Hemsley, Hemsley en vooral hun chocomouse

Slijmballen komen altijd iets verder in het leven, in mijn geval bij een etentje met de Hemsleysisters.
De Hemsleysisters dat zijn die met hun echte boter, bouillon van beenderen en hun spiralizer.
Een spiralizer is een keukentuig om van alles (maar bij voorkeur lang en smal van vorm) gekrulde groentespaghetti te maken.
Een zegen voor wie de koolhydraat weert!

Dat slijmen deed ik overigens niet doelbewust, want de kookboeken van Fontaine zijn echt wel de fijnste, beste en mooiste boeken van de Lage landen.
(Mijn excuses aan mijn uitgeverij.)
Ottolenghi, Niger Slater, Yvette Van Boven, Anna Jones, ik heb ze hier allemaal al aanbevolen en ze liggen allemaal nog altijd in mijn keuken.

Dus. Dat gedweep werpt dus zijn vruchten af, want ik werd al twee keer uitgenodigd voor een etentje, na Het Ottolenghi Diner in het Rijks was De Broers van Julienne nu the place to be.

Ter ere van de lancering van het tweede Hemsley en Hemsleyboek, Lekker en snel voor elke dag kookte Nina uit het eerste boek. Gewoon omdat ook dat kan.
Het was geweldig weer, er was aangenaam gezelschap en het eten was fantastisch en omdat dat nog niet genoeg had geweest sms'te men mij de dag voordien met de vraag of ik misschien de zussen niet wou interviewen.

Ik sms'te terug: Oe! Daar ga ik een half uur over nadenken.
Na een half uur sms'te ik terug: Goed, ik ben er klaar voor, maar het is ook niet erg als het niet doorgaat.


Het ging natuurlijk wel door en degene die niet beter wisten zouden misschien wel kunnen gedacht hebben dat ik een echte was!
Ter plekke ging het er wat minder professioneel aantoe, ik had een paar vragen voorbereid, maar het ging natuurlijk meteen over het weer (keigoe) en België (keimooi) en Engeland (keiregen) en voor ik het wist waren er al tien minuten om en had ik nog niks gevraagd over de dingen die er toe deden.
Het werd dringend tijd voor de eerste vraag!
-Wat is het gekste dat iemand ooit spiralized heeft waar jullie weet van hebben?
-Een koolrabi zeiden ze.
Owkee, dat interviewen is dan toch niet zo simpel.
De tweede vraag:
-Ik heb elke dag de intentie om gezond en lekker te koken, maar dan kom je thuis met moeë en hongerige kinderen en dan wil je gewoon die drie kinderen zo snel mogelijk eten geven, wat zouden jullie in zo'n geval maken?
-Heb jij drie kinderen? Kirden de zussen in koor. En jij ziet er zo uit!? Plakten ze er nog aan.
De antwoorden op alle volgende vragen moet ik u daarom ook schuldig blijven, want vanaf dan kon ik aan niks anders meer denken dan dat de zussen Hemsley en Hemsley mij er waarschijnlijk retestrak vonden uitzien en mij een pak jonger schatten.
Tja, sorry.
Hoogstwaarschijnlijk hebben ze mij de oplossing waar elke ouder naar op zoek is verteld, maar het is mij ontgaan.
Mijn excuses.

Maar om het goed te maken heb ik iets veel beters!
Chocolade!
En het wordt nog beter want het is supergezonde chocolade!
Zonder suiker en al.
Wie heeft er snelle recepten nodig als je de kinderen ook gewoon tijd terwijl een chocomouske kan geven?


Het ziet er zelfs uit als chocomouse!
Daags voor het etentje had ik ter voorbereiding van Het Interview nog rappekes de boeken van de zussen kunnen inkijken en als er een ding was blijven hangen dan was het wel de Chocolade Avocadomouse.
Kregen we dat toch niet als nagerecht zekerst!
Aan het gesmek van de rest van de tafel te horen, was ik niet de enige enthousiasteling.
Ik heb het ondertussen zelfs al twee keer gemaakt.
Ik denk dat we van een succes kunnen spreken!

Het recept staat in hun eerste boek, maar je kan het ook op hun site terugvinden.
Voor uw gemak zet ik het er hier ook nog even bij.

Chocolade-avocadomouse (veganistisch) voor vier
-1 bevroren banaan (het wordt echt een pak makkelijker als u de pel er voor het diepvriezen al afdoet)
-3 el cacaopoeder (echt cacaopoeder, niet dat van die gele doos)
-1 avocado
-2 el honing
-1 tl citroensap
-1 tl vanille-extract
-2 el ijskoud water
-een snufje zout

Gooi alles in de keukenrobot en duw op het knopje.
Of wacht, hou een stuk banaan en avocado achter de hand en proef eerst of je een goeie mix van beide proeft.
Proef je teveel avocado dan doe je er wat banaan bij en vice versa.
Hetzelfde voor de honing en het citroensap.
Giet de mouse in kleine glaasjes en zet nog even in de koelkast of begin er gelijk aan.
Ik heb ze ook al bewaard in de vriezer, je haalt ze er dan een kwartier tot een half uur op voorhand uit, ze mogen best nog een beetje bevroren zijn.

Dus nu heb ik in mijn diepvriezer een zakje met gepelde bananen in schijfjes en bedenkt ik mij ineens: zou je avocado's die bijna te rijp zijn ook niet gewoon kunnen diepvriezen?
We gaan dat eens proberen hé.



Lekker en snel voor elke dag en De kunst om goed te eten
Jasmine en Melissa Hemsley
Fontaine uitgevers
352 en 320 pagina's
29,95 euro
Met de voordeelcode ‘mmezsazsa’ kan je het boek zonder verzendkosten bestellen.

Overdaad in de fruitgaard

Aardbeien, rabarber en kruisbessen.
Zoet en zuur, perfect voor een crumble dacht ik zo en plukte een vergiet vol.
Op een half uur had ik uit het niets een dessert bij elkaar, how I love de moestuin seg!

Het dessert ging mee naar Tante Hilde bij wie ik mezelf een paar uur daarvoor had uitgenodigd. Nog lauw aten we het met ons getweenent bijna volledig op. Nice!

Het was niet het enige zoets dat die dag uit de oven kwam, eerder al kwam dit bijeengeraapt vieruurtje tevoorschijn. Een samenraapsel van een oud stokbrood en aardbeien, denk daar melk, suiker en eitjes bij en je kan zo raden dat het in de smaak viel. Heerlijk vind ik dat als je van iets wat je normaal zou weggooien toch nog iets lekkers kan maken.

Zomerfruitcrumble
een mengeling van aardbeien, bessen en rabarber,
twee flinke handen vol
125 gram echte boter
175 gram bloem
1 opgehoopte tl bakpoeder
75 gram suiker
desgewenst puddingpoeder

Maak het crumbledeeg door met je handen de bloem door de boter te wrijven, maak het niet te fijn, schep de suiker door het mengsel en zet in de koelkast. Heb je een keukenrobot dan laat je hem het werk doen.
Verwarm de oven voor op 200°.
Was het fruit, snij de aardbeien doormidden en de rabarber in plakjes en leg het in een ovenschaal.
Heb je meer zure vruchten dan zoete kan je er wat suiker over strooien.
Ik strooi al eens wat puddingpoeder over het fruit, zodat het sap indikt.
Haal het deeg uit de koelkast en verdeel het over het fruit, zet 35 minuten in de oven.

Stokbroodpudding
250-300 gram brood
een halve liter melk
100 gram suiker
3 eitjes
flinke handvol aardbeien, doormidden gesneden

Verwarm de oven voor op 175°.
Klop de eitjes los in een kom en roer er dan de melk en suiker door.
Breek het brood boven de kom en meng het met je handen zodat alle melk opgezogen wordt en er geen droge stukken meer zijn.
Leg een vel bakpapier in een ovenschaal of ga met boter en bloem in de weer.
Stort alles in de vorm en verdeel er dan de gehalveerde aardbeien over.
Strooi wat extra suiker over het geheel.
Zet zo'n uur in de oven.

Mme Zsazsa eet tien dagen uit de tuin

Het is niet omdat je een tuin hebt dat je avondmaal dagelijks uit die tuin komt.
Ook al laten sommige mensen dat soms zo uitschijnen.

Zonde wel natuurlijk want al dat eten staat daar, kant-en-klaar, als ware het de super-versafdeling van de Carrefour.
Ik dacht, ik doe eens een effort, zolang mogelijk avond eten uit de tuin, met zo weinig mogelijk dingen uit de supermarkt.
Een wedstrijdje met mezelf, makkelijk natuurlijk, want zo goed als alles staat deze moment van het jaar in de moestuin.
Maar toch, soms heb je gewoon keihard goesting in champignonnen bijvoorbeeld. Ik zeg maar iets.
Zie hier het resultaat na twee weken.

Twee keer kwam deze pasta op tafel, verzot ben ik er op, ook al was ik er op het eerste zicht niet weg van, platgekookte courgettes ... niet echt iets wat in mijn top tien zou staan. Maar lekker man, lekker! Het recept is van Dorien, en zelf stelt ze er geen pasta bij voor, maar ik had zin in pasta en dacht: Ach, ik ga het gewoon eens proberen, als het vies is dan vis ik de pasta er wel van tussen. Niet dus, score!
Op de vorige foto zitten er nog wat extra groenten bij, rode biet met geroosterde komijnzaadjes, olie en citroensap, ook al zo'n hit, keilekker is dat met die zaadjes.

We zitten dus op twee pakken spaghetti en een stuk parmezaan, voor twee dagen eten, voor 5 man.

Als ik dat hier zo bekijk dan staat er wel vaak pasta op het menu, natuurlijk want dat is dan ook keilekker!
We aten dus nog pasta, deze bv met kool, noten en citroen, ook al een recept van Dorien.

En deze, met venkel.
Na vier dagen zitten we op vier pakken spaghetti en een groter stuk parmezaan, twee citroenen en een half potteke room.

Nog een keer pasta, lasagne deze keer, met een vulling van ricotta en kruiden en tomatensaus (de tomaten eerst grillen in de oven en dan mixen) met allerlei groenten, kleingesneden en bruingebakken. Het stond nog niet echt op punt, maar ik ben er bijna.
We voegen nog 9 lasagnebladeren en een potteke ricotta aan de lijst toe.

Tijd voor iets anders, aardappelen!
Aardappelpuree met bladkool, een veggieworst (met mosterd, anders is er helemaal niks aan) en ajuinsaus om het gebrek aan vleesjus goed te maken. Het is er heden ten dage niet echt het weer voor, maar het heeft toch gesmaakt.

Rijst dan, biryani.
Ooit bejubeld op deze blog, nu maar mild gesmaakt omdat ik in plaats van lekkere basmatirijst saaie langkorrelrijst van uncle ben's gebruikte.
Maar zo'n zonde seg. En daar kijkt ge dan een hele dag naar uit.

Nog eens rijst, risotto.
Risotto met tomatensaus, niet echt een succes, ik vergeet altijd dat ik tomatensaus alleen maar lekker vind met puree of pasta.
Maar nog meer pasta had er over geweest.
De rest is wel een van mijn favorieten, een hoop verschillende dingen op een bord. Er zat ook nog een potje knoflookmayonaise bij, om al die lekkere geroosterde groenten in te duwen, jummie.

De favoriet kwam nog eens terug, met weeral mais -oh hoogtepunt uit het seizoen!
In plaats van rijst zat er nu quinoa bij, roodgekleurd door de bietjes, geweldig receptje uit het moestuinboek.


Wat er zeker in het rijtje hoort is soep, en wat is de allerlekkerste soep (ook al ziet ze er zo niet uit en heb ik het proberen te verdoezelen met tekst)?
Minestrone!
Juist!
Kilo's groenten gaan daar in, en dan nog juist afwerken met een beetje parmezaan en ik ben ondertussen al de tel kwijt van de aangekochte goederen, maar dat stuk parmezaan is wel ongeveer op nu.

Ah, een hoofdbestanddeel dat helemaal uit de winkel komt, linzen!
Maar dit was geen avondeten, maar middageten voor mij alleen, dus eigenlijk telde het toch al niet.
Wel lekker anders.
Linzen, heeft al iemand dat uit zijn hof gegeten?

En om af te sluiten, het nagerecht, appels uit de tuin van de buren met bovenop deze crumble.
Niet slecht, niet slecht.

En straks bij de bomma kroketten met pekes en erwtjes en gebraad, ook niet slecht.