maandag 3 september 2012

En ik wil het niet weten dat dag twee nog erger is

eerste schooldag
Dat Abeltje ging vandaag voor de eerste echte keer naar school.
Vrijdag was het terugkomdag en had hij een papier opgehangen om te beschilderen. Vanmorgend stoof hij dan ook meteen naar de verf en gunde ons geen blik meer.
Uiteraard ging ik niet meteen naar huis maar babbelde nog wat bij met andere ouders terwijl het gebleet uit de kleutergang negerend.
En toen ging ik terug...
Dat moogt ge dus nooit doen.

Omdat het dan toch al te laat was schoof ik maar aan in de kring en zag alle wenende kindjes overgaan in vrolijke kleuters, op een seconde of drie. Godmiljaar.

In tussen ben ik een uur thuis en moet ik weer vertrekken.
Volgende week misschien eens nog een poging ondernemen om wat bij te werken.

16 opmerkingen:

  1. Rupsjenooitgenoeg! (Of was het deze keer geen pictionary?)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je had ook kleuterjuf kunnen worden! Ik neem de mijne gewoon mee naar mijn klas:-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O waar is de tijd dat hij uit zijn bloemkool kwam, man en nu staat het ventje daar stoer te verfen :0)
    Die kleuters spelen inderdaad met ons voeten, in het oog geven ze je een schuldgevoel en eens je weg bent gaan ze vrolijk spelen, willen je soms zelf niet kennen, ook wat :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. 'T zijn schatjes, toch?:-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mijn kinderen keurden mij destijds ook geen blik meer waardig en duwden me bijna de peuterspeelzaal uit. Ik heb toen echt getwijfeld aan mijn tbm-schap, maar als ze thuis kwamen was ik weer de hoofdrolspeelster en op school de juf/meester. Toen de eerste naar groep 3 ging heb ik op de laatste lesdag van de kleuters de hele dag moeten huilen omdat hij zo groot werd. Nu is mijn jongste aan het laatste jaar van de basisschool.... waar blijft de tijd.

    groetjes,
    Dorothé
    http://djaktief.wordpress.com

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Die van mij begonnen te bleiten als ze mij 's middags zagen komen om ze op te halen. Tof zenne. Vanaf dag 2 kregen ze een brooddoos mee en werd dat ongemakkelijk moment uitgesteld tot half 4. Gelukkig was dat na een week over, toen hadden ze waarschijnlijk door dat 'naar school gaan' geen eenmalige belevenis is...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O jééé ! Ik heb medelijden met u Eva Maria!
      Marie-Lou mag pas vanaf januari gaan (is nog maar 2jaar en 3 maand). Zie haar er ook toe in staat :-)

      Verwijderen
    2. Ik weet het, erg hè. Ik voelde me dan ook zo'n rotslechte moeder ... Maar voordat ge helemaal compassie krijgt : nu zijn ze 10, 8 en 5 en lopen ze wel met open armen naar me toe aan't eind van de dag. Oef.

      Verwijderen
  7. Dag 3 zal dan nog zo goed gaan :)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. wij dachten dit jaar zakdoeken uit te delen...aan de moeders (en de vaders)
    die kinderen zijn veel en veel flinker dan de ouders willen weten

    BeantwoordenVerwijderen
  9. zo schattig!!!

    www.mamajulesbrussels.blogspot.com

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Voor wie is dag twee erger? Abel heeft het wel naar zijn zin zo te zien..
    Succes morgen

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Godmiljaar? Las ik nu net niet bij Naai-s dat gij tegen dialecten zijt?

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ajnee, ik wou u nog waarschuwen! Niet teruggaan!
    Hoe ging het vandaag. Van uw hart een steen kunnen maken en kort maar krachtig afscheid genomen. Of was het een spons, uw hart, voor al dat Abelleed en -getraan?

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Het is toch meestal hetzelfde scenario, wij moeders staan daar dan met de krop in ons keel en proberen om niet te tranen,! hi hi wie heeft het meeste verdriet?:)

    BeantwoordenVerwijderen