Ik ken mensen die elke dag een avocado zouden eten.
Ik ben zo niet.
Ten eerste vind ik het niet zò fantastisch lekker (zonder citroen- of limoensap, zout, fijn gesnipperde uitjes, zout en eventueel koriander, dan is het hemels), maar ten tweede vind ik avocado een van de meest onbetrouwbare groentes. Pardon, fruit zeker?
Op de dag dat je ze koopt zijn ze keihard, doet het vruchtvlees aan rubber denken, smaken ze naar niks en kan je ze bijgevolg niet gebruiken in het gerecht waarvoor je ze kocht. Vervolgens vergeet je dat je ze hebt gekocht en kom je er weer bij uit als ze zacht en bruin ipv licht groen zijn binnenin. Allemaal dingen die je niet langs buiten kan zien.
Onbetrouwbaar.
Was een avocado maar zo duidelijk gelijk een banaan, groen is te hard, bruin is te zacht, alles daartussen: Prima!
Een paar jaar geleden hoorde ik de volgende truuk: Probeer het steeltje van de avocado te prutsen, gaat dit makkelijk, met juist een duwtje dan is de vrucht rijp. Helemaal zeker ben je als het putje dat tevoorschijn komt mooi groen is, is het putje daarentegen bruin, dan is hij al te rijp en leg je hem terug in het rek voor de losers die deze truuk nog niet kennen.
Dus ik sta altijd wat stiekem te prutsen aan de avocadorayon.
Zeer irritant vind ik dat, als andere mensen dat doen, want mijn man koopt altijd de avocado's waar iedereen al drie keer in genepen heeft.
Goed.
Ik had dus drie van die exemplaren in het groentemandje liggen.
En geen goesting in 'iets' met guacamole.
Wat doet een mens dan? Pinteresten, juist!
En wat doet mensen met avocado's op Pinterest?
In de pastasaus!
Af en toe maak ik iets waar ik eigenlijk niet echt naar uitkijk.
Vandaag was zo'n dag.
Ik stelde een recept samen van de versies die ik tegenkwam en ik eindigde met iets wat ik zeker nog eens ga maken.
En dat is altijd een goed teken!
Nodig voor vier:
-2 avocado's
-een bosje basilicum en/of een mengsel van andere tuinkruiden zoals koriander, venkel, dragon, peterselie, kervel, dille, zuring, melde, look zonder look, ...
-1 teentje look, gepeld
-een handje nootjes, bv pinda, pijnboompitten, amandel,...
-een hele flinke geut olijfolie
-zeste en sap van 1 biocitroen
-zwarte peper en zout
-400 gram pasta
-Kook de pasta en haal de keukenrobot boven.
-Mix het vruchtvlees van de avocado's met al de rest, proef en kruid bij.
-Heb je nog tijd over snij dan wat kerstomaatjes door twee om op het eind door de pasta te roeren.
-Schep een kopje kookwater uit de kookpot en hou bij om de saus wat meer vloeibaar te maken moest dat nodig zijn.
-Giet de pasta af en meng alles door elkaar.
-Lekker met kerstomaatjes en parmezaan, maar het is niet noodzakelijk.
En toen werd de baby hysterisch en wou ze niet op de schoot, niet in de zetel, niet in de buggy, niet aan de borst, maar wou ze gewoon ook pasta.
Baby's die naar look ruiken, waarom niet.
Pasta voor alle leeftijden met avocado en veel kruiden
Pasta met schorseneren, paddenstoelen en peterselie
Met een dochter die graag en lang buiten slaapt breng ik daar heel wat tijd door.
Soms maken we een lange wandeling, soms parkeer ik haar gewoon voor het raam maar meestal vertoeven we beide in de moestuin.
Zij slaapt, ik rommel wat en denk na over het avondeten.
Niks nieuws onder de zon.
In de serre staat vers groen: spinazie, rucola, sla, allemaal gezaaid in het najaar.
In de tuin staan kolen, aardperen, snijbiet, pastinaken, wortels en schorseneren.
De schorseneren moesten er aan geloven.
Omdat schorseneren van vorm op asperges trekken maakte ik mijn lievelingsasperge-
recept met hier en daar een toevoeging.
Een absolute aanrader!
Nodig:
-Schorseneren, gekuist en in stukken.
-Paddenstoelen (ik had gehoopt op een bospaddenstoelenmengeling, maar die waren er niet, het werden doodgewone champignons)
-Tijm
-Boter en eventueel olijfolie
-Peterselie, gehakt
-Citroensap
-Zout en peper
-Parmezaan
-Laat de schorseneren met wat takjes tijm garen in hun eigen stoom (met het deksel op de pot dus) met veel boter en wat zout.
-Bak terwijl de paddenstoelen bruin en kook de pasta.
-Breng de schorseneren op smaak met peper en wat citroensap (ik gebruikte bijna een halve citroen voor twee personen) en meng met de paddenstoelen, peterselie*, pasta en parmezaan.
-Roer tot er zich een lekker sausje vormt, de parmezaan, boter en het kookvocht van de schorseneren gaan daar snel voor zorgen, is alles wat te droog voeg dan wat kookvocht van de pasta toe.
*Ik leef samen met een peterseliehater, ik moet dus in mijn bord mengen.
Komaan hé mannekes, het zijn de leste!
Aan het begin van de zomer leerde ik van Dorien een simpele tomatensaus maken, ideaal om te bewaren als passata.
Gaandeweg voegde ik vanalles toe en nu, aan het begin van de herfst is het mijn favoriete pastasaus.
De basis blijft tomaten (de leste uit de seir) en dat vul ik aan met rode paprika's, aubergine's, pepertjes, ui, knoflook, oregano en tijm.
Alles goed door elkaar husselen met wat olie, peper en zout en dat gaat dan allemaal een dik half uur in de oven op 200° of tot de groenten een schoon bruin randje hebben.
En dan - el grando truco- kap ik alles in een (punt)zeef die in een diepe kastrol hangt.
En dan maar mixen!
Op het eind heb je alleen nog maar wat groenteprut over. Daar is niks mis mee, je zou die saus ook zo kunnen mixen, zonder zeef, maar nu heb je wel geen vellekes, vezeltjes, harde tijmtakjes en tomatenzaadjes in je saus.
Ziet ne keer af!
Wat een schoon smooth sauske.
En geen kind dat vermoedt dat er *ril* aubergine in zit. Maar net die aubergine zorgt wel voor een diepere smaak en de paprika's en uien zorgen dan weer voor iets zoets en ga zo maar door (ik zit niet in de reclamebranche, da's duidelijk).
Heb je waterachtige tomaten dan kan het eindresultaat wat dunnetjes zijn, maar dan zet je alles nog even op het vuur terwijl de pasta staat te koken.
Met de ovenschaal van op de foto (van 40 op 25 ongeveer) maak ik zeker voldoende saus voor 500 gram pasta.
En daar dan wat parmezaan over.
Mmm hemels!
Mme Zsazsa eet tien dagen uit de tuin
Het is niet omdat je een tuin hebt dat je avondmaal dagelijks uit die tuin komt.
Ook al laten sommige mensen dat soms zo uitschijnen.
Zonde wel natuurlijk want al dat eten staat daar, kant-en-klaar, als ware het de super-versafdeling van de Carrefour.
Ik dacht, ik doe eens een effort, zolang mogelijk avond eten uit de tuin, met zo weinig mogelijk dingen uit de supermarkt.
Een wedstrijdje met mezelf, makkelijk natuurlijk, want zo goed als alles staat deze moment van het jaar in de moestuin.
Maar toch, soms heb je gewoon keihard goesting in champignonnen bijvoorbeeld. Ik zeg maar iets.
Zie hier het resultaat na twee weken.
Twee keer kwam deze pasta op tafel, verzot ben ik er op, ook al was ik er op het eerste zicht niet weg van, platgekookte courgettes ... niet echt iets wat in mijn top tien zou staan. Maar lekker man, lekker! Het recept is van Dorien, en zelf stelt ze er geen pasta bij voor, maar ik had zin in pasta en dacht: Ach, ik ga het gewoon eens proberen, als het vies is dan vis ik de pasta er wel van tussen. Niet dus, score!
Op de vorige foto zitten er nog wat extra groenten bij, rode biet met geroosterde komijnzaadjes, olie en citroensap, ook al zo'n hit, keilekker is dat met die zaadjes.
We zitten dus op twee pakken spaghetti en een stuk parmezaan, voor twee dagen eten, voor 5 man.
Als ik dat hier zo bekijk dan staat er wel vaak pasta op het menu, natuurlijk want dat is dan ook keilekker!
We aten dus nog pasta, deze bv met kool, noten en citroen, ook al een recept van Dorien.
En deze, met venkel.
Na vier dagen zitten we op vier pakken spaghetti en een groter stuk parmezaan, twee citroenen en een half potteke room.
Nog een keer pasta, lasagne deze keer, met een vulling van ricotta en kruiden en tomatensaus (de tomaten eerst grillen in de oven en dan mixen) met allerlei groenten, kleingesneden en bruingebakken. Het stond nog niet echt op punt, maar ik ben er bijna.
We voegen nog 9 lasagnebladeren en een potteke ricotta aan de lijst toe.
Tijd voor iets anders, aardappelen!
Aardappelpuree met bladkool, een veggieworst (met mosterd, anders is er helemaal niks aan) en ajuinsaus om het gebrek aan vleesjus goed te maken. Het is er heden ten dage niet echt het weer voor, maar het heeft toch gesmaakt.
Rijst dan, biryani.
Ooit bejubeld op deze blog, nu maar mild gesmaakt omdat ik in plaats van lekkere basmatirijst saaie langkorrelrijst van uncle ben's gebruikte.
Maar zo'n zonde seg. En daar kijkt ge dan een hele dag naar uit.
Nog eens rijst, risotto.
Risotto met tomatensaus, niet echt een succes, ik vergeet altijd dat ik tomatensaus alleen maar lekker vind met puree of pasta.
Maar nog meer pasta had er over geweest.
De rest is wel een van mijn favorieten, een hoop verschillende dingen op een bord. Er zat ook nog een potje knoflookmayonaise bij, om al die lekkere geroosterde groenten in te duwen, jummie.
De favoriet kwam nog eens terug, met weeral mais -oh hoogtepunt uit het seizoen!
In plaats van rijst zat er nu quinoa bij, roodgekleurd door de bietjes, geweldig receptje uit het moestuinboek.
Wat er zeker in het rijtje hoort is soep, en wat is de allerlekkerste soep (ook al ziet ze er zo niet uit en heb ik het proberen te verdoezelen met tekst)?
Minestrone!
Juist!
Kilo's groenten gaan daar in, en dan nog juist afwerken met een beetje parmezaan en ik ben ondertussen al de tel kwijt van de aangekochte goederen, maar dat stuk parmezaan is wel ongeveer op nu.
Ah, een hoofdbestanddeel dat helemaal uit de winkel komt, linzen!
Maar dit was geen avondeten, maar middageten voor mij alleen, dus eigenlijk telde het toch al niet.
Wel lekker anders.
Linzen, heeft al iemand dat uit zijn hof gegeten?
En om af te sluiten, het nagerecht, appels uit de tuin van de buren met bovenop deze crumble.
Niet slecht, niet slecht.
En straks bij de bomma kroketten met pekes en erwtjes en gebraad, ook niet slecht.
Een potje uit de tuin
Oh wat hou ik van gerechten die volledig uit de tuin komen. Hoe plezant is dat, door de tuin stappen met een mandje, hier en daar wat plukken en terug in de keuken komen met een gevulde mand waar niks uit de winkel bij moet om een lekkere maaltijd te krijgen? Keiplezant, ik zal het zeggen. En snel en goedkoop bovendien.
Dit is zo'n mandjesgerecht dat je van juli tot oktober kan maken.
Boontjes in tomatensaus kent iedereen, maar ik doe er nog aardappels bij: Man, toch niet te geloven welke risico's ik durf te nemen! Hoewel, nu ik er over nadenk komt het misschien wel gewoon uit het moestuinboek en denk ik dat ik het zelf verzonnen heb.
Het is echt heel erg lekker, dat is het belangrijkste.
Ik ben wel vergeten om een ui te tekenen, die moet er dus nog bij. Die ui stoof je even aan, samen met de knoflook. Dan doe je er al de rest bij en zet je een deksel op de pot. De tomaten zorgen voor voldoende vocht om de boontjes en aardappelen gaar te stomen. Na een tijdje staat alles lekker onder en is er eerder sprake van teveel vocht, daarom laat ik het de laatste 5 minuten nog pruttelen zonder deksel.
Deze keer deed ik er ook een lepeltje honing en wat balsamicoazijn bij, en het was nog lekkerder dan de keer er voor. Beetje zoet zuur en aangenaam pittig.
Ik gaf er nog een bord komkommerschijfjes met mosterdvinaigrette bij en een bord rode bietschijfjes met komijnzaadjes en een simpele dressing van olie en citroen. Die rode biet met komijn komt zonder twijfel uit het moestuinboek en is hier telkens een groot succes. Ik bedoel maar, daarvoor alleen zou je dat boek al moeten kopen en dan kan je meteen zelf zien of er een stoofpotje met boontjes en aardappels in staat.
Belachelijk gemakkelijke spaghetti
Van de negen huizen in ons kleine straatje zijn er maar 3 waar kinderen wonen. Twee in dat van ons, twee in dat links van ons én twee in het huis rechts van ons.
Hoeveel chanse kunt ge als kind hebben?
Met goed weer spelen de kinderen samen op straat of in het bos tegenover onze deur en met slecht weer zitten ze ergens binnen. Als ik ze niet terug zie voor zes uur zijn ze meestal al ergens mee aan tafel geschoven.
Gisteren was zo'n dag, Abel kreeg pasta met groenten en spekjes in het rechtse huis en Jef worst met aardappelen in het linkse huis.
Op zo'n dagen komt (geheel tegen de regels van het weekmenuten) deze spaghetti op tafel voor de drie achterblijvers in het middelste huis, simpel, snel en pikant. Ik leerde hem hier kennen en paste hem hier en daar lichtjes aan. Een aanwinst in uw pastarepertoire!
Nodig voor 4:
-400 gram spaghetti
-2 tot 4 teentjes look
-1 of 2 rode pepertjes of chilivlokken
-olijfolie
-2 potjes van 70 gram tomatenpuree
Veel verse kruiden, bij benadering::
-4 takjes tijm en/of oregano
-3 takjes munt
-4 takjes peterselie
-20 basilicumblaadjes
-Parmezaanse kaas
-Kook de spaghetti en begin tegelijk aan de saus.
-Pers de look en snipper het pepertje en fruit alles aan in wat olijfolie.
-Voeg, wanneer de look begint te kleuren de tomatenpuree toe en laat op een zacht vuurtje wat bakken, de puree wordt nu heerlijk zoet.
-Giet de pasta af en meng onder de saus.
-Eet met veel parmezaan!
Uit den hof van Mme Zsazsa
Tijd om eens te stoefen met mijn legummen!
Uitgebreid te stoefen, dus doe maar toe als koken u geen knijt interesseert.
Abel denkt er ook het zijne van.
Hij moet ze dan ook nog eens opeten.
Dag 1: Tomaten, courgettes, oregano, basilicum, knoflook en een pepertje.
De patisson ligt er maar bij voor de show, maar ik had hem gewoon als een van de courgettes kunnen behandelen.
Maar de tomaten, olala, ze zijn er, en ze zijn er met veel! Ze gaan sevens dus nog eens terugkomen.
Het werd dit, pasta met courgette en kappertjes.
Heel gemakkelijk en keilekker <3 The River Café recepten.
Dag 2: Paarse bloemkool, broccoli, boontjes, cavalo nero (bladkool), wortels, peterselie, bieslook, lavas en selder.
Ik was iets heel anders van plan, maar onderweg kwam ik de bloemkool tegen en wie kan er neen zeggen tegen zo'n beauty?
Het zou natuurlijk ook niet de eerste keer zijn dat je de dag nadien vol goesting terugkeert en dat de kool al uitgeschoten is, oogsten die handel!
Toevallig had ik een paar dagen daarvoor dit recept voor romige bloemkoolrijst gepind, ik volgde ongeveer de werkwijze maar voegde op Doriens aanwijzen nog wat verse kruiden toe en in plaats van de nogal saaie mozzarella gebruikte ik Comté. Samen met wat knapperige gestoomde groenten was dit een geweldige combinatie.
Dag 3: Boontjes, tomaten, maïs, tijm en basilicum.
Jaja, ik heb al maïs, hoe cool is dat?
Normaal is dat ergens in september, hete zomers zijn fantastisch, voor maïs dan toch.
Ik had nog wat van de rijst over, dus maakte ik balletjes.
Door bloem, ei en paneermeel rollen en bakken in wat olie, lekker krokant.
Van de ontvelde tomaten, look en tijm maakte ik een poepsimpele tomatensaus waar ik op het eind de gekookte boontjes bijdeed. Daar nog wat gesnipperde basilicum over, zalig effenaf.
En dan daar nog een kolf maïs met zout en boter bij.
Ik heb dat Abeltje niet horen zagen.
Dag 4, vandaag: Aardappelen, tomaten en bieslook.
Er hadden nog eitjes moeten bijliggen, maar voorlopig zijn de kippen nog niet op ons eierverbruik afgesteld.
Het ziet er niet echt uit en zoveel te smeriger het er ging uitzien zoveel te lekkerder werd het, op sommige gerechten zoudt ge eerst efkes moeten gaan zitten.
Receptje uit Veg! van Hugh Fearnley-Whittingstall: Aardappel, tomaten en gekookte eiersla en meer was er eigenlijk ook niet aan.
Snel klaar, geen reclamerende kinderen (buiten: Dàt groen eet ik niet!) en ook weer keilekker, score!
Maar naast al die groenten heb ik ook fruit in de tuin.
Ik had er kinderijsjes mee kunnen maken, maar het werd iets anders.
Coctails!
Strawberry mojito's!
Mèt rum voor de groten, zonder voor de kinders.
Ik moet toch iets te doen hebben tijdens dat al koken.
Schol!
Uit de tuin #bernagie/borage/komkommerkruid
Om zes uur nog tussen de aardbeien, om tien na zes in de ravioli cannelloni.
Weet ge nog, die plant die tussen de aarbeiden staat?
Klassiek wordt er dan verteld dat de bloemetjes beeldig zijn over salades gestrooid en hoe schattig ijsblokjes wel niet zijn met zo'n bloemetje er in.
Allemaal waar, maar ik wou meer.
Ik heb er voor gekozen om in de moestuin enkel planten te zetten die eetbaar zijn, aan de rand van de moestuin mogen de planten ook gewoon mooi zijn, maar in de perken moeten ze kunnen gegeten worden, en dan liefst nog meer dan alleen de bloemetjes.
Ik ging te rade in mijn kookboeken en in Vegalicious vond ik een recept: Ravoli met bernagieblaadjes, sjalot, oregano en ricotta.
Check!
Een vergiet bernagieblaadjes later begon ik er aan.
Omdat ik nog niet toe ben aan zelf pasta maken kocht ik lasagnabladeren, ik dacht, dan plooi ik die dingen toe, hup hup en klaar.
Werkte niet.
Lasagnabladeren breken -ook de verse- en zijn onmogelijk toe te plakken.
Het werd plan b, cannelloni met tomatensaus.
Het restje ricotta er bovenop, nog wat salieblaadjes om het af te maken, olijfolie er over druppelen en hoppa in de oven.
Absoluut aan te raden.
En toen las ik dit op Wikipedia:
De bernagie bevat kleine hoeveelheden toxische pyrrolizidine alkaloïden die kanker kunnen veroorzaken en toxisch zijn voor de lever. Het RIVM heeft in 2005 een advies uitgebracht waarin zij een inname norm van maximaal 30 nanogram pyrrolizidine-alkaloïden (PA’s) per dag voorstelt. Om die reden zijn de bladeren, bloemen en stengel ongeschikt voor menselijke consumptie.
Toppie!
Zijn er wetenschappers in de zaal die weten hoeveel pyrrolizidine-alkaloïden er in zo'n vergiet bernagiebladeren zitten?
Voor de durvers, bernagie bestaat ook met witte bloemetjes, dat staat zo schoon samen met die blauwe in een dodelijk slaatje!
Uit de tuin #spinazie en snijbiet
Om zes uur nog in het bladgewassenperk, om tien na zes in de pasta.
Spinazie en neef Snijbiet.
Ik moet iets bekennen, dit is mijn allereerste spinazieteelt ooit, serieus, ik dacht niet dat ik dat nodig had.
Peup, verkeerd gedacht.
Indrukwekkend hoe lekker dat vers gestoofde spinazie is.
Dat smaakt niet zomaar naar iets groens.
En hoe makkelijk ook om te telen.
Zaaien dus, allee nu niet, maar ergens wanneer het weer frisser is.
Maak het in tussentijd met de jonge blaadjes of het groen van snijbiet.
Penne carbonara met lekker groen
Nodig voor 4:
Uit de tuin
-Spinazie en/of snijbiet
-Tijm, oregano en rozemarijn
Ik nam ongeveer gelijke hoeveelheden, in gesnipperde toestand zo'n eetlepel in totaal.
-5 eidooiers
Uit de kast
-120 gram parmezaan
-375 gram penne
-Kook de penne in een zoute zee.
-Meng de eidooiers met de geraspte parmezaan en zet even aan de kant.
-Laat wat boter bruinen en bak de gesnipperde kruiden een klein minuutje.
-Voeg het groen toe en roer tot alles geslonken is, kruid met peper en zout.
-Meng de penne met de spinazie en roer er het ei-parmezaanmengsel onder zodat je een romige saus krijgt.
-Eet en zeg: Amai, da's lekker!
De Beledig-eens-Een Italiaan-Pasta
Pasta wil kunnen zwemmen, in water zo zout als de zee.
Tenminste dat weet ik, maar vaak kook ik pasta in een zout plonsbadje. Gebrek aan grote kastrol of tijd om een zee water aan het koken te krijgen zetten mij daartoe aan.
Ik voelde mij dan altijd een mislukte kok, wel, those days are over!
In deze pot zit minder dan een liter water voor 375 gram pasta, whohow de toorn van alle Italiaanse mama's!
One pot wonder pasta, een ontdekking van op Pinterest.
"Wel een beetje zonde om die basilicum mee te koken, dat zou ik niet doen." zei Dorien.
Dat deden we dus niet, wat we wel deden was:
-Een blik gehakte tomaten en 2,5 blikken water in een pot kappen samen met een blokje groentenbouillon.
-Een pak spaghetti van 375 gram onderdompelen. (keihandige hoeveelheid voor 5 man)
-Een ajuin in halve maantjes, 2 eetlepels oregano, 2 teentjes knoflook en de steeltjes van de basilicum snipperen en erbij doen, al dan niet samen met een vers of gedroogd pepertje.
-Kruiden met peper en zout, beetje olijfolie er over druppelen en het vuur opzetten.
Af en toe roeren.
En dan krijg je dit.
Dan nog net de gesnipperde blaadjes basilicum en parmezaan er onder roeren en op borden scheppen.
Ontdekking!
Zeker testen.
Pasta met asperges, de eerste
Beste Jonge Sla,
Ooit at ik een simpele pasta met witte asperges, zonder saus.
Hoe kan ik dat best maken en wat hoort er zeker nog bij?
Groeten,
Uw grootste fan
Dit vroeg ik vandaag rond de middag op haar facebookpagina.
Nog geen half uur later had ik al antwoord.
Lieve fan,
Ik zou zeggen: boter, parmezaan, olijfolie, peper, zout, peterselie.
Als je de asperges laat garen in hun eigen stoom met veel boter en wat zout
(denk: grote pan met deksel, laag vuur), krijg je er meteen een heel lekkere jus bij.
Succes!
Wel, dat was inderdaad heel lekker.
(denk: indigestie)
Spijtig genoeg was er nog maar één pakje witte asperges en moest ik het voor de rest met groene doen, maar die gaf ik dan gewoon aan de kinderen terwijl ik de witte voor mezelf hield.
Ja, zo zijn we hier, geen scrupules.
Maar nog een jaar of vier ofzo, dan eten we asperges recht uit de achtertuin.
Tot ze onze oren uitkomen.
Week 44
Ik negeer even het feit dat het niet regent en dat de boer gisteren voor de laatste keer is langs geweest om alles glad te leggen, ik negeer ook het feit dat ik mij dringend aan wat Duitse handgeschreven boekdingen moet zetten én ik negeer ook het nieuwe boekenfeit waar ik hier nog niks van laten zien heb omdat ik simpelweg nog niks kan laten zien.
Simpel is niet altijd beter.
In plaats daarvan nestel ik mij op een schapenvelleke achter mijn computer met een zacht wafeltje met een laagje echte boter en een tas koffie.
Die wafeltjes, dat is volgens mij iets Kempisch en zeer het aanbevelen waard!
Mijn grootmoeder besmeerde ze vroeger met boter en ik doe hetzelfde nu voor mijn zonen. Om daarna de tv op te zetten zodat ik toch efkes achter de computer kan zitten. Dat deed mijn grootmoeder niet. Ze had dan ook nog geen computer.
En om een excuus te hebben om hier te zitten ga ik nog ne keer weekmenuten.
Ondertussen heb ik al een goei daad gedaan, ik heb al geregeld de vraag gekregen waar de onderkant van de header naartoe is, die met al die linken. Wel, ik had hem weggedaan omdat ik dat eens wou updaten, niet gebeurd natuurlijk, zo gaat dat dan.
In tussentijd staan ze hier links bovenaan, keibereikbaar te wezen.
Goed, week 44, gisteren had ik dan toch geen zin in broccoli dus werd het lasagna, sinds ik dat een paar weken geleden at bij Marie las ik elke week een lasagnedag in. Om dan de volgende twee middagen lekker op mijn eentje de overschot op te smikkelen.
Wat dus niet werkt in vakantieweken.
Deze week is het de simpele versie met een lekkere tomatensaus (ajuin goed lang aanstoven, beetje wortelen en selder erbij, nog langer laten stoven, wat wijn er op, laten uitkoken en dan de tomaten pas. Ondertussen een lekkere bechamel maken en wat parmezaan schaven.
De truuk is denk ik: weinig pasta. Ik gebruik elke keer maar drie laagjes pasta, ander wordt het me te droog.
Het geheel naar believen op leuken met gebakken aubergine, gegrilde courgette of paprika, mozzarella of andere kaas enz.
De spicy pasta is ook makkelijk, pasta koken, op het eind een in kleine roosjes gesneden broccoli erbij, afgieten en wat van het kookvocht bijhouden. Terwijl fruit je wat knoflook met chilivlokken in redelijk wat olijfolie, daar doe je zongedroogde tomaatjes en wat zwarte olijven bij, doorroeren en alles mengen met wat parmezaan en andere kaas, ik heb voor deze keer een zachte Griekse schapenkaas meegebracht.
Donderdag komt er nog eens hutsepot op tafel, met spruitjes en savooikool én neprookworst, eindelijk gevonden, ik ben wel het merk kwijt, maar ze verkopen het in de Bioplanet.
In het weekend begin ik aan de eerste pompoen uit de tuin, pompoenlinzensoep, dat is al een eeuwigheid geleden, curieus of ik het nog zo lekker vind als vorig jaar!
Allee mijn wafel is op en de film is nog bezig, geen excuses meer.
Dag 17
Op dag 14 maakte ik deze verrukkelijke pasta, op dag 16 mailde ik Ann:
Beste Ann, ik heb een lekker pastarecept met ricotta, rode biet en een slechte foto, heb jij bietjes, ricotta en een slecht recept?
Het werkte!
Een dag later stond deze foto al op haar flickrpagina. Blognetwerken, als daar maar geen boek van komt!
Ik eet zo ontzettend graag rode bietjes, een keer per twee weken stop ik wat geschilde bietjes met een teentje look, wat olijfolie, balsamicoazijn, zout en peper in de oven (ingepakt in aluminiumfolie, 1 uurtje op 220°).
Ik maak altijd net iets teveel bietjes en die eet ik dan de dag nadien op bij een simpel slaatje met wat geitenkaas. Plezant hoor, als je zo gemakkelijk gelukkig wordt.
Voor deze pasta roerde ik een hoop tuinkruiden (peterselie, bieslook, citroentijm, basilicum) door een potje ricotta met een handje parmezaan.
Ann liet dat laatste want ze is op dieet. Zij voegde wel wat citroensap en -raspsel toe om het zoete wat te temperen, ik deed dat niet, maar waarschijnlijk volgende keer wel.
Tegen dat de pasta bijna klaar is schuif ik wat kerstomaatjes bij in de oven met een beetje olijfolie en oregano en vervolgens gooi ik wat groenten in het pastawater, broccoli of peultjes bv zoals hier.
En als je dat dan zowat mooi op uw bord geplaceerd hebt en daar dan twee happen van genomen hebt, heb je roze pasta. Echt, allee seg zo grappig. En dan zijt ge de dag nadien nog niet gaan plassen!
Week 25, met recept!
Week 25, oftewel midzomerweek, de week waarin ik elk jaar weer verjaar, dit jaar op dinsdag.
Zelf koken zou er over zijn, dus ik stuurde de puber om stokbrood en beleg naar de winkel. In de groentemand zaten tomaten, komkommer en sla, ik at een smoske kaas -Vlaams Erfgoed- met een glas champagne, meer moet dat niet zijn.
Dat glas champagne dronk ik uit een glazen glas met voet, ik weiger -ondanks het feit dat ik smoskes eet op mijn verjaardag en witte wijn uit flessen met een draaistop drink- wijn of champagne uit plastieken glazen te drinken of ze nu een voet hebben of niet. Rode wijn kan eventueel nog uit een mooi glas zonder voet, maar al de rest is onacceptabel.
Ik vertel dit even voor het geval u mij ooit zou uitnodigen.
Witte wijn is dan trouwens goed genoeg, ik ben eigenlijk niet zo geweldig zot van champagne.
Goed.
De rest van de week wordt hier wel echt gegeten, of daar gaan we nu toch nog vanuit.
Maandag: Wittebonensoep met knolgroenten en pesto, die stond zondag op de planning maar daar kwam wat pizza tussen.
Dinsdag: Broodjes en taart eneuh dat was het eigenlijk.
Woensdag: Pastasalade met courgette, dat brood schoot er over.
Donderdag: Gegrilde tonijn met tomatensalsa en daar zullen we dan een lekker broodje bij bakken.
Vrijdag: Kikkererwten en broccolisalade met couscous met kruiden.
Zaterdag: Doen we weeral van verjaardagsfeestje waarop ik dan weeral niet kook.
Zondag: Als ik kook maak ik een baklava met tomaat, feta, amandelen en dadels. Als het dan ook nog eens lekker is hoort u dat hier wel en anders komt het volgende week terug.
De woensdag, ziet eens wat een schoon sereen fotooke, toch?
Het eerste courgetterecept van het courgetteseizoen, en wat voor één, het beste gewoon, effenaf!
Ge moet dat gewoon eens proberen! Dat kunt ge doen door Plenty te kopen of door verder te lezen, de keuze is aan u!
Nodig 3-4 personen
-250 gram pasta
-2 courgettes in schijfjes van een halve cm
-1,5 el rode wijnazijn
-100 gram erwtjes
-busseltje basilicum en half zoveel peterselie
-olijfolie
-geraspte schil van 1 citroen
-een zakje mozzarella in kleine bolletjes, gehalveerd
-1,5 el kappertjes
-Verhit wat olie in een pan en bak de courgetteschijfjes in een paar beurten in een enkele laag tot ze goudbruin zijn aan beide kanten.
Laat ze in een vergiet uitlekken en doe ze daarna in een schaal met de azijn.
-Kook ondertussen de pasta al dente, doe de erwtjes er de laatste minuut bij en giet af.
-Doe de basilicum en peterselie met wat zout, peper en voldoende olijfolie in de blender tot het een gladde saus is.
-Meng de pasta met de courgette, saus, citroenraspsel, kappertjes en de mozzarella en dien op met wat extra basilicum.
jum
