Eerst was er de wandelstok.
Dan was er de wandelstok met een schildje.
En nu is er de wandelstok met drie schildjes.
Die dingen koop je voornamelijk in toeristenwinkeltjes in bedevaartsoorden.
Denk ik tenminste, zo'n schildjes waren mij tot voor een maand onbekend, het gebruik van schildjes hangen op wandelstokken is Mr. Zsazsa's inbreng in onze relatie, en zo vullen wij elkaar weer perfect aan.
Ik doe de was, plas en het eten, en hij koopt schildjes in toeristenwinkels, complementair heet dat.
Het laatste schildje komt van Valkenburg, mijn inbreng in onze relatie.
Mr Zsazsa komt uit een Katholiek nest, ik uit een kitscherig.
We bezochten daar de Burcht van Valkenburg.
Heel leuk om te doen, alleen al omdat ze in het winkeltje beneden een 'Broodje Unox' verkopen.
Dezelfde dag bezochten we het Kasteel van Hoensbroek, De Grootste Burcht tussen Maas en Rijn. Jaja, wij schuwen geen cultuur!
We reden nog maar net op de snelweg of we zagen dit.
Internationale Transporten Weltens uit ... Hoensbroek.
God was met ons (en weet niet dat wij al een gps hebben).
Goed, De Waterburcht van Hoensbroek dus, wat leerden we daar allemaal?
Middeleeuwers hadden nog geen internet en moesten dus echt spelen.
Kindsoldaat zijn in de Middeleeuwen was keitof.
In de kerker is er zo goed als niks te zien én kinderen vertoeven niet zo graag in kerkers.
Een kotsgat in de grond is geen overbodige luxe als er én gans én kip én varken én konijn op het menu staat.
En er zijn mensen die 'calamiteiten' verkiezen boven 'noodgevallen', geweldig idee!
zondag 4 september 2011
Calamiteiten in Hoensbroek
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
Grappig. ;-)
BeantwoordenVerwijderencultuur cultuur.. Maar efkes naar Gent Jazz komen is dan weer teveel gevraagd!
BeantwoordenVerwijderenLeuk die schildjes op de wandelstokken, je hoort het tegenwoordig minder maar mijn vriend heeft die van hem vol schildjes nog steeds boven liggen. Vol met schildjes van alle vakanties in met name zuiden van Nederland en Oostenrijk.
BeantwoordenVerwijderenIk vind dat gij eens een blogwandeling moet organiseren met allemaal kitcherige schildjes. Als ge zoiets dan toch niet verzwijgt... (wat de rest van de wereld uiteraard wel zou doen.)
BeantwoordenVerwijderenCool :-)
BeantwoordenVerwijderenDan was ge hier om de hoek Mme Zsa Zsa!
BeantwoordenVerwijderenIk moet er weer om lachen, jij kunt het zo mooi opschrijven.
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk .....!!
Is het niet leuk als je zulke borden tegenkom:))
BeantwoordenVerwijderenDie schildjes kregen wij vroeger ook op onze wandelstok...maar niet zomaar...daar moesten wij eerst wel een berg voor beklimmen in Oostenrijk. Boven in de berghut kochten we dan het schildje van de betreffende berg. Sentiment!!
BeantwoordenVerwijderenAmai dat kweeksel uit eigen tuin daar zitten groeihormonen in zekers? Uwen abel is begot groter dan den oudsten van mijn kroost, en die is al zo groot!
BeantwoordenVerwijderenmijn vader loopt tegenwoordig constant met zo'n stok trond.
BeantwoordenVerwijderenMét schildjes ! Die heeft hiij ergens gekregen.
Hij doet dat omdat hij last hefet van zijn been.
Maar volgens mij vindt hij het ook gewoon ' cool ' om met zo'n stok te lopen ;)
ps : wat is ene broodje Unox ?
Schildjes op een wandelstok. Je katapulteert me terug naar mijn kindertijd. Ik had een wandelstok vol schildjes...
BeantwoordenVerwijderenHeel leuk om te doen, alleen al omdat ze in het winkeltje beneden een 'Broodje Unox' verkopen.
BeantwoordenVerwijderen