zaterdag 28 februari 2015

Strepentruitje

Ttruitjes En hier is dan het patroon van Toni's T-truitje.

Ik schat dat de maat van het patroon overeenkomt met een truitje voor een baby van zes maand tot een jaar.
Ik brei het altijd met driekwartmouwen, maar je kan er natuurlijk ook gewoon lange mouwen aanbreien. In de handleiding worden beide opties uitgelegd.
De halsopening is groot genoeg voor kinderen met normale hoofden, er worden geen knoopsgaten voorzien.

Wol De trui op de foto’s van de handleiding is gebreid met dikke naalden en wol (beide 7mm), het geel met blauwe truitje met dunnere naalden en wol (beide 4mm). Het aantal steken voor de dikke wol staan steeds tussen haakjes.
Twee bolletjes wol in elke kleur is voldoende voor één trui.

A A. Zet 48 (34) steken op en start de volgende priem in de andere kleur.
Brei telkens twee priemen in één kleur en wissel dan van kleur = een streep.
Brei in totaal 28 (20) strepen.

B B. Brei de volgende priem af en zet voor driekwart mouwen 16 (10) steken bij op, of zet voor lange mouwen 24 (15) steken bij op.
Brei terug en zet hetzelfde aantal steken bij op.
Brei in totaal 14 (10) strepen.

C C. Brei de eerste priem van de volgend streep, kom dan terug en brei de eerste 34 (22) steken, zet er dan 16 (10) af en brei ook de laatste 34 (22) steken.

D D. Brei nu verder met het eerste stuk, het deel na de afgezette steken laat je gewoon op de priem staan. Brei eerst 5 (3) strepen. Hierna ga je vermeerderen.
Zet daarvoor telkens aan het einde van de eerste priem van een streep één steek bij. Dit doe je door de laatste steek twee keer te breien.
Brei de tweede priem gewoon terug.
Doe dit 7 (4) keer.
Van de volgende streep brei je maar één priem, zet op het eind een steek bij en knip de draad af. Je hebt nu weer alle steken die je in stap C hebt afgezet.

E E. Begin dan aan de andere kant van de hals, doe net hetzelfde en laat ook de andere kant gewoon op de priem staan.
Deze kant is het spiegelbeeld van de vorige, zet de steken daarom niet op het eind maar aan het begin van de priem aan.

Je kan er ook voor kiezen om geen truitje maar een vestje te maken, dan brei je verder met deze aparte stukken en zet je er een rits tussen. Volg de handleiding gewoon verder met de helft van het voorpand.

F F. Na stap E heb je op de priem twee keer 42 (27) steken staan, knoop voor een truitje de eindjes wol die aan de hals hangen aan elkaar zodat de hals weer dicht is.
De volgende priem (groen) brei je over de hele lengte, nu is de streep volledig.

F G. Brei 6 (5) strepen en zet van de laatste priem de eerste en de laatste 16 (10) steken af. Brei 28 (20) strepen en zet af.

H H. Stop alle eindjes wol netjes in. Onderaan en aan één mouw hou je de eindjes om het truitje dicht te naaien.

Ib I. Naai in een keer de zijkanten en mouwen van één kant dicht. Gebruik een grote naald en ga telkens van onder naar boven door de eerste mooie steek, aan de ene kant neem je de onderkant van de steek, aan de andere de bovenkant, zo 'ritst' de zijnaad dicht en vind je hem amper terug.

I

maandag 23 februari 2015

Een dochter met streepjes en een moeder met een virus

Toni met truitje Elke winter weer komt er samen met een hoop snot nog een ander virus het huis binnen geslopen, het breivirus. Veel meer dan het vallen van de bladeren en een brandende stoof heb ik niet nodig om te verlangen naar dikke wol en tikkende priemen.
Er is wel één minpuntje aan dit jaarlijks gegeven, ik kan eigenlijk helemaal niet breien.
De enige steek die ik min of meer beheers is de ribbelsteek, alle andere steken leiden vroeg of laat tot een miscalculatie die ik pas zes priemen later ontdek en dan is mijn goesting op. Want Jawel, dat valt wel op!

Nog een ander probleem is dat ik geen breipatronen kan lezen waardoor ik gedwongen ben om mijn eigen patronen te maken.
Wie hier al een tijdje komt lezen heeft al een paar van die probeersels meegemaakt. Een absoluut dieptepunt kwam in 2007. Toen rolde deze gebreide broek vanonder mijn priemen. Ik vond ze zelfs gewèldig. Twee uur 's nachts was het toen. Het kind sliep. Toen ik de broek de dag nadien aantrok piepte ik wel anders, getuige het verdere absolute stilzwijgen rond de gebreide broek.

Het enige succesvolle dat ik ooit vanonder de priemen haalde was deze muts, maar dat kwam alleen maar omdat ik Nele zo ver had gekregen om een patroon te bedenken.
Het patroon bleek na de ontwerpfase ook niet echt een patroon te zijn maar een rechthoek met twee gaten in.

Daar dacht ik een paar weken geleden aan toen ik de trui zag die Tante Hilde gebreid had.
'Als je geen patronen kan lezen, bedenk dan iets met een rechthoek en een gat in' fluisterde het breivirus mij in de oren. En voila, zo geschiedde!

Toni met truitje De Ttrui was geboren.
Dat klinkt nu simpel, maar ik had wel drie truien nodig om het patroon te vervolmaken. Dus nu heeft die dochter drie truien, wat eigenlijk wel genoeg is om de winter door te geraken.

#VSCOcam En daarom heb ik nu het wilde plan om ook voor Abeltje een trui te breien, een échte deze keer, met aparte mouwen, en een echt model, zoiets gelijk de truien van Hilde, maar dan in ribbelsteek.
Het lot moet niet teveel getart worden.

Voila, daar gaan wij ons de volgende weken mee bezig houden.
Dan krijgt u voor de rest nog een paar fotootjes van de geweldige Toni en haar Ttrui.

Toni met truitje

Toni met truitje

Toni met truitje

zaterdag 21 februari 2015

Zsazsalmanak 2015


almanakblog

Naais en ik maakten hem speciaal voor Het Nieuwsblad, maar nu is hij er ook voor de lezers van De Standaard, De Morgen, Het Laatste Nieuws, De Gazet van Antwerpen, De Tijd en Het Belang van Limburg.
Afprinten die handel!

vrijdag 20 februari 2015

Bulgur met geroosterde pompoen

pompoen Bulgur.
Meestal ben ik er niet kapot van.
Het volle-rijst-probleem: Moet het wat beet hebben of is het nog niet gaar?
Een beetje een taai en saai graan.

Maar na een nachtje in de koelkast transformeert dit taaie, saaie graan in iets veel leukers.
Alle smaken krijgen de tijd om in het graan te dringen zodat het restje vaak lekkerder is dan het avondmaal van de dag er voor.
Om de saaie fase over te slaan kan je wat meer tijd besteden aan het graan. Laat het wellen in groentebouillon en breng het nadien nog meer op smaak met olie, citroen en kruiden.
In dit recept roer je de gewelde bulgur door geroosterde groenten en zet je alles nog even in de oven, zo krijgt de bulgur de tijd om alle vrijgekomen jus van de groenten op te zuigen.

Nodig voor vier:
-1 klein pompoentje, bv butternut
-2 rode uien
-wat takjes tijm, de baadjes van de steeltjes gehaald
-samen een theelepel koriander- en venkelzaad, gecrushd in de vijzel
-250 gram bulgur of andere granen (quinoa, couscous, …)
-zeste en -sap van 1 citroen of sinaasappel
-3 eetlepels cranberries of andere gedroogde vruchten (rozijnen, dadels, gojibessen, …)
-feta, in brokjes
-hazelnoten en/of andere noten en pitten, geroosterd en gehakt
-peterselie, fijngehakt

-Doe de bulgur in een kom en giet er voldoende warme groentebouillon bij, roer geregeld en voeg indien nodig meer bouillon of water toe.
-Snij de ui in halve maantjes en de pompoen in blokjes van anderhalve cm. Kruid met peper, zout, tijm, koriander- en venkelzaad en gebruik wat olijfolie om alles aan elkaar te doen kleven. Rooster 20-30 minuten (tot alles gaar en bruingerand is) in een voorverwarmde oven van 220°.
-Haal de pompoen uit de oven en meng er de gekookte granen door samen met de citroen- of sinaasappelzeste. Zet nog tien minuten in de oven.
-Haal de schotel uit de oven, meng er de cranberries en het sap onder en bestrooi met gehakte peterselie, noten en feta.

Nog lekker voor erbij:
-kleine blokjes rauwe rode biet
-rucola
-granaatappelpitten
-zwarte olijven
-andere geroosterde groenten (spruitjes, pastinaak, rode biet, …)

En hou vooral voldoende over voor de dag nadien.

zondag 15 februari 2015

Het grote mutskesraadsel

De mutskes Misschien heeft u het al eens verteld, waarom heeft Toni altijd een mutsje op?
Het staat hartstikke schattig en voor buiten snap ik het, maar waarom ook binnen?


Kijk. Mensen die mij met u aanspreken moet ik wel antwoorden.
Het Grote Mutskesraadsel: waarom heeft dat kind binnen toch altijd een muts op, scheelt er misschien iets met haar oren?

Neen, er scheelt niks met haar oren, en ze heeft ook geen heel vreemd kapsel of een enge uitslag onder dat potske.
Ik vind het gewoon zo bloot zo'n koppeke.

Bij Abel vond ik dat ook (u moet écht eens klikken op die link!), maar Jef die kreeg alleen 's nachts een mutske op.

Ik weet niet wat ik dacht, hoorde of las, maar plots besloot ik dat mijn baby's beter af waren met een mutsje op hun hoofd.
Negen maanden in een warme buik en dan KNAL die echte wereld in. Wind, koude, lawaai en drukte, terwijl het daarvoor nog zo lekker warm en rustig was en het lawaai maar gedempt binnenkwam.
Het lijkt mij dan niet zo vreemd dat die overgang beter wat geleidelijker gaat.
Met een laagje over het hoofd en oren hou je dat allemaal nog even buiten.

Een potske dus!
Nog even afschermen van de echte wereld.

Baby's hebben in verhouding een veel groter hoofd dan wij, ze verliezen daardoor veel warmte, dus zo heel gek is het niet.
Maar moest u een gekkere uitleg willen, die is er ook!
In de Chinese geneeskunde geloven ze erin dat je lichaamsenergie verzwakt als je de achterkant van je nek en voorhoofd niet beschermt tegen de wind, door die verzwakte energie word je vatbaarder voor microben en virussen.
Bwa, zo gek is dat eigenlijk niet hé, wie roept er zijn kinderen niet achterna met een Zet uw kap op! op koude dagen?

Iets gekker is misschien de antroposofische uitleg dat baby's energie verliezen langs hun fontanel en vooral erger, dat er negatieve energie langs daar naar binnenkomt.
Uiteindelijk ook niet zo gek, want ik haalde zelf al aan dat ik het doe om haar wat af te schermen tegen De Echte Wereld, nog even wat extra geborgenheid.
Met dat in het achterhoofd zijn er ook mensen die hun baby's of kleine kinderen mutsjes opzetten op drukke momenten, zoals feestjes. Maar hey, wie zou er niet diep in zijn kap willen wegkruipen in de binnenspeeltuin of wanneer die ene curieuze tante weer vervelende vragen komt stellen?

Dus veel valabele redenen voor een muts.
Natuurlijk zet je geen mutsje op als het keiwarm is, overtollige warmte moet wel weg kunnen.
Zet ook nie meteen een muts op na de geboorte, het is veel beter om mutsloos van start te gaan, hier lees je waarom.

Moest u ook aan de muts willen, koop dan mutsjes met koordjes, die blijven veel makkelijker op, ze zijn overal te koop, bv hier, hier, hier en hier of maak er zelf eentje.
De mutsjes op de foto zijn er allemaal nog van Abel en dus vast niet meer te koop.

Muts ze!

woensdag 11 februari 2015

Zachte wafels

eitjes Een paar weken geleden zette ik het poortje van de kippenren open zodat de kippen in de tuin konden rondscharrelen.
Ze liepen met zijn zevenen recht de veranda in.
Moesten ze nu niet elke drie seconden iets laten vallen dan zouden ze gerust af en toe op bezoek mogen komen, maar met de huidige stand van zaken is het helaas een njet.
De deur van de veranda ging dicht, hoe gezellig kippen op visite ook zijn.
Moest er iemand ooit geïnspireerd raken door Joey. Niet doen.

De kippen scharrelen (en k*kken) nu rond aan de achterdeur, ze nemen een stofbad waar ik de katten hun gevoeg al eens zien doen heb, pikken katteneten en als ze toch in de moestuin komen dan zitten ze aan de bladkool.
Tot zover het romantische beeld van rondscharrelende kippen.
Vorige week zag ik Harry de haan in één beweging een dode muis naar binnen slokken, dat was dan weer wel cool.

Raf, onze andere haan is helaas schielijk komen te overlijden door toedoen van de buizerd, nog maar eens. Van deze post blijft er ondertussen geen enkele kip meer over. Drie buizerdslachtoffers en toen een varken zich een nacht op de mooie Mathilde te slapen legde, was het er ook mee gedaan.

De kippentoom bestaat voor het moment uit de Araucana's Peche en Pistasche die groene eieren leggen (onze meest betrouwbare legsters), Arlette de Welsummer die bruine eieren legt, Angele de Marans die donkerbruine eieren legt en twee genetisch gemodificeerde legkippen, Renkip en Ninjakip die lichte eieren leggen.
Alle Cochinkrielen werden buizerdeten.
Zeg mij na: Ik zal geen krielkippen kopen als er een buizerd in de buurt woont.

Maar, er is ook goed nieuws, net zo plots als de kippen stopten met leggen begonnen ze er weer aan.
En zo zitten we terug op een ritme van vier eieren per dag.

Tijd om te bakken!


zachte wafels Ik was al lang op zoek naar een recept voor zachte wafels, ik testte wat recepten, paste hier en daar iets aan en kwam uit bij dit recept.
U moet het zeker eens proberen!

zachte wafels Nodig:
-250 gram zachte boter, dat is een klein pakje
-250 gram suiker, dat is evenveel als 0,25 liter
-4 eitjes
-1 kopje melk, dat is 0,15 liter
-400 gram bloem, dat is 0,6 liter
-bijna een zakje bakpoeder (of gebruik zelfrijzende bloem)
-de zaadjes van een vanillestokje
-snufje zout

-Leg een tijdje voor je begint het pakje boter al uit de koelkast zodat het zacht kan worden.
-Meng de suiker met de boter en voeg dan de eitjes en al de rest toe.
-Laat het beslag even opstijven in de koelkast, dit maakt het sevens makkelijker om porties te scheppen.
-Bak de wafels zo'n anderhalve minuut.
-Bewaar de wafels in een goed afgesloten doos zodat ze zacht blijven.



wafels

donderdag 5 februari 2015

Waarom het beter bevallen is in Engeland

toni Toni in de handen van de vroedvrouw

Ik vertelde u vorige week al dat ik tegenwoordig niet veel anders doe dan met de baby op schoot boeken lezen en tv-series kijken. Ik heb vooral een groot zwak ontwikkeld voor kraamkliniekseries. Zo kijk ik op Vitaya naar One Born Every Minute en op Libelletv naar The Midwives. Beide realitysoaps over het wel en wee van vroedvrouwen in een Britse kraamkliniek.
En ... ik weet niet of ik het juist inschat, maar ik kan mij toch niet van de indruk ontdoen dat het er in Britse kraamklinieken wel wat anders aantoe gaat dan in de Vlaamse.
Zo lijkt het wel dat er voor elke bevallende vrouw één vroedvrouw ter beschikking is.
Pas als de verlossing nabij is wordt er een andere vroedvrouw bij geroepen, de 'vaste' vroedvrouw trekt terwijl een plastic slagersschort over haar kleren aan.
Een gynaecoloog valt er niet te bespeuren.
Het zit namelijk zo, op de afdeling waar er bij One Born Every Minute voornamelijk wordt gefilmd is die van de low-care bevallingen, de bevallingen waar geen problemen worden verwacht. Moesten er toch problemen opduiken wordt de vrouw naar de afdeling er naast gebracht waar er een team gynaecologen en kinderartsen klaar staat.

De perfecte verdeling, als je het mij vraagt.
Vroedvrouwen voor de gewone bevallingen en gynaecologen bij medische indicaties of complicaties.
Je vraagt om te babysitten toch ook geen pediater?

Ik vraag het na op Facebook, en wat blijkt? We denken er allemaal hetzelfde over.
Die dokter op het einde, dat is bij een normale bevalling niet per se een meerwaarde.
En de consultaties, zolang ze laag-risico zijn, waarom mogen die ook niet meteen overgenomen worden door vroedvrouwen? In Engeland en Nederland wordt het zo toch gedaan?
Tijdens mijn zwangerschappen ging ik voor de echo's (drie à vier per zwangerschap) naar mijn gynaecoloog en voor de gewone consultaties naar de vroedvrouw. Veel gezelliger dan die kille praktijkruimte en ik heb nooit in een wachtkamer moeten mijn beurt afwachten. Want vaak zit je daar voor een gynaecoloogbezoek langer dan dat je consultatie duurt.

Nu, voor alle gynaecologen die hier komen lezen zich onvoldoende gerespecteerd en te kort geschoten voelen… we zijn wel allemaal heel blij dat u er bent! En dat we op u kunnen rekenen in noodgevallen.
Maar ... moest er hier en daar niet bespaard worden? Wat zou dat wel niet uitsparen voor het ziekenfonds?
Waar wachten we nog op?

Maar goed, ik wijk af, we zien dus een vrouw met weeën met daarnaast een vroedvrouw, een meelevende vroedvrouw, ze vraagt of er iets moet zijn om te eten of drinken, ze babbelt rustig met het koppel en als het allemaal niet vlot stelt ze voor om een wandelingetje te maken op de gang, want zo zegt ze: 'Actieve vrouwen bevallen beter, ga maar wat wandelen dan zakt de baby in je bekken en komen de weeën beter op gang.'
Ha, die heb ik nog gehoord!
Er worden geen stimulerende middelen gegeven en er wordt geen water gebroken, want: We proberen het tempo van de moeder te volgen, het is haar lichaam, het komt wel als het komt. Heb maar vertrouwen in je eigen lichaam.
Een gouden boodschap!

Als er een vrouw in bad zit moet ze niet uit bad komen als haar water breekt en als de baby dan eindelijk geboren is (altijd aan het eind van het programma, dan floepen ze er een voor een uit) dan wordt de baby meteen op de mama gelegd.
En dan komen de traantjes natuurlijk.

Een moeder, een bed en een vroedvrouw, zo doen ze dat in Engeland.
De essentie. Wat heb je meer nodig om in alle rust en vertrouwen te bevallen?

Maar het zou nog soberder mogen!
Bevallen gaat eigenlijk een pak makkelijker als het niet liggend op een bed is, dus net als ik denk: Doeme, Engeland zou het walhalla kunnen zijn van de ideale ziekenhuisbevalling zegt de vroedvrouw op tv: Do you want to try it on all fours?
Yes, denk ik, yes yes, Engeland is dan toch het perfecte bevalland!

Voor het geval het u nog nooit gevraagd is om het eens te proberen on all fours, dit betekent zoveel als op handen en knieën.

Jeuj, toevallig mijn favoriete bevalpositie!
Jef, Abel & Toni zijn alledrie on all fours ter wereld gekomen, de jongens in bad, de dochter op het droge.

Als het van mij afhangt mag on all fours de verplichte bevalpositie worden!
Of toch op zijn minst eentje die u eens zou moeten proberen.

En dan wordt de titel van dit stukje pijnlijk duidelijk...
Bevallen op handen en knieën mag niet in Vlaamse kraamklinieken.
Of beter gezegd: bevallen op handen en knieën mag niet in de meeste Vlaamse kraamklinieken.
Daar kwam ik achter toen ik een paar dagen na de geboorte van Toni vertelde aan mijn vroedvrouw (ook werkzaam in een klassieke kraamkliniek) dat ik de weeën zo gruwelijk pijnlijk vond toen ik even op mijn rug lag voor een onderzoek.
Dat de weeën opvangen zoveel makkelijker is wanneer ik gewoon deed wat ik wou doen, in mijn geval rondwandelen tussen de weeën en op handen en knieën zitten tijdens een wee.
En dat ik het niet begreep waarom iedereen altijd op de rug in dat bed bleef liggen.
Dat ik daar geen uur zou liggen zonder epidurale.
En waarom -in godsnaam- niet iedereen op handen en knieën of hurkend dat kind eruit perst, bevallen is toch een beweging waarbij een kind van boven naar beneden gaat, een voetbal rolt ook niet uit zichzelf van voor naar achter, of veranderen de wetten van de zwaartekracht wanneer je een kraamkliniek betreedt?

Mijn vroedvrouw knikte en zei dat hij het ook niet begreep en toen vertelde hij dat hij onlangs een vrouw begeleide die door medische redenen niet liggend kon bevallen. Hij moest drie ziekenhuizen afbellen om er eentje te vinden waar ze het hurkend, in zijlig of op handen en knieën mocht proberen.
DRIE!

Is dat niet een beetje heel zottekes?

Ik was in ieder geval toch efkes heel erg verbaasd.
En wat doet eens mens dan?
Feiten checken op Facebook
En inderdaad, over de bevalpositie valt in de meeste* ziekenhuizen niet te onderhandelen.
Nou ja…

Maar dan ken je mijn vroedvrouw van de VLOV nog niet!
De Vlaamse Organisatie van vroedvrouwen lanceerde vorig jaar een campagne normale geboorte met 10 vuistregels voor moeders en vroedvrouwen omdat het aantal keizersnedes gestegen was tot meer dan 20%.

In plaats van zich bij een 'nou ja' neer te leggen trekken zij samen kruisvaardergewijs het land rond met lezingen en workshops voor gynaecologen en vroedvrouwen over liggend versus actief bevallen.

Want het is niet alleen uit ondervinding duidelijk dat liggend in beugels bevallen pijnlijker is én de bevalling vertraagt het is ook wetenschappelijk bewezen!
Ha, nou is ie helemaal mooi!

Door lang op je rug te liggen kan er een belangrijke ader afgesloten worden die tussen je baarmoeder en ruggengraat loopt (het vena-cava syndroom), hierdoor word je duizelig en kan je zelfs flauwvallen, maar het kan ook de harttoontjes van de baby doen zakken, waardoor er een algehele paniek losbreekt in het bevalkwartier.

En wat staat er te lezen in de brochure voor gynaecologen en vroedvrouwen die Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg heeft uitgewerkt voor de ‘normale’ bevallingen met een laag risico?
-Het is belangrijk dat zwangere vrouwen en hun partner goed geïnformeerd worden over alle stadia van de bevalling, zodat zij bewuste keuzes kunnen maken die zoveel mogelijk gerespecteerd moeten worden.
-Rugligging tijdens de uitdrijvingsfase leidt tot meer instrumentele geboorten, verhoogt het pijngevoel en kan de incidentie van abnormaal foetaal hartritme doen toenemen.
-Een verticale rechtopstaande positie kan het aantal geassisteerde geboorten doen dalen en de pijn verminderen tijdens de uitdrijvingsfase.
Aanbeveling:
Het is aanbevolen om de parturiënte aan te moedigen een houding aan te nemen die haar het meest comfortabel lijkt om te persen op voorwaarde dat het foetale hartritme normaal blijft.


Nu zou je natuurlijk kunnen zeggen: Suske toch, wat kan mij heel deze uiteenzetting schelen, ik beval wel met een epidurale, dat is nog veel pijnlozer.
Correct!
Maar we zijn nog niet rond!
Hurkend of op handen en knieën wordt je bekken niet gehinderd en kan het naar alle kanten bewegen op het juiste moment.
Een bekken is namelijk geen bot uit één stuk maar een geheel van vier botten die aan elkaar hangen met een hele stevige rekker, een rekker die amper meegeeft als je aan het tramponlinespringen bent, maar wel als er een hoofd moet passeren.
Afhankelijk van waar het hoofd van de baby zich bevindt en of je hurkend of op handen en knieën zit, vergroot de doorsnede met maximum 18mm(= toename tot 14,2%), en de voor-achterwaartse diameter van de bekkenuitgang met maximum 4,8mm (=winst van 5,6%).
En dat mijn beste, klinkt heel ingewikkeld, maar het zijn misschien net die centimeters die je nodig hebt als je kleine reusjes zoals ik baart.
Reusjes die je er misschien liggend op je rug (want immobiel door de positie en of het ontbreken van reflexen door de epidurale) niet uitgeperst krijgt.

Cijfers tonen immers aan dat een epidurale de kans op een kunstgreep vergroot.
Nog een reden om er op aan te dringen om uw ding te mogen doen tijdens de arbeid, ik kon op handen en knieën de weeën heel goed trotseren, en als ik dat kan, dan kan jij dat zeker ook!

Oh.
Trouwens.
We hebben het nog niet gehad over de episiotomie, de knip gelijk we zeggen.
U bent er vast eentje rijk want maar liefst 52% van de vrouwen wordt geknipt, zelfs tot 73% bij een eerste bevalling. (cijfers: SPE-jaarapport)
Dit tegenover gemiddeld 8% in Engeland, 4% in Denemarken en 12% in Amerika. (Het gemedicaliseerder aanpakken dan in Amerika, daar moet ge al een straffe voor zijn!)
Komen er in Vlaanderen dan meer gevallen van foetale nood voor of zouden Vlaamse vrouwen door de continentendrift en al gewoon een strakkere bekkenbodemspier hebben?

Ja u merkt het goed: ik word daar een beetje kwaad van, al was het maar omdat mijn man ook deze keer weer aan de schoolpoort fier stond te verkondigen dat ik bij een kind van 5 kilo niet geknipt noch gescheurd was en dat nu alle ouders denken dat ik zooo'n euhm ... bekkenbodemspier heb.

standaard Uiteraard zijn er ook aanbevelingen rond 'de episiotomie tijdens de uitdrijvingsfase'.
Een routine epsiotomie zou niet mogen worden uitgevoerd bij een spontane vaginale geboorte.
Episiotomie moet worden uitgevoerd in geval van klinische noodzaak zoals een instrumentele geboorte of vermoeden van foetale nood.

(En hier ook wat cijfers.)

Bon, we zijn er denk ik.
Tijd om af te ronden.
Tijd voor mijn aanbevelingen:
Wil je proberen om op een andere manier dan in ruglig te bevallen, doe dat dan vooral. Het is jouw bevalling en jij moet het doen.
Birth power!
En sjot in godnaam die schaar uit de handen van uw gynaecoloog.
Of bespreek misschien op voorhand alles met je gynaecoloog, dat is ook een optie.

Vergeet ook niet dat je altijd op consultatie kan gaan bij een zelfstandige vroedvrouw in je buurt. Ze begeleidt je in het avontuur van de geboorte van je kind, maakt tijd voor je, laat je zien welke keuzes je hebt, staat door dik en dun naast je en is een waardevolle bron van tips in het eerste levensjaar van je baby.


Edit: Blijkbaar was het niet altijd zo bevallen in Engeland, er is zelfs voor gestreden geweest! Op een gegeven moment zijn de Britse vroedvrouwen zich beginnen te groeperen om op te komen tegen het systeem zoals wij het hier nu kennen.
Via insiders heb ik vernomen dat in de huidige opleiding vroedkunde er hard geroepen wordt om op te staan en net zoals in Engeland te revolteren!
Maar er moet natuurlijk iemand aan het touw trekken...


* Er zijn hier en daar ziekenhuizen waar ze je je ding laten doen, een voorlopig lijstje:
In Sint-Vincentius in Antwerpen mag je zelfs op je hoofd bevallen als je dat zou willen.
Hier kan je ook met je eigen vroedvrouw komen bevallen.
In het UZA kan dat ook, maar dan houdt je vroedvrouw er zo goed als niks aan over.
Aan het Erasmus ziekenhuis in Anderlecht is een low-care afdeling (Cocon) waar je met vroedvrouwen bevalt.
In het UZ Gent zou het ook mogen.
Mocht jij doen en laten wat je wou tijdens de arbeid of ken je nog ziekenhuizen waar je met je vroedvrouw mag komen bevallen (en alles daartussen) laat het me zeker weten.