vrijdag 10 oktober 2014

De hurker en haar hond

de hurker en de hond Niks speciaals hier, ik ben nog altijd zwanger en we hebben nog steeds een puppy.
Dat laatste is misschien toch wel een beetje speciaal, want tussen deze zin en de vorige ben ik voor de 18de keer vandaag moeten rechtstaan om in te grijpen.
Deze keer was Nelson dear het crème-glace-bakske met water aan het omkappen.
In de keuken.
In een doos crème-glace kan 2 liter water.
Maar het had ook iets anders kunnen zijn, zoals bijvoorbeeld voor de 25ste keer vandaag het schapenpelske -dat ondertussen verschillende kale plekken vertoont- weer op de zetel leggen, een niet nader genoemde hond van de vensterbank pakken, een stoel terug op zijn plaats zetten nadat hij door heel het huis is getrokken aan het kussen, een onderbroek die zo net nog op het wasrekje hing afpakken en dus waarschijnlijk ook het desbetreffende wasrekje weer rechtzetten en voor de (als ik chanse heb) tweede keer de was ophangen, onderweg daar naartoe moeten uitwijken voor een omgekapte bloempot, drie borstels en een hondenmand die bij een vorige inspectieronde nog keurig op hun plaats stonden of de allerfavoriet, onder luid gebrul een plassende hond naar buiten jagen. Dat plassen is dan niet omdat ik vergeet geregeld naar buiten te gaan voor een enthousiast bejubeld plasje, neen, dat is een van de 'tussendoorplasjes'.

En tegen dan is het ongeveer middag.
En dan hebben we al gewandeld.
Over dat wandelen trouwens, wie heeft er ooit beslist dat een puppy maar vijf minuten per maand dat hij oud is mag wandelen?
3 maand x 5 munuten = 15 minuten wandelen
Daar wordt deze puppy niet bepaald moe van, mensen.

Het lijkt wel alsof deze hond mij voortdurend de boodschap wil geven: Nelson verveelt zich, DOE ER IETS AAN VROUW!

de hurker en de hond Ziet ge het, hoe hij kijkt?

de hurker en de hond Oh en als we gaan wandelen moet hij trouwens altijd aan de leiband.
Doe ik het niet duikt hij gelijk de kant in om daar de eerste de beste drol op te vreten.
Of dat nu van een andere hond of een koe is.

de hurker en de hond En zo kan ik nog wel een eindje doorgaan.



jefNadat Mr Zsazsa steeds bleef scherpstellen op de kolen in plaats van op mij zag ik mij genoodzaakt een andere fotograaf in dienst te nemen.

woensdag 1 oktober 2014

#wereldveggiedag

#wereldveggiedag

België heeft de 5de grootste ecologische voetafdruk ter wereld. Een van de belangrijkste redenen hiervoor is ons vleesverbruik (naast mobiliteit op basis van diesel en olie en de CO2-uitstoot bij het verwarmen van slecht geïsoleerde gebouwen). Tijd om iets te ondernemen, waarom niet door lekker te eten?
Het is echt, zo simpel is het!

Een lijstje van mijn favoriete recepten.

PASTA
-Spaghetti met traaggegaarde zomerse groenten
-Spaghetti met venkel, room en citroen
-Spaghetti met tomaten, courgette en kappertjes
-Penne met geroosterde kerstommaatjes
-Snele spaghetti met tomatenpuree
-Spaghetti quattro fromaggi
-Penne carbonara met spinazie en snijbiet
-Spaghetti, one-pot-wonder met tomaten
-Penne met asperges
-Spaghetti met ricotta, rode biet en tomaatjes
-Pasta met courgette, nootjes en besilicum
-Pasta met broccoli

AARDAPPELEN
-Stomp met nepworst
-Zomers potje uit de tuin met tomaat en boontjes
-Aardappelen met tomaat en ei
-Tortilla

GRANEN
-Risotto met tuinboontjes
-Risotto met veel kruiden en groene asperges
-Biryani
-Risotto met een spiegelei
-Bloemkoolkorma met basmatirijst
-Risotto met vergeten groenten
-Romige bloemkoolrijst
-Zowat vanalles op één bord
-Quinoa met bietjes, kruiden en feta
-Couscoussalade met geroosterde groenten
-Groentebulgur
-Salade met amaranth, pruimen en ander herfstigs

ALEGAARTJE
-Vegetarische fajitas
-Chili sin carne
-Preitaart
-Marokkaanse tagine
-Kikkererwtencurry

(MAALTIJD)SOEP
-Minestrone
-Pompoensoep

KLEINE MAALTIJD
-Tomaten-broodsalade
-Cavaillon met mozzarella


In navolging van Lilith.
En vele anderen:
Vertellementen
EVA zelve
Op den buiten
A taste of pure
Sarah in de stad
Alles van Jonge Sla
Bloggers united!

Zet je link hieronder en ik zet je erbij.

Nog tips

dinsdag 30 september 2014

Juwelenhanger

juwelenhanger
Zo ongeveer een keer per maand ben ik extra creatief en verzin ik iets voor Het Nieuwsblad, vorig weekend hadden ze hun jaarlijkse accessoirespecial. Eindelijk was dan het moment gekomen dat ik iets moest verzinnen met die sierradenbrij die zich in mijn (en vast ook in jouw) badkamerschuif bevindt.

juwelenhanger
Omdat ik zo'n dingen altijd zo makkelijk mogelijk probeer op te lossen werd het iets simpels van takken en oogvijzen. In dit geval extra simpel omdat het vastzit in een houten achtergrond, ik was zo leep om daar speciaal voor naar Tante Hilde te rijden. Skip het boormachien, stof en de pluggen.
Leve de slaapkamer van Tante Hilde!

juwelenhanger
De ringen, armbandjes en kettingen schuif je gewoon over een tak, en de oorbellen die haak je in kleinere oogvijsjes.
Allemaal perfect aanpasbaar naar eigen sierradenbrij, heb je veel oorbellen, dan voorzie je een tak apart met allemaal kleine oogvijsjes.
Dit is de superdelux uitvoering, moest ik het voor mezelf gemaakt hebben zou ik waarschijnlijk de oogvijzen zonder te verven zo in de muur gedraaid hebben en de takken er gewoon zo blank in. Gewoon omdat ik de moeite niet zou doen.

juwelenhanger
Benodigdheden
-6 oogvijzen en drie takken, van dikte op elkaar afgestemd.
Ik heb de schors van de (wilgen)takken afgehaald, hou er dan wel rekening mee dat de takken iets dunner worden. Je kan de schors er ook gewoon rondlaten natuurlijk.
Knoesten en zijtakken zijn leuk, maar denk er aan dat je rond eentje ringen moeten kunnen schuiven. Even proberen dus.
De takken moeten een beetje van de muur afkomen, koop daarom oogvijzen met draad tot halverwege het rechte stuk.
-Pluggen indien nodig. Voorzie dan ook een boormachine, ah ja.
-Kleine oogvijsjes om oorbellen aan te hangen.
-Als je de takken en vijzen wil verven heb je ook verf en schilderstape nodig. Koop uiteraard wateroplosbare verf want deze is veel minder schandelijk voor het milieu.
-Een stuk piepschuim (of zacht hout of dik karton).


juwelenhanger
1. Duw de vijsjes in het stuk piepschuim en spuit ze in de gewenste kleur.
Verf ook de takken, je kan ze volledig spuiten of slechts een stuk, ik vond het contrast tussen het hout en de verf wel mooi.
2. Wacht een tot twee uur (volg de aanwijzingen op de bus verf) en drink terwijl een tas koffie, of wijn als het al na vier uur is.
3. Draai de eerste twee vijzen in de muur met of zonder de hulp van een boormachine.
Op de foto zit er ongeveer 12 cm tussen de twee oogvijzen.
4. Hang de eerste tak in de vijzen en draai de kleine oogvijsjes in de tak tussen de twee grote oogvijzen. Hang je grootste oorbellen er al eens aan zodat je de afstand tussen de twee eerste takken kan bepalen. Zet een puntje waar de volgende vijs moet komen. En herhaal deze stap nog een keer.
5. Hang uiterst secuur al je juwelen aan de takken, vergeet hierbij niet het visuele aspect, het oog wil ook wat.

juwelenhanger
6. Herhaal stap 5 na twee weken.

donderdag 25 september 2014

Elegante poses in de moestuin en een bende beesten

Tricot alom
Vorige maand zag u mij al een keer staan schitteren in mijn moestuin.

Ene Natasja D zei toen het volgende: Als je nu de volgende keer je lichaam een tikje draait naar (jouw) links, je linkerbeen wat buigt en op je linkervoetentip staat en dan mooi naar de lens kijkt, ewel dan word je asap een elegante zwangere in de tuin en dan zien we die buik ook in profiel.

Volgens mij bedoelde ze dit (ongeveer, dat met die benen snapte ik niet goed).
Maar het kan niet anders dan juist zijn, want kijk wat een elegante zwangere in de tuin!
Ja, zo komt ge ze niet vaak tegen.

Gisteren, rond de middag viel mijn frank dat ik volledig gehuld was in zelfgemaakte kleding, dus sleurde ik Mr. Zsazsa mee naar buiten voor een elegante fotoshoot.
De rok is er nog eentje uit het rokjesboek, het bloeske stak ik in elkaar voor we vertrokken naar Frankrijk.
Ik wist goed wat ik wou, een simpel lijveke in een zacht tricot stofke dat ik al een eeuwigheid in de kast had liggen. Wat ik was vergeten was dat ik al een paar keer een reep van het zacht tricot stofke had afgeknipt.
Geen probleem.

Tricot alom
We knippen gewoon een reep van een ander zacht stofke.
Wat wel tot een frustrerend momentje leidde was de afwerking van de naden. Ik heb namelijk nog altijd een kleine tricotangst te overbruggen, ik ben daar trouwens niet de enige in, vanmorgend las ik nog iets soortgelijks bij de fantastische Vink.
Tricotangst, niet om mee te lachen, maar ik moest mij er wel overzetten wou ik iets voor mezelf maken in deze uitdeinende maanden.
Toevallig postte Eva Maria iets daarvoor een van haar geweldig leuke kleedjes, uit tricot. Ik bekeek alle foto's nauwkeurig en besloot het er dan maar gewoon keihard op te wagen.
Na een uur broddelen aan een (te smal geknipte) reep die als biais moest dienen had ik het wel gehad en stopte alle andere stofkes die lagen te wachten terug in de doos waar ze van kwamen. Een mens mag niet te overmoedig worden.
Dus nu heb ik een lijveke in zachte tricot dat er geweldig uitziet als ik mijn haar loslaat, ik vind dat een goed begin.

Platte schoenen voor lange kuitspieren
De rok, dat is een verhaal van een heel andere orde, neem het a-lijn patroon uit het rokjesboek, teken er onderaan ongeveer 40 cm bij en volg voor de rest de handleiding vanaf pagina 87: klokrok in rekkende stof. Op twee uur is zo'n rok af, koffiepauze incluis. Tante Hilde testte het uit.

Tot zover de zelfgemaakte outfit.
Wat je nog ziet op de foto zijn de schoenen (platte schoenen, ideaal voor alle hurkers) en Nelson, die staat meestal ergens op de uitkijk om katten te spotten.

Nelson tussen de koolrabi
Tussen de kolen bijvoobeeld.

Nelson en Rosse Frans, bijna broer en zus
Hij is er nog altijd niet goed uit wat hij nu precies moet doen als hij er eentje tegenkomt.

Nelson en Sammy
En vice versa.

Woodie
Uit elkaars buurt blijven lijkt me inderdaad niet zo stom.

maandag 22 september 2014

The happy hurker

Happy hurker
Laten we het eens hebben over de bekkenbodemspier.
Zwanger van een derde is dat niet meteen de spier die over het hoofd gezien kan worden.

Toen mijn vroedvrouw mij een tijdje geleden vroeg of ik ergens last van had antwoordde ik: Uhum, neen, bwa uhum, ik nies misschien wel wat voorzichtiger dan anders, maar voor de rest neen, geen klachten, uhum.
Doet ge oefeningen, vroeg ze?
Jajaja, vaak hé, tien tellen kort, tien tellen lang, de lift ...
Ja, stopt daar dan maar mee, onderbrak ze me.
Euhm uhum euhm, ah? Zei ik en ik hoopte keihard dat er een wonder was geschied en je vanaf een derde een nieuwe bekkenbodem kreeg. Als beloning.
Hurkt ge veel, vroeg ze.
Jaja zei ik en ik hupte uit de stoel en zakte fluks door mijn knieën.
En nu op platte voeten, zei ze.
En toen viel ik om.

Niet zo vreemd blijkbaar, De Westerse Vrouw hurkt niet meer. Of toch niet gelijk vroeger (vroegere tijden én vroeger als kind) of in bepaalde streken in de wereld waar er nog op hurken gekookt en gewerkt wordt.

Hurk maar wat meer sprak de vroedvrouw en het komt wel goed met die bekkenbodemspier! En toen pakte ze pen en papier en tekende ze een driehoek (heiligbeen en staartbeen) en een rechthoek (schaambeen) en daartussen een streep (bekkenbodemspier). Kijk, als je teveel bekkenbodemoefeningen doet wordt die spier heel strak, zo strak dat die spier het heiligbeen en staartbeen kan naar voor trekken. En toen tekende ze een hangmat.
Wel...

Door te hurken gebruik je je bilspieren, en die spieren hangen langs achter vast aan beide beenderen en die zorgen dus voor 'tegentrek'. Nooit het een zonder het ander dus. Evenwicht!
Veel hurken blijkt zelfs voldoende te zijn om een 'goeie bekkenbodemspier' in model te houden.
Nooit nog de lift!

Happy hurker
Trouwens, stevige bilspieren is niet alleen goed om weer veilig te kunnen niezen, lopen en trampolinespringen maar je krijgt er ook een mooie ronde kont van. En wat nog belangrijker is, stel dat je zwanger bent zorgt die tegentrek er tijdens de bevalling voor dat er meer plaats is tussen je bekken. De bilspieren trekken je heiligbeen naar achter, weg van het bekken. Een bekken bestaat nl niet uit een vast deel maar uit een aantal delen die open kunnen gerokken worden door de ligamenten en spieren die de hele onderkant bij elkaar houden.
Nog een stapje verder, door goed getrainde spieren down under, wordt er minder druk op de bekkenbodemspier gezet waardoor er minder kans is om te scheuren.
En als je dan ook nog eens niet plat op een tafel ligt tijdens het persen zal je verwonderd zijn welk formaat baby je eruit geperst kan krijgen. (Been there, done that, nu we toch persoonlijk aan het worden zijn.)

Het is dus niet zo vreemd dat in plaatsen op de wereld waar vrouwen veel hurken en ook hurkend bevallen veel vlotter wordt bevallen dan in de geciviliseerde wereld waar vrouwen overdag op een stoel en 's avonds in een zachte zetel zitten. En waar vrouwen op een tafel bevallen omdat dat toevallig op ooghoogte van de gynaecoloog is.
Niet zo stom natuurlijk, de wetten van de zwaartekracht gelden ook in bevallingskwartieren.

Happy hurker
Dus nu hurk ik -op platte voeten- en ik moet zeggen: het gaat me goed af. In het begin leek het alsof mijn onderkant er ging uitgeperst worden. (Maar dat kan niet zegt de vroedvrouw.) Maar nu hou ik het al een tijdje vol. Ik schil gehurkt aardappelen boven een emmer in de keuken, ik knuffel mijn kinderen en dieren gehurkt, ik bind veters en steek wasjes in op mijn hurken en trek gehurkt onkruid uit.

Hét hurksummum is naar het schijnt gehurkt plassen in de douche. Dat of een Franse wc installeren.

Dragen je kinderen schoenen met velcro ipv veters, heb je geen tuin of huisdieren en eet je liever pasta dan aardappelen, dan kan je ook gewoon squats doen natuurlijk, voor elk simpel iets is er een ingewikkelder alternatief.
Squats zien er uit alsof je -zonder stoel- op een stoel gaat zitten en weer rechtstaat.
Ik deed er vanmorgend 200 voor de camera.
Speciaal voor jullie.
Tr0KeL on Make A Gif, Animated Gifs



Belangrijk is dat je voeten wat uit elkaar staan, je onderbenen recht blijven en je geen bolle rug maakt (want dat steekt dat heiligbeen toch weer richting schaambeen.)
En dan maar squatten!

Oh trouwens, niet alleen vrouwen die vaginaal bevallen zijn hebben baat bij hurken, ook vrouwen die met een keizersnede bevallen zijn én mannen hebben een bekkenbodemspier die dagelijks afziet door het gewicht van de organen die ze moet torsen.
En wie wil er nu geen ronde kont?

En dan om af te sluiten doe ik ook nog altijd 200 snelle squats.
Maar dat is natuurlijk voor gevorderden.

vrijdag 19 september 2014

Hij heet Nelson en hij eet platte kikkers

of toch Napoleon En toen hadden we ineens weer een puppy in huis.
Hoewel ik in het voorjaar nog tegen mijn vader zei: Ik zou mijn hond niet laten bezwangeren, maar als jij puppy's wil, mij goed, maar komt er niet mee af.
Hij hield zich aan zijn woord, en de kinderen waren ook op de hoogte dus niemand vroeg er naar.

of misschien Nero Als we ooit nog een hond zouden bijkopen dan zou het een sukkel uit een asiel zijn.
Een teef, zodat je niet overal een vlaag hondenpies ruikt als je gezellig in de tuin zit.
En al zeker een ruwharige hond zodat we niet constant overal haar moeten opkuisen.
En al zeker geen jachthond, met al die kippen en katten in de tuin.
Dus dat nestje Epagneul Bretons, Franse jachthonden godbetert, neen, daar komt er echt geen van in huis.

of anders Nessie? En toen ineens zei ik: Anders moet ge er eens eentje meebrengen.
Ja en toen was het natuurlijk om zeep.

Of gewoon Nolleke? Dus nu hebben we een nieuwe hond.

Of toch nog iets anders? Hij heet Nelson en hij eet platte kikkers.

woensdag 17 september 2014

Mme Zsazsa eet tien dagen uit de tuin

dorien2 Het is niet omdat je een tuin hebt dat je avondmaal dagelijks uit die tuin komt.
Ook al laten sommige mensen dat soms zo uitschijnen.

Zonde wel natuurlijk want al dat eten staat daar, kant-en-klaar, als ware het de super-versafdeling van de Carrefour.
Ik dacht, ik doe eens een effort, zolang mogelijk avond eten uit de tuin, met zo weinig mogelijk dingen uit de supermarkt.
Een wedstrijdje met mezelf, makkelijk natuurlijk, want zo goed als alles staat deze moment van het jaar in de moestuin.
Maar toch, soms heb je gewoon keihard goesting in champignonnen bijvoorbeeld. Ik zeg maar iets.
Zie hier het resultaat na twee weken.

pasta dorien Twee keer kwam deze pasta op tafel, verzot ben ik er op, ook al was ik er op het eerste zicht niet weg van, platgekookte courgettes ... niet echt iets wat in mijn top tien zou staan. Maar lekker man, lekker! Het recept is van Dorien, en zelf stelt ze er geen pasta bij voor, maar ik had zin in pasta en dacht: Ach, ik ga het gewoon eens proberen, als het vies is dan vis ik de pasta er wel van tussen. Niet dus, score!
Op de vorige foto zitten er nog wat extra groenten bij, rode biet met geroosterde komijnzaadjes, olie en citroensap, ook al zo'n hit, keilekker is dat met die zaadjes.

We zitten dus op twee pakken spaghetti en een stuk parmezaan, voor twee dagen eten, voor 5 man.

koolpasta Als ik dat hier zo bekijk dan staat er wel vaak pasta op het menu, natuurlijk want dat is dan ook keilekker!
We aten dus nog pasta, deze bv met kool, noten en citroen, ook al een recept van Dorien.

venkel En deze, met venkel.
Na vier dagen zitten we op vier pakken spaghetti en een groter stuk parmezaan, twee citroenen en een half potteke room.

lasagna Nog een keer pasta, lasagne deze keer, met een vulling van ricotta en kruiden en tomatensaus (de tomaten eerst grillen in de oven en dan mixen) met allerlei groenten, kleingesneden en bruingebakken. Het stond nog niet echt op punt, maar ik ben er bijna.
We voegen nog 9 lasagnebladeren en een potteke ricotta aan de lijst toe.

stomp Tijd voor iets anders, aardappelen!
Aardappelpuree met bladkool, een veggieworst (met mosterd, anders is er helemaal niks aan) en ajuinsaus om het gebrek aan vleesjus goed te maken. Het is er heden ten dage niet echt het weer voor, maar het heeft toch gesmaakt.

koriander Rijst dan, biryani.
Ooit bejubeld op deze blog, nu maar mild gesmaakt omdat ik in plaats van lekkere basmatirijst saaie langkorrelrijst van uncle ben's gebruikte.
Maar zo'n zonde seg. En daar kijkt ge dan een hele dag naar uit.

risotto Nog eens rijst, risotto.
Risotto met tomatensaus, niet echt een succes, ik vergeet altijd dat ik tomatensaus alleen maar lekker vind met puree of pasta.
Maar nog meer pasta had er over geweest.
De rest is wel een van mijn favorieten, een hoop verschillende dingen op een bord. Er zat ook nog een potje knoflookmayonaise bij, om al die lekkere geroosterde groenten in te duwen, jummie.

mais2 De favoriet kwam nog eens terug, met weeral mais -oh hoogtepunt uit het seizoen!
In plaats van rijst zat er nu quinoa bij, roodgekleurd door de bietjes, geweldig receptje uit het moestuinboek.


minestrone Wat er zeker in het rijtje hoort is soep, en wat is de allerlekkerste soep (ook al ziet ze er zo niet uit en heb ik het proberen te verdoezelen met tekst)?
Minestrone!
Juist!
Kilo's groenten gaan daar in, en dan nog juist afwerken met een beetje parmezaan en ik ben ondertussen al de tel kwijt van de aangekochte goederen, maar dat stuk parmezaan is wel ongeveer op nu.

linzen Ah, een hoofdbestanddeel dat helemaal uit de winkel komt, linzen!
Maar dit was geen avondeten, maar middageten voor mij alleen, dus eigenlijk telde het toch al niet.
Wel lekker anders.
Linzen, heeft al iemand dat uit zijn hof gegeten?

appel En om af te sluiten, het nagerecht, appels uit de tuin van de buren met bovenop deze crumble.
Niet slecht, niet slecht.

En straks bij de bomma kroketten met pekes en erwtjes en gebraad, ook niet slecht.