Omdat ik veel tijd doorbreng in de tuin en er niet altijd gelijk een tuinsoldaat wil bijlopen draag ik ook al eens iets vrolijkers.
Een jurkje bijvoorbeeld, soms zelfs een zelfgemaakt jurkje gelijk op de foto.
Tuinjurkjes mogen niet te lang zijn want dan hangt de achterkant op de grond en ze moeten los zitten zodat ge makkelijk kunt bewegen.
Je ziet meteen dat bewegen hierin geen probleem is. Alles beweegt.
Hoewel ik ook geregeld zonder gêne aan de schoolpoort sta in mijn tuinsoldaatkleren doe ik meestal mijn botten uit
wanneer ik de achtertuin verlaat. Het plan was om ook een ceinturreke aan te doen om toch een beetje model te creëren,
maar deze jurk voelt zo hard als een bevrijding aan dat een riempje gewoon geen optie is.
Het zal mij dus ronduit worst wezen dat mensen fluisteren dat het ook wel wat eleganter had gekund.
Ge kunt toch zo zien dat er onder deze soeptuinjurk een zeer strak lijf huist?
Ik moet er daarom niet altijd mee uitpakken.
Ik maakte er nog eentje en die trok ik zelfs aan om naar De Grote Stad te gaan, de organisatie van Week van het bos
stippelde een merkwaardige bomen wandeling uit en daar deden mijn familie, ik en de tuinjurk graag aan mee.
Op de foto zijn we nog niet aan het wandelen, maar je ziet dat picknicken ook geen enkel probleem oplevert.
Het is fijn vertoeven in de tuinjurk.
De stof van de jurken komt uit mijn stoffenkast, enkel de stof met de driehoekjes is nieuw, de rest is tweedehands.
Maar van welk merk de driehoekjesstof dan weer was, dat ben ik vergeten...
Ik tekende zelf een patroontje voor de jurk, de basis is een simpele top met borstneep en aangesneden mouwen.
De ideale tuinjurk
Het Hittegolfkleedje
De laatste keer dat ik achter het naaimachien zat is bijna een jaar geleden.
Ik maakte dit shirtje een paar dagen voor we naar Frankrijk vertrokken.
Een paar weken daarvoor naaide ik op een middag nog twee zwangerschapsrokjes bij elkaar en dat waren dan zo ongeveer alle gebeurtenissen op naaigebied van het afgelopen jaar.
De keer dat ik daarvoor plaatsnam achter het naammachien kan ik mij zelfs niet meer herinneren.
Het zal een reactie geweest zijn op Allemaal Rokjes
, afkicken van weken tot in de late uurtjes zitten te naaien.
En Allemaal Rokjes verscheen in 2012. Ahum.
Maar toen!
Toen kwam dit allerdrolligste wezentje erbij, van vrouwelijke makelij dan nog.
Daar gaan kleedjes van komen, werd gefluisterd.
En eindelijk is het zo ver!
Het Hittegolfkleedje!
Poepsimpel, keisnel en verder ook niks in zijn eigen.
Maar ziet ne keer hoe elegant!
Het kind nam uit zichzelf een fotomodellenpose aan.
Zij weet natuurlijk niet dat het eigenlijk wat aan de korte kant is en dat we haar luierbroekje zien.
Alsof ze dat erg zou vinden.
