donderdag 5 februari 2015

Waarom het beter bevallen is in Engeland

toni Toni in de handen van de vroedvrouw

Ik vertelde u vorige week al dat ik tegenwoordig niet veel anders doe dan met de baby op schoot boeken lezen en tv-series kijken. Ik heb vooral een groot zwak ontwikkeld voor kraamkliniekseries. Zo kijk ik op Vitaya naar One Born Every Minute en op Libelletv naar The Midwives. Beide realitysoaps over het wel en wee van vroedvrouwen in een Britse kraamkliniek.
En ... ik weet niet of ik het juist inschat, maar ik kan mij toch niet van de indruk ontdoen dat het er in Britse kraamklinieken wel wat anders aantoe gaat dan in de Vlaamse.
Zo lijkt het wel dat er voor elke bevallende vrouw één vroedvrouw ter beschikking is.
Pas als de verlossing nabij is wordt er een andere vroedvrouw bij geroepen, de 'vaste' vroedvrouw trekt terwijl een plastic slagersschort over haar kleren aan.
Een gynaecoloog valt er niet te bespeuren.
Het zit namelijk zo, op de afdeling waar er bij One Born Every Minute voornamelijk wordt gefilmd is die van de low-care bevallingen, de bevallingen waar geen problemen worden verwacht. Moesten er toch problemen opduiken wordt de vrouw naar de afdeling er naast gebracht waar er een team gynaecologen en kinderartsen klaar staat.

De perfecte verdeling, als je het mij vraagt.
Vroedvrouwen voor de gewone bevallingen en gynaecologen bij medische indicaties of complicaties.
Je vraagt om te babysitten toch ook geen pediater?

Ik vraag het na op Facebook, en wat blijkt? We denken er allemaal hetzelfde over.
Die dokter op het einde, dat is bij een normale bevalling niet per se een meerwaarde.
En de consultaties, zolang ze laag-risico zijn, waarom mogen die ook niet meteen overgenomen worden door vroedvrouwen? In Engeland en Nederland wordt het zo toch gedaan?
Tijdens mijn zwangerschappen ging ik voor de echo's (drie à vier per zwangerschap) naar mijn gynaecoloog en voor de gewone consultaties naar de vroedvrouw. Veel gezelliger dan die kille praktijkruimte en ik heb nooit in een wachtkamer moeten mijn beurt afwachten. Want vaak zit je daar voor een gynaecoloogbezoek langer dan dat je consultatie duurt.

Nu, voor alle gynaecologen die hier komen lezen zich onvoldoende gerespecteerd en te kort geschoten voelen… we zijn wel allemaal heel blij dat u er bent! En dat we op u kunnen rekenen in noodgevallen.
Maar ... moest er hier en daar niet bespaard worden? Wat zou dat wel niet uitsparen voor het ziekenfonds?
Waar wachten we nog op?

Maar goed, ik wijk af, we zien dus een vrouw met weeën met daarnaast een vroedvrouw, een meelevende vroedvrouw, ze vraagt of er iets moet zijn om te eten of drinken, ze babbelt rustig met het koppel en als het allemaal niet vlot stelt ze voor om een wandelingetje te maken op de gang, want zo zegt ze: 'Actieve vrouwen bevallen beter, ga maar wat wandelen dan zakt de baby in je bekken en komen de weeën beter op gang.'
Ha, die heb ik nog gehoord!
Er worden geen stimulerende middelen gegeven en er wordt geen water gebroken, want: We proberen het tempo van de moeder te volgen, het is haar lichaam, het komt wel als het komt. Heb maar vertrouwen in je eigen lichaam.
Een gouden boodschap!

Als er een vrouw in bad zit moet ze niet uit bad komen als haar water breekt en als de baby dan eindelijk geboren is (altijd aan het eind van het programma, dan floepen ze er een voor een uit) dan wordt de baby meteen op de mama gelegd.
En dan komen de traantjes natuurlijk.

Een moeder, een bed en een vroedvrouw, zo doen ze dat in Engeland.
De essentie. Wat heb je meer nodig om in alle rust en vertrouwen te bevallen?

Maar het zou nog soberder mogen!
Bevallen gaat eigenlijk een pak makkelijker als het niet liggend op een bed is, dus net als ik denk: Doeme, Engeland zou het walhalla kunnen zijn van de ideale ziekenhuisbevalling zegt de vroedvrouw op tv: Do you want to try it on all fours?
Yes, denk ik, yes yes, Engeland is dan toch het perfecte bevalland!

Voor het geval het u nog nooit gevraagd is om het eens te proberen on all fours, dit betekent zoveel als op handen en knieën.

Jeuj, toevallig mijn favoriete bevalpositie!
Jef, Abel & Toni zijn alledrie on all fours ter wereld gekomen, de jongens in bad, de dochter op het droge.

Als het van mij afhangt mag on all fours de verplichte bevalpositie worden!
Of toch op zijn minst eentje die u eens zou moeten proberen.

En dan wordt de titel van dit stukje pijnlijk duidelijk...
Bevallen op handen en knieën mag niet in Vlaamse kraamklinieken.
Of beter gezegd: bevallen op handen en knieën mag niet in de meeste Vlaamse kraamklinieken.
Daar kwam ik achter toen ik een paar dagen na de geboorte van Toni vertelde aan mijn vroedvrouw (ook werkzaam in een klassieke kraamkliniek) dat ik de weeën zo gruwelijk pijnlijk vond toen ik even op mijn rug lag voor een onderzoek.
Dat de weeën opvangen zoveel makkelijker is wanneer ik gewoon deed wat ik wou doen, in mijn geval rondwandelen tussen de weeën en op handen en knieën zitten tijdens een wee.
En dat ik het niet begreep waarom iedereen altijd op de rug in dat bed bleef liggen.
Dat ik daar geen uur zou liggen zonder epidurale.
En waarom -in godsnaam- niet iedereen op handen en knieën of hurkend dat kind eruit perst, bevallen is toch een beweging waarbij een kind van boven naar beneden gaat, een voetbal rolt ook niet uit zichzelf van voor naar achter, of veranderen de wetten van de zwaartekracht wanneer je een kraamkliniek betreedt?

Mijn vroedvrouw knikte en zei dat hij het ook niet begreep en toen vertelde hij dat hij onlangs een vrouw begeleide die door medische redenen niet liggend kon bevallen. Hij moest drie ziekenhuizen afbellen om er eentje te vinden waar ze het hurkend, in zijlig of op handen en knieën mocht proberen.
DRIE!

Is dat niet een beetje heel zottekes?

Ik was in ieder geval toch efkes heel erg verbaasd.
En wat doet eens mens dan?
Feiten checken op Facebook
En inderdaad, over de bevalpositie valt in de meeste* ziekenhuizen niet te onderhandelen.
Nou ja…

Maar dan ken je mijn vroedvrouw van de VLOV nog niet!
De Vlaamse Organisatie van vroedvrouwen lanceerde vorig jaar een campagne normale geboorte met 10 vuistregels voor moeders en vroedvrouwen omdat het aantal keizersnedes gestegen was tot meer dan 20%.

In plaats van zich bij een 'nou ja' neer te leggen trekken zij samen kruisvaardergewijs het land rond met lezingen en workshops voor gynaecologen en vroedvrouwen over liggend versus actief bevallen.

Want het is niet alleen uit ondervinding duidelijk dat liggend in beugels bevallen pijnlijker is én de bevalling vertraagt het is ook wetenschappelijk bewezen!
Ha, nou is ie helemaal mooi!

Door lang op je rug te liggen kan er een belangrijke ader afgesloten worden die tussen je baarmoeder en ruggengraat loopt (het vena-cava syndroom), hierdoor word je duizelig en kan je zelfs flauwvallen, maar het kan ook de harttoontjes van de baby doen zakken, waardoor er een algehele paniek losbreekt in het bevalkwartier.

En wat staat er te lezen in de brochure voor gynaecologen en vroedvrouwen die Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg heeft uitgewerkt voor de ‘normale’ bevallingen met een laag risico?
-Het is belangrijk dat zwangere vrouwen en hun partner goed geïnformeerd worden over alle stadia van de bevalling, zodat zij bewuste keuzes kunnen maken die zoveel mogelijk gerespecteerd moeten worden.
-Rugligging tijdens de uitdrijvingsfase leidt tot meer instrumentele geboorten, verhoogt het pijngevoel en kan de incidentie van abnormaal foetaal hartritme doen toenemen.
-Een verticale rechtopstaande positie kan het aantal geassisteerde geboorten doen dalen en de pijn verminderen tijdens de uitdrijvingsfase.
Aanbeveling:
Het is aanbevolen om de parturiënte aan te moedigen een houding aan te nemen die haar het meest comfortabel lijkt om te persen op voorwaarde dat het foetale hartritme normaal blijft.


Nu zou je natuurlijk kunnen zeggen: Suske toch, wat kan mij heel deze uiteenzetting schelen, ik beval wel met een epidurale, dat is nog veel pijnlozer.
Correct!
Maar we zijn nog niet rond!
Hurkend of op handen en knieën wordt je bekken niet gehinderd en kan het naar alle kanten bewegen op het juiste moment.
Een bekken is namelijk geen bot uit één stuk maar een geheel van vier botten die aan elkaar hangen met een hele stevige rekker, een rekker die amper meegeeft als je aan het tramponlinespringen bent, maar wel als er een hoofd moet passeren.
Afhankelijk van waar het hoofd van de baby zich bevindt en of je hurkend of op handen en knieën zit, vergroot de doorsnede met maximum 18mm(= toename tot 14,2%), en de voor-achterwaartse diameter van de bekkenuitgang met maximum 4,8mm (=winst van 5,6%).
En dat mijn beste, klinkt heel ingewikkeld, maar het zijn misschien net die centimeters die je nodig hebt als je kleine reusjes zoals ik baart.
Reusjes die je er misschien liggend op je rug (want immobiel door de positie en of het ontbreken van reflexen door de epidurale) niet uitgeperst krijgt.

Cijfers tonen immers aan dat een epidurale de kans op een kunstgreep vergroot.
Nog een reden om er op aan te dringen om uw ding te mogen doen tijdens de arbeid, ik kon op handen en knieën de weeën heel goed trotseren, en als ik dat kan, dan kan jij dat zeker ook!

Oh.
Trouwens.
We hebben het nog niet gehad over de episiotomie, de knip gelijk we zeggen.
U bent er vast eentje rijk want maar liefst 52% van de vrouwen wordt geknipt, zelfs tot 73% bij een eerste bevalling. (cijfers: SPE-jaarapport)
Dit tegenover gemiddeld 8% in Engeland, 4% in Denemarken en 12% in Amerika. (Het gemedicaliseerder aanpakken dan in Amerika, daar moet ge al een straffe voor zijn!)
Komen er in Vlaanderen dan meer gevallen van foetale nood voor of zouden Vlaamse vrouwen door de continentendrift en al gewoon een strakkere bekkenbodemspier hebben?

Ja u merkt het goed: ik word daar een beetje kwaad van, al was het maar omdat mijn man ook deze keer weer aan de schoolpoort fier stond te verkondigen dat ik bij een kind van 5 kilo niet geknipt noch gescheurd was en dat nu alle ouders denken dat ik zooo'n euhm ... bekkenbodemspier heb.

standaard Uiteraard zijn er ook aanbevelingen rond 'de episiotomie tijdens de uitdrijvingsfase'.
Een routine epsiotomie zou niet mogen worden uitgevoerd bij een spontane vaginale geboorte.
Episiotomie moet worden uitgevoerd in geval van klinische noodzaak zoals een instrumentele geboorte of vermoeden van foetale nood.

(En hier ook wat cijfers.)

Bon, we zijn er denk ik.
Tijd om af te ronden.
Tijd voor mijn aanbevelingen:
Wil je proberen om op een andere manier dan in ruglig te bevallen, doe dat dan vooral. Het is jouw bevalling en jij moet het doen.
Birth power!
En sjot in godnaam die schaar uit de handen van uw gynaecoloog.
Of bespreek misschien op voorhand alles met je gynaecoloog, dat is ook een optie.

Vergeet ook niet dat je altijd op consultatie kan gaan bij een zelfstandige vroedvrouw in je buurt. Ze begeleidt je in het avontuur van de geboorte van je kind, maakt tijd voor je, laat je zien welke keuzes je hebt, staat door dik en dun naast je en is een waardevolle bron van tips in het eerste levensjaar van je baby.


Edit: Blijkbaar was het niet altijd zo bevallen in Engeland, er is zelfs voor gestreden geweest! Op een gegeven moment zijn de Britse vroedvrouwen zich beginnen te groeperen om op te komen tegen het systeem zoals wij het hier nu kennen.
Via insiders heb ik vernomen dat in de huidige opleiding vroedkunde er hard geroepen wordt om op te staan en net zoals in Engeland te revolteren!
Maar er moet natuurlijk iemand aan het touw trekken...


* Er zijn hier en daar ziekenhuizen waar ze je je ding laten doen, een voorlopig lijstje:
In Sint-Vincentius in Antwerpen mag je zelfs op je hoofd bevallen als je dat zou willen.
Hier kan je ook met je eigen vroedvrouw komen bevallen.
In het UZA kan dat ook, maar dan houdt je vroedvrouw er zo goed als niks aan over.
Aan het Erasmus ziekenhuis in Anderlecht is een low-care afdeling (Cocon) waar je met vroedvrouwen bevalt.
In het UZ Gent zou het ook mogen.
Mocht jij doen en laten wat je wou tijdens de arbeid of ken je nog ziekenhuizen waar je met je vroedvrouw mag komen bevallen (en alles daartussen) laat het me zeker weten.

134 opmerkingen:

  1. Altijd al geweten dat ik in het verkeerde land geboren was :)
    Nee. Heel interessant. Alle vrouwen zouden dit moeten lezen/weten.
    Had ik dat nu eens 12 jaar eerder geweten, dan was de bevalling van de eerste ook niet zo'n helse ervaring geweest. Maar goed, ik was geleerd, en nummer 2 en 3 deed ik inderdaad meer op mijn manier.
    En lol voor de schaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Sint-Elizabeth in Ukkel! Daar mag je met je eigen vroedvrouw bevallen in een ideale kamer. Wij zijn er niet geraakt. Ons meisje is gewoon thuis geboren met de vroedvrouw in het deurgat. Net gearriveerd om samen naar de kraamkliniek te vertrekken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Anoniem6.2.15

      Klopt. Maar St-Elizabeth is ook een heel duur ziekenhuis. Wie arm is en toch natuurlijk wil bevallen heeft het niet makkelijk :-)

      Verwijderen
  3. Lieve schat, schrijf het Dodoens (nu sint maarten of heeft het nog een andere naam ondertussen daar?) in Mechelen ook eens op uw schone lijst! Vroedvrouwen welkom daar en ik mocht wat hen betreft aan de lamp hangende bevallen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, heel mooi omschreven! :D

      Verwijderen
    2. Saskaya5.2.15

      Dat dacht ik toch ook. Bij mijn bevalling 2,5 jaar geleden mocht ik ook gewoon mijn zin doen hoor.

      Verwijderen
    3. Ene vroedvrouw5.2.15

      In het Sint Maarten in Mechelen mag je inderdaad met jouw vroedvrouw komen bevallen, maar is het wel afhankelijk van de gyn van wacht in welke positie je 'mag' bevallen.

      Verwijderen
  4. Eigenlijk zijn Vlaamse vrouwen heel onwetend wat betreft dit allemaal. Super dat jij er zo een hele blog aan wijt en gelukkig zullen het bij deze ook weer een paar vrouwen mee oppikken.
    Er zijn natuurlijk ook vrouwen die dit allemaal wel weten, maar toch liever bij de gyn bevallen (want je weet maar nooit).

    Mijne zwaarste woog ook 4,9 kg en ik ben ook geen enkele keer geknipt of gescheurd geweest :-). Ook niet bij de eerste. Ik merk wel dat dit redelijk uitzonderlijk is en misschien daarom dat ik het ook aangedurfd heb om zoveel kinderen te krijgen.
    Hoe zei je dat dat kwam? Door iets met de bekkenbodemspier. Dan toch liever zo zenne.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Anoniem5.2.15

    Bevallen in Imelda in Bonheiden: hemels verschil tussen 1e en 2e bevalling (3jaar tussen).. Bij de eerste (sterrekijker), dus tijdens arbeid nog allerlei rare, ambetante posities ingenomen om hem toch maar te draaien... Na bevalling even piepen en dan direct wegen, meten,... Bij de 2e ben ik direct na de bevalling in bad gestapt en heb nog een uurtje liggen 'cocoonen' met mijn 2e zoontje.. Heerlijk was dat! Pas nadien hebben ze hem gewogen en gemeten.. En dan moet je weten dat bij deze bevalling er 3 vroedvrouwen, de gynaecoloog en 2 kinderartsen aanwezig waren (meconiaal vruchtwater)..

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Anoniem5.2.15

    St Jan in Brussel, daar kan je met Zwanger in Brussel bevallen! Goed geschreven stuk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hier ook alleen maar lof voor Sint Jan in Brussel! Heb van de hele bevalling geen gynaecoloog gezien. Enkel mijn topvroedvrouw van Zwanger in Brussel!

      Verwijderen
  7. Voeg Sint-Elisabeth in Zottegem maar toe. Bevallen in alle posities die je je kunt indenken, een heleboel bevallingsbaden, -krukken en zetels en ontspanningsdingen ter beschikking (ze noemen het hun sun parcs :-) ) en heel lieve begeleiding van vroedvrouwen en gyns. En ik mocht van een tweeling natuurlijk bevallen, wat ook niet overal zo schijnt te zijn. Wat ik nooit zal vergeten is hoe de gyn de volgende dag kwam vragen: 'ben je de film van de bevalling nog aan het afspelen? Zijn er stukken die je niet meer weet of waar je je slecht over voelt? Dan zal ik het helpen invullen nu ik het nog weet.' Zo belangrijk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Anoniem5.2.15

      Our minds think alike!

      Ik beviel twee keer in SEZZ Zottegem.
      De eerste keer hobbelde ik 12 lange uren door de kamer. Liggen was een ware marteling! Uiteindelijk kreeg ik een epidurale; de baby daalde niet in, de kans op een keizersnede was groot. Dankzij de begeleiding van de vroedvrouwen ben ik nog eens 10 uur later toch natuurlijk bevallen. Ik herinner me alleen maar dat we flink wat gelachen hebben, zelfs de gynae had de slappe lach :-)
      De tweede keer verliep zo mogelijk nog beter. Ik heb alles geprobeerd, behalve op dat bed liggen.. de bal, de kruk, een touw om in te 'hangen', een ontspanningsbad. Ze denken daar werkelijk aan alles: rolluiken dicht, gedempt licht, zachte muziek. Ik zat tussen mijn man zijn benen in het bevallingsbad, zijn handen op mijn buik. Hij voelde de kleine geboren worden, vertelde hij daarna.
      Ik koester alleen maar warme herinneringen aan mijn bevallingen :-)

      Verwijderen
    2. Ow super om te horen. Ik ga in Zottegem bevallen. Onderdeappelboom, welke gyn had jij?

      Verwijderen
    3. ik ben ook 2 keer in Zottegem bevallen, en alleen maar positieve dingen te vertellen over de mensen daar! Je bevalt zoals je wil, de vroedvrouwen pushen niet, je moet op voorhand aangeven of je een epi wil of niet en als je er geen wil en je vraagt ze toch, gaan ze eerst echt alles uit de kast halen de pijn zo te verzachten voor ze een epi zouden geven. Geweldige gyn had ik ook (Dr Keymeulen), de vroedvrouwen die me bijstonden waren ook allemaal erg meelevend, wisten goed wat ze deden... Enkel lof!
      Het enige wat ik een beetje miste was een eensgezinde visie over borstvoeding. De raad die je kreeg wisselde van vroedvrouw tot vroedvrouw. Wat verwarrend kan zijn als je voor het eerst bv geeft.

      Verwijderen
    4. @Melissa: Mortier. Die kwam ook tijdens de arbeid kijken hoe het ging, en dus niet alleen de baby opvangen.
      @Liezewiezewoes: ja, daar heb je wel een punt, over verschillende borstvoedingstips. Bij de tweede bevalling ben ik meteen erna naar huis gegaan, want ook dat stimuleren ze daar: nazorg door de zelfstandige vroedvrouwengroep waar ze mee samenwerken. En dat was super, de begripvolle verzorging van 'de onderkant' (;-)) incluis :-)

      Verwijderen
  8. Ik hoop dat je gehoord wordt, Kim. Misschien had je er nog moeten bij zeggen dat bevallen niets is om bang voor te zijn.
    En eerlijk? Ik wordt nog altijd een beetje boos als ik terug denk aan hoe ik in het ziekenhuis behandeld werd toen ik daar na een poging tot thuis bevallen en na twee uur persen thuis terecht kwam, omdat Babybroer zijn hoofdje schuin zat. Zeker als ik dit lees. De dokter wou me niet onderzoeken omdat ik op handen en knieën op de grond zat in plaats van op mijn rug op een bed lag, en hij wou niet terugkomen voor ik een epidurale had genomen want zonder begon hij er niet aan. Grmbl. Even overleggen hoe ik er over dacht? Wat ik wel of niet wou? Hoe het ging? Gewoon even kennis maken, hallo zeggen? Even uitleggen waarom die epidurale moest en waarom ik op mijn rug op bed moest? ... Nee dus, allemaal niet. En zelfs in mijn benarde positie viel het me op dat hij de aanwezige vroedvrouwen nog slechter behandelde als hij mij behandelde. En daarna een rekening sturen om van achterover te vallen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Namen! Wij willen namen! :)

      Verwijderen
    2. Anoniem5.2.15

      Ik kan je anders ook namen geven over een ziekenhuis waar je na een thuisbevalling niet heen wil. Zal ik je de klachten sturen zoals ik ze aan het ziekenhuis stuurde, en waar ik geen antwoord op kreeg? Ik popel om mijn verhaal te delen en andere vrouwen te waarschuwen...
      - Lady Lorastina

      Verwijderen
  9. Jeetje wat een verschil he, ik kijk het ook. Maar heb nog geen ervaring met in Nederland bevallen. Wel ervaring gehoord van vriendinnen...

    BeantwoordenVerwijderen
  10. heel interessant, maar ik zal altijd met een keizersnee moeten bevallen aangezien mijn bekken te klein is

    BeantwoordenVerwijderen
  11. In nl. Gaat het volgens mij wel zo'n beetje zoals je je voorstelt, iig als je niet 'medisch' wordt verklaard. Bij mijn eerste bevalling moest ik overgedragen worden aan de gyn. Minder prettig dan de tweede keer, met m'n eigen verloskundige (overigens in precies dezelfde verloskamer in het ziekenhuis). Beide keten mocht ik lopen, douchen, op m'n zij liggen, op de baarkruk, wat ik maar wilde. M'n tweede kwam in zijlig ter wereld. Ik wordt idd duizelig op m'n rug.Overigens ook niet zonder knip (1e) en scheur (2e). Maar ach, weinig kast van gehad. Heb trouwens net met dikke buik alle seizoenen Call the Midwife gekeken. Super serie!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. op d bbc op zondagavond is nu het nieuwste seizoen bezig

      Verwijderen
  12. Anoniem5.2.15

    Ik ben bevallen in Italie, met vroedvrouw, en de gyneacoloog "van wacht" kwam gewoon even kijken of alles goed was. Ook vooraf een cursus gedaan waar de verschillende stappen van de bevalling werden uitgelegd, en met vooral veel nadruk op doen wat je voelt.
    Er hing in de bevalingskamer zelfs een touw aan het plafond dat je kan vasthouden als je op je hurken wil bevallen.
    In het bed, op de grond, op een bal, het kond allemaal en alles was er op voorzien (een yogamatje op de grond bijvoorbeeld).
    Met als gevolg 2 zeer snelle en makkelijke bevallingen, zonder verdoving.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. ik was van plan lekker m'n eigen ding te doen tijdens de bevalling van baby 3. Of het nu mag of niet, dat mogen ze dan maar bekijken...

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik heb tijdens de bevalling van onze tweede 3u rechtgestaan en aan de sponnen van het bed vastgehouden. Toen we binnenkwamen, vroegen ze of ze een rolstoel moesten halen. Maar daar moest ik niet van weten, zo pijnlijk. Het was telkens een marteling als ik moest gaan liggen voor de monitor. Gelukkig zag de vroedvrouw dat en bracht ze daarna de monitor naar mij ipv ik naar de monitor. Voor de bevalling moest ik spijtig genoeg wel gaan liggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. 4 keer bevallen met een epidurale omwille van gezondheidsrisico. 1 keer geknipt omdat de zuignap eraan zat te komen, want zoonlief kroop na elke wee en persen terug. 2 de zoontje is geboren ,zonder gyn alleen met de vroedvrouw en stagaire. Ben net op het verloskwartier geraakt. mijn jongste zoontje is gelukkig gezond ter wereld gekomen door het vlugge ingrijpen van de gyn. De navelstreng was voor komen te liggen. De vroedvrouw heeft de hele tijd het hoofdje van mijn zoontje naar boven geduwd tot hij geboren is met spoedkeizersnede. De hele tijd heeft ze op bed bezeten . Ik had een super begeleidende vroedvrouw die voor de nazorg thuis kwam.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik wou bij Iris, de tweede, niet meer liggen, ik wou recht zitten tijdens het persen, maar ik mocht niet.
    En bij Dennis heb ik blijkbaar tegen de gynaecoloog gezegd dat ik haar niet meer wou maar de vroedvrouw. :D
    Interessante uiteenzetting, merci om dat eens allemaal op te zoeken. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Anoniem5.2.15

    ruim 8 jaar geleden ging mijn geplande thuisbevalling met vroedvrouw en begeleidende huisarts niet door, omdat zich een vroeggeboorte aankondigde. Ik had het moeten checken maar was dus erg verrast toen mijn vroedvrouw letterlijk aan de deur van het ziekenhuis de toegang werd ontzegd in haar functie als vroedvrouw. Zij mocht enkel als bezoeker komen, wat ze ook deed om vlug wat feed-back te geven. Ik wist nog niet hoe ik moest' puffen (tot grote ergernis van de verpleegsters, mijn water was al gebroken; had straffe pijn, maar werd niet geloofd door het personeel behalve als de gynaecoloog die eens kwam checken de grafiek van een machine aflas: mevrouw heeft hele pijnlijke weeën , ik moest stil blijven liggen aan de monitor (harttoontjes baby checken) en mijn lichaam nam het van mij over met een wild soort ademhaling! en met overgeven van de druk op mijn buik door het stil moeten liggen. Ik kreeg zelfs nog onder mijn voeten van een verpleegster hiervoor, want nu moesten ze mij helpen verschonen! Gelukkig is mijn vroedvrouw regelmatig 'op bezoek' gekomen, zodat ik haar kon vragen hoe de pijn op te vangen , ook mentaal ,toen ik de pedalen dreigde te verliezen. Achteraf was het hilarisch-tragisch hoe ze daar omgingen met een bevallende vrouw. Met de baby was gelukkig alles ok: 6 weken op voorhand maar toch 2 kg 750, verlost met een keizersnede. Mijn pleidooi : bevallen MET VROEDVROUW aan je zij, ook bij ziekenhuisopnames, complicaties, keizersnede, om je rust te beschermen en om als buffer op te treden in stresserende situaties voor de zwangere vrouw.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Siska5.2.15

    2x bevallen ZONDER knip in zijlig in gasthuisberg....
    ik had het aan de vroedvrouwen heel erg duidelijk gemaakt dat ik geen knip wou en mijn wens is gerespecteerd geweest
    de gyn zei wel dat ik "gemaakt was om te bevallen"
    (de 2de keer poliklinische bevalling, thuis bevallen zou ik niet durven)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bij mijn eerste bevalling in ghb, ben ik toch op het einde op mijn rug moeten gaan liggen. Ook al had ikgezegd dat ik dat niet wilde.
      Bij de tweede het op voorhand heel goed op laten schrijven in mijn dossier, maar uiteindelijk is het niet nodig geweest want die is gewoon thuis bevallen. On all fours :-)

      Verwijderen
  19. Ik lees altijd met verbazing over de Belgische bevallingen. Volgens mij is het daar praktisch verplicht om in het ziekenhuis te bevallen he? Hier in Nederland heb je, mits het medisch mogelijk is, altijd de optie om thuis te bevallen. Op de manier zoals je dat zelf zou willen.

    (Zelf heb ik op mijn zij gelegen. Ik wilde heel graag verticaal bevallen, maar ik kon na het toucheren tijdens de persweeën niet meer opstaan)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Overigens de ontsluitingsweeën wel grotendeels staand gedaan. Vond het heerlijk om mijn man stevig om zijn nek vast te houden en dan een beetje heen en weer te wiegen.

      Verwijderen
    2. Het is zeker niet verplicht, maar er zijn maar heel weinig artsen die er achter staan.
      1% van de bevallingen gebeurt thuis, dat is dus niks. :)

      Verwijderen
    3. Anoniem5.2.15

      3 jongens op 3 jaar tijd in onze straat thuis geboren, in België. Alledrie met dezelfde vroedvrouw...

      Verwijderen
  20. Anoniem5.2.15

    Had ik dit 4,5 jaar geleden allemaal maar geweten, dat had me een hoop ellende bespaard denk ik. Mijn bevalling verliep zo slecht dat dat één van de redenen is dat we het bij één kindje houden. Bedankt voor je uitgebreide toelichting, hier help je vast veel vrouwen mee! Natasja

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Van de eerste beviel ik mét zelfstandige vroedvrouw in het HHZH Lier. 4 jaar geleden kon dat nog. Maar dat draaide op den duur vierkant en de zelfstandige vroedvrouwen mochten zo goed als niks meer. Niet lang na mijn bevalling werd de samenwerking stopgezet. Ze doen wel nog bevallingen in St.-Vincentius in Antwerpen. Bij de tweede ging ik normaal (weer met hen) in dat zieknhuis bevallen, maar mijn dochter kwam thuis ter wereld naast het bed (dat was de bedoeling, naast het bed, voor ge denkt dat mijn kind eruit viel). Soit, ik kan zeggen dat mijn eerstgeborene in Lier ter wereld kwam in een donkere verloskamer mét veel kaarslicht en dat zonder stroompanne!
    Ik raad het iedereen aan, een zelfstandige vroedvrouw en op de natuurlijke wijze bevallen (uiteraard indien er geen medische complicaties zijn) maar velen hebben er geen oren naar. "Gij zijt zo'n geitenwollensok ofwa?!" Is de reactie die erop volgt.
    Uw eigen ding doen tijdens uw bevalling, dat gaat écht zoveel vlotter!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ooh ja, die knip? Niet nodig gehad en de vroedvrouwen zouden dat enkel doen in nood. De gedachte eraan deed mij al krimpen!

      Verwijderen
  22. Marieke5.2.15

    Heel goed artikel, belangrijk om dit eens bespreekbaar te maken!

    Ik ben heel tevreden van mijn (poliklinische) bevalling in UZ Gasthuisberg, na opvolging van de arbeid door mijn eigen vroedvrouw thuis. Omdat ik het allemaal op mij af wou laten komen is mijn eigen vroedvrouw niet mee naar het ziekenhuis gegaan en ik heb daar geen seconde spijt van gehad. De dienstdoende assistente en vroedvrouw hebben mij super goed begeleid en ervoor gezorgd dat een knip en inscheuring vermeden konden worden.

    Wat ik wel heel belangrijk vind om even aan te halen is dat je volgens mij de bevalling op je af moet laten komen en ook niet ontgoocheld moet zijn als je 'ideale' (lees: op vooraf gedroomde) bevalling niet lukt. In mijn geval betekende dit dat ik met een epidurale verdoving ben bevallen omdat ik na 12 uur weëenstorm en amper 5 cm helemaal in de put zat. Op voorhand nooit gedacht epidurale te nemen (vind dat nog altijd een gruwelijk idee) maar achteraf heel blij dat die optie bestaat. In mijn geval betekende dat ook dat ze mij in een uiterst oncomfortabele houding konden leggen om mijn sterrenkijkertje te laten draaien en ik dus 4 uur na de epidurale mijn zoontje in mijn armen had. Overigens geen weeënopwekkers nodig gehad, integendeel, mijn weeën kwamen na de epidurale nog heviger op (enkel gezien op de monitor maar dus niet gevoeld).

    Dit wil echter niet zeggen dat ik de volgende keer terug een epidurale wil, integendeel! Maar zoals mijn eigen vroedvrouw het achteraf verwoordde: in sommige gevallen is verdoving tijdens de bevalling medisch gezien nodig en in mijn geval betekende dit dat ik een heel warm gevoel overhoud aan mijn bevalling en niet in het minst getraumatiseerd ben (wat ik wel had geweest als ik die onophoudelijke pijn nog langer had moeten verdragen en mijn sterrenkijkertje zich niet had kunnen draaien).

    Dus mijn moraal van het verhaal: denk op voorhand na over je ideale bevalling, maar wees ook lief voor jezelf als je hier om welke reden dan ook van afwijkt!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooie moraal! Toen bleek dat ook kindje 3 niet thuis geboren zou worden, heb ik tranen met tuiten geweend en duurde het een tijdje voor ik die knop kon omdraaien. Alles mooi gepland en voorbereid en gedroomd...maar mildheid voor jezelf...dat is een mooi moraal!

      Verwijderen
  23. Anoniem5.2.15

    Verdorie! Had ik dit nu enkele maanden eerder gelezen..!!

    BeantwoordenVerwijderen
  24. Anoniem5.2.15

    Hmm, mja, sorry, toch eventjes nuanceren. Volledig akkoord met de visie dat het beter is te bevallen met vroedvrouwen dan met gynocologen. Heb er 8 jaar gewoond en al die tijd nooit een gynocoloog nodige gehad of gezien. Ook tijdens mijn bevalling niet, maar ik moet toch zeggen, zo fantastisch was het toch niet. Ik ken One born every minute en naast het feit dat ik er mij tijdens het hele programma een potje bij zet te huilen (want de geboorte van kindjes doet nu eenmaal zoiets bij mij ), vraag ik me af waarom het allemaal niet zo was bij mij. Het ziekenhuis was vuil, de vroedvrouwen zo onderbemand dat op het moment dat ik moest persen, geen vroedvrouw te bespeuren was. Na de bevalling heb ik nog meer dan een uur alleen in de bevallingskamer gelegen (ik bespaar je de details, maar 't was nie leuk) en ook de nazorg was gewoon niet ok, eerlijk? Ik had er een klein trauma aan over gehouden, en dat is zeker niet de schuld van die vroedvrouwen, maar van een besparingssysteem. Ik heb veel verhalen gehoord over bevallingen die fout gelopen zijn omdat ze onderbemand waren. Bravo voor die vroedvrouwen, in hun omstandigheden zou ik hun verantwoordelijkheid niet willen dragen. One born every minute is spijtig genoeg niet de realiteit van heel Engeland. de theorie ervan is wel goed hé, ik vind ook dat er in Belgie teveel dokters aan te pas komen en dat bevallen met vroedvrouwen best wel te doen is. Ik ben ook groot voorstander van thuisbevallingen (iets wat ik graag gedaan had maar ja, mijn dochter was (toen al!!) koppig en besloot om het proces zo moeilijk en traag mogelijk te maken. En dat is wel het verschil, toch ben ik natuurlijk bevallen en hier in Belgie zou het een keizersnede geworden zijn. Dus wil het niet teveel afbreken omdat je ergens wel gelijk hebt, in one born every minute is het wel allemaal min of meer ideaal. Maar het gas is gewoon de max!!En eigenlijk wil ik toch ook een eerbetoon houden aan die 2 vroedvrouwen die een dag en nacht thuis bij mij gewaakt hebben en mij zorg gedragen hebben. Had Luca toch besloten om te komen, dan had mijn verhaal hier waarschijnlijk helemaal anders geweest. Ik denk zelfs dat hier een studie is over gebeurd waarbij naar bovenkwam dat je als vrouw veiliger was in je eigen thuis dan in het ziekenhuis om te bevallen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mmja, ik vreesde al zoiets.
      Ik vond het al raar dat er in een land waar er op zoveel bespaard werd toch zo'n dingen gebeuren.

      Verwijderen
    2. Anoniem5.2.15

      Op zich is thuis bevallen met 2 vroedvrouwen goedkoper dan bevallen in een ziekenhuis waar je alles van drugs wordt aangeboden en alle mogelijke interventies om het vooruit te laten gaan. Dus een goeie besparingsmaatregel. Ik vrees echter dat hier ook een aanpassing zou moeten plaatsvinden in het collectief denken van de mensen. Ik wordt nog steeds voor gek verklaard als ik zeg dat ik probeerde thuis te bevallen.

      Verwijderen
    3. Anoniem5.2.15

      En nog 1 iets, de bedoeling is ook dat, als je in Engeland thuis wilt bevallen, dat je dan ook wel opgevolgd wordt voor, tijdens en na de bevalling door dezelfde vroedvrouwen. Ik had daar echt een goeie band mee en ik vergeet die nooit meer. Het spijtige was dat uiteindelijk door de lange bevalling ook zij moe waren en het niet meer veilig achtten om de bevalling te begeleiden. Anders hadden ze het wel gedaan, zelfs in het ziekenhuis.

      Verwijderen
  25. Anoniem5.2.15

    Eénmaal thuis bevallen met onze vroedvrouw en éénmaal met onze vroedvrouw bevallen in het AZ Sint Maarten in Mechelen. Geweldige gynaecoloog die ons vrij liet in onze keuzes.

    BeantwoordenVerwijderen
  26. Ach Kim. Wat goed geschreven.
    Ik wou dat ik al die wijsheid had toen ik bijna elf jaar geleden beviel van Nona. Een hel! Dat was het! Een regelrechte hel! Om te huilen...

    BeantwoordenVerwijderen
  27. Het lijkt me inderdaad overbodig dat de gynaecoloog altijd de bevalling komt doen, vroedvrouwen zijn goed genoeg opgeleid om dit te kunnen. Maar het Engelse systeem is nu ook niet zo zaligmakend. Ik vond het bv. wel fijn dat ik altijd door dezelfde persoon werd opgevolgd (mijn gynae dus). Mijn Engelse vriendinnen krijgen bij iedere consultatie een andere vroedvrouw te zien die dan altijd even eerst in het dossier moet kijken. Bij een vriendin had tijdens zo'n consultatie de vroedvrouw gezegd dat de baby een groeiachterstand had (gebaseerd op voelen aan de buik), mijn vriendin was doodongerust en heeft dan een paar dagen later op eigen kosten een echo laten doen om zekerheid te hebben, want zomaar eventjes gewoon bij de consultatie een echotoestel erbij halen is onmogelijk want een vroedvrouw mag daar niet mee werken + een vrouw krijgt maar 3 echo's. Nog weken wachten, dat kon mijn vriendin dus niet.
    Andere vriendin is na de bevalling om 3u 's nachts uit het ziekenhuis ontslagen. De stieftienerdochter van nog een andere Engelse vriendin werd 22u na haar keizersnede ontslagen uit het ziekenhuis. Totaal onverantwoord.

    En ik meen toch ook ooit eens een artikel gelezen te hebben over hoe tevreden vrouwen zijn over hun bevalling en daaruit bleek dat, hoewel vrouwen die thuis bevallen tevredener waren en hoewel in Nederland zeer veel vrouwen thuis bevallen, de Belgische vrouwen gemiddeld toch gelukkiger waren met hoe het was verlopen dan de Nederlandse. Nederlandse vrouwen die voorbereid waren op een thuisbevalling en dan toch in het ziekenhuis belanden, zijn minder gelukkig over de gang van zaken dan vrouwen die zich van in het begin hebben ingesteld op een ziekenhuisbevalling.

    BeantwoordenVerwijderen
  28. Hmm... volgens mij mag ik blij wezen dat ik in Nederland woon. Onze eigen verloskundige is de hele bevalling erbij geweest, totdat ik weer in de kleren was. Heerlijk! Ik ging er eigenlijk vanuit dat dat in België ook wel zo zou zijn, maar helaas niet dus. Hopelijk verandert dat!

    BeantwoordenVerwijderen
  29. Ik ben met een Brit getrouwd en ik kan je vertellen: in die ziekenhuizen wil ik zelfs niet dood gevonden worden!
    Het is er vuil, je hebt amper privacy en ze 'pushen' weldegelijke allerlei hulpmiddeltjes je kant uit.

    Ik kijk af en toe ook graag naar die programma's, maar niemand van onze vriendenkring en familie kan zich hierin vinden. Zij stonden versteld van de zorg en de properheid e.d. toen ik beviel. En op een kamer helemaal alleen? Wauw! :-) De zorg die ik kreeg, vergeleken ze met de 'private' care in UK. En dat kost!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Yup, ik ga akoord met Meilans! Hier nog een Vlaamse die met een Brit getrouwd is en bevallen in de UK. Ik kijk niet eens naar One born every minute want het steekt me serieus tegen. Ik had gelukkig wel zelf een hypnobirthing cursus gedaan en dat heeft mij enorm geholpen. Zoontje geboren met 'gas&air', achteraf een spinal block nodig omdat ik inwendig scheuring had. Zoonlief had elleboog uitgestoken. Maar enfin, het ergste van al was de 5 nachten op de 'ward' met een 20 tal andere vrouwen en babies. Geen oog heb ik er dichtgedaan. Tranen van geluk heb ik gehuild de dag dat ik daar buiten wandelde met mijn bundeltje! Hmmm.

      Verwijderen
  30. Wow, had ik dit eerder geweten.. Achteraf gezien was het een goede keus om een keizersnee te doen, maar ik wilde het in eerste instantie omdat mn bekken scheef staat. Had iemand mij verteld dat mn bekken mee zou geven op all fours, had ik dat gekozen! Ik snap sowieso niet waarom ze in het ziekenhuis de natuur niet zn gang laten gaan.. Een vrouwenlichaam kan heel goed zelf aangeven wat het nodig heeft nu het bevallen. In hoeverre andere posities hier in NL worden toe gelaten weet ik niet. En wachten in de wachtkamer.er is hier ook best normaal, bij gynaecoloog en verloskundige/vroedvrouw.

    BeantwoordenVerwijderen
  31. Anoniem5.2.15

    Ik ben in Lier bevallen en kreeg er van de vroedvrouw geen enkele steun... Hij wandelde de hele tijd binnen en buiten en vroeg tijdens de laatste centimeters wel 10 keer heel nadrukkelijk of hij iets voor me kon doen. Ik snapte geen yota van die vraag (nog steeds niet) en heb uiteindelijk een epidurale gevraagd omdat ik dacht dat dat moest van hem. Hij antwoordde ook gewoon: ja, we maken alles klaar. Ik heb altijd gedacht dat hij er gewoon snel vanaf wilde zijn, het was bijna shift-wissel... Als ik dan nu naar one born kijk, had ik ook wel graag iemand met kennis van zaken naast mij gehad die me terug op mijn gemak kon stellen...
    om dan over de begeleiding nadien bij de borstvoeding nog maar te zwijgen...
    soit, ik heb me er al een beetje bij neergelegd en nu ik dit lees, doe ik volgende keer gewoon mijn zin, erger dan de eerste keer, kan het moeilijk worden!

    erg bedankt voor de ziekenhuis-tips, wij gaan zeker eens kijken in sint vincentius!

    BeantwoordenVerwijderen
  32. Anoniem5.2.15

    ik ben reeds 2 maal mama, en onze derde spruit komt er binnen een 2 maanden bij. Ik moet zeggen dat ik eerder een omgekeerde ervaring heb. Mijn gynaecologe is een schat van een mens die heel veel voor mij over heeft. Dit kan ik jammer genoeg niet zeggen van de vroedvrouwen die ik in het ziekenhuis en achteraf thuis had. Mijn eerste bevalling heeft 48 uur geduurd. Mijn baarmoederhals wilde niet verweken. Anderhalve dagen lang kwamen verschillende vroedvrouwen aan mijn oren zagen over epidurale terwijl ik daar niet van wilde weten. Dan uiteindelijke toegegeven en achteraf veel spijt van gehad. Ik was namelijk ziek geworden van die verdoving zodat ik mijn bevalling niet echt bewust meemaakte uiteindelijk nog geknipt geweest. Navelstreng zat rond mijn dochter haar nek zodat ik de eerste contacten ook miste. Bij de 2de bevalling uitdrukkelijk mijn wensen doorgegeven aan mijn gynaecologe zij heeft gezorgd dat ik bij de lactatiedeskundige kon. Bij mijn 2de uiteindelijk een scheur gehad omdat mijn gynaecologie niet durfde knippen en uiteindelijk wel lang hiervan last gehad. Bij nr 3 mag er zeker geknipt worden...

    BeantwoordenVerwijderen
  33. Anoniem5.2.15

    Ook niet vergeten...
    Birth is just about luck — making sure all the stars align perfectly

    BeantwoordenVerwijderen
  34. Goed bezig, zeg, wat een goed of eigenlijk slecht verhaal!

    Ik heb maar één vaginale bevalling mogen meemaken, die van mijn vriendin en in Nederland (ikzelf had een keizersnede) maar inderdaad, gewoon een verloskundige, de eigen, zelfs als die bijna te laat is. En weeën opvangen zoals je wilt, alleen het persen moest wel op het bed (dat was maar 3 weeën, maar misschien toch ook wel zonde als ik dat zo lees.)

    BeantwoordenVerwijderen
  35. Ik had een vroedvrouw die bij mijn volledige uitsluiting zei "ik ga ff zien of ik een gynaecoloog vind, het is net aflossing van de wacht" (het was 8u 's morgens). Het Lief heel kalm "maar och, als ge er geen vindt, dan gaat ge dat zelf ook kunnen he", waarop het kind wit wegtrok, "neeneenee!" riep en de verloskamer uitstoof. Daar ligt ge dan, klaar om te gaan persen...
    En ja ik ben ook geknipt :( hoewel mijn dochter na 10 minuten persen eruit was. Geen noodsituatie lijkt me, maar het moest precies vooruit gaan... ik heb me er toen geen vragen bij gesteld (die gyn zal toch wel gezien hebben dat het te strak was of zo?), maar nu ik die cijfers hier zo lees.... amai m'n knip!

    BeantwoordenVerwijderen
  36. jasmijn5.2.15

    Wat een super goeie uiteenzetting Kim! Echt knap samengevat en zo waar! Ik vroeg me dat ook al af als ik naar One born every minute keek. Waarom kan het in Engeland wel zo en hier niet? Zou idd heel veel besparen. Ik hoop dat het hier ook zo kan...ooit? Ikzelf had een bevalling in het ziekenhuis met een gyn omdat mijn zoontje 5 weken te vroeg was (was thuis gepland) en ik MOEST op mijn rug en met mijn benen in de beugels bevallen :(. Mijn tweede bevalling was met een vroedvrouw in bad en volledig hoe ik het zelf wou. Was een groot verschil.

    BeantwoordenVerwijderen
  37. Jan Palfijnziekenhuis in Merksem, bevallen op mijn linkerzijde met een schat van een zelfstandige vroedvrouw die zei 'doe maar wat je denkt dat je moet doen ...' . Geen knip of scheur, op mijn eigen tempo fantastisch dus ...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sarah9.2.15

      Hier ook 4 keer Jan palfijn Merksem. Hoofd gynaecologie is er grote voorstander van bevallen in zijlig. Het is me maar twee keer gelukt ( de eerste keer vond ik dat echt veel pijnlijker, bij de derde moest de baby teveel gemonitord worden). Wel nooit geknipt of gescheurd. En inderdaad, vroedvrouwen lieten het aan ons eigen tempo over. Ze zaten er ook niet heel de tijd bij, had ik verschrikkelijk gevonden. Ik wou bevallen in mijn cocon ( met man op de achtergrond ;-)), ik hoef echt geen constante coaching op die moment. Dus one born every minute leek me zeker niet hemels hoor! Wat is dat trouwens met dat zuigen op pijnbestrijding? Ik vind het hier zo slecht nog niet ( als je hethjuiste ZH hebt dus ;-))

      Verwijderen
  38. Al dat knippen! Afschuwelijk. Dat terwijl uitscheuren beter geneest dan een knip en ook minder pijnlijk is. Een knip kan natuurlijk nodig zijn, maar idd niet 73%. Ik heb het geluk 3x thuis bevallen te zijn met mijn eigen verloskundige (vroedvrouw) en een kraamverzorgster. Wel bij alle drie uitgescheurd, maar dat herstelde supersnel.
    Het is zo ongelofelijk belangrijk om juist tijdens een bevalling je intuïtie en gevoel te kunnen volgen. You go girls in België!!

    BeantwoordenVerwijderen
  39. In het AZ Sint Jan (vroeger Serruysziekenhuis) in Oostende mag je ook je eigen ding doen. Ze zijn tegen epidurale (tenzij het echt niet anders kan) maar ze pushen wel heel erg voor onderwater bevallingen. Maar dat is natuurlijk op zich geen slechte zaak!

    BeantwoordenVerwijderen
  40. tjonge, we moeten toch meer van ons laten horen als je dit allemaal leest. De verhalen wijzen in dezelfde richting! Mijn verhaal uit nederland ook. Eerste bevalling, in het ziekenhuis door hoge bloeddruk. Ik vond het doodzonde, wilde zo graag thuis bevallen, maar het moest dan toch maar in het ziekenhuis. Weeenstorm door te hoog toegediende hormonen, bij volledige ontsluiting (liggend op bed) ging de hartslag achteruit van m'n meisje. Gyneacoloog met bloedbespetterde jas kwam binnenrennen: Tang, Knip! Zonder pijnstillig, roetsj, daar gingen we. Een knip, een tang. Mijn arme man die alles zag. Een gezonde dochter werd geboren gelukkig, die niet op mijn buik kwam maar snel aan de zuurstof. Achteraf zegt mijn vroedvrouw op huisvisite: ik snap niet (ze las de gegevens door) waarom die knip, waarom die tang? Het had nog niet gehoeven. Wat heb ik een pijn gehad, kon niet rechtop lopen de eerste tijd. In de wolken met mijn meisje, dat wel gelukkig. Maar dan de tweede. Bloeddruk ging goed, dus een thuisbevalling! Heerlijk. Met mijn vroedvrouw, in mijn eigen kamer. Naar mijn eigen wens: op de baarkruk. Ondanks een sterrekijkerligging en navelstreng om de nek een prima bevalling! Ok, een scheurtje, maar hè, gewoon op eigen bed gehecht. wat een verschil met de eerste! Toen de derde. Hoge bloeddruk. Dus ziekenhuis, Toen de weeen eindelijk begonnen, was er geen vroedvrouw vrij! Dus pas toen ik zei dat ik persdrang had, kwam de vroedvrouw. Het was nummer 3 dus met 10 minuten was hij er. Maar helaas liggend moeten persen, en ik was niet lief voor de mensen om mij heen. Pure frustratie om de gang van zaken. De vroedvrouw had geen tijd voor controles en rende gelijk weer weg. Ik vond het heerlijk, met mijn mannetje op mijn lijf, de rest komt later wel... Ja mme zsazsa, alles behalve liggend bevallen bevalt stukken beter! Helaas dringen de ziekenhuizen toch het liggend bevallen op.. En zal ik bij een eventuele volgende in het ziekenhuis terecht komen ivm bloeddruk...

    BeantwoordenVerwijderen
  41. Mijn eerste bevalling was - verplicht/onder druk van de gynaecoloog , want in België gaan we blijkbaar nooit langer dan 10 dagen overtijd - gepland "in gang gezet". Bij aankomst in het ziekenhuis kreeg ik zowat meteen een epidurale. Ik wou daarmee wachten, en eerst zien wat ik zelf kon verdragen. Mocht niet, zeiden ze, want een bevalling die in gang gezet wordt is pijnlijker dan een spontane bevalling, dus ik had volgens hen geen keuze. Uiteindelijk, een 20u later, werd het een spoedkeizersnede.

    BeantwoordenVerwijderen
  42. Heel klein voorzichtig opgestoken vingertje : Ik heb goede ervaringen met bevallen in Mol.

    Ik ga wel altijd op consultatie bij het GiC en heb in principe 2 echo's; 1 omdat er altijd iemand is die precies denkt te weten wanneer ik dan beval (van mij hoeft dat niet; ik kan dat zelf wel uitrekenen en dat kind komt ook echt wel als we dat niet zouden weten) en een omdat ons eerste kindje met een grote handicap geboren werd. Daar kijken ze in Leuven dan naar.


    Ik beval liefst op mijn rug (mag ik dat hier wel zeggen?) maar in Mol kon ik altijd gewoon rondlopen tot ik erbij neerviel. En dan willen ze je in zo'n bad hebben (kom daar niet mee aan tijdens een bevalling en ook niet met muziek, nog zoiets) Dat wil ik dus niet. De druk van vroedvrouwen die vinden dat je niet op je rug mag baren omdat dat me ingefluisterd is door de gyno-mafia. Ik ben gewoon lui :)

    Ik moet wel toegeven dat ik de laatste drie keer mèt epidurale bevallen ben (scheelde 10 uur onophoudelijk kotsen) De eerste twee keer niet.
    Van de vijf keer ben ik 1X behoorlijk uitgescheurd (en dat was thuis) en twee keer geknipt (met een verontschuldiging van de knippende) De laatste keren was dat echt niet meer nodig :)

    Ik vind het vooral belangrijk dat je als barende mag kiezen, je wensen kenbaar maken etc. En dat is in Nl èn Engeland (mijn zus is daar 2X bevallen ) óók niet zo, net zo min als in veel Belgische ziekenhuizen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben alle keren ook liggend bevallen, wilde niet rondlopen of wat dan ook. Gewoon met rust gelaten worden en mijn zin doen (half zittend liggen en evt. een stukje lezen). Bijna elke keer ingeleid, 1x thuis en 1x geplande keizersnee) .Ander iets : het zou zo fijn zijn om liggend te voeden. Ik vond dat een ramp en heb de laatste paar kinderen dan ook duidelijk gemeld dat ze daar niet over moesten beginnen, ik deed dat zittend.

      Verwijderen
  43. Anoniem5.2.15

    In Overpelt kan je ook bevallen op all fours. Of rechtzittend. Of op je hoofd voor mijn part, als er maar vooruitgang in zit.
    Ik heb in Schotland gewoond en gewerkt (op de kraamafdeling, jawel). Ik ben met mijn pil pas gestopt toen ik zeker was dat ik pas veilig terug in België weer zou bevallen :). Het ziet er op tv echt wel beter uit dan in werkelijkheid (en ze korten de reanimaties beduidend in....) maar je hebt wel altijd een vroedvrouw bij je (wat ik zelf liever niet zou willen, ben niet zo sociaal). Het voordeel van de gyn in België is niet zozeer dat die uieindelijk het kind 'aanpakt' maar wel dat hij al onderweg is, voor het geval hij/zij nodig is.

    BeantwoordenVerwijderen
  44. Anoniem5.2.15

    Pfoe, dit lees ik dus allemaal terwijl mijn schoonzus net een spoedkeizersnede achter de rug heeft na een inleiding op 39w...
    Spijtig dat ge niet iedereen kunt bereiken, het zou inderdaad heel wat onnodige ingrepen voorkomen :/

    BeantwoordenVerwijderen
  45. Anoniem5.2.15

    In Sint Jozef in Mortsel mag je ook met je eigen vroedvrouw bevallen. Dit heb ik gedaan bij mijn 3 kindje en was helend na 2 zeer klinische bevallingen (met heel veel interventies) in Sint Augustinus (Wilrijk). Voor mijn vierde kindje plan ik terug in Sint Jozef te bevallen op natuurlijke wijze met dezelfde vroedvrouw.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Deur is dicht voor je eigen vroevdvrouw in Mortsel sinds een paar maanden. Zomaar pardoes, zonder overleg.

      Verwijderen
  46. Anoniem5.2.15

    Fantastisch om te lezen hoe veel reactie op dit artikel komt! Dit wijst er toch zeker op dat het een controversieel onderwerp is, maar ook dat vrouwen het wel degelijk belangrijk vinden hoe, waar en bij wie ze bevallen.

    Ik ben zelf een vroedvrouw uit België, en heb een Erasmusstage in Londen gedaan, waarna ik beslist heb dat een job in Engeland mij toch veel meer voldoening zou geven dan in België. Ik werk nu op een drukke hoog-risico verlosafdeling in Londen, en ook daar proberen we alles zo normaal mogelijk te houden. Zo gebruiken we telegeleide CTG machines (voor de harttoontjes) zodat vrouwen tijdens hun arbeid kunnen blijven rondwandelen, staan, knielen, ... Ze zijn zelfs waterdicht waardoor een zalig badje tijdens de arbeid niet eens uitgesloten is. En wanneer dan met veel geduld en zorg een normale bevalling nadert, hoeven we maar eens op een belletje te drukken en dan komt... De tweede vroedvrouw! Geen dokter, zelfs bij patiënten die helemaal niet zo laagrisico zijn. Want normale bevallingen, daar hebben zij toch niet zo veel ervaring mee! Achteraf krijgen we dan een schouderklopje van het doktersteam, want zo hebben zij minder werk moeten doen en ze krijgen er nog altijd evenveel voor betaald. Handig toch?

    Toegegeven, de vele besparingen maken het soms moeilijk. Er is een tekort aan materiaal, en ook de postnatale zorg laat te wensen over. Daarom: waarom brengen we niet gewoon die 'Midwife-led care' naar België, waar we wèl de faciliteiten hebben? Zou dat niet ideaal zijn?

    P.s. van de bijna 200 bevallingen die ik in amper twee jaar tijd gedaan heb, was maar drie keer een knip nodig. Ah ja, want als ik beval, wil ik ook graag dat er voor mijn perineum gezorgd wordt!

    Laat je niet ontmoedigen, toekomstige mama's, er is wel degelijk verandering op komst! Ooit kom ik terug met bakken ervaring en zal ik als een 'kruisvaarder' meehelpen aan positieve verandering. Zolang iedereen zich op voorhand goed informeert en in het achterhoofd houdt dat je wel degelijk een keuze hebt als het er op aankomt, dan komt alles goed!

    Laure

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kom maar rappers terug naar Vlaanderen. We hebben je nodig!

      Verwijderen
  47. Beatrijs5.2.15

    Sint-Jan in Brussel! Ze hebben heel goede vroedvrouwen, maar je mag ook je zelfstandige vroedvrouw meenenemn (Zwanger in Brussel om er maar eentje te noemen :-)). Ik ben 3x heel goed begeleid geweest door de vroedvrouwen in het ziekenhuis en ik geen enkele keer geknipt geweest. Bij de oudste ben ik bevallen in ruglig met epidurale (op mijn uitdrukkelijke vraag), bij de 2 volgende dochters in hurkzit/baarkruk zonder epidurale. Ik ben het helemaal eens met jouw bevindingen, er is véél ruimte voor verandering/verbetering in heel wat ziekenhuizen. Maar kennis is macht, dus jouw betoog kan al veel betekenen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Yep, hier ook een fan van Sint-Jan! Fijne ervaring, ook met "zwanger in Brussel".

      Verwijderen
  48. Laat ik er dan even inkomen voor nog wat nuancering: hier in Nederland kan je deze dagen in een zelfgesponnen yurd bevallen onder leiding van een onbespoten oervroedvrouw. Ik vind het prachtig allemaal en ik hoor en lees niets liever dan Paleo-bevallingen. Ik kom dolgraag op bebiesjauwers waar ik de jonge moeders emphatisch knikkend aanhoor over de biologische spuitluiers van Vlinder of quinoa-krampjes van Storm. Thuis bevallen heeft hier in Nederland altijd gekund en hoewel er altijd een tegenbeweging heeft bestaan en veel -vooral migranten- moeders voor het ziekenhuis kiezen, verwacht ik niet dat we daadwerkelijk uit ons eigen bed/ aangenomen houding zullen worden verdreven als we dat écht niet willen.
    Ik had hier 28 jaar geleden een baarkruk staan, want zo wilde ik bevallen. Dat moest toen, als je een geëmancipeerde vrouw was die zich niet liet piepelen door de Medische Maffia. Die bevalling duurde 36 uur, zonder enige verdoving en eindigde in het ziekenhuis met een zoon die kort na de bevalling een hersenbloeding kreeg. Drie jaar later beviel ik van de jongste. Tot de tanden gewapend zat ik 30 uur lang in wanhoop op de baarkruk tot ik hem tijdens de uitdrijving met een totaalruptuur moest inruilen voor de brancard van de ambulancedienst. In beide gevallen was de redding van onze kinderen en van mijzelf dat we op een paar honderd meter van het grootste universitaire ziekenhuis van Nederland wonen.
    En..eh....Britse ziekenhuizen ken ik helaas ook. Daar wil je echt alleen heen als je de keuze hebt tussen een een Griekse ziekenfondskliniek en die Britse. Mocht ik nog ooit moeten bevallen en ik zou voor de keuze gesteld worden, zou ik ter plekke de Yurd spinnen.:P

    BeantwoordenVerwijderen
  49. Wat ben ik blij dat ik dit artikel tegen kom. Ik moet binnen 3 maanden bevallen en eigenlijk heb ik tot op vandaag nog maar bitter weinig informatie over hoe het er aan toe zal gaan. Ik ben dan ook echt bang voor de bevalling. Nu ik dit gelezen heb, heb ik gevoel toch al iets beter te weten wat me te wachten staat. Ik ga meteen uitzoeken of je in het ziekenhuis waar ik van plan ben om te bevallen op je rug moet liggen. Ik ken mezelf namelijk en als ik pijn heb, kan je me tot niets verplichten en die schaar, dat ze die maar ver uit mijn buurt houden! Bedankt om dit met ons te delen!

    BeantwoordenVerwijderen
  50. Helena5.2.15

    amai wat ben ik blij dat ik dit allemaal nog op tijd lees! wij gaan hier voor onze tweede spruit gewoon volledig voor een zsazsa-bevalling ;-)
    ik vind dat boek dat je vermeldde (actief bevallen van janet balaskas) trouwens een echte aanrader, bedankt!

    BeantwoordenVerwijderen
  51. Anoniem5.2.15

    2 keer bevallen van stevige zonen (4kg). Eerste keer, met knip,zuignap en kinderarts ter plaatse, geen epidurale (hoewel gyne dat eigenlijk liever had gehad, maar was opvoorhand doorgesproken dat ik dat niet wou).
    tweede keer: gewone bevalling, gyne was net te laat, heeft me nog kunnen hechten, want gescheurd. Gebeurde allemaal in een vrij ontspannen sfeer. Tweede zoontje is ook niet direct weggehaald (wel even toen hij blijkbaar zuurstoftekort had en extra zuurstof kreeg) daarna kreeg ik hem onmiddellijk terug. Wegen en meten is zo'n 4u later gebeurd. Ook wel grappige annekdote: mijn eerste zoontje was na de bevalling wat aan het jammeren en zeuren. Kinderarts erbij gehaald, opnieuw onderzocht, want was ongerust dat er toch iets was misgelopen met de zuignap... . Komt de vroedvrouw binnen en zegt "Heeft hij al gegeten..." Niet dus... . Och ja, ik was blij dat ik in het ziekenhuis was. 2 keer syntoxicocine gekregen, omdat weeën helemaal wegvielen... (heeft mijn grootmoeder ook altijd (15 bevallingen) gehad, die was thuis altijd zo'n 25-30 uren bezig met een bevalling en heeft 2 doodgeboren kindjes gehad). Maar, wie weet, met wat meer "bewegingsvrijheid" was het wel helemaal anders gelopen. Zelf eigenlijk geen last gehad van knip of scheur.. .

    BeantwoordenVerwijderen
  52. Jolien5.2.15

    Je hebt een mooi artikel geschreven! Ik hoop dat er in de toekomst veel verandering wordt gebracht in alle Vlaamse ziekenhuizen op de materniteit.

    Maar ik moet je er wel op wijzen dat er in bepaalde ziekenhuizen al veel veranderd is.
    Zoals je inderdaad vermeldt, mag je in het UZ Gent echt alles.
    Ik ben daar een aantal weken geleden bevallen van mijn tweede zoon. Ook heeft de vroedvrouw mijn zoontje op de wereld gebracht en niet de gynaecoloog. De vroedvrouw heeft mij wel een "knipje" moeten geven. Gelukkig heeft ze dit gedaan want ik had al een scheurtje binnenin. Ze was bang dat ik verder zou scheuren. Ik heb een super vlotte bevalling gehad. Ze heeft mij zelf beter toegenaaid dan de gynaecoloog bij mijn eerste zoon. Alles voelt veel strakker.

    Maar ik denk ook dat wij als vrouw laks geworden zijn.
    De vrouwen weten niet als ze in het ziekenhuis komen wat ze juist mogen verwachten. Ja, je kan wel een rondleiding volgen, maar eenmaal je weeën hebt, focus je op je lichaam en al de rest vervaagd.
    Een zwangere vrouw gaat tijdens haar zwangerschap naar de gynaecoloog en er wordt vooral gesproken over de baby. Baby dit, baby dat,... Maar er wordt te weinig gesproken over de bevalling zelf. Praat er vanaf het begin mee met je gynaecoloog!! Je zou ervan versteld staan hoeveel uitleg je kan bekomen door je gewoon open te stellen. Mijn gynaecoloog heeft mij zelf aangeraden om met een vroedvrouw te bevallen. En ze heeft mij ook tips gegeven om de bevalling vlotter te laten verlopen.

    De beste tip is eigenlijk zolang mogelijk thuis blijven. Ik had 8cm ontsluiting wanneer wij naar het ziekenhuis zijn vertrokken. En pas 2u later was onze kleine spruit er. De meeste vrouwen komen al binnen vanaf ze 2 cm opening hebben en dan moeten ze daar meestal nog 10u liggen. Je zou voor minder een epidurale nemen.
    Ik deed zelf nog boodschappen als ik weeën had. Wel een beetje ongemakkelijk, maar heeft er wel voor gezorgd dat ik een vlotte bevalling had.

    Maar al bij al, ben ik toch altijd opgelucht dat er een gynaecoloog op de afdeling is. Je weet nooit wat er allemaal kan misgaan.
    De meeste vrouwen vergeten dat tot 100 jaar geleden 1 op 5 vrouwen stierf bij de bevalling. Het is en blijft altijd een risico.

    Maar ik ben absoluut voor meer bevallingen met vroedvrouwen. Dit gebeurt nu ook al veel, maar je moet u juist informeren. En niet wachten tot wanneer je aan het bevallen bent en dan niet tevreden zijn over de manier waarop uw dokter het wil. Een bevalling valt niet te plannen, maar je kan proberen zoveel mogelijk moeite te doen om je het gemakkelijk te maken. Dan kom je niet voor verrassingen te staan.


    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jolien, je slaat de nagel op de kop: je bent als vrouw als eerste verantwoordelijk om vragen te stellen aan jouw gynaecoloog/vroedvrouw en de nodige info te bekomen ... en dan nog valt een bevalling niet te plannen ... idem ivm borstvoeding.
      Twee van mijn drie bevallingen waren vrij heftig (lang en telkens was medisch ingrijpen van de gynae nodig om het tot een goed einde (mits enige overdrijving, lees: levend kind en moeder) te brengen... mijn derde bevalling was korter, maar na vijf uur arbeid toch geëindigd met een epidurale, tegen het advies van de vroedvrouw in, die mij nog probeerde te overtuigen het nog 'efkes vol te houden' ...achteraf bleek dat ze gelijk had, want binnen het kwartier was mijn derde meisje er en die epidurale was eigenlijk niet meer nodig, maar de angst om er nog drie à vier uur te liggen of staan (want er was nog drie cm nodig) was te groot ... Nog altijd een beetje spijt dat ik niet geluisterd heb :-) Een vierde baby komt er niet, maar ik zou toch opnieuw voor een ziekenhuisbevalling kiezen, waar ik na één dag zou vertrekken indien geen complicaties (zo lekker was het eten nu ook weer niet) en mij thuis zou laten verwennen door kraamzorg ... en idd, telkens veel te vroeg naar het ziekenhuis vertrokken :-)

      Verwijderen
  53. gelukkig drie keer mogen doen en laten wat ik wilde tijdens mijn thuisbevallingen (2keer BE, 1keer USA). Heb dan ook probleemloos drie stevige dochters op de wereld gezet zonder knip of scheur. 2 keer op 'all fours', moet er niet aan denken om liggend te bevallen....mijn grootste angst was dan ook 'toch nr ZH' te moeten maar bleek gelukkig niet nodig....vroedvrouwen waren wijs en kundig (en bij laatste zwangerschap nooit een gyn gezien trouwens!)

    BeantwoordenVerwijderen
  54. Anoniem5.2.15

    Waar is die kar?
    Dat ik er op kan springen?

    BeantwoordenVerwijderen
  55. Anoniem5.2.15

    Heil Kim! Ik vind het fantastisch hoe je een dergelijk belangrijk onderwerp onder zo veel vrouwen die je lezen en volgen deelt! Een nuance in het hele verhaal van wat mag en niet mag, in bepaalde ziekenhuizen die hier genoemd worden, is dat je er eigenlijk als vrouw ZELF naar moet vragen of je ernaar gedragen en je eigen zin doen (ipv wat de omgeving in het ziekenhuis zegt, vraagt of toe uitnodigt, bvb een bed in het midden van de kamer). De midwifery led care en een duidelijke opsplitsing van 'gewone' bevallingen (sorry voor de woordkeus, ze zijn allemaal bijzonder!) en hoogrisico, een triage door de vroedvrouw. Je gaat toch ook niet voor een snotvalling direct naar de NKO-specialist, of voor een hoofdpijn naar de neurochirurg??? Wij zijn, cultureel bepaald (?) ,gedwee, en denken dat in belangrijke processen de experts (lees: dokters, en het liefst met veel professortitels en specialisaties erbij) het beter weten dan hoe we het zelf als vrouw/moeder aanvoelen, en we worden fel - ten onrechte - gestuurd door angst dat ons kind iets ergs gaat overkomen (bij de bevalling). Veel wordt echter in gang gezet wanneer artsen uit hoogmoed denken beter te kunnen doen door te DOEN ipv door te laten gebeuren. pook daarvoor is informatie zoooo cruciaal! De opties wfwegen en overwegen. Niemand zei dat moeder/vader worden makkelijk is, en dat het pas begint nà de bevalling he. en hoe jammer vind ik het te lezen datveel vrouwen dingen hebben meegemaakt (gaande van een knip tot liggen op rug en zo persen of een spoedkeizersnede na een inleiding van een kind en een moederlichaam dat er nog niet klaar voor was) terwijl dat eigenlijk niet zo hoefde en zelfs hoorde. Pas na een of meer van dergelijke ervaringen, soms jaren later, gaan vrouwen zich pas vragen stellen bij het hele gebeuren en beseffen dan dat ze het anders zouden willen. kunnen we dit overslaan ajb, en een kritische en open geest aanmoedigen, ook als het over bevallen gaat? geeft "lastige" patienten voor de dokters, dit. en tegelijk is het de droom van en voor elke vroedvrouw met het vroedvrouwen-hart en mindset op de juiste plaats. Ik vind het tegelijk hoopgevend bij hoeveel vrouwen dit - aan de reacties te zien - iets in beweging zet (bevallen is nog steeds een vrouwenzaak), dus laten we de handen in elkaar slaan en deze boodschap verspreiden onder de meisjes en vrouwen, zwanger of nog niet zwanger, om weer baas te worden over hun eigen lijf, ZEKER tijdens de zwangerschap en geboorte! Dat ze regelmatig een vroedvrouw zien en in haar een vertrouwelinge vinden, iemand die naast haar staat en op wie ze kan rekenen, wat dan ook zijn positieve weerslag heeft op haar eigen lichaam en haar doet blaken van zelfvertrouwen.

    BeantwoordenVerwijderen
  56. Anoniem5.2.15

    Ik heb ook goede ervaringen met Jan Palfijn in Gent. Wel in het ziekenhuis wegens te hoge bloeddruk, maar ik kon en mocht er tijdens de arbeid mijn ding doen (bad, bal, rondlopen, handen en knieën). Handen en knieën gaf voor mij naar het einde toe onvoldoende steun en toen heeft mijn man op het juiste moment om de baarkruk gevraagd (trots op mijn ventje! ik was op dat moment te veel 'in trance' om daar zelf nog om te vragen). En toen ging het heel snel... bevallen op de baarkruk, zelf mijn zoon mogen/kunnen 'opvangen' en enkel met de vroedvrouw erbij want de gynaecoloog stond in de file... Ik blik er met veel voldoening op terug.

    BeantwoordenVerwijderen
  57. Anoniem5.2.15

    Een natuurlijke bevalling met gynaecoloog kan ook hoor.... Hier lijkt het wel of het allemaal high tech is met gyn en allemaal natuurlijk met vroedvrouw......

    BeantwoordenVerwijderen
  58. Heidy5.2.15

    Hoi Kim, super goed om te lezen! Dit verdient héél véél aandacht! Ook in Nederland, waar je dan wel thuis mag bevallen, maar waar de begeleiding ook steeds medischer wordt en je voor alles een medische indicatie krijgt. Ook hier bevalt 90% op haar rug.
    Ik ben wel benieuwd waarom je nu niet voor het bad koos? Na twee badbevallingen zou ik nu denk ik niet anders meer willen. Eerste twee waren ook op het droge.
    groetjes, Heidy

    BeantwoordenVerwijderen
  59. Zoals het geboorteverhaal van elke vrouw in België of Nederland valt of staat met de vroedvrouwen/artsen die haar omringen en de plek waar ze bevalt, zo kan je ook niet alle Britse ziekenhuizen over dezelfde kam scheren. Er is altijd ruimte voor verbetering en de NHS wordt vaak op de korrel genomen, maar feit is dat de basisuitgangspunten van de verloskundige zorg hier zoveel verder staan dan in België. Er zullen hier in de UK zeker ziekenhuizen zijn waar het allemaal niet zo rooskleurig verloopt zoals op televisie voorgesteld, maar voor elk zo’n ziekenhuis is er een ander ziekenhuis waar de zorg wel hoogstaand en kwalitatief is.

    Ik werk hier als Vlaamse vroedvrouw in een groot Engels ziekenhuis, en verheug mij er elke werkdag op dat veel dingen die in Vlaanderen wenkbrauwen doen fronsen of( gynaecologen-)tenen doen krullen, een pure evidentie zijn: een-op-een zorg in arbeid en bevalling, tijd geven aan vrouwen om in arbeid te komen/te zijn, inspraak geven, weeën opvangen op handen&knieën of op de zij, bij voorkeur NIET op de rug persen, niet knippen, tijd geven op de persen. En ja, de werkdruk is hoog, maar des te groter is de voldoening! Als ik na een shift van 12,5u een schoon boeleke op de wereld heb geholpen- (uiteraard in zijlig of on all fours)-, die kleine flink aan de borst drinkt binnen het uur en dan rustig mevrouw haar mini-scheurtje heb gehecht, keer ik moe maar zo tevreden naar huis.

    Het is een win-win-situatie voor iedereen: gynaecologen worden gerespecteerd omwille van hun expertise bij complicaties en urgenties en hebben ook veel meer ervaring met die complexe materie omdat dit hun ‘core bussiness is’; vroedvrouwen worden gewaardeerd voor hun expertise bij normale arbeid en bevalling en kunnen ten volle hun beroep uitoefenen zoals ze daarvoor zijn opgeleid, en de vrouw zelf wordt steeds begeleid door die persoon die daar op dat moment het beste voor is aangewezen.
    Dus Mme Zsazsa, you preach to the converted, zoals ze dat hier zo mooi zeggen!
    Men zegge het voort, daar in België! Ik kom over een paar jaar wel af, maar in die tussentijd, Mme Zsazsa, preek vooral lustig verder!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Deze post kan natuurlijk maar van één Kaat komen... Goed geschreven en volledig akkoord! Mijn reactie heb ik alvast ook gepost. Hopelijk stel je het daar nog goed :) x

      Verwijderen
  60. ik voelde mij , met mijn probleemloze zwangerschappen, altijd ongemakkelijk bij de gynae...ik ging pas de laatste drie maanden hoor, tot dan bij de huisdokter, maar zelfs dan vond ik dat die specialist eigenlijk diende voor "erge" gevallen, en ik haastte mij daar altijd weg...een zeflstandige vroedvrouw, dat zou ik dan weer niet gedurfd hebben....en al die andere dingen ook niet....scheet dat ik was

    BeantwoordenVerwijderen
  61. Anoniem5.2.15

    Bam! Erop madam zsazsa! Hoe het er in de meeste ziekenhuizen aan toe gaat, dat was exact waar ik bang voor was. Uit die angst heb ik gekozen voor een thuisbevalling, de beste beslissing ooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  62. Anoniem5.2.15

    2x gekozen om thuis te bevallen: 1x gehurkt en 1X "on all fours" ☺De meest bewuste en beste keuzes ooit!
    Goed geschreven!!

    BeantwoordenVerwijderen
  63. Anoniem5.2.15

    Sint-Jozefskliniek Izegem in het verre West-Vlaanderen.
    Ben daar 14 jaar geleden bevallen met eigen vroedvrouw en eigen huisarts en even de gynaecoloog gezien.
    Er was een thuisbevalling gepland met een huisarts (vrouw) die ook thuisbevallingen doet (jaja, ze bestaan nog, maar je moet ze via via weten te vinden) en een vroedvrouw. Baby gaat 14 dagen overtijd, gynae laat röntgenfoto van bekken nemen, verdict: u bekken is te nauw en u moet een keizersnede hebben, nu morgen, direct.
    Lap, daar ging onze geplande thuisbevalling. Samen met huisarts even overlegd en een tussenoplossing gevonden : ik zou in het ziekenhuis ingeleid worden en zien of de baby er alsnog op natuurlijke wijze uit kwam, indien niet, dan was ik al ter plekke voor die fameuze keizersnede.
    Ik zie mijzelf en de husband nog 's morgens in alle vroegte toekomen in het ziekenhuis, met mijn wensenlijstje in de hand: baby op buik leggen na geboorte, geen suikerwater geven, enkel borstvoeding etc etc. Hier werd heel vriendelijk op gereageerd en rekening mee gehouden. Om een lang verhaal kort te maken: ik ben op eigen kracht en pure koppigheid en intuïtie na een heftige weeënstorm en zonder epidurale van een gezonde zoon van 4,200 kg bevallen en dit met een te nauw bekken....en dit samen met mijn huisarts en eigen vroedvrouw en een verpleegster in het ziekenhuis. De gynae heeft enkel mijn water gebroken (2 min) en mij proficiat komen wensen(1min). De husband mocht op ons verzoek de nacht na de bevalling bij mij op de kamer blijven slapen in het ziekenhuis (ze schoven gewoon een opklapbed bij) de baby mocht de eerste nacht gewoon bij mij aan de borst blijven tutteren, slapen en de volgende morgen trokken wij apetrots over het geleverde werk en met in mijn hand een emmerke met deksel van Devos-Lemmens mayonaise met daarin de placenta, huiswaarts.Ook dat stond op mijn wensenlijstje (placenta mee naar huis nemen) en was geen probleem voor het ziekenhuis, sjapo! (voor de nieuwsgierigen: die placenta hebben wij thuis in den hof met een ritueel begraven). Heb een klein knipje gehad (hoofd bleef toch wat steken en hart ging achteruit) en ben liggend bevallen want was door weeënstorm goed van de kaart, maar liever dit dan keizersnee. Oh ja, heb ook nog op de zitbal (met infuus aan de arm aan staander!) 'actief'gewipt in de hoop dat de baby sneller zou indalen.
    Zoon 2 kwam 10 jaar geleden. Zelfde scenario: baby overtijd en maar wachten. Uiteindelijk vliezen laten strippen door zelfde huisarts en toen...werd diezelfde nacht onze zoon van 4kg op 2,5 uur tijd geboren...deze keer was zelfs de vroedvrouw te laat en ook de huisarts...ik ben alleen thuis, samen met de husband bevallen terwijl zoon 1 naast mij stond. Was wel spannend want de baby had al in het vruchtwater gepoept...eind goed al goed.
    14 jaar geleden was er slechts in beperkte kring bekend wat jij hier nu met een veel groter publiek deelt. We werden vaak meewarig bekeken en voor zot of onverantwoord versleten, maar zetten koppig door, vertrouwend op onze intuïtie. Ja, onze zonen kregen borstvoeding, zelf zoon 2 die zonder zuigreflex geboren werd, heb ik aan de borst gekregen (vraag me niet hoe!), zoon 1 tot 2,5 jaar, zoon 2 tot 21 maanden, ja onze zonen sliepen tussen ons in in ons grote bed (de term attachment parenting had ik nog nooit gehoord of bestond zelfs nog niet), ja, ik droeg mijn zonen dagelijks in een draagdoek die nauwelijks te vinden was in de winkel, natuurlijk hadden wij wasbare luiers die we kochten in een moeilijk vindbaar winkeltje (internet stond nog in de kinderschoenen) en ja, ook mijn kinderwagen was een prachtexemplaar uit de kringwinkel, maar wij waren toen absoluut niet hip, alleen 'raar'...
    Ben blij dat al die kennis nu een groter publiek bereikt en hoop dat het vrouwen aan het denken zet over hun eigen bevalling..Er kan veel, je moet het durven vragen, bespreekbaar maken, het is uiteindelijk jouw eigenste bevalling .

    BeantwoordenVerwijderen
  64. 'On all fours', wat een mooie uitdrukking voor een houding die me op voorhand maar weinig elegant leek, maar tijdens mijn twee thuisbevallingen gewoon de enige mogelijke bleek! Verder helemaal,akkoord met uw betoog. Maar de ziekenhuizen overtuigen zal nog wat meer effort vragen!

    BeantwoordenVerwijderen
  65. Mijn vroedvrouw van http://www.de-oever.be/ kwam thuis op controle tijdens de arbeid en besliste samen met ons wanneer we t beste naar het ziekenhuis vertrokken (ze doen ook thuisbevallingen, maar ik heb/had daar wat schrik voor en heb verpleegkundigen als ouders die nu al vonden dat ik te lang thuis bleef (ze weten zelfs niet hoe lang, Nadat we zus daar afzetten reden we niet naar het ziekenhuis-ssshht. ;-) )).
    Eens in het ziekenhuis bleef onze vroedvrouw bij me tot het zo ongeveer zo ver was, dan nemen de vroedvrouwen/dokters van het ziekenhuis over. Ik wist niet dat op je rug bevallen de harttoontjes van je kindje beïnvloedt. Bij mijn dochter -de eerste- daalden die en haar hebben ze er zowat uit geduwd omdat het snel moest gaan apparently. Bij mijn zoontje -de tweede keer- deed op mijn rug liggen ver-schrik-ke-lijk veel pijn. Niet te doen. Ik werd er compleet misselijk van. Mijn man moest voortdurend zo'n nierbekkentje in de aanslag houden if you know what I mean. Maar toch ben ik zo bevallen. Niemand suggereerde dat op mijn rug liggen niet zo'n goed idee was. Thuis ving ik inderdaad instinctief wel nog de weeën op mijn knieën op, met m'n armen op de zetel of de zitbal.
    En die knip: uhuh, twice. Die pijn, die knip, ik dacht dat het er allemaal zo wel bij hoorde.
    Ik ben ook twee keer in stokken gekomen met de vroedvrouwen over de borstvoeding, twee keer wilden ze 's nachts in het ziekenhuis flesjes geven aan mijn kindjes. Twee keer heb ik geweigerd (en dan huilend mijn man en de vroedvrouwenpraktijk gebeld I must admit). Maar ik ben blij dat ik sterk in mijn schoenen stond en voet bij stuk hield op dat vlak. Maar dat is dan weer een ander verhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  66. Anoniem5.2.15

    Interessant om te lezen, dit stuk! Moet binnenkort ook bevallen, maar veel kans dat het een keizersnede wordt...

    Ook schrijnend vind ik dat het in nog veel Vlaamse ziekenhuizen normaal wordt beschouwd dat baby en mama meer dan een uur gescheiden worden na de keizersnede! Ahja, mama wordt dichtgenaaid en moet naar de recovery... en daar is echt geen plaats in dat bed meer voor een pasgeborene die net abrupt uit de buik van mama gehaald werd.

    Maar heyyyy!! Goed nieuws, baby mag wel huid op huidcontact hebben met de papa! Met een beetje geluk is de baby na een uur of anderhalf nog niet TE suf (door het tevergeefs uittesten van de zuigreflex op de papa zijn borstkas) en wil hij nog drinken bij de mama...

    Maar blijkbaar ben ik een van de weinigen die zich hieraan stoort? Want vind maar weinig mensen die zich daaraan ergeren :)

    Maar echt, dat ziekenhuizen mogen stoefen met hun borstvoedingsvriendelijk beleid en dan deze praktijken toepassen (het is "te koud" in de operatiezaal" -- ahja, en in de operatiezaal van een ziekenhuis 50 km verder niet? want daar mag het wel...) DAT snap ik niet!

    BeantwoordenVerwijderen
  67. Goe bezig. Maar wij ook hier op de vroedvrouwopleiding van UCLL in Hasselt. We proberen meer en meer de midwifery led care ingang te doen vinden op de stageplaatsen ook... En persoonlijk: op vier verschillende plaatsen bevallen, waaronder Engeland, maar the best is ongetwijfeld Jo Deben, om maar geen namen te noemen... En ik heb ook zone schone foto van ons kinderen in zijn handen... Heerlijk toch

    BeantwoordenVerwijderen
  68. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  69. Anoniem6.2.15

    Ik kan het UZA heel erg aanbevelen om te bevallen. Ze proberen het allemaal heel natuurlijk te doen, epidurale en knip proberen ze te vermijden (tenzij je natuurlijk uitdrukkelijk vraagt naar epidurale).
    Je hebt keuze om te bevallen in de houding die je wil, en kan op voorhand een geboorteplan maken met je voorkeuren.
    Als je ukkie geboren is wordt hij/zij op jou gelegd en daar blijft hij/zij liggen zo lang je wil (huidcontact is heel belangrijk) en de begeleiding voor borstvoeding is ook heel goed!! Allemaal fantastisch aan te raden daar!

    BeantwoordenVerwijderen
  70. Ook ik ben voorstander van thuis bevallen, zeker na een verhaal van een oud klasgenoot die bij een 3de kind thuis beviel en sprak van een veel rustigere baby. Ik heb dit allemaal aan het bekijken geweest toen ik zwanger was, maar kon niet direct iemand in de buurt vinden (vroedvrouw) die dit wou doen. Ook een geboortehuis waarvan ik ooit een reportage op tv heb gezien leek met wel wat, maar ook dat niet in de buurt. Dus maar het gewone ziekenhuis hier vlak bij... Een keizersnede 12 uur nadat ik er binnenkwam, baby daalde niet in, sterrenkijkertje zeiden ze achteraf... Helaas dus geen droomscenario, is ook een beetje uit men geheugen gebannen (al is het vooral van de sufheid van de medicatie)... Gelukkig geeft ik nu al 13 maanden borstvoeding, dat maakt veel goed...

    BeantwoordenVerwijderen
  71. Super artikel Mme! Ik heb net jouw blog ontdekt, een beetje laat, maar ik ben vaak laat met dingen. Ik lach me kapot met jouw eend Dirk. Gewéldig!

    Ik volg zelf de opleiding tot doula en wil bij deze vrouwen aansporen om eens te kijken op www.dedoula.be. Bevallen is meer en meer iets 'medisch' geworden, terwijl wij vrouwkes toch wel écht power in ons gat hebben om het zelf te kunnen, omringd door mensen die we vertrouwen en die ons ondersteunen.

    De continue aanwezigheid van een vrouw tijdens de bevalling en het feit dat ze je wensen mee helpt verdedigen in het ziekenhuis is vaak genoeg. Maar een doula kan ook allerlei technieken aanbieden: massage om weeën te verlichten, rebozo (ontspanning met behulp van een doek, kan de bevalling weer op gang brengen als die is stilgevallen), werken met aromatherapie... Maar dit is afhankelijk van wat de moeder wil! De wens van de moeder en de vader staat altijd centraal.

    Een doula vervangt de vroedvrouw absoluut niet! Doula's en vroedvrouwen vullen elkaar perfect aan. Een doula doet geen medische handelingen en focust zich volledig op het koppel.

    Merci Mme om een lans te breken voor Birth Power!

    BeantwoordenVerwijderen
  72. Ik heb het hier in de reacties ook al gelezen maar gasthuisberg is ook een goed "beval" ziekenhuis. Ik heb de tweeling op natuurlijke manier, waarvan nummer 2 in stuit!, op de wereld mogen zetten. En op de manier die ik wilde... En zonder knip! twee keer zelfs. De eerste keer wel met knip en hulpmiddelen maar er was geen hartactiviteit meer van onze oudste dus dat was gewoon nodig.

    BeantwoordenVerwijderen
  73. soetkin6.2.15

    Heb niet alle reacties gelezen. Maar in Henri Serruysziekenhuis in Oostende worden ook véél minder medische ingrepen gedaan dan elders.

    BeantwoordenVerwijderen
  74. Ik had een A4-tje waarop stond wat ik wel en niet wou. Ik denk niet dat iemand dat nog gelezen had toen ik binnenkwam in het UZ Gent. Ik was zelf teveel van de kaart om daar nog veel op in te gaan. Ik kreeg heel weinig tips van de vroedvrouw om met mijn weeënstorm om te gaan.
    Toen ik eindelijk mocht gaan persen, wou ik 'rechtzitten' op het bed, maar ik mocht niet van de gyne. (ik heb het gevraagd!)
    Er zijn veel dingen die - achteraf gezien - niet gelopen zijn zoals ik het gewild had, maar ik was niet in staat om op het moment zelf dingen af te dwingen. Ik ben er van overtuigd dat alles vlotter was verlopen als de vv en gyne gewoon die tips hadden gevolgd die jij hierboven weergeeft (houdingen etc).
    Volgende keer neem ik mijn eigen vv mee, en kies ik voor een poliklinische bevalling (hoewel ik op tegenkanting stuit bij de papa). Dat zijn dan al 4 dagen minder om de borstvoeding te verpesten. (da's weer goedgekomen, dankzij de zelfstandige vroedvrouw aan huis)

    BeantwoordenVerwijderen
  75. Ik besef nu, achteraf, hoe bijzonder het is dat mijn kindje twee volle weken "te laat" op eigen initiatief (na strippen van de vroedvrouw) is mogen komen.

    Bevallen in Sint-Vincentius in Antwerpen met de vroedvrouw was geweldig (in alle betekenissen van het woord). Ik had het alleen heel lastig op de kraamafdeling toen de borstvoeding niet vlotte. Er waren lieve, maar veel te overbevraagde en zo vreselijk veel (natuurlijk, hehe) vroedvrouwen en verpleegsters en ik geraakte er helemaal overstuur van. Zeker toen mijn borsten zowat ontploften van de stuwing en mijn dochtertje zich niet meer aangehapt kreeg. Warme herinneringen aan die laatste vroedvrouw tijdens die laatste nacht, die zoveel tijd nam voor ons, en die bleef tot het wél lukte.

    Ik heb die vier dagen heel veel gehuild en heel hard gewild dat ik thuis was. Maar ik was zo slecht te been dat snel naar huis gaan niet als een optie voelde.

    Bij een volgende keer laat ik me op voorhand nog eens goed door de borstvoeding heen praten. En dan wil ik zo snel mogelijk naar huis en naar mijn eigen vroedvrouw.

    BeantwoordenVerwijderen
  76. Haha, ... ik hou ontzettend van jouw schrijfstijl :-) Doe zo voort!

    BeantwoordenVerwijderen
  77. Anoniem6.2.15

    Helemaal gelijk! Kom in Nederland bevallen; ben zelf twee keer bevallen in mijn eigen bed op mijn eigen manier. Met man en vroedvrouw in de buurt. Jongste zoon lekker eigenwijze buikslaper....Ach hij is nu al weer 15 jaar....heeft het buikslapen dus overleefd, haha!

    BeantwoordenVerwijderen
  78. Anoniem6.2.15

    Hulde aan madame zsazsa! Heel fijn dat je dit deelt!
    Ik merk namelijk dat de meeste vrouwen nagenoeg niets weten over de andere opties naast het op je rug liggen persen en dat knippen etc er bij hoort, het kan zo anders! Actief bevallen dames en op uw hurken!

    BeantwoordenVerwijderen
  79. Ik ben, in Amerika, vier keer bevallen in een geweldige kraamkliniek met vroedvrouwen. Zonder knip, en andere ingrepen en de laatste twee keer 'on all fours', hetgeen inderdaad zeker weten de fijnste houding is.

    BeantwoordenVerwijderen
  80. Twee keer bevallen in totaal, 2 x in een ander ziekenhuis. De 1ste keer bijna een trauma aan overgehouden (verzorging trok op niks...) 2de keer was zaaaaaalig! Zo zie je maar...
    grtjs Saartje

    http://saartjeathome.blogspot.be
    https://www.facebook.com/groups/bloggendemamas/

    BeantwoordenVerwijderen
  81. Anoniem7.2.15

    Ik heb drie kindjes. Van de twee jongens ben ik bevallen in het Sint-Elizabethziekenhuis in Ukkel met een zelfstandige vroedvrouw. De eerste bevalling liep helemaal fout, na 20u afzien in alle mogelijk posities werd de gynecoloog erbij gehaald, en een epidurale, ferme knip en forceps later had ik een zoon van 2,5 kg, een maand voor datum. De tweede bevalling daar met Elke van Zwanger in Brussel was dag en nacht verschil ... 3u tss wakker worden en geboorte, klein scheurtje. Mijn dochter is dit jaar geboren in Cocon in Anderlecht even supersonisch als haar grote broer. Cocon is een echte aanrader, op 2 deuren van een operatiekwartier maar geen dokters of ziekenhuis te bespeuren. De bevalkamer heeft meer weg van een hotel dan van een ziekenhuiskamer. Elke bevalling heb ik dus helemaal mijn zin mogen doen, de eerste keer was het wel heel spannend en waren wij ontzettend blij dat er een gynecoloog kon ingrijpen, de situatie was dan ook erg serieus en die man deed zijn werk heel goed. Dokters zijn echter helemaal niet nodig als alles goed loopt. Ik denk dat ik aan die eerste bevalling bekkenproblemen heb overgehouden ... ik had al rugproblemen en bij de volgende zwangerschappen zat mijn bekken gewoon los. Op je rug en met verdoving bevallen is dan geen goed plan. Evenmin als on all fours en gehurkt. Sowieso heb ik geen zwaartekracht nodig tijdens de bevalling, integendeel, het gaat eigenlijk te snel en ik moet eerder remmen dan pushen. Die snelle bevallingen zijn ook zo heftig dat ik me niet kan voorstellen dat ik me daarbij nog zou moeten rechtop houden of op handen en knieën zitten ... mijn beste houding is op m'n zij, dat is het meest relax en voor mij geeft dat geen probleem om die baby eruit te krijgen. De vroedvrouw moet op het einde wel je been wat in de lucht houden ... dat moet behoorlijk zwaar zijn maar duurt dus niet lang in mijn geval. In Brussel zijn er dus minstens drie ziekenhuizen waar je kan bevallen zoals je wil met zelfstandige vroedvrouwen : Sint-Elizabeth, Sint-Jan en Erasmus. Ik begrijp niet dan niet meer vrouwen controle over hun bevalling eisen ... het lijkt me afschuwelijk als iemand anders op zo'n moment bepaalt wat jij met je lijf doet en wat er met je kind gebeurt. Ik zou denken dat je die controle enkel mag verliezen in medische noodsituaties maar dat is een gewone bevalling dus niet. Veel vrouwen zijn denk ik zo bang voor de bevalling dat ze die controle echter niet willen, wat natuurlijk ook hun goed recht is maar ik vrees dat ze gewoon niet weten welk mooi en uniek moment dat kan zijn, hoe dat helemaal van jezelf en je partner kan zijn, hoeveel kracht je kan halen van ik weet niet waar.

    Groetjes, nathalie

    BeantwoordenVerwijderen
  82. Anoniem7.2.15

    Ik ben 2x in het UZA bevallen, ZONDER episiotomie, ZONDER pijnstilling en in zij-lig, wel met goedkeuring van gynecoloog, en een fantastisch UZA vroedvrouwen team als begeleiding.

    BeantwoordenVerwijderen
  83. Anoniem9.2.15

    Ik ben 1x poliklinisch bevallen in het UZA, met onze zelfstandige vroedvrouw erbij, en dat is ons reuze meegevallen. Er was ook een vroedvrouw van het UZA aanwezig, en een stagiaire, waardoor ik echt fantastisch omringd was. Niets dan lof! Ons tweede kindje is thuis geboren. De vroedvrouw kwam vooraf ons huis bekijken om te zien of de bevalling thuis wel veilig kon gebeuren. De baby moest ook goed liggen, bij een stuitligging mochten we ook niet thuis bevallen. Ah ja, er mochten ook geen wegenwerken in de straat gepland zijn ;-). Er werden zo min mogelijk risico's genomen.
    Ik had geluk en mocht thuis bevallen. Op het einde werd er een tweede vroedvrouw bijgeroepen. Ik vond het leuk om thuis te bevallen, voor mij werkte het.
    Ik begrijp Nathalies reactie helemaal. Ik vond het zelf ook fantastisch dat ik op voorhand alles wist wat ik wilde weten, en dat al mijn vragen beantwoord waren. We hadden een droomscenario in ons hoofd, maar we wisten ook dat dat in een wip kon veranderen. Mijn man en ik volgden vooraf ook samen twee extra sessies rond ademhaling en natuurlijke pijnbestrijding bij de vroedvrouw. Enkel door je ademhaling kan je het proces versnellen of tegenwerken. Ik was blij dat ik vooraf zo goed geïnformeerd was. Bevallen blijft uiteraard een heel spannend proces, maar ik was op mijn gemak omdat ik veel wist. Ik wist wat mijn lijf aan het doen was, en dat gaf me rust. Ik wil "de vroedvrouw" dan ook warm aanbevelen aan iedereen die graag weet wat haar te wachten staat.
    Ik ben blij dat ik niet -lavement, liggend op je rug, knipje, klaar- bevallen ben, maar op mijn eigen manier, in een lekker warm bad.
    Aan alle dames die nog gaan bevallen: veel succes, doe je ding en verzorg jezelf achteraf!
    Inge

    BeantwoordenVerwijderen
  84. Annelies9.2.15

    Hoi
    Ik ben reeds 3x opgevolgd door gynaecologe Dr. Anne De Vits uit Merelbeke, verbonden aan Jan Palfijn Gent. Zij werkt ook samen met vroedvrouwen. Dus voor de drie belangrijke echo's ga je bij haar en rest van de opvolgingen ertussen gebeurt door vroedvrouwen. Ikzelf ga naar tGeboortehuis (vroedvrouwenpraktijk) in Gent. Bij de 2 bevallingen van mijn zoontjes mocht ik zelf kiezen in het ziekenhuis hoe ik beviel, met mijn persoonlijke vroedvrouw er bij! Handig als het er druk is!
    Ik kan het inderdaad alleen maar aanbevelen: informeer je, kies bewust en sta op je strepen hoe jij het wilt!
    Bedankt voor je blogbericht!

    BeantwoordenVerwijderen
  85. Sjonge, wat ben ik jaloers als ik dit allemaal lees! Ik woon in Istanbul, mijn man is Turks, en hier heb je het al helemaal niet over bevallings posities enzo. 90% van alle bevallingen gaan hier met de keizersnee (niet in heel Turkije hoor, maar in de stedelijke gebieden), verschrikkelijk! Mijn eerste was dus een keizersnee (ik vertrouwde de dokter hier die zei dat het 'eeeeecht niet kon!' - had ik niet moeten doen, maar wat weet je??), de tweede mocht ik niet met een VBAC doen, en ik heb net zolang gezocht tot ik de enige dokter hier vond die een VBAC wilde proberen (alleen omdat ik de oren van z'n kop zeurde...), maar na 41 weken kwamen we erachter dat de tweede niet kon komen door de lidtekens aan de binnenkant (fijn...) en werd dat dus ook een keizersnee. Nu ga ik in April (hopelijk) weer bevallen, van de derde (en laatste), en dat wordt dus weer een keizersnee. Zo jammer!

    Zo fijn dat jullie in ieder geval de kans hebben gehad normaal te bevallen - of dat nou op all fours was, of liggend, in bad, of waar dan ook. Geweldig!!

    BeantwoordenVerwijderen
  86. Anoniem9.2.15

    Hmm in nederland is dit standaard :D en beval je vaak thuis in je eigen omgeving met je eigen manier en ook maar 1 verkoskundige en 1 kraamhulp tegen het einde. ZElfde idee maar dan thuis :D als er geen indicaties zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  87. Anoniem9.2.15

    Tip: in Nederland gaan bevallen. Daar kan volgens mij alles. Om medische redenen moest ik de 1e keer in het ziekenhuis bevallen maar ook daar kon alles. Zelfs bevallen op een skippybal. Daar is een bevallende vrouw de dirigent van het orkest. Liana

    BeantwoordenVerwijderen
  88. Anoniem9.2.15

    Allemaal goed en wel, als alles goed en wel gaat. Was mijn gynaecoloog er niet bij geweest, dan had ik een dochter met zuurstoftekort en een doodgeboren zoon gehad. En nee, er waren bij beide bevallingen geen problemen voorzien. Voor mij krijgt diene mens een standbeeld. En na de horror-spoedkeizersnede van de laatste, geen 3e kindje meer voor mij. Ik mag al blij zijn dat ze nu alle 2 gezond zijn, ik ga het lot niet tarten...

    BeantwoordenVerwijderen
  89. Anoniem9.2.15

    In Sint-Vincentius in Antwerpen mag je bevallen op elke manier je wil, niemand die je zegt wat je moet doen of niet mag, je krijgt geen hartslagmonitor op jou, ze knippen er niet, laten ze de baby 2 uur op jou liggen na de bevalling voor het meten/wegen, binden ze de baby met een doek naakt op jou vast voor 48 uur om de borstvoeding te promoten en komen ze elke 2 uur helpen met aanleggen. Ik vond het er top om te bevallen, jammer dat het niet overal zo kan zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  90. Anoniem9.2.15

    In St Jozef Westmalle mocht ik weliswaar niet mijn houding kiezen (denk ik, had er ook geen behoefte aan), maar heb ik wel de hele tijd begeleiding gehad van een vroedvrouw en een stagiair. Heel de tijd dezelfde mensen, die bijna permanent aanwezig waren. Ik heb heel de arbeid in bad en in zijlig op bed doorgebracht, en toen dochter er plots heeeel snel aan kwam, was de gynaecoloog nog bijna te laat om ze aan te pakken! Geen tijd voor een knip dus, wel enkele scheurtjes. Maar dat geneest blijkbaar sneller dan een knip, dus heb ik nog geluk gehad dat de gyne nog thuis moest vertrekken toen ik al aan het persen was :)

    BeantwoordenVerwijderen
  91. Prachtig stuk waar ik het volmondig, compleet mee EENS ben! Waar jij voor ijvert zou de standaard moeten zijn! Als hier voor op straat gekomen wordt, ben ik van de partij!!! Ooooh wat had ik graag voor zo'n bevalling gegaan ... en niet drie keer zoals het voor de arts het best uitkomt!

    BeantwoordenVerwijderen
  92. Hier ook eerste bevalling meegemaakt in Jan Palfijn ziekenhuis te Gent met en bij Dr. De Vits. Zalige ervaring! eigen vroedvrouw mocht mee van 't geboortehuis, Dr. De Vits stond aan te moedigen terwijl ik de hevigste weeën opving in de douche..kon perfect de bevalling inschatten, liet uiteindelijk onze vroedvrouw 'het werk' doen bij het persen...die deed dat ongelofelijk, we kenden elkaar en de sfeer was goed.. alle houdingen mocht ik uitproberen, uiteindelijk op baarkruk beland en daar ook onze oudste zoon recht in mijn armen mogen ontvangen..heerlijk!

    Tweede zoon is thuis geboren hier in noord-limburg. We hadden een heel gek en onveilig gevoel in het ziekenhuis van Overpelt vanwege, naar ons gevoel, slechte begeleiding door gynaecoloog. Maar we vergeleken natuurlijk met onze eerste geweldige gynaecoloog, en die kon gewoon niet worden overtroffen. Hier ook begeleid door schatten van vroedvrouwen, die hier ook effectief moeten opboksen tegen alle vooroordelen en slechte ervaringen rond bevallingen..

    Merci mme zsazsa om zo schoon de feiten op een rijtje te zetten!

    Laten we allen gewoon accepteren dat bevallen gewoon ook pijn kan doen maar dat onze positieve houding daar zo'n krachtige wending aan kan geven dat het een ongelofelijke ervaring wordt. Wij bekeken het altijd als de eerste stap naar loslaten, en tjah dat doet toch altijd een beetje pijn of niet?

    We staan zo op onze vrijheid en individuele keuzes deze tijd, laten we dat ook doen bij de bevalling en geboortes van onze kinderen.

    Langs de andere kant is het ook geweldig om in België terecht te kunnen bij de bekwaamheid van artsen in geval er risico's zijn en als het niet goed zou lopen dat er ook kan ingegrepen worden. Alleen jammer dat we die laatste situaties in de hand werken door niet geïnformeerd te zijn over de verschillende stadia van een bevalling en geboorte en daar ook soms niet goed begeleid in kunnen worden....

    BeantwoordenVerwijderen
  93. Hier ook eerste bevalling meegemaakt in Jan Palfijn ziekenhuis te Gent met en bij Dr. De Vits. Zalige ervaring! eigen vroedvrouw mocht mee van 't geboortehuis, Dr. De Vits stond aan te moedigen terwijl ik de hevigste weeën opving in de douche..kon perfect de bevalling inschatten, liet uiteindelijk onze vroedvrouw 'het werk' doen bij het persen...die deed dat ongelofelijk, we kenden elkaar en de sfeer was goed.. alle houdingen mocht ik uitproberen, uiteindelijk op baarkruk beland en daar ook onze oudste zoon recht in mijn armen mogen ontvangen..heerlijk!

    Tweede zoon is thuis geboren hier in noord-limburg. We hadden een heel gek en onveilig gevoel in het ziekenhuis van Overpelt vanwege, naar ons gevoel, slechte begeleiding door gynaecoloog. Maar we vergeleken natuurlijk met onze eerste geweldige gynaecoloog, en die kon gewoon niet worden overtroffen. Hier ook begeleid door schatten van vroedvrouwen, die hier ook effectief moeten opboksen tegen alle vooroordelen en slechte ervaringen rond bevallingen..

    Merci mme zsazsa om zo schoon de feiten op een rijtje te zetten!

    Laten we allen gewoon accepteren dat bevallen gewoon ook pijn kan doen maar dat onze positieve houding daar zo'n krachtige wending aan kan geven dat het een ongelofelijke ervaring wordt. Wij bekeken het altijd als de eerste stap naar loslaten, en tjah dat doet toch altijd een beetje pijn of niet?

    We staan zo op onze vrijheid en individuele keuzes deze tijd, laten we dat ook doen bij de bevalling en geboortes van onze kinderen.

    Langs de andere kant is het ook geweldig om in België terecht te kunnen bij de bekwaamheid van artsen in geval er risico's zijn en als het niet goed zou lopen dat er ook kan ingegrepen worden. Alleen jammer dat we die laatste situaties in de hand werken door niet geïnformeerd te zijn over de verschillende stadia van een bevalling en geboorte en daar ook soms niet goed begeleid in kunnen worden....

    BeantwoordenVerwijderen
  94. Hier in Frankrijk worden bevallingen standaard door vroedvrouwen gedaan. Als er een knip/vacuümverlossing of zo nodig is, komt de gynaecoloog. Ze doen soms ook echo's (ja, ook die van 20 weken en zo) en mogen medicatie voorschrijven. Opleiding duurt wel langer dan in België. Waar ik bevallen ben, mocht je je houding kiezen (maar geen uitdrijving in bad). Knip deden ze in 10% van de gevallen. Een epidurale werkt alleen op je buik, niet tijdens de uitdrijving en je kan ermee rondstappen. Ik ben blij met je blogpost, want wordt zelf ook altijd heel erg kwaad van al die onnodige knippen en het niet volgen van wat een vrouw zelf aangeeft tijdens haar bevalling.

    BeantwoordenVerwijderen
  95. Anoniem11.3.15

    Dan zal ik me maar een heel slechte vrouw voelen… Neen, ik heb het niet gekunnen. Ik ben duidelijk minderwaardig :(
    Laat het me dan vooral niet hebben over de traumatische nageboorte!! Maar grote dank aan de vroedvrouwen én gyn.

    BeantwoordenVerwijderen
  96. Jasper24.5.15

    Ivm: "Cijfers tonen immers aan dat een epidurale de kans op een kunstgreep vergroot."

    Het is natuurlijk makkelijk om zo iets te schrijven... Maar zijn die cijfers er ook effectief? Mijns inzien is er eigenlijk het tegenovergestelde en tonen studies dat een hedentedaag epidurale techniek geen stijging in "kunstgrepen" geeft...

    BeantwoordenVerwijderen
  97. Jasper24.5.15

    Hiervoor kan je dit m.i. terugvinden hier bijvoorbeeld:
    Halpern et al. JAMA 1998
    Sharma et al. Anesthesiology 1997

    BeantwoordenVerwijderen
  98. Anoniem8.6.15

    Ik heb drie kinderen en binnen een paar weken komt de vierde. De eerste was in de Uk geboren (wij komen uit de Nord van Ireland) de rest hier in Belgie geborn. Mijn evaring hier is veel beter dan in de uk. Ik had 2 fantastische geboorten hier , alleen gelaten in een rustige omgeving en prachtige voedvrouwen die mij geleerd hoe om te ademen door elke weeën . De nazorg was ook goed . In het Verenigd Koninkrijk zijn ze zo over streched ze behandelen je meer als robots in en uit zo snel als je kunt. Niet de eerste ik heb gehoord van de eerste keer moeder wordt gedwongen thuis 6 uur na aflevering volledig onvoorbereid . Ik wou hier elke keer kiezen om te bevallen.

    BeantwoordenVerwijderen
  99. Eind juli zijn wij naar de USA verhuisd. Ik was toen 26w zwanger, ondertussen ben ik 35w ver. Ik had gedacht dat de USA veel gemedicaliseerder ging zijn dan Vlaanderen, maar totaal niet! Het hangt natuurlijk af van waar je woont, welk ziekenhuis etc., maar wij hebben hier nog geen enkele gynaecoloog gezien en dat zal bij de bevalling (indien alles normaal verloopt) ook zo het geval zijn. Er zijn natuurlijk gynaecologen aanwezig in de kraamkliniek, maar die komen er enkel aan te pas indien er complicaties zijn.

    Ik word opgevolgd in een geweldige vroedvrouwenpraktijk en zij doen ook de volledige bevalling. Ze zorgen dat je alle vroedvrouwen minstens één keer gehad hebt op één van je consultaties, zodanig dat er geen wildvreemde tussen je benen zit op het moment zelf. Een knip is uit den boze, je mag bevallen hoe je zelf wil (behalve in bad, Amerikanen en liability issues...). De baby wordt direct op jou gelegd en blijft daar ook het eerste uur onaangeroerd liggen. Alle onderzoeken gebeuren in de kamer zelf... Tussen de 24 en 48u na bevalling ga je naar huis. Als je hier in het Natural Birthing Center bevalt zelfs al na 12u (!), met nauwe opvolging natuurlijk. Ze doen er alles aan om zo on-gemedicaliseerd mogelijk te bevallen (rondlopen, oefeningen, alles waar je zin in hebt eigenlijk), maar als je die epidurale wil, dan gaan ze je die geven, dus ook bijzonder flexibel. Je maakt hier op voorhand een soort van 'Birth Plan' op met al je wensen voor de bevalling, en dat is hun leidraad. Ze zorgen ook dat je helemaal voorbereid bent met workshops: 'educated' is hun buzz-word: we moeten dus geen boeken of internetfora lezen :) We voelen er ons super goed bij en kijken dus enorm uit naar de bevalling.

    Voor onze verhuis gingen we in Leuven naar de Bakermat en de gynaecoloog hebben we slechts 2 keer gezien (12 en 20w echo). Dat vonden we prima, want een zwangerschap is geen ziekte. We voelden ons veel meer op ons gemak bij de vroedvrouw van de Bakermat, maar helaas is het inderdaad de gynaecoloog die uiteindelijk de job doet, wat ik wel jammer vind, zeker als ik nu zie hoe het hier er aan toe gaat.
    Maar we zullen zien wat ik er binnen enkele weken nog van vind :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat klinkt keigoed!!
      Zijn er zo veel van die Natural Birthing Centers?

      Verwijderen
    2. Nog niet zo heel veel, wetgeving hangt ook af van staat tot staat en de vroedvrouwen moeten zeer hard lobbyen, maar hier in Virginia is het hen wel gelukt en het is wel populair en de samenwerking met ziekenhuizen en de gynaecologen is ook zeer goed. Er komen hier vrouwen bevallen die meer dan anderhalf uur moeten rijden, net omdat ze op die manier willen bevallen. In het Natural Birthing Center zelf zijn er maar 2 kamers (fancy suites eigenlijk) dus super rustig. En als er dan iets fout loopt of je wil dan toch die epidurale, dan rijden ze je naar de kraamafdeling van de kliniek, die ernaast ligt. Als ik met zwangere Amerikaanse vrouwen praat dan lijkt die manier van bevallen (met vroedvrouw, zo min mogelijk gemedicaliseerd, bevallen hoe je zelf wil) wel meer en meer aan populariteit te winnen.

      Verwijderen
  100. Hallo!

    Ik ben ondertussen de fiere mama van twee flinke dochters. Telkens in een soort van spoed-bevalling ter wereld gekomen. Sesam-open-u, zeg maar... (Jawel, het hoeft dus niet altijd het indianenverhaal te zijn van 48 uren puffen en afzien!)

    En flink waren ze wel... de eerste woog 3kg 650g, dat valt nog mee. De tweede dochter woog bij geboorte al 4kg 150g. Da's toch al een serieuze baby. Een sterrenkijker dan nog die zich tijdens de bevalling nog twee keer draaide. Heel erg aangenaam.

    Ik moest bevallen in het ziekenhuis,helaas, maar dat kon niet anders. en het moest er gezien de snelheid (een uur of 2 per bevalling) ook één zijn die dicht in de buurt was. Ahja, want anders beviel ik wellicht in den auto...
    Maar goed, ik moest dus wel liggen op een bed, De hel, want alles is veel pijnlijker, maar dat wisten jullie intussen al.

    En toch ben ik twee keer bevallen zonder epidurale en vooral ook zonder knip of scheur. Voor die epidurale, zelfs al had ik ze gewild, daar was eenvoudigweg geen tijd voor.
    Maar nu, dat zonder knippen of scheuren... En ik ben toch helemaal normaal gebouwd, ook op dat vlak! Maar, wat mij 'gered' heeft van die knip of scheur is de vroedvrouw die naast me stond.

    Na een hoop helse weeën, gemonitor en gewriemel op dat bed, moet/mag je plots beginnen persen.
    Wat zegt mijn gyn? Duw maar naar beneden! Jach, logisch hé, je gaat dat kind toch niet omhoog duwen? Terug uwen buik in? Maar dat bleek toch moeilijker dan gedacht.
    Blijkt nu, dat je veel minder kan voelen hoe je precies moet persen als je neerligt. Gruwel. En als je fout perst, moet er vaak geknipt worden (zo vertelde de vroedvrouw me achteraf). Gelukkig komt vroedvrouw Nathalie met gouden raad: Duw je billen in dat bed. Dan pers je goed. Ik moest er gelukkig ook, net op tijd, aan denken tijdens de tweede bevalling.

    Je voelt het wel als je op je hurken zit bvb. Maar dus niet al neerliggend. Ga maar eens liggen op je rug en doe alsof je een kind 'naar beneden' perst. En doe nu eens hetzelfde maar duw tegelijk je billen in de matras! Klaar! Baby geboren en niet geknipt!
    Allez, bij mij toch, maar ik wou jullie die goed raad van Nathalie niet onthouden!
    Een heel simpel trucje, maar heel goed om weten als je toch op een bed moet bevallen. Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  101. Eindelijk eens wat info waar een mens iets mee is... Ik ben onlangs het ziekenhuis ingegaan met veel te vroegtijdige weeen. Ik dacht: ' amai als dat een voorsmaakje is van wat me te wachten staat, dan overweeg ik toch een epidurale'. Als ik jouw tekst lees dan herken ik het stukje dat ik thuis op handen en knieen in mijn bed zag om de weeen op te vangen. Dat hielp. In het ziekenhuis was ik aan het bed gekluisterd omdat ze de weeen moesten stoppen, wat ik begrijp. Maar ze waren zoveel pijnlijker. Op een infosessie zeiden de vroedvrouwen zelf dat we best zo weinig mogelijk op bed ging liggen, dus dat is positief. Ik onthoud een aantal zaken uit jouw tekst en zal deze ook aan mijn lief doorspelen zodat hij me ze kan helpen herinneren of zodat hij begrijpt waarom ik plots op handen en knieen ga zitten tijdens de arbeid... Dat had ik gelukkig ook al geleerd tijdens de zwangerschapsyoga... Bedankt voor de goede tips...

    BeantwoordenVerwijderen