpost.
Iedereen zou nl. gratis reclame moeten maken voor fijne winkels, goei restaurants en ecologische leggings.

woensdag 18 mei 2016

Er is hier geen plaats meer voor schorseneren

naam naam
Weten jullie in hoeveel kookboeken er gerechten staan met schorseneer?
Ik zal het u zeggen, in heel weinig!
Daar kom je dan natuurlijk pas bij uit wanneer je net zo'n kilo schorseneren hebt uitgestoken.
Paddestoelen had ik niet in huis, voor gratin vond ik het niet winters genoeg en kerstomaten had ik ook al niet liggen.
Maar ik was eigenlijk toch al in de richting van risotto aan het denken.
Toen ik later de restanten in een plantapot deed schoot me de goddelijke combinatie schorseneren-citroen-prei te binnen, een combinatie die perfect had kunnen lukken want ik deed ook een deel van de oerprei uit.

Tegen mijn natuur is dat, groenten oogsten voor ik weet wat ik ermee ga doen, maar in dit geval was het echt nodig.
De schorseneren moesten plaatsmaken voor pronkbonen en op de plaats van de oerprei moest dringend pastinaak gezaaid worden.
Ik krijg het dan altijd een beetje benauwd, want wat als ik nu geen tijd heb om te koken, of wat als ik nu echt niks lekkers kan bedenken en dan uiteindelijk een omelet maak, met prei die eigenlijk gaarder mocht zijn en ei dat helemaal uitgedroogd is.
Moestuinstress!

De oerprei verdween in een krant in de frigo en de schorseneren gingen dra in de risotto eindigen.
En dan keek ik naar die mooie matte schorseneerblaadjes en dacht ik: als het groen is zoals spinazie en je kan het stoven zoals spinazie, dan doen we toch gewoon alsof het spinazie is!
Dus nadat ik de schorseneren bakte in boter en ze apart zette om op het eind door de risotto te roeren, stoofde ik in dezelfde pan de blaadjes samen met een teentje look en wat zout en peper.
Proeven ... allright lekker! Beetje stugger dan spinazie maar wat beet in een risotto is nooit slecht.
Schorseneren en blaadjes op het eind door de risotto roeren, op smaak brengen met de zeste en sap van een citroen, peper en zout en dan uiteraard nog de parmezaan.

En toen dacht ik: hey, misschien moet ik maar eens wat meer moestuinkoken ipv kookboekkoken!
Maar dan kreeg ik al stress over de oerprei die nog in de frigo ligt.


naam

donderdag 5 mei 2016

Hoe Mme Zsazsa oerprei in tomaten veranderde

eenden en oerpreiIMG_1688

Ken je die mop over de man met autopech (platte band, geen krik) op een afgelegen weg die zich onderweg naar het enige huis in de omtrek alle mogelijke (negatieve) senario’s inbeeld en zich daar zo in opjaagt dat hij bij het opendoen van de deur roept: WEET GE, IK MOET UW KRIK AL NIET MEER HEBBEN! ?
Wel die man was ik toen ik vorig jaar naar mijn eerste tuinruildag reed.
-Ge gaat dat zien, iedereen is al weg met alle leuke dingen (want ik was natuurlijk weer te laat vertrokken)
-En wat als ik nu niks meer overheb om te ruilen en toch nog een plantje wil? Tof.
-Ik ken dat al, iedereen gaat alleen maar brol bijhebben, zo van die zielige plantenkneusjes in kapotte plastic potjes.
-Maar wel allemaal op mijn oerprei afvliegen.
-Was ik maar thuis gebleven, zo’n schoon weer.

Op de ruildag aangekomen parkeer ik mij ergens aan een gracht (Ze hebben zelfs geen deftige parking voorzien!) en probeer ik een evenwicht te vinden tussen zoveel mogelijk tegelijk dragen (een baby incluis) en heelhuids aankomen.
Ik sla nog maar het hoekje om en drie man snelt me al tegemoet. Kom geef die doos hier, waar wil je ergens staan? Amai zo’n schoon boeleke! Hier sé Madame Zsjasja, das nu ne keer tof sé. Wat hebt ge bij? Op die laatste vraag ga ik nog een keer of 16 keer moeten antwoorden. Oerprei, kent ge dat? Dat is een doorlevende preisoort, in de zomer eet je de ondergrondse bolletjes en in de lente de preitjes. Tof ze! Ruilen?
Maar dat ruilen blijkt niet zo strak toegepast te worden. Er wordt lichtjes anders te werk gegaan en het gaat ongeveer als volgt:
Je zoekt een plekje, stalt er alles uit (dat kan van een overschot tomatenplantjes over zelfgeoogste zaden tot hostascheuten gaan) en gaat dan wat rond. Als er ondertussen iemand bij je kraampje staat loop je rustig even terug, niemand zal je spullen roven terwijl je weg bent. Wil de geïnteresseerde een van je plantjes dan vraagt hij beleeft de toestemming en zegt dan iets als: En daar sta ik, kom sevens maar eens langs.
Voila, zo simpel als dat.

Allemaal een beetje moeilijk voor ons-de bedeesde Vlaming-, maar na een paar keer gaat het al wat vlotter.
Ik vertrok met 16 pakjes oerprei en keerde terug met tomaten, komkommers, meloenen, pompoenen, paprika’s, pepers en nog wat kapotte potjes met … planten. (Tip: neem een potlood en wat plantenetiketten mee want niemand houdt al die potjes uit elkaar. Ook wat zakjes of kartonnen dozen zijn geen slecht idee.)

Vooral met de tomaten, pepers en paprika’s was ik gelukkig, door gebrek aan tijd en ruimte had ik er zelf geen gezaaid en nu had ik in een klap van elk een heleboel variëteiten.
Dat is het grote geluk van ruildagen, in plaats van hopen zaad te kopen zaai je wat meer van een beperkt aantal groenten en die overschotten ruil je met gelijkgestemden. Geniaal, goedkoop en gezellig, want er waren niet alleen groenten maar ook koffie, thee en koekjes en dat smaakt allemaal zoveel lekkerder onder gelijkgestemden.



tuinruildagenDit jaar organiseren de verschillende Velt-afdelingen weer ruildagen, dit weekend zijn er in Diest, Kessel, Maasmechelen en Malderen. Hier vind je de adressen.

Heb je niks om te ruilen, dan kan je je geld gaan opmaken op de rommelmarkt van het Krugerplein in Borgerhout. Dorien en vrienden houden er een kruidenkraam open ten voordele van Vluchtelingenwerk Vlaanderen. Behalve plantgoed verkopen ze ook granola, aardpeerpickles, rabarberconfituur, zaadbommen, kookboeken en nog veel meer.

Organiseer jij ook iets dat in dit rijtje past, shoot, dan zet ik het erbij!


Deze tekst was eerder te lezen in de Nest van april.

donderdag 28 april 2016

Nu zaaien: Eetbare bloemen


Bloemen in de moestuin zijn de pickels bij de pekesstomp, de parmezaan op de pasta, het koekske bij de koffie, de olijfjes bij de wijn en de ajuintjes op de perparé. Het is niet per se nodig, maar het maakt het allemaal wat leuker.
Deze foto's zijn van drie jaar geleden, de moestuin heeft er nooit zo bloemig uitgezien als in dat eerste jaar. Dat er toen geregeld een fotograaf rondliep heeft er waarschijnlijk veel mee te maken.


Tijd voor een inhaalmanoeuvre!
Eind maart vulde ik 3 trays met elk 150 vakjes met bijna 20 verschillende soorten bloemen, twee weken later zagen ze er zo uit.
Een paar nachten later at een slak het grootste deel van de zaailingen op, vooral zinnia's blijken een slakkenlekkernij te zijn.
Ik verhuisde de trays van de grond naar een zaaitafel en plukte niet één maar zes babyslakjes van de onderkant.
Het blijft toch moeilijk om er begrip voor op te brengen, ook al zijn het baby's.


Bij de aanleg van de moestuin was het plan om enkel eetbare bloemen in de moestuin te hebben, dat leek mij wel duidelijk:
Hier mag je alles eten, daar niet.
Gaandeweg slopen er toch niet-eetbare bloemen in vingerhoedskruid, brandende liefde, zomeradonissen en monnikskap, allemaal giftig maar wel allemaal heel mooi. Ik veranderde mijn plan naar: Gebruik uw verstand en als je het mij nooit ziet plukken stop dan zelf ook geen vingerhoedskruid tussen uw smoske kaas.
Ik weet nog heel goed hoe mijn grootvader mij vroeger waarschuwde om toch maar niet mijn vingers in het vingerhoedskruid te steken, niet alleen kon er een bij inzitten, de plant was ook nog eens GIFTIG! Ik vertel mijn kinderen hetzelfde, dat houdt ze alert.

Maar dus toch wel voornamelijk eetbare bloemen tussen de groenten, en dat blijken er best wel wat te zijn.
Hierboven zie je naast de radicchio het afrikaantje, wijd en zijd geroemd om zijn aaltjesverdrijvende eigenschappen in de moestuin. Dat blijkt eigenlijk wel wat tegen te vallen, lees er hier meer over.


Vervolgens, dé eetbare bloem onder de eetbare bloemen. Oost-Indische kers, lekker, gemakkelijk te kweken, mooi en heel veelzijdig want niet alleen de bloemen zijn lekker, ook de blaadjes en zaden kan je opeten.
Maar er zijn nog veel veel meer eetbare bloemen, hieronder een lijstje!



Eetbare bloemen
De bloemblaadjes van zo goed als elke eetbare bloem kunnen gebruikt worden als (klein) onderdeel van een (fruit)slaatje, om gerechten, drankjes en gebak mee te op te vrolijken, om in te vriezen in ijsblokjes, om kleurrijke boters mee te maken en om te versuikeren. Die dingen staan er dus niet overal bij, maar je kan er wel vanuit gaan.
Pluk de bloemen met een stukje van de stengel en hou de bloem hieraan vast terwijl je de bloemblaadjes er af knipt. Zo blijft het bittere witte stukje vast aan de bloem. Doe dit ook met de bloemetjes voor de thee.
De bladeren van zo goed als alle eetbare bloemen mogen ook gegeten worden, bij de meeste geldt wel de regel dat de bladeren bitter worden wanneer de plant begint te bloeien (wanneer de bloemen verschijnen). Pluk daarom geen kom vol blaadjes voor de sla, maar proef eerst en pluk bij voorkeur de jongste blaadjes.

Afrikaantje, Tagetes. Zowel de bloemen als blaadjes mogen gegeten worden. Ze hebben een kruidige smaak, ietsje bitter. Gedroogd kunnen de bloemblaadjes als saffraanvervanger gebruikt worden.

Bergamot, Monarda didyma. Van zowel de bladeren en bloemen kan je een verfrissende en rustgevende thee trekken die zou helpen tegen hoest en koorts. De bloemen hebben een citrusaroma, met een hint van munt en oregano. De blaadjes proeven naar Earl grey.

Cosmos, Cosmos bipinnatus. De bloemen van cosmos zijn wel eetbaar maar hebben niet veel smaak. De bloemen en bladeren van de wilde cosmos (Cosmos caudatus) zouden smakelijker (en heel gezond) zijn om te eten en speciaal daarvoor geteeld worden.

Daglelie, Hemerocallis. De bloemblaadjes kunnen warm en koud in hartige gerechten of desserts gebruikt worden. Je kan ook de volledige gesloten bloemknop (gevuld of ongevuld) bereiden, haal de bloemknop door een losgeklopt eitje en vervolgens bloem en bak of frituur ze dan in wat hete olie. Gezondere manieren bestaan natuurlijk ook. Rauw voegen ze iets knapperigs toe aan slaatjes. De bladeren zijn jong het lekkerst, groot zijn ze te vezelig. In het voorjaar kan je de scheuten oogsten en bereiden. En ook de knolletjes in de grond kunnen rauw of gekookt gegeten worden. Een winner!
De bloemen smaken fris-zoet en de wortels hebben een nootachtige smaak.

Damastbloem, Hesperis matronalis. De bloemetjes hebben een licht-pittige, iets geparfumeerde smaak met een heerlijke geur. Je brouwt er een lekker theetje van. De jonge bladeren hebben een waterkerssmaakje, ze zijn lekker (met mate) in de sla.
De zaden kan je gebruiken als kiemgroente.

Dahlia, Dahlia variabilis. Niet alleen de (neutraal smakende) bloemen maar ook de knollen kunnen gegeten worden. De plant behoort dan ook tot dezelfde familie als de aardpeer en yacon, ze bevatten eveneens veel inuline.

Driekleurig viooltje, Viola tricolor. De blaadjes, bloemetjes en bloemknoppen hebben een neutrale, iets zoetige smaak. Van de blaadjes kan je thee maken.

Geel duizendblad, Achillea ageratum. De varenachtige blaadjes worden wel eens als theevervanger gebruikt.
De bloemen hebben een zoete, iets pikante smaak.

Duizendschoon, Dianthus barbatus. De bloemen hebben een kruidige maar bloemige smaak die zowel bij fruit als groenten past.

Gekroonde ganzenbloem, Glebionis coronaria. De bloemen en blaadjes zijn lekker rauw , maar je kan de bloemen ook frituren voor ze toe te voegen aan gerechten. De jonge bladeren en stengels worden rauw en geblancheerd veel gebruikt in de Japanse keuken, de bloemen worden ook gebruikt in thee. Ze hebben een bittere, kruidige smaak.

Goudsbloem, Calendula officinalis. Gebruik de bloemblaadjes vers of gedroogd, gedroogd hebben ze een meer geconcentreerde smaak. Ze zijn ook heel geschikt om gerechten goud-geel te kleuren. De bloemen en blaadjes hebben een kruidige wat peperige smaak.

Juffertje-in-het-groen, Nigella damascena. De mooie eetbare bloemen in smaken licht-kruidig. Na de bloei verschijnen de mooie zaaddozen, de zaden die hierin zitten smaken wat naar nootmuskaat en worden vaak gebruikt in de Indiase en Turkse keuken.

Kamille, Matricaria chamomilla. Van de bloemetjes kan je vers of gedroogd een lekker kruidig kopje thee maken.

Kaasjeskruid, Malva sylvestris. De bladeren kunnen rauw en gekookt gegeten worden. Van zowel de bladeren en bloemen kan je thee zetten. De bloemen hebben een delicate, zacht zoete smaak. Ook de zaadjes kunnen gegeten worden, ze hebben een nootachtige smaak.

Klaprozen, Papaver rhoeas. De rode bloemblaadjes worden gedroogd om er thee van te trekken. Je kan er ook een mooie roze gelei of siroop mee maken. Ook de jonge blaadjes en de zaadjes worden gegeten. Het gekende maanzaad van op de pistolets, de zaadjes hebben een zoete, wat nootachtige smaak.

Komkommerkruid (bernagie), Borago officinalis. De blaadjes kunnen bereid worden zoals spinazie, rauw zijn ze niet zo lekker door de fijne haartjes. Van de bloemen en blaadjes kan een verfrissende thee getrokken worden. Heel de plant smaakt naar komkommer, ideaal voor in een glaasje Pimms.

Korenbloem, Centaurea cyanus. Van de (gedroogde) bloemen en blaadjes zet je een thee tegen verkoudheden. Maar bloemen en blaadjes kunnen ook rauw gegeten worden. De bloemen hebben een pittige, zoete smaak.

Lavendel, Lavandula angustifolia. Met mate toegevoegd kan lavendel in heel veel, stevige stoofschotels, cake, pudding, thee, limonade en aperitief. Maak een lekkere lavendelsuiker om te gebruiken in gebak of confituur.

Leeuwenbek, Antirrhinum. De bloemetjes van leeuwenbek hebben niet echt een uitgesproken smaak, ze zijn niet giftig en zijn mooi, misschien moet dat maar volstaan.

Meisjesogen, Coreopsis tinctoria. Nadat de bloemblaadjes in de sla zitten kan je nog thee trekken van het hart van de bloem.

Oost-Indische kers, Tropaeolum majus. Bladeren, bloemen en zaden kunnen een hele zomer door geplukt worden, ze hebben een peperige smaak vergelijkbaar met waterkers. De zaden gebruik je vers, fijngehakt met peterselie als afwerking of ingemaakt zoals kappertjes. Gedroogd kan je ze malen en gebruiken als een pepervervanger. Een van de meest toegankelijke en makkelijk verkrijgbare eetbare bloemen.

Plox, Phlox paniculata. Phloxbloemen hebben een lekkere zoete smaak en geur, ze worden vaak versuikerd om er gebakjes mee te versieren.

Saffloer, Carthamus tinctorius. Hoewel de mooie oranje bloemblaadjes mooi zijn om er gerechten mee te garneren worden ze vaker gedroogd gebruikt om gerechten mee te kleuren zoals saffraan. De blaadjes hebben een zachte smaak, je kan ze gebruiken als spinazie. De zaden kan je roosteren en gebruiken in gerechten bv in chutneys.

Sleutelbloem, Primula elatior. De jonge bladeren hebben rauw en klaargemaakt een zachte smaak. Ook de bloemen hebben geen uitgesproken smaak. Sleutelbloementhee zou helpen tegen slapeloosheid.

Spiegeleitjes, Limnanthes douglasii. Zowel de bloemen als de sappige blaadjes blaadjes hebben een zachte anijsachtige smaak.

Teunisbloem, Oenothera biennis. De blaadjes kunnen rauw of gestoofd gegeten worden. De bloemetjes smaken lekker zoet en hun geur doet wat aan wijn denken. Zowel de bloemknoppen, zaaddozen en zaden zijn eetbaar en in de herfst kan je de wortel oogsten en bereiden zoals schorseneer of pastinaak.

Stokroos, Alcea rosea. De jonge bladeren hebben een zachte smaak. De bloemen en bloemknoppen eet je rauw. Je kan van de bloemblaadjes ook een verfrissende thee trekken of er een siroop van maken.

Turkse drakekop, dracocephalum moldavicum. Het blad kan in de sla maar je kan er ook een heerlijke thee van zetten die naar limoen smaakt.

Vergeet-mij-nietjes, Myosotis sylvatica. De mooie blauwe, roze en witte bloemetjes hebben een neutrale smaak.

Vlasbloem, Linum usitatissimum. Vooral het zaad (flax) wordt veel gebruikt in brood en muesli of granola. Maar je kan er ook thee van zetten. Natuurlijk kan je de bloemetjes ook gebruiken.

Zinnia, Zinnia. De bloemblaadjes moeten het eerder hebben van hun sprankelende kleuren dan van hun nogal neutrale, iets bittere smaak.

Zonnebloem, Helianthus annuus. Zowel de bloemen, bloemknoppen als zaden zijn eetbaar. De bloemknoppen kunnen net zoals de bloemknoppen van artisjokken gestoomd worden of gebakken in boter. De zaadjes eet je vers, gedroogd of geroosterd, in brood of muesli. Je kan ze ook tot een 'noten'pasta malen of ze als kiemgroente eten. De geroosterde en gemalen zaadjes zijn een koffievervanger.

Al deze bloemen staan in onze moestuin (ik schrok er zelf van) maar het zijn ze nog niet allemaal want er zijn ook heel wat groenten en (on)kruiden met eetbare bloemen: aardperen, barbarakruid, basilicum, bieslook, boekweit, courgette, daslook, dille, dovenetel, drakekop, dropplant, engelwortel, haverwortel, hyssop, komkommer, knoflook, klaver, kolen, linde, look zonder look, madeliefjes, marjolein, oregano, paardenbloem, pimpernel, pompoen, prei, pronkboon, tijm, tuinboon, ooievaarsbek, salie, venkel, witloof en misschien be ik er nog wel wat vergeten.

En dan hebben we het nog niet over de bloemen aan de voordeur gehad: anjer, begonia, jasmijn, fuchsia, geranium, gladiolen, hibiscus, kamperfoelie, passiebloem, pioen, roos, sering, vlier, en ga zomaar door.
Hoe vrolijk gaat dat slaatje er deze zomer uitzien?


Zuurdesembrood met verse kaas, peper, zout en wat bloempjes.
Meteen een gespreksonderwerp bij het aperitief!



Een goed en mooi boek over koken met eetbare bloemen is Koken met kruiden en bloemen van Pip Mccormac.
Nadat Pip uitlegt welke kruiden en bloemen eetbaar zijn geeft hij nog 120 pagina's recepten.
Van het ontbijt over lichte- en hoofdgerechten tot drankjes, overal steken er bloemen in.
Koken met kruiden en bloemen - Pip Mccormac - Uitgeverij Good Cook - 160 pagina's - 19,95 euro

Ook in Meer smaak uit eigen tuin vind je heel wat ideeën om te koken met bloemen.
James Wong vult courgettebloemen, maakt bloemensuiker en -siropen en vertelt vooral heel veel interessante dingen over hoe je de smaak van je zelfgeteelde groenten kan verbeteren.
Zeer zeker de moeite!
Meer smaak uit eigen tuin - James Wong - Uitgeverij Fontaine - 224 pagina's - 24,95 euro

Bestel je een boek bij Booksetcetera gebruik dan de code ‘mmezsazsa’ en betaal geen verzendkosten.




Bron lijst eetbare bloemen: pfaf en Vers van Cees.
Ook altijd handig: Lijst eetbare bloemen en planten en Lijst van weinig of niet giftige planten

maandag 25 april 2016

De grote kuis met Mme Zsazsa

grote kuis
Elk voorjaar heb ik de neiging om aan de grote kuis te beginnen en elk jaar wordt het weer zomer zonder grote kuis.
Toch wel een geruststelling.

Maar dit jaar vlieg ik er echt in!
Ik ga mij eerst nog wat inlezen en dan zal ik er eens aan beginnen.
Sinds Groeten Uit Transitië kuis ik nog altijd heel weinig de vloer met ordinaire bruine/groene zeep, de ramen met azijn, de snijplanken met citroen en zout en het wasmachien met soda.
En met Kerst kreeg ik van Mr. Zsazsa het Handboek voor de thuisdrogist voor nog meer kuisinspiratie (gelukkig ook veel meer dan enkel kuisdingen, anders zou ik nog iets kunnen denken!).
Maar wat mij deze keer echt in gang gaat steken is de zsazsalmanakpagina van deze maand die ik 56 keer per dag passeer.
Wie heeft het boek van Marie Kondo nodig als je deze flowchart op je frigo kan hangen?

flowchart opruimen

Afprinten die handel!