Aftellen in 2015

Ik ging naar een Katholieke school, dus vanaf deze week werd er elke maandag (vrijdag?) een kaars aangestoken op
een buxussen bloemstuk: de adventskrans!
Mijn zonen gaan naar een school voor heidenen, ik zou niet kunnen zeggen of ze het woord advent kennen.
Moesten ze het kennen dan is dat niet omdat ze stiekem de bijbel lezen, maar omdat zich het woord adventskalender nog
kunnen herinneren van de voorbije jaren.
Wat bewijst dat je met de hulp van Chocotoffs iemand alles kan doen onthouden.

Goed, de kalender!
Ik vind dat tof, aftellen naar iets leuks, anders zou ik de Sintkalender natuurlijk niet maken.
Dus ik dit jaar weer nadenken over een adventskalender.
En juist op tijd ontdekten we de Adventskalender van Lego, van Star Wars dan nog, ha, daar kwam ik goed mee weg!
En toen ik vorige week met Abel een kadootje voor Toni ging kopen ontdekte hij de Sintaftelkalender van Playmobil.
Ik zal hem zelf betalen, smeekte het kind. We waren nog niet goed thuis of de helft van de deurtjes waren al open.

Tot vanmiddag was de stand Sinterklaas vs. Advent, 2-1.
En toen kwam ik een stuk bubbeltjesplastiek met grote bubbels tegen en zag ik in mijn verbeelding iets veel coolers als dat er nu tegen de muur hangt. Ach, het kan er niet altijd boenk op zijn hé.
We hebben toch nog eens geknutseld, en zelfs zonder Gebleet & Ambras!

De reden daarvoor is simpel.
Ik deed alles zelf.

Wel aangemoedigd door twee kinderen die dingen zeiden als: Amai jij kan goed kerstballen/kerstbomen/sterren tekenen.
Amai jij kan mooi kleuren. Amai jij blijft goed binnen de lijntjes.
Het zou me niet verbazen moesten ze elkaar ondertussen rologend hebben aangekeken, blij dat ze het zelf niet moesten doen.

Toen ik daarnet met mijn kodak vertrok hoorde ik Abel fluisteren: Ze heeft het niet gezien, Jef!
Ze heeft het wel gezien, kwekte ik, ik heb wel gezien dat jullie het eerste deurtje al hebben opengeprutst, moeders zien alles.
En de Sint ook!

Advent bis, want morgen begint het

Nodig:
Een schoendoos
Breekmes en/of schaar
Lat
Potlood
Inpakpapier of een kerstprent

1. Meet de zijkanten van de schoendoos en trek een lijntje in de helft.
Knip op de lijn de doos in twee. De bovenkant van de doos knip je door op de vouwen.
Controleer of de lange en korte repen stroken makkelijk in de doos passen zonder dat ze buigen, snij ze anders wat bij.

2. Verdeel met potlood de lange stroken in zes en de korte in vier.
Gebruik het deksel van de schoendoos om extra stroken van te knippen.
Knip alle stroken in tot op de helft van de breedte en schuif alles in elkaar.

3. Verdeel de lange zijde van de schoendoos in zes en de korte in vier en trek lijnen zodat je 24 vakjes bekomt.
Snij met een breekmest raampjes uit de onderkant, dit gaat het makkelijkst wanneer je met een lange ijzeren lat eerst alle lange lijnen trekt en dan de korte. Tussen de raampjes moet telkens een smalle strook van ongeveer een cm behouden blijven.

4. Schuif de tussenschotten in de doos en vul de vakjes met allerlei lekkers of piepkleine speelgoedjes.

5. Zoek een kerstprent op het internet en print af of pak de doos in met inpakkpapier.
Smeer voor het inpakken voldoende lijm op de smalle strookjes tussen de raampjes en druk goed aan.
Stempel of schrijf op elk vakje de datum.

Foto's: Elza D.

Minder tijd, maar toch goesting in een adventkalender?
Kijk hier!

Aftellen naar den advent

Een van de leukste dingen als kind vond ik de adventkalender. Een grote platte doos met op de voorkant een kersttafereeltje met allemaal deurtjes die je zelf moest openscheuren. Achter die deurtjes zaten chocolaatjes in de vorm van de kerstman. Die chocolaatjes waren niet lekker, die staken daar volgens mij al van de zomer in. Maar dat maakte niet uit, want je dacht toch altijd even dat er iets veel leukers in zou zitten. Voor zover je er als kind nog wat extra spanning bij kan hebben in de laatste maand van het jaar.
Ik kan mij niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo'n deurtje opende, maar ik weet wel dat ik elk jaar denk: "Dju, had ik nu maar zo'n doos voor mijn kinderen.'
Ik denk ook ongeveer elk jaar in oktober: 'Dit jaar ga ik een adventkalender maken!' rond eind december denk ik daar dan nog eens aan.
Maar -en nu gaan jullie allemaal verschieten- dit jaar maakte ik er een! Ha!
Het was dat ook niet moeilijk, een ster tekenen, uitknippen, nummer er op, lijm op alle kanten min 1, op hetzelfde papier plakken en nog eens uitknippen, verrassingske erin en dichtplakken.
De buurvrouw zat erbij en zei: "Amai, gij zijt gij nog al eens creatief gij."
Ik zei: 'Ach ja, weet ge.'

Ik wist nog niet goed wat ik met al die sterren zou doen, ophangen of misschien gewoon ergens inleggen, maar Elza zei: 'Geef mij eens wat plakband.' En voila, nu hebben wij een kerstboom in huis.


En ofwel verzwijg ik dat van die verrassingskes ofwel hebben we met kerstavond juist nog een ster in huis. Als er hier met kerstavond maar geen herders aan de deur staan.

Over kerstbomen gesproken, Juffrouw Sanseveria en Caroline Verbrugghe organiseren een nep-kerstbomen wedstrijd waarbij vanalles te winnen is en ik in de jury zit!
Alleen daarheen, tegen mij kunt ge al niet verliezen!

Foto's: Elza D.