Een jaar ben ik nu alleenstaand of single, het laatste klinkt beter want het eerste klinkt alsof je het heel erg vindt.
Ik vind het niet erg om alleen te zijn, maar ik voel me ook geen single, dat klinkt dan weer alsof ik druk ben met feesten en rond te poepen.
Neen, daar hebben alleenstaanden geen tijd voor, die hebben immers een horde kinderen die tijdig moet gevoed worden.
Dus ik kijk samen met Jef naar Hotel Römantiek ipv met een lief. Bevalt prima.
Maar toen passeerde op Hotel Römantiek Jean, vrijgezel, iets in de 70. Jean zei dat hij tien jaar niet had gedatet omdat hij eerst zijn rommel wou opkuisen en dat dat achteraf gezien maar een stomme gedachte was geweest.
Dat plantte een zaadje.
Aan rommel geen tekort voor het moment, we kunnen wel stellen dat er in mijn rugzak niet alleen luiers zitten maar ook nog een hele hoop lege kauwgomverpakkingen, opgefrommelde rekeningen en helemaal onderaan een geplette banaan.
Ik heb lang gedacht dat ik nog niet terug verliefd mocht worden, eerst dat afwerken, dan dat en vooral die rugzak opgeruimd krijgen.
En toen was er Jean.
(De clou van het verhaal is niet dat ik met de Jean een relatie heb.)
En niet veel daarna was er een vriendin die zich te pletter amuseerde met Tinder.
En toen was er rode wijn ...
Voor iedereen die net als ik niet meer gedatet heeft sinds het onlinedatetijdperk leg ik effe uit wat Tinder ongeveer is.
Tinder koppelt met je Facebookaccount, maar enkel je voornaam, beroep, leeftijd en gemeenschappelijke kennissen worden weergegeven.
Redelijk safe dus, afhankelijk van hoe eerlijk je bent op Facebook.
Je zoekt wat foto's, geeft wat coördinaten in en dan kan er van start gegaan worden.
Op je scherm komen foto's van mannen die binnen jouw opgegeven vereisten vallen en je hoeft enkel naar rechts of links te swipen, links als het u niet interesseert, rechts als er wel interesse is.
Keioppervlakkig dus, net zoals overal anders ter wereld, ideaal.
Als degene die jij rechts swipete jouw foto ook naar rechts geswipet heeft, dan pas krijg je elkaar te zien.
Waterdicht!
Je kan ook eerst wat meer te zien krijgen door op de foto te klikken en naar onder te scrollen, je krijgt dan extra foto's en wat beknopte informatie.
Geniaal door zijn eenvoud.
Maar dat is buiten mijn vingers gerekend, ik weet niet wat het is maar op een scherm leiden mijn vingers altijd een eigen leven. Ik krijg meestal niet gelezen wat er staat voor mijn vingers al beslist hebben dat het (niet) interessant is, zij kiezen of ik een melding goedkeur en of ik iets download. Mijn vingers zwieren over het scherm zonder dat ik er ook maar iets kan tegenin brengen.
De meeste foto's werden naar links geswipet, en als ik een keer dacht: Ee dit wil ik toch nog eens bekijken, dan hadden mijn vingers meestal al beslist dat het niks werd. Niet alleen knappe mannen verdwenen naar links, maar ook architecten, IT-mannen, advocaten, (tuin)aannemers en alle andere mannen met eigenschappen die hier best van pas zouden kunnen komen.
En die komen dus niet terug...
Koppel die vingers dus met wat glazen wijn en je weet dat er accidenten staan te gebeuren.
Er is nl. nog zoiets als een superlike, wanneer je de foto niet naar links of rechts, maar naar boven swiped krijgt de tegenpartij een melding, of hij je nu goedgekeurd heeft of niet.
Die avond sloot ik af met een superlike naar de man van een overleden kennis.
In plaats van te zeggen dat het om een vergissing ging, zwierde ik de Tinderapp in paniek van mijn telefoon en raakte hem voor de rest van de avond niet meer aan.
Ook de volgende dagen bracht ik Tinderloos door, maar toen ik een opkikker kon gebruiken installeerde ik de app opnieuw (en ik ontdekte dat Tinder een geheugen heeft en alles er gewoon blijft opstaan tot je je afmeldt) en probeerde het nog eens zonder wijn.
Geen avans natuurlijk, mijn vingers hadden het al snel weer te pakken en ik verstuurde al na een kwartier een tweede per-ongelukke-superlike.
Deze keer stuurde ik wel een berichtje, iets hysterisch als: "Oei sorry, dit is per ongeluk, ik wou gewoon effe jouw profiel bekijken en toen stuurde ik een superlike." Gevolgd door: "Allee, ik bedoel dat wel anders dan dat het nu overkomt." En ook nog: "Tja, misschien is dit wel een teken!" En tegen mijn derde gekwek had mijn superlike al geantwoord.
En een kleine week later spraken we af in een Antwerps restaurant.
Maar hoe dat verliep vertel ik wel eens op een andere keer.
Haha, hoe gemeen is dat!?
Eerst wil ik jouw (genante) Tinderverhalen horen!
Voor iets, hoort iets!
Mme Zsazsa op date, aflevering 1: Tinder
De Ninglinspo, een bestemming voor impulsieve dagtrippers
Toen ik klein was en we een daguitstap deden dan ging mijn moeder de dag ervoor inkopen doen. Zakken vol flesjes water en sap, koeken, chips, fruit, snoepjes, worstjes, kaas, kauwgom en rolletjes muntjes werden aangesleept.
Voor ze ging slapen lag op tafel voor iedereen een trui, regenjas, reservekledij en een propere zakdoek.
Koelelementen werden in de diepvriezer gestoken, de frigobox werd uit de kelder gehaald en de goei boter werd op het aanrecht gezet.
's Morgens stond ze een uur vroeger op om sandwiches (wie eet er nu boterhammen op een daguitstap?) te smeren en fruit te snijden.
De reisroute werd nagegaan en zorgvuldig genoteerd in twee verschillende lettertypes met markeerstift.
Als wij op daguitstap gaan dan is dat iets wat ons tien minuten voor we vertrekken ineens te binnen schiet.
Zo ook vanochtend.
Amai, zo warm dat het gaat worden vandaag zuchtte ik in mijn eigen.
Hey, anders moeten we naar de Ardennen rijden!
Och ja, de Ninglispo, da's lang geleden!
Ik sommeerde de kinderen zich aan te kleden, schoot de badkamer in om de man in te lichten, raapte een rugzak, drinkbus, draagdoek en luiers bij elkaar en tien minuten later zaten we in de auto.
Juist nog even langs de winkel voor fruit, brood, kaas en een worst en weg waren we.
Een goed uur later stonden we hier.
Aan de oevers van de enige echte wildwaterbaan van België, gratis bovendien!
Ik wil morgen en overmorgen ook naar hier komen kwekte Abel al na vijf minuten.
Gaan we verder vroeg hij toen we amper een stuk brood binnen hadden.
Ik vond dat wel een goed idee toen ik iets voelde kriebelen en bedacht dat er vast enge beestjes in Waals gras zouden kunnen zitten.
How we love de Ardennen!
Onderstaande foto's zijn filmpjes die u eens moet bekijken als u mijn kinders Kempisch wilt horen kwekken. Gewoon klikken, geen idee waarom ik ze hier niet meer kan tonen. Iemand?
En de Ninglinspo is een bergriviertje dat u zeker eens moet afstappen, vergeet uw Teva's en reservekleren niet!
De 24 uur van Toni
Eind deze week wordt de baby een half jaar.
De laatste kans voor echte babybeelden.
Laten we nog eens een 24 uur van Toni doen!
Zoveel is er eigenlijk nog niet veranderd tegen vorige keer, al is er nu wel een soort van ritme waar we ons in bevinden.
In dat ritme zit bijlange nog geen volledige nacht slaap.
Al goed dat het een toffe is.
Mei 12 - 7:15 AM
Owkee, dit is duidelijk anders dan vorige keer. Toen sliep ze nog -vrijwel elke dag- tot tegen de noen, nu is ze er elke dag rond een uur of zeven.
Gelukkig geef ik borstvoeding, ik kan rustig wakker worden terwijl zij aan de ontbijttafel zit.
Mei 12 - 7:25 AM
Na het ontbijt draai ik haar op haar buikje voor een boertje en mezelf draai ik ook nog effe om.
Geeuw seg, half acht, wat een uur is dat nu?
Mei 12 - 7:27 AM
En zo wordt het wakker worden nog wat minder erg.
Mei 12 - 8:05 AM
Maar dan toch rap uit bed zodat de broers nog even tijd hebben om te knuffelen.
Terwijl ik douche smijt Abel zich keihard in het knuffelmoment.
Mei 12 - 8:45 AM
Broers naar school, tijd om er in te vliegen.
We geven het pluimvee eten en doen een toertje door de tuin, ik hoor al gegeeuw vanop de achterbank.
Mei 12 - 9:20 AM
Bed in!
Vandaag maak ik de serre klaar voor de tomaten, terwijl de dochter voor de deur slaapt.
Voor de gelegenheid (eenmalig) al duimend.
Mei 12 - 11:46 AM
En wakker!
Mei 12 - 12:03 AM
Op het gemakske wakker worden.
Mei 12 - 12:27 PM
Middagmaal
Mei 12 - 1:24 PM
En een wandelingetje in de ringsling om de maaltijd te verteren.
Mei 12 - 1:40 PM
Terwijl ik de chili maak voor het avondeten houdt Toni zichzelf bezig in stilte.
Goed zo mijn kind!
Mei 12 - 3:33 PM
En dan voor de jongens thuiskomen van school nog snel een dutje aan de borst, gezellig!
Mei 12 - 3:48 PM
En daar hangt den Abel weer! <3
Mei 12 - 4:32 PM
Een wandelingske in de buggy met de allerschattigste baby allertijden.
Mei 12 - 4:49 PM
En weer drinken.
Mei 12 - 5:04 PM
En een propere luier, dat werd wel tijd.
(Waarschijnlijk was het echt nog maar de derde die dag, woeps)
Maar hey, een teken dat het marcheert met die luiers!
Mei 12 - 5:50 PM
Weer naar buiten.
Mei 12 - 6:09 PM
De normale planning is door het korte dutje helemaal naar de haaien, zes uur en het kind heeft nog een lange dut op de planning staan. Waar gaat dat eindigen vanavond?
Mei 12 - 8:32 PM
Half negen en een wakker kind.
Omdat het morgen geen school is maken we nog een wandeling met zijn allen, precies Spanjaarden wijlie.
Mei 12 - 9:19 PM
Voila, schoon uur om iedereen in bed te steken, terwijl de dochter zich vermaakt met de gespen van de draagdoek stoppen we de zonen er in.
Mei 12 - 10:55 PM
Rust!
Zonen in bed, dochter op de schoot.
De eerste poging om haar vorige keer in bed te laten slapen was meteen de laatste.
Nog tijd genoeg.
Mei 12 - 11:25 PM
En dan echt rust, een slapend boeleke en een fijn boek.
Meer moet dat niet zijn.
Luiertime baby, drie weken later
Toen ik het rokjesboek schreef ging het hier vnl. over rokjes.
Toen ik het moestuinboek schreef ging het hier vnl. over tuinieren.
En nu ik pas bevallen ben van een oeliekoeliewoelieboeleke gaat het hier dus inderdaad vnl. over oeliekoeliewoelieboelekesdingen gaan.
Zo werkt dat hier.
De volgende weken ga je hier alles lezen over bevallen, geboortekaartjes, borstvoeding, doopsuiker, misschien wel zelfgemaakte babykleertjes, luiers, kraamkost, draagdoeken, hoe ik na drie weken al terug een platte buik had en tegelijk mijn baby doorsliep.
Maar laten we eerst beginnen met de luiers!
Bij de lancering van My Fair Baby in september gaf Elisabeth van Klein Spook mij een snelcursus wasbare luiers, afgestemd op de luiervoorraad die ik bij elkaar had gesprokkeld. Die voorraad bestond uit simpele meegroeiluiers en inleggers. Ik kocht wat wollen en gewone (pul) overbroekjes bij en ik was er compleet klaar voor.
Meteen ook hét grote voordeel, je schaft één keer (online) luiers aan en that's it.
Nooit nog zonder luiers zitten, gewèldig!
Ik kocht dus niet -voor alle zekerheid- toch nog maar een pak wegwerpluiers maar besloot om meteen, vanaf dag één er keihard voor te gaan.
En dat ging.
In het begin zat dat stukje navelstreng natuurlijk wel in de weg (ik weet niet hoe ze dat in het ziekenhuis doen, maar bij Toni&c° lieten de vroedvrouwen dat gewoon bloot, na een paar dagen is het voldoende opgedroogd om het een stukje in te korten zodat je al geen rekening meer moet houden met dat klemmetje en op dag vijf viel het er hier al volledig af -en in tussentijd maar stinken) dus dan flapte ik dat omhoog en legde er een gaasje op. (Nadat ik er eerst wat moedermelk op drupte, prima ontsmettingsmiddel dat!)
Door de grootte van het kind en de dikte van zo'n luier konden de body's in maat 56 en 62 wel meteen weer de kast in.
Ik heb wat geëxperimenteerd met verschillende combinaties en voor het moment vind ik de twee versies van hierboven het handigst.
De combinatie inlegger en pul-overbroekje (rechts) is net zo makkelijk als een wegwerpluier. In zo'n broekje past natuurlijk ook een luier dus je kan er alle kanten mee uit.
De overbroekjes hoeven pas na een aantal keer uitgewassen te worden, tussen twee beurten hang ik ze op om te drogen.
Ik koos vnl. broekjes met drukknopen en al goed want de paar broekjes met velcro die ik heb plakken heel de inhoud van het wasmachien aan elkaar.
Voor de luiers gebruik ik liever de wollen overbroekjes. Ik geloofde dat nooit, maar die dingen jeuken niet, ademen én zijn toch net zo waterdicht als een wegwerpluier. Straf, wie had dat gedacht van een schaap.
De wollen broekjes zijn ook wat groter dan een luier dus geen kans op lekken omdat de luier toch nog hier of daar komt piepen.
Fijne oplossing voor nonchalante mensen.
Na het verschonen laat je het wollen broekje even uitluchten en bij de volgende verschoonbeurt kan je het al terug gebruiken, dat heb ik nog nooit meegemaakt met een pamper!
Na een week of twee (of als ze vuil zijn) was je de broekjes en daarna week je ze weer even in een lanolinebadje om ze waterdicht te houden.
Iets omslachtiger dan een pul-overbroekje, maar ik zou het toch een kans geven.
Moest je er geen ontzettend dikke reet van krijgen, ik zou er zelf dragen.
Voor ik ga slapen samen met Toni doe ik haar een luier met wolbroekje én extra inlegger aan en zo'n tien uur later verschoon ik haar pas terug. No problemo, soms stinkt ze dan wel.
En als ze ooit zoveel plast dat ze door- en doornat wakker wordt, dan zou ik misschien toch opteren voor een wegwerpluier, ik wil veel doen voor het milieu, maar niet mijn slaap er voor laten, dus ik ga niet midden in de nacht plasluiers lopen verversen.
Sorry, maar hey, de eis tot consequentie is de doodsteek van elk goed initiatief.
Hier de voorraad van zo'n drie dagen luieren, links de pul-broekjes al gevuld met inleggers, in het midden de luiers en rechts de wolbroekjes.
Niks zo gezellig dan om de paar dagen die mand aan te vullen met schattige witte luiertjes.
Van pampers werd ik bijlange na niet zo enthousiast mensen!
(Het zal misschien de roze wolk zijn.)
In de woonkamer staat dit mandje dat dagelijks aangevuld wordt.
In het emmertje gooi ik de vuile luiers, het dient louter als vervoermiddel. Na de luierwissel neem ik het mee naar de garage waar ik de luiers te drogen hang op een rekje.
Voor alle duidelijkheid: de luiers worden wel telkens uitgewassen!
Natte luiers in een emmer aan het wasmachien vond ik maar een smerige gedachte. Toen las ik op het www dat iemand het zo deed en schafte ik meteen een extra droogrekje aan. En neen, in tegenstelling tot wat je zou denken stinkt dat eigenlijk niet.
Afhankelijk van wanneer er gewassen wordt gooi ik kakaluiers soms wel meteen in de wasmachine.(Er zit een limiet op het aantal keer dat ik een kakaluier wil aanraken.) Uitspoelen doe ik niet, ik kegel alles zo het wasmachien in.
Je kan nog een extra vliesje in de luier leggen zodat je de inhoud in het toilet kunt gooien. Ik vergeet dat meestal en ik heb de indruk dat het voorlopig niet veel avans is.
Rechtsonder in het mandje liggen extra inleggers en rechtsbovenaan iets anders tof, cheeky wipes, een doosje gevuld met herbruikbare natte doekjes.
Je koopt een set of maakt alles zelf, ik kocht alles. Het doosje vul je met een bodempje water, daarin doe je een drupje etherische olie en daarin leg je de doekjes. Fantastisch! Vorige babyfases probeerde ik soortgelijke dingen maar nooit kwam ik op zoiets simpels als een bodempje water en een drupje lavendel.
De vuile doekjes hang ik eveneens op het garagerekje en gaan samen met de luiers in de machine.
Na de wasbeurt gaan ze nat terug in het doosje, onderaan het stapeltje.
Voor onderweg kan je zakjes kopen om de propere en vuile apart van elkaar lekvrij mee te nemen.
En zo is er voor alles op oplossing!
Note:
Deze blogpost is niet gesponsord, maar Klein spook is gewoon een erg fijne winkel!
Luiertime baby
Foto: Tante Hilde
Wat een plaatje, een mens zou er toch voor naar de herbruikbare luierwinkel rijden.
Dat deed ik de voorbije twee keer niet. Komt omdat ik gierig ben.
Ik deed wel telkens een paar pogingen met tetradoeken/spons/strikluiers van de Hema (verkopen ze niet meer)/fleece/en dan toch een paar aangekochte overbroekjes.
Uiteraard draaide het op niks uit.
Gierigheid leidt wel vaker tot mislukkingen.
Maar een paar maand geleden vroeg de immer sympathieke mevrouw van op de foto of ik iets kon doen met haar luiervoorraad. Bwa, zei ik, ik wil dat wel eens proberen anders.
Kassa kassa, met twee grote zakken vol luiers reed ik wat later naar huis.
Het toeval wou dat er wat later nog iemand van haar luiers vanaf wou. Krak dezelfde. Kassa kassa ding ding!
En toen had ik plots zestig van deze luiers. Zestig luiers, dat geraakt van zijn leven niet op een foto. Zestig luiers, dat is genoeg om een ecologische crèche te beginnen. 60 seg!
Zestig luiers krijgen, dat betekent niet moeten nadenken over welke luiers nu de beste zijn, of je nu de duurdere all-in ones zou nemen, of toch maar beginnen met de goedkopere strikluiers, en welke maat je dan best pakt en of die meegroeiluiers wel echt meegroeien. Niet moeten twijfelen, niks uitgeven en toch eindigen met voor meer dan een jaar luiers.
Some people have all the luck.
Het blijken dan ook nog eens wreed handige luiers te zijn. Zoals te zien op de bovenste foto is het geen dik pak maar een luier die vrij snel te drogen is. Iets minder belangrijk als je over zoveel luiers beschikt, maar toch.
Voor 's nachts (of bij grote plassers) zitten er nog extra inleggers bij.
En daar bovenop kan je dan nog eens een zacht velletje leggen, handig om het zootje zo in het toilet te kieperen zonder je handen vuil te maken. Is er alleen geplast dan was je het velletje mee uit en kan je het hergebruiken.
En dat vouw je dan allemaal dicht (bij kleine babytjes plooi je de bovenkant van de luier de eerste maanden nog een stuk om, maar daar ook nog een foto van trekken zou ons te ver leiden.)
De meeste luiers sluit je met velco of drukknopen, maar deze niet, er moet toch nog een waterdicht overbroekje over en dat houdt het hele handeltje wel op zijn plaats.
Zoiets dus, een overbroekje.
Daarvoor alleen doe je het toch?
Hoe ontzettend schattig!
In plaats van de vorige overbroekjes kan je ook kiezen voor een wollen exemplaar, die maak je -na aankoop- eerst waterdicht door ze een nachtje te laten weken in water met lanoline. Wollen overbroekjes, ik vond dat vroeger zo foempig.
Maar nu ineens zo schattig.
Als je nog niet mee was moet je dit eens zien.
Aaahhh, ook een wollen overbroekje.
Voor deze broekjes gebruik je best luiers die je wel kan sluiten, zoiets dan.
(Zijn die niet nog veel schattiger met dat gekleurde randje?)
Maar waar ik nu echt enthousiast van werd was van dit, die allerschattige overbroekjes kunnen ook zonder luier gebruikt worden, maar gewoon met twee of drie inleggers.
Dat bestond 9 jaar geleden allemaal niet mensen!
Tot zover mijn luierverhaal dat nog helemaal moet beginnen.
Maar dan, een paar dagen geleden vroeg ik op mijn facebookpagina of er tips of vragen waren omtrent luiergebruik, dat ik het dan allemaal eens zou navragen of opzoeken, dat bleek nogal mee te vallen, maar ga vooral eens lezen, er staan heel nuttige tips tussen.
De kostprijs en het milieu
Ik heb verschillende pogingen gedaan een vergelijkend kostenplaatje te maken, maar het kwam altijd op hetzelfde uit, op een jaar tijd zijn herbruikbare luiers al een stuk goedkoper dan wegwerp. Ook de milieuimpact is niet te vergelijken, het produceren en de afbraak van plastiek is veel vervuilender dan het maken en veelvuldig wassen van katoenen luiers.
Google zelf maar eens, je vindt nergens een tabel waar (zelfs de goedkoopste wegwerpluiers) er als de beste koop uitkomen. En zo'n herbruikbare luier kan natuurlijk voor meerdere kinderen gebruikt worden. Dan is er al helemaal geen vergelijk meer aan natuurlijk.
Het enige wat wel blijft is de eerste aankoop, als je niet zoveel chanse hebt gelijk ik dan moet je in een keer wel wat geld op tafel leggen. Maar veel gemeentes geven een premie en waarom zet je geen luiers op je geboortelijst?
En dan zijn er nog de tweedehandssites en allerlei groepen op facebook waar je ze soms gratis krijgt.
Kan ik nog verder gaan?
Ja zeker, er zijn namelijk ook herbruikbare billendoekjes!
Die kan je kopen, zelf maken of je gebruikt gewoon de tetra washandjes van de Hema.
Handige sites en winkels
-Klein Spook, Elisabeth heeft ontzettend veel ervaring en werkt samen met een aantel consulentes die het allemaal met plezier expliceren ergens in jouw buurt. Kijk zeker eens op de site, er blijven geen vragen onbeantwoord.
-Doekjes en broekjes werken ook met consulentes en hebben een winkeltje in Leuven.
-De luierhoek, een informatieve site door enthousiaste ouders met een kleurrijk aanbod.
-Spulletjes voor spruitjes
-Maaike van Maaikes ecologische buurtwinkel in Borgerhout weet er ook alles van.
-Monsters en pinguins, een winkeltje in Westerlo verkoopt er ook.
Patronen om zelf te maken
Made by rea
Voila, en nu is het aan u, vul vooral aan!
De nabeschouwing.
Luiers, drie weken later.
