dinsdag 21 maart 2017

Gnocchi met erwten, spinazie en citroen

gnocchi
Ineens begint de lente dus op de 20ste maart en niet meer op de 21ste zoals toch duidelijk staat aangegeven op de Zsazsalmanak.
Maar goed, iedereen kan zich al eens vergissen, zelfs de weerkundige dienst maakt fouten.

Om het begin van de lente te vieren lanceerde Velt gisteren de Lentekeuken. Het concept? Bereid een feestelijke maaltijd met seizoensgroenten voor familie of vrienden en roep online van de daken #lentekeuken hoe heerlijk zo’n seizoensmaaltijd smaakt.
Daar doen we graag aan mee!
Gisteren was De groene prinses aan de beurt en vandaag is het mijn toer. Toen ik mijn gerecht een paar maand geleden doorgaf had ik wel gedacht dat er al erwten zouden zijn, niet dus. Ziet, zelfs Mme Zsazsa vergist zich al eens!

Dit is een snel gerecht geworden, erwten uit de diepvries (die wel in het juiste seizoen zijn ingevroren *ahum*), gnocchi uit een pakje en citroen uit de koelkast. Hier hoort dus eigenlijk spinazie uit een zak bij, maar er is altijd tijd voor een wandeling naar de serre, zowat de enige plaats waar hongerige kinderen mij gerust laten. (Als ik rap loop en niemand mij heeft zien vertrekken.)

Gnocchi met erwten, spinazie en citroen
Voor 3 personen
- een kopje (diepvries)erwten
- een klein brikje room (200 ml)
- 1 teentje knoflook, gesnipperd en geplet
- een vergiet spinazie
- de zeste en het sap van 1 citroen
- een pakje gnocchi van 500 gr, bv van DeLallo
- parmezaan
- olijfolie, zout en zwarte peper

1. Zet een grote pot met gezouten water op het vuur zodat je de gnocchi kan koken wanneer je de saus maakt.
2. Neem een pan waar meteen ook de gnocchi in past en zet op een laag vuurtje, roerbak de spinazie met wat olijfolie en de knoflook tot hij begint te slinken. Doe er dan de room, erwten, look, zout, citroenzeste en zwarte peper bij en laat alles een paar minuten sudderen. Haal het deksel van de pan en roer het citroensap door de room. Zet de pan aan de kant.
3. Giet de gnocchi af en bewaar wat van het kookwater. Kap de gnocci bij de spinazie met room en voeg een paar eetlepels van het kookvocht toe. Roer tot alles mooi gemengd is, rasp er wat parmezaan over en zet op tafel.

zaterdag 18 maart 2017

Mme Zsazsa op date, aflevering 1: Tinder

​​​​​Op Tinder
Een jaar ben ik nu alleenstaand of single, het laatste klinkt beter want het eerste klinkt alsof je het heel erg vindt.
Ik vind het niet erg om alleen te zijn, maar ik voel me ook geen single, dat klinkt dan weer alsof ik druk ben met feesten en rond te poepen.
Neen, daar hebben alleenstaanden geen tijd voor, die hebben immers een horde kinderen die tijdig moet gevoed worden.

Dus ik kijk samen met Jef naar Hotel Römantiek ipv met een lief. Bevalt prima.
Maar toen passeerde op Hotel Römantiek Jean, vrijgezel, iets in de 70. Jean zei dat hij tien jaar niet had gedatet omdat hij eerst zijn rommel wou opkuisen en dat dat achteraf gezien maar een stomme gedachte was geweest.
Dat plantte een zaadje.
Aan rommel geen tekort voor het moment, we kunnen wel stellen dat er in mijn rugzak niet alleen luiers zitten maar ook nog een hele hoop lege kauwgomverpakkingen, opgefrommelde rekeningen en helemaal onderaan een geplette banaan.
Ik heb lang gedacht dat ik nog niet terug verliefd mocht worden, eerst dat afwerken, dan dat en vooral die rugzak opgeruimd krijgen.
En toen was er Jean.
(De clou van het verhaal is niet dat ik met de Jean een relatie heb.)
En niet veel daarna was er een vriendin die zich te pletter amuseerde met Tinder.
En toen was er rode wijn ...

Op Tinder
Voor iedereen die net als ik niet meer gedatet heeft sinds het onlinedatetijdperk leg ik effe uit wat Tinder ongeveer is.
Tinder koppelt met je Facebookaccount, maar enkel je voornaam, beroep, leeftijd en gemeenschappelijke kennissen worden weergegeven.
Redelijk safe dus, afhankelijk van hoe eerlijk je bent op Facebook.
Je zoekt wat foto's, geeft wat coördinaten in en dan kan er van start gegaan worden.
Op je scherm komen foto's van mannen die binnen jouw opgegeven vereisten vallen en je hoeft enkel naar rechts of links te swipen, links als het u niet interesseert, rechts als er wel interesse is.
Keioppervlakkig dus, net zoals overal anders ter wereld, ideaal.
Als degene die jij rechts swipete jouw foto ook naar rechts geswipet heeft, dan pas krijg je elkaar te zien.
Waterdicht!
Je kan ook eerst wat meer te zien krijgen door op de foto te klikken en naar onder te scrollen, je krijgt dan extra foto's en wat beknopte informatie.
Geniaal door zijn eenvoud.

Maar dat is buiten mijn vingers gerekend, ik weet niet wat het is maar op een scherm leiden mijn vingers altijd een eigen leven. Ik krijg meestal niet gelezen wat er staat voor mijn vingers al beslist hebben dat het (niet) interessant is, zij kiezen of ik een melding goedkeur en of ik iets download. Mijn vingers zwieren over het scherm zonder dat ik er ook maar iets kan tegenin brengen.
De meeste foto's werden naar links geswipet, en als ik een keer dacht: Ee dit wil ik toch nog eens bekijken, dan hadden mijn vingers meestal al beslist dat het niks werd. Niet alleen knappe mannen verdwenen naar links, maar ook architecten, IT-mannen, advocaten, (tuin)aannemers en alle andere mannen met eigenschappen die hier best van pas zouden kunnen komen.
En die komen dus niet terug...

Koppel die vingers dus met wat glazen wijn en je weet dat er accidenten staan te gebeuren.
Er is nl. nog zoiets als een superlike, wanneer je de foto niet naar links of rechts, maar naar boven swiped krijgt de tegenpartij een melding, of hij je nu goedgekeurd heeft of niet.
Die avond sloot ik af met een superlike naar de man van een overleden kennis.
In plaats van te zeggen dat het om een vergissing ging, zwierde ik de Tinderapp in paniek van mijn telefoon en raakte hem voor de rest van de avond niet meer aan.
Ook de volgende dagen bracht ik Tinderloos door, maar toen ik een opkikker kon gebruiken installeerde ik de app opnieuw (en ik ontdekte dat Tinder een geheugen heeft en alles er gewoon blijft opstaan tot je je afmeldt) en probeerde het nog eens zonder wijn.
Geen avans natuurlijk, mijn vingers hadden het al snel weer te pakken en ik verstuurde al na een kwartier een tweede per-ongelukke-superlike.
Deze keer stuurde ik wel een berichtje, iets hysterisch als: "Oei sorry, dit is per ongeluk, ik wou gewoon effe jouw profiel bekijken en toen stuurde ik een superlike." Gevolgd door: "Allee, ik bedoel dat wel anders dan dat het nu overkomt." En ook nog: "Tja, misschien is dit wel een teken!" En tegen mijn derde gekwek had mijn superlike al geantwoord.
En een kleine week later spraken we af in een Antwerps restaurant.
Maar hoe dat verliep vertel ik wel eens op een andere keer.
Haha, hoe gemeen is dat!?

Eerst wil ik jouw (genante) Tinderverhalen horen!
Voor iets, hoort iets!

vrijdag 17 februari 2017

Verrassend veggie

La vie est belle
Ge hebt chanse, in de falafels van deze week zitten geen dieren én ook geen oorbellen! Ik heb beide exemplaren nl. terug in de badkamerkast liggen.
Ik werd wel nauwkeurig in de gaten gehouden want oorbellen mogen normaal niet binnen in de keuken van La vie est belle, net zoals normaal geklede mensen.

La vie est belle
Iedereen ziet er daar ongeveer hetzelfde uit, maar dus wel zonder oorbellen.
Om mij de ernst van de situatie te doen inzien vertelden ze het verhaal van een hele bak (en ze hebben daar grote bakken!) groentenprak die moest weggegooid worden omdat iemand een hangertje verloren was. Niet meer terug te vinden natuurlijk.
Je zal maar op een falafel bijten en stikken in een souveniertje van Tenerife. Neen, dat gaan ze daar dus niet voorhebben.
Mijn vader daarentegen, die beet ooit bijna op een koeienoog dat hij tegenkwam in een blikje kornetbief, of het waar is weet ik niet, er doen in onze familie net iets teveel vreemde verhalen de ronde.
Maar de oorbellen dus, ik hield ze koppig aan en keek gewoon star voor mij uit. "Wat zegt ge, ik versta u niet."

La vie est belle
Enfin, allemaal maar om te zeggen dat het er daar een pak professioneler aan toe ging dan ik het mij voorgesteld had.
Vegetarische burgers, bereid met seizoensgroenten die normaal zouden vernietigd worden omdat ze teveel van de norm afwijken om zelfs in biowinkels verkocht te worden... daar stelde ik mij niet meteen haarnetjes, propere nagels en echte arbeidscontracten bij voor.
Ja, ik keek daar wel effe raar van op!

La vie est belle
Enfin, allemaal om te zeggen dat morgen de nieuwe campagne van Bioforum van start gaat, Verrassend Veggie!

Deze keer promoot Bioforum vlees- en zuivelvervangers, zo'n keertje uw vlees of broodbeleg vervangen doet nl. niemand kwaad.
Want wat goed is voor het milieu is zeker niet slecht voor uw kinderen!

Lees ook:
- Meer over biologische veggieproducten
- Zuivelvervangers
- Stem op je favoriete bio veggieproduct en win een heerlijk biopakket

La vie est belle
En bestel voor geen geld een testpakket want wil jij stiekem ook niet zo staan blozen achter een pompoen-notenburger?

Foto's: François De Heel

woensdag 28 december 2016

Weekmenu #2017

plat
Eind december, de tijd voor een terug- en een vooruitblik. De terugblik zegt: "Kim, serieus, wat hebt ge de laatste weken toch weer allemaal in uw kas geslagen?!". De vooruitblik zegt: "Misschien moet ge toch maar weer eens beginnen weekmenuten, want het is wel goed dat je makkelijk een maaltijd bij elkaar kan scharrelen in de moestuin, maar daar heb ik u de voorbije periode precies niet gezien?!
Mja.
Veel kon ik daar niet tegenin brengen.

En ik weet niet wat er toen allemaal in mijn hoofd en achter mijn computer gebeurde maar ineens was er weer een almanak, een weekmenualmanak! Het zullen de naweeën van de zsazsalmanak geweest zijn, ik heb nl. altijd wat bang voor een zwart gat wanneer er weer iets afgewerkt is. Ofzo.

U kan er maar goed mee zijn!
Wel, dat hoop ik tenminste, ik heb er toch mijn best voor gedaan.

Laat ik eens de voordelen van de weekmenukalender op een rij zetten, of wacht, laat ik eerst nog eens de voordelen van het weekmenuten oplijsten:
- Nog maar één keer per week nadenken over de vraag der vragen: Moeder, wat eten wij? = meer tijd over!
- Nog maar één keer per week naar de winkel = minder geld uitgeven!
- Halve potjes ricotta of bloemkolen plan je later op de week weer in = minder weggooien!
- Je haalt nog eens een kookboek boven = meer variatie!
- Je kan al wat vooruitkoken = meer rust!
Ik vind dat genoeg bewijsmateriaal.
Next.

De voordelen van de kalender dan:
- De kalender is gratis!
- Als u alle weken bijhoudt, de grootste successen aanduidt en er vervolgens een boekje van maakt dan is het volgend jaar al heel wat makkelijker om een weekmenu samen te stellen.
Deze dingen gaan natuurlijk ook op voor een velleke papier, ik weet het, maar dit is toffer.
En op uw velleke papier staan niet de seizoensgroenten vermeld.
En uiteraard moet je er hier wat inkt en papier tegenaan smijten, maar hey, de eis tot consequentie is de doodsteek van elk goed initiatief.
En ik heb ook op elk blad twee weken gepropt én ik heb het zelf recto verso afgeprint.

Goed, over naar de onthulling van de weekmenukalender!

plat
Tadaa!
En het wordt nog beter!

twee twee twee
twee twee twee
Kelly - Dietemiet - Ninfje
Eva - Leentje - Dorien
(Klik op de foto voor een grotere weergave en op de naam voor de blog(post).)

Om u meteen goed op gang te krijgen vroeg ik wat weekmenubelievers om alvast de eerste twee weken in te vullen ter inspiratie.
En omdat ik dat hier niet elke week ga posten maakte ik allegauwkes ook een Facebookgroep: Het Weekmenu Van waar iedereen een foto van zijn weekmenu kan posten, desgewenst met link naar een blogpost zodat je ook meteen alle recepten kan meegeven.
Amai, volgend jaar moet er dus elke week feitelijk maar één iemand nadenken over een weekmenu.
We kunnen misschien een beurtrol afspreken.

We vatten voor u even samen: Hier kan je de kalender downloaden om af te printen.
In deze Facebookgroep post je indien gewenst (ja graag!) je ingevulde weekmenukalender, post ook een link naar je blog of naar de recepten -moesten die online staan- en zet er ook wat hashtags bij, #veggie #vegan #vlees #vis #flexi #52dieet #glutenvrij #kidsproof #hautecuisine #snel #feest #ikzegmaarwat
Zo vind je snel de weekmenu terug die het best bij je past.

Zo, op naar een vlot, gevarieerd en rustig 2017, dat kan ik alvast wel gebruiken!

vrijdag 9 december 2016

Cornersmith

Cornersmith
Toen ik nog een klein lagere schoolkindje was twijfelde ik tussen later op het postkantoor gaan werken of bij de beenhouwer. Dat leek mij de max, zo al die schellen hesp tussen uw vingers laten glijden en proberen van de eerste keer boenk op het gewicht te zitten van de bestelling (want ik wist dat mijn moeder zich daar te pletter aan ergerde bij Beenhouwerij Van Roosbroeck op de markt, maar toch niks durfde zeggen). Het postkantoor leek mij ook een geweldige werkomgeving, wat zitten, stempels zetten, postzegels plakken, brieven aanpakken, curieuze vragen stellen (daar ergerde mijn moeder zich ook al aan) en koffie drinken. Klinkt als een topjob. Ik dronk nog wel geen koffie, maar dat zou wel in orde komen.
Ja, ik was erg ambitieus in die dagen.
Tussen mijn latere lagereschooltijd en mijn dertigste had ik dan weer geen enkel idee welke job mij zou liggen, heelder dagen plakken en stempelen leek mij niet meer zo'n geweldige bezigheid en van de schellen hesp was ik ook al aan het terugkomen.
Een jobidee dat wel geregeld terugkwam (en nog altijd af en toe opflakkert) was een eetcafeetje beginnen al dan niet gecombineerd met boekenverkoop. Een jobidee waar zo ongeveer 95% van mijn tijdsgenoten zich waarschijnlijk kunnen in vinden, vooral dankzij Ellen en Friends.

Cornersmith Cornersmith
Sinds kort is er weer een opflakkering. Ik heb nl. een nieuw favoriet boek!
Cornersmith, over een eetcafé en inmakerij van twee superinspirerende mensen. In 2012 starten Alex en James een duurzaam eetcafé, er wordt enkel met seizoensproducten van plaatselijke herkomst gekookt en alles wat overblijft maken ze in om afval en verspilling tegen te gaan (U denkt nu: Zo'n ding, dat is iets voor Dorien! Dat denk ik al lang, maar ondertussen is haar broer wel zo'n eetcafé/traiteur begonnen en dat maakt alles goed!)

Cornersmith dus, allemaal goed en wel, maar het eetcafé bevindt zich wel in het verre Australië en das toch zo'n 20 uur vliegen.
Vorig jaar wordt er eindelijk besloten om een kookboek te maken zodat iedereen mee kan genieten.

Cornersmith Cornersmith Cornersmith Cornersmith
Het boek is een verzameling van de populairste gerechten van het café en wat voor een!
Ingedeeld per seizoen komt zowat alles aan bod, alle mogelijke ingemaakte groenten, marmelade, confituren, siropen, ijsjes, mosterd, salsa en chutneys. Maar ook gewone (eerder lichte) gerechten zoals soep, salades, broodjes, taarten enzovoort enzoverder!

Cornersmith Cornersmith Cornersmith Cornersmith
Australië is natuurlijk België niet en de kumquats, persimoenen en citroenen zijn in mijn tuin maar dun gezaaid, dus een paar recepten zijn niet meteen toepasbaar, maar veel zijn dat er niet, misschien is daarmee rekening gehouden tijdens de vertaling?
Koop dit boek ook als u geen tomaten en komkommers uit de tuin heeft in te maken, die koop je dan in juli en augustus toch ook gewoon? Pickels en passata komt toch ook niet vanzelf in uw kast terecht?


Cornersmith Cornersmith Cornersmith Cornersmith
Van sommige boeken weet je van zodra je de cover ziet dat je er al een beetje van houdt en Cornersmith is er zo een!
Ook hun Instagrampagina is zeer inspirerend!
Geregeld zie je er mensen met hun oogst passeren, die brengen ze naar de inmakerij en in ruil hiervoor krijgen ze dan ingemaakte groenten. Hoe tof!

Allee, ik ben fan, je merkt het!
Maar ik ben ook fan van andere inmaakkookboeken, ik zal er anders nog eens wat oplijsten.
Op nummer 1 : Rijke oogst van Alys Fowler <3 Alys Fowler.
Op nummer 2: Het helaas bijna uitverkochte Superette kookboek <3 Dorien.
Op nummer 3: Homemade (en alle andere boeken van Yvette Van Boven) <3 Yvette.
Op alle volgende nummers: Van het huis, Echt eten, Uit de tuin in de fles en nog veel meer!

Vertel eens, wat is uw inmaakaanrader?!

Disclaimer: Alle foto's zijn gepikt van de Cornersmith instagrampagina.

Cornersmith
Alex Elliott-Howery en James Grant
Uitgeverij Good Cook
272 pagina's
24,95 euro
Met de voordeelcode ‘MmeZsaZsa’ kan je het boek zonder verzendkosten bij booksetcetera bestellen.

donderdag 8 december 2016

Zsazsalmanak2017, dit weekend in de krantenwinkel

Zsazsalmanak2017
Alles wordt ooit beter!
Vorige keer stak de zsazsalmanak midden januari bij de krant, deze keer al half december!
Zo snel kan het gaan!

De kalender werd dit jaar geen co-productie tussen Eva en mezelf, maar eentje tussen Dorien, Natalie, Maartje, Velt en mezelf. De zsazsalmanak past dit jaar volledig in het Huis, Tuin en Keukenplaatje dus kon ik wel wat hulp gebruiken. Want in de moestuin kan ik misschien wel mijn plan trekken, maar het huishouden dat is niet meteen een succes te noemen. Dus zocht ik hulp!
Voor het huisgedeelte vroeg ik Natalie van Les Odettes om receptjes te bedenken, zo leert u hoe u spinnen afschrikt, hoe u zelf allesreiniger maakt en wat u moet doen om toch voornaam voor de dag te komen met vettig haar. (Check ook zeker haar geweldig boek: Handboek voor de thuisdrogist) Dorien inspireert u en mij in de keuken met haar maandelijkse kooktips met seizoensgroenten, Maartje koos voor elke maand een bijpassend boek en Emelie, Leentje en Fatma van VELT vulden ruimschoots mijn groenten- en fruit inmaaklijst aan.

Ik maakte de kalender die ik zelf aan mijn muur zou willen hangen en dat had niet gekunnen zonder de hulp van deze kenners!
Het klinkt hier nu als mijn speech voor de Gouden Boekenuil die ik net heb gewonnen voor mijn meesterwerk in 12 delen.
Maar toch, ge moet dit weekend dat kalenderke eens bezien, tof hoor!

Zsazsalmanak2017
Voorts was er ook nog plek voor een seizoensgroentenlijstje (waar Dorien mee vertrok voor haar kookinspiratie), een moestuinkalender en een beestje van de maand, dat u niet zomaar alles plet wat u tegenkomt in de tuin.
De schoolvakanties werden duidelijker aangegeven door het hele vakje een kleur te geven en ook de officiële feestdagen werden ingekleurd. Voor de rest is alles hetzelfde gebleven, er staan weer wat tekeningetjes bij die niemand gaat kunnen plaatsen en ik tegen dan ook vergeten ben, de maanstanden zijn aanwezig en 14 februari kreeg een hart ipv een vakje.

Ik hoop dat de kalender u inspireert, je zal zien, er staan niet overal receptjes bij, maar er is maar weinig dat goede boeken en vrienden niet weten!

Moest je toch nog twijfelen, dan doet Het Nieuwsblad een geste, vul hier je emailadres in en ontvang een bon om de krant dit weekend met 50% korting te kopen.

De Nederlanders zullen het wat moeilijker hebben, het is het goedkoopst en gemakkelijkst als u gewoon even op bezoek komt en een krant koopt, maar als dat geen optie is dan mag je me altijd mailen, ik weet nog niet zeker hoeveel kalenders ik kan versturen, dus overweeg dat dagje België misschien toch maar!

zondag 4 december 2016

Nog een bananencake

bananencake
Nu zult ge zeggen: Is dat nodig, nog een bananencakerecept?
Wel, ik vroeg het me ook af!
Maar dat ik bij elke overrijpe banaan toch weer op zoek ging naar een ander recept is reden genoeg om dan toch maar het recept uit te schrijven dat ik op een paar maanden tijd al vier keer gebruikte.
Vier keer klinkt niet als geweldig veel, maar de afgelopen vijf jaar bakte ik misschien maar 6 bananencakes, ge moet geen boekhouder zijn om door te hebben dat ik dit recept wel weet te appreciëren.

Dit recept is in tegenstelling tot de meeste andere die ik gebruikte niet te nat, heerlijk luchtig én met gebakken bananen, ttz je stopt de bananen in de oven die aan het voorverwarmen is en terwijl je alles bij elkaar zoekt en hierbij wat treuzelt (check uw facebook, zet een plaatje op via spotify, vul uw laatste uitgaves in bij YNAB, ga eens langs bij Instagram) bakken de bananen het lekker bruin. De boter schuif ik ook in de oven, die mag er weer uit wanneer ze pruttelt, je krijgt dan een wat diepere smaak ofzo, ik weet niet precies hoe ik dat moet omschrijven.

Voor mijn bananencakeobsessie stak ik alle rijpe bananen ongepeld en in stukken in een zakje in de diepvriezer, dat doe ik nu soms ook nog, een mens heeft immers niet altijd drie rijpe bananen op overschot om een cake te bakken. Die ongepelde bananen zou ik nu niet per se eerst bakken, die zou ik dan gewoon laten ontdooien en zo prakken.
In de praktijk wacht ik op drie rijpe bananen voor een cake en maak ik met de diepvriesbananen een heerlijke milkshake met wat melk, een zakje vanillesuiker en wat ijsblokjes. (Daar kan geen bananenijsmilkshake tegenop!)

Ik gebruik in dit recept 200 gram lichtbruine (kinnekes) suiker, in het originele recept van Ottolenghi staat 275 gram, dat lijkt mij eerder aan de tandpijnkant, maar u trekt er uw plan mee!

bananencake
Bananencake (deels afgezien bij Baked by an introvert en Ottolenghi's Plenty more)
- 3 bananen
- 200 - 275 gram lichtbruine suiker
- 3 eitjes
- 140 ml melk
- 70 gram boter
- 275 gram bloem
- 1 tl natriumbicarbonaat
- 1,5 tl bakpoeder
- snufje zout


- Zet boter in een ovenbestendig kommetje samen met de bananen in een oven die je laat voorverwarmen op 200°.
De bananen leg je in een kom of op een bakpapier, ze kunnen gaan lekken.
- Weeg alle ingrediënten op je dooie gemak af zodat de bananen tijd krijgen om zwart te blakeren, het bakpoeder en de natriumcarbonaat mag al bij de bloem.
- Bekleed een bakvorm met een bakpapier.
- Klop de eitjes los met de melk.
- Meng de suiker onder de pruttelende boter en meng het mengsel dan met het ei-melk mengsel.
- Pel de bananen, prak ze op het bakpapier en schep afwisselend wat bananenprak en bloem door het beslag.
- Giet of schep het beslag in de bakvorm en zet de cake in de oven waarvan je de temperatuur naar 170° verlaagt. Na 70° zou de cake volledig doorbakken moeten zijn, maar controleer eerst even met een breinaald/satéprikker.

bananencake
En dan op zo'n warm plakje bananencake pindakaas.
Dat is wel even genieten ja.