Vasten met Mme Zsazsa

Deze broek droeg ik het laatst in het voorjaar van 2010, ik was een goed half jaar bevallen van Abel en droeg weer broeken uit het pré-kindertijdperk. Dat kwam natuurlijk omdat ik zwaar gedieet had. Het dieet had ik zelf verzonnen en zoals je leest was het vrij succesvol. Het was een mengeling van mezelf uithongeren en alleen maar eten in huis halen/maken dat ik eigenlijk niet lustte. Het eerste deel van het dieet was dus eigenlijk niet zo'n probleem. Volkorenbrood, preistomp met voze worsten, simpele soep van saaie groenten, zo van die dingen. Zeer efficiënt!
Zoals dat gaat kwam ik met de jaren en kinderen weer wat bij.

De riem droeg ik laatst een paar maand voor ik zwanger werd van Toni, ik was vetter dan ooit, maar dat was niet erg want ik zou snel stoppen met koeken eten achter de computer en weer veel meer buiten bezig zijn. Is trouwens iedereen in de winter niet wat voller?
De dag dat ik de laatste teksten doorstuurde van het moestuinboek deed ik een positieve zwangerschapstest.
Wij blij maar afslankplan mislukt.

De tijd verstrijkt en ik probeerde wat op mijn eten te letten en soms zelfs wat te sporten, maar echt veel gebeurt er niet op gewichtgebied. Dat één mueslireep gemakkelijk 300 calorieën bevat en je daar al bijna een uur voor moet zwemmen helpt natuurlijk ook niet echt.

Maar toen beste mensen, toen begon op een Facebookclubke ene Lien een paar maand geleden zeer enthousiast te vertellen over haar wonderdieet, zo enthousiast en met zo'n geweldig resultaat dat ik het ook moest testen.

Het dieet waarvan sprake is Het vastendieet of Het 5:2-dieet of Het twee dagen diëtendieet zoals u wil.
Dit dieet houdt in dat je twee dagen per week vast, ttz. je mag wel eten, maar max. 500 calorieën (eigenlijk 25% van het aantal calorieën dat je dagelijks mag, mannen mogen bv 600 calorieën). De resterende 5 dagen eet je normaal.
Die 500 calorieën mag je opsparen voor één maaltijd of spreiden over de hele dag.
Wat je eet beslis je ook zelf en als je van die 500 calorieën er 80 aan een glas wijn wil besteden dan mag dat ook.

Hoewel het makkelijk klinkt raakte ik in het begin maar moeilijk gestart, ik belandde altijd wel ergens waar er wijn werd gedronken of frieten gebakken of ik besteedde een groot deel van mijn 500 calorieën al aan pindakaas met appel nog voor het goed en wel 11 uur was. Maar toen ging de bal aan het rollen en waren we ineens met een groepje en als er een groepje is dan wil ik winnen dus toen werkte mijn wilskracht ineens wel.
Gemiddeld viel iedereen van het groepke op twee weken zo'n 3 kilo af.
Het zal wel zijn dat die Lien enthousiast was, ge zoudt voor minder.
In totaal viel ik al 7 kilo af, nog 2 kilo en dan schakel ik over van de dieetmodus naar de onderhoudmodus van 1 dag op 6 vasten.
Want zoals bij elk dieet kom je hier ook langzaamaan weer gewoon bij wanneer je terug overschakelt op je oude gewoontes.
Als je dat vasten maar niks vindt kan je natuurlijk in de plaats daarvan élke dag op je eten letten, want iedereen weet dat je dat dan ook echt gaat doen. (sarcasme)

Maar dat blijven vasten is nog niet zo slecht, want in tegenstelling tot de meeste dieten is 5:2 (of 6:1) ook nog eens echt gezond.
(Elke dag gezond en niet teveel eten is uiteraard ook heel erg gezond.)
Ik heb voor u (en mij) eens wat verder onderzoek gedaan, en ik dacht: ik schrijf eens een handleiding, wat tips, wie weet is het wel iets voor u?!
Alsof dat u niet wat zou mogen afvallen? (Grapkeu, ik heb nl. al een vriendin die mij tijdelijk niet meer wil zien omdat ik niet over het vasten kan zwijgen, ik wil hier ook niet iedereen wegjagen)
Voor alle duidelijkheid er toch even bijzeggen dat ik niet pretendeer het beter te weten dan dokters of dietisten. Alles wat ik hier vertel vond ik in documentaires en studies (die staan er dan bij en onderaan vind je nog wat links naar extra studies). Soms zijn dat dingen die anders zijn dan wat nu steeds herhaald wordt.

Honger gaat over & niet eten is best te doen
Een openbaring!
In het begin had ik zo'n schrik om honger te hebben dat ik dan toch maar snel op de dag iets kleins at, wat havermout, een appel, een stuk banaan (100 calorieën 1 banaan!!), wat noten, ... Ik las wel berichten van mensen die zeiden dat ze het makkelijkst vonden om gewoon niet te eten tot het avondeten, maar dat vond ik wel heel straf en durfde ik niet proberen. Ik wou echt geen honger hebben omdat ik dan echt ontoerekeningsvatbaar ben.
Na een paar weken schoof mijn eerste maaltijd steeds op tot het ineens al 18:00 was en ik nog altijd niet gegeten had én -vooral- nog altijd geen honger had. Sindsdien doe ik het altijd zo, 's morgens drink ik zwarte koffie, daarna thee en veel koud water afgewisseld met een of twee zwarte koffies.
Wat ik heb gemerkt is dat honger niet opbouwt, maar in vlagen komt die -als je niet overdrijft in tijd natuurlijk- altijd weer over gaan. Rond 11 en 15 uur denk ik altijd zo'n tien minuten dat ik het niet meer trek, maar drink ik dan een tas thee of ga ik iets doen dan is de honger ineens weg. Echt, een openbaring!
Logisch ook want eens je begint te eten zet heel uw verteringsmechanisme zich in gang en dat wil vooral in gang blijven, eten is gelijk aan blijven eten.
Niet eten is trouwens helemaal niet ongezond, want ...

Vasten is gezond & het ontbijt is helemaal niet de belangrijkste maaltijd van de dag!
Eindelijk geen boterham meer naar binnen proppen omdat er anders Vreselijke Dingen gebeuren!
Er wordt beweerd dat De Liga ter Bevordering van het Ontbijt ongeveer gelijktijdig zou ontstaan zijn met de eerste ontbijtgranenfabriek... Zou niet zo heel straf zijn natuurlijk, schoon duo met de melkindustrie.
Maar goed, genoeg geconspiracytheoriet.
Verder!
Het vastendieet kent zijn oorsprong bij een reportage op de BBC, tv-producent (en dokter) Michael Mosley gaat hierin op zoek naar manieren om gezonder te leven. Zijn vader leed aan dementie, prostaatkanker en suikerziekte en zelf is hij op weg om diabetes type-2 te ontwikkelen.
Het eerste deel van de reportage is nogal deprimerend, zeker voor het deel van de mensheid dat graag eet. We zien veel gezonde mensen die stuk voor stuk weinig eten. Blijkbaar het geheim van een lang, slank en gezond leven. (Wat Pollan en Kris Verburgh ook zeggen.)
Het wordt wel interessant wanneer ze terechtkomen op de universiteit in Chicago, daar doen ze onderzoek naar dag om dag vasten. De ene dag eet je normaal, de andere dag eet je max. 500 calorieën. En wat blijkt, je verliest niet alleen gewicht maar door te vasten dalen de cholesterolwaardes, je bloeddruk, het risico op hartfalen en heel wat ouderdomsziektes.
Het effect van vasten gaat dus verder dan alleen wat gewicht kwijtspelen.
Mosley trekt verder naar de Universiteit van Baltimore (The National Institute on Ageing) waar ze onderzoek doen naar het effect van vasten op de hersenen. Blijkt ook hier dat vasten een positief effect heeft op heel wat ouderdomsziektes zoals Alzheimer en Parkinson omdat het zorgt voor de aanmaak van nieuwe zenuwcellen.
Dat komt waarschijnlijk omdat honger ervoor zorgt dat je extra scherp staat, je hersenen moeten harder werken (hoe kan ik die mammoet zo snel mogelijk te pakken krijgen en waar zou ons ma de koeken hebben verstopt?).
Vasten betekent eigenlijk voor je hersenen wat krachtoefeningen betekenen voor je spieren.
En vasten heeft dus veel meer voordelen dan wanneer je dagelijks je calorieinname zou beperken zoals bij de meeste dieten.
De reportage heeft dan ook niet voor niks: Eet, vast en leef langer.
Maar het wordt nog beter, want de resultaten zouden al merkbaar zijn bij één tot twee dagen vasten per week.

En nog een voordeel! Het stopt maar niet!
Pas zo'n 10 tot 12 uur nadat je de laatste hap van je maaltijd hebt doorgeslikt heeft je lichaam alle opgeslagen voedsel verteerd én de opgeslagen energievoorrraad opgebruikt. Van presteermodus schakelt het over naar herstelmodus.
In de herstelmodus worden oude cellen opgeruimd, proteïenen afgebroken, DNA-schade hersteld én je metabolisme slaat om en begint vet te verbranden (ketose).
(Ketose is trouwens het toverwoord om 2 euro te vragen voor een zakje gedroogd eiwit. Nu kan het ook gratis!)
Dat gezonder zijn dat is één ding, maar er ook nog eens vet door verbranden dat is nog iets anders natuurlijk!
En dan is er nog vet en vet. Ketose zou een positief effect hebben op buikvet en wie heeft er daar niet teveel van?

En nog een!
Door veel en vaak te eten (en dan vooral proteinerijk voedsel) geraakt je lichaam niet alleen nooit uit die presteermodus maar maakt het ook nog eens een hogere concentratie groeihormonen (IGF-1) aan, deze hormonen bevorderen de celdeling waardoor er versneld nieuwe cellen worden aangemaakt. Snel cellen aanmaken is niet alleen snel verouderen, maar is ook slechte cellen (bv kankercellen) de kans geven om zich sneller te vermenigvuldigen.
Nou moe.
(Zo'n dingen kom je dan weer niet tegen op de sites van de proteinedieten.)

Vasten vermindert de aanmaak van IGF-1 waardoor er minder cellen worden aangemaakt, waardoor je lichaam minder snel veroudert en in plaats daarvan heeft het lichaam tijd om de bestaande cellen te repareren.
Het is toch waarlijk allemaal niet te geloven!

Vasten is voor het lichaam zoals de jeugdbeweging voor de living.
Zitten je kinderen in de jeugdbeweging dan heb je op zondagmiddag tijd om op te ruimen en zelfs eventueel wat verfraaingswerken uit te voeren. Blijven je kinderen heel het weekend thuis dan is je living op het eind van het weekend een puinhoop.

Dagelijks drie maaltijden eten doet dus (voor gezonde en niet-zwangere volwassenen) misschien wel meer kwaad dan goed. Hoewel er door diëtisten aangeraden wordt om 'het oventje warm te houden' en misschien tussendoor toch ook nog maar een snack te eten zodat je zeker geen honger hebt.
Tja, die verkopen natuurlijk ook liever proteineshakes. Business is business en er wordt niemand rijker van mensen die minder eten. Oh wacht, we gingen hier niet aan geconspiracytheorie doen!

Het hoeft toch niet per se 5:2 of 6:1 te zijn!
In het National Institute on Ageing in Baltimor beperken ze de calorieinname op een andere manier, in plaats van twee of een dag per week te vasten wordt er dagelijks maar gedurende 5 uur per dag gegeten.
Dus geen ontbijt, maar wel een lunch en avondmaal. Of geen ontbijt en lunch, maar wel een uitgebreid (geen caloriebeperking) diner met wat sneuster er achteraan.

En bij nog een ander onderzoek worden er zelfs positieve resultaten geboekt wanneer er gedurende 8 uur per dag gegeten wordt. Ook zonder caloriebeperking.
In die studie werden muizen in twee (en een extra controlegroep) groepen verdeeld, de ene groep kreeg gedurende 100 dagen onbeperkte toegang tot hun (vrij ongezond) eten, de andere groep slechts 8 uur per dag.
Na 100 dagen was de eerste groep muizen gemiddeld dikker met een hoger cholesterolpercentage, hogere bloedsuikerwaarden en een hoop andere problemen zoals leverschade.
De tweede groep muizen woog gemiddeld 28% minder, was gezond en presteerde beter op allerlei testen.

Je kan bijgevolg kiezen welk schoentje jou best past, twee dagen vasten of elke dag slechts gedurende 5 tot 8 uur per dag eten.

Trouwens
Michael Mosley stopte niet na Eat, fast & live longer, hij maakt nog altijd documentaires (oa. over diabetes type-2) en geeft ook lezingen over hoe gezond te blijven. Heul interessant. Een kleine bloemlezing uit zijn aanbevelingen:
- Ga zitten om te eten, bij voorkeur aan een tafel en eet niks wat je met één hand kan vasthouden.
(Zie ook Michael Pollan: "Eat food, not too much, mostly plants.")
- Sta minsten drie uur per dag recht, je verliest zo drie keer zoveel calorieën. (dat is op één jaar het equivalent van 14 marathons)
- Als je zittend werk doet sta dan elke 20 minuten een minuutje recht. Het helpt om je eten sneller te verteren.
- Je kan even goed een paar keer per week 1 minuut heel actief sporten dan 150 minuten per week. (Kijk hier)
Die minuut verdeel je over drie keer 20 seconden compleet loos te gaan met ertussen een minuut of twee recup.
Het verbetert je uithoudingsvermogen en humeur, het vermindert je hongergevoel en het verhoogt de mate waarin je lichaam vet en suiker verbrandt.
Dus 3 keer 20 seconden traplopen, fietsen met een grote weerstand (bergop), touwspringen, boksen,... en tussenin een paar minuten joggen, traag fietsen, wandelen, ... om te recuperen.
Je kan verschillende apps downloaden die voor jou de tijd bijhouden. (HIIT timer)
- Doe ook elke dag 3-4 minuten spierversterkende oefeningen. (planking, crunches, squats, pompen...)
- Wandel veel, maar wandel actief ipv te slenteren.
- Probeer elke dag 10 minuten aan mindfulness te doen. Dit zou een goeie app zijn.
- Drink veel water. In het begin van elk dieet verlies je vooral water, het is belangrijk om dat verlies aan te vullen.
Veel drinken helpt ook tegen constipatie en hoofdpijn.

Het is ook zo ontzettend gemakkelijk
- Je valt er geen andere mensen mee lastig.
Geef toe, wreed vervelend om te koken voor een koolhydraatweigeraar/proteinedieter/Montignacer/...
Met dit dieet val je niemand lastig, ofwel vast je op de dag voor of na je ergens uitgenodigt bent, ofwel eet je gewoon wat minder.
- Je hebt er geen boeken of hulp bij nodig: tellen tot 500 calorieën (bij 5:2), en als ze op zijn is het gedaan voor die dag. Een app die de caloriëen voor jou bijhoudt is natuurlijk handig, ik gebruik google en gok ook wat. (625 is ook nog altijd minder dan 2000.)
- Je hebt er véél minder wilskracht voor nodig, neem het van de minst wilskrachtige vrouw van de Kempen aan, als ik dreig ten onder te gaan aan zelfmedelijden denk ik gewoon: morgen koop ik ook een pak koeken en eet ik ze allemaal alleen op.
(Wat je dan toch niet doet. Maar het zou kunnen!)
Twee dagen per week op je eten letten ipv 7/7 is een verschil van 70%!
- Het werkt voor iedereen of je nu liefst pasta of rijst eet of vegetarier of veganist bent.
- Je start gewoon NU (tenminste als je al niet teveel hebt gegeten, dan start je MORGEN)
- Geen gejojo want je speelt veel korter op de bal, kom je nadat je op 6:1 bent overgeschakeld toch terug bij dan ga je weer een tijdje over op 5:2.

En dan nog één ding, wat eet je dan het best?
Veel olijfolie, groenten en fruit, vette vis, noten en eieren en af en toe wat zwarte chocolade en rode wijn zou volgens een grootschalig onderzoek veel gezonder zijn dan de volkoren boterham met light margarine en magere yoghurt die meestal door dietisten wordt aanbevolen.
Zelfs zonder in het eerste geval rekening te houden met calorieën.
De resultaten stellen dat de mensen in de eerste groep 30% minder kans op hartinfarct, 52% minder kans op diabetes, en 68% minder kans op borstkanker hebben.
Blijkt dat Pascale Naessens het met haar noten en olijfolie altijd al bij het rechte eind had.
Maar dat wisten jullie al langer natuurlijk.

Hoe ik het aanpak!
Ik vertelde al dat ik tijdens een vastendag overdag niet eet sinds ik merkte hoe makkelijk dat eigenlijk was en dat het hongergevoel snel weer weg is. Ik doe zelfs geen melk meer in mijn koffie op deze dagen, je lichaam zou dan toch beginnen met het aanmaken van insuline en dan is heel het spel vertrokken. Ik drink ook geen alcohol, vooral omdat ik anders elke dag wel een glas zou drinken. De vastendagen zijn mijn ascetische dagen prent ik me dan in. Ik ga ook wat vroeger slapen, dat komt er anders nooit van en extra uitgerust zijn kan nooit kwaad.
Voor het avondeten bereken ik van alles hoeveel calorieën het bevat en dat valt eigenlijk altijd wel mee (om binnen de 500 te blijven), zeker als je geen vlees eet en melkproducten gebruikt. Dat berekenen doe ik gewoon door in te geven in google "rijst calorieën", "avocado calorieën", "ei calorieën". Enfin, u snapt het, dat gaat u zelf ook kunnen. Er zijn anderen die een app downloaden en heel de dag door alles minutieus bijhouden. Maar ik zeg u, drink gewoon water en eet wat rauwe groenten ipv een grotere portie pasta en je gaat jezelf geen pijn moeten doen bij het avondmaal.
Rond negen uur ’s avonds voel ik mij geweldig gelukkig, terwijl ik een theetje zet weet ik dat de dag er bijna op zit en dat ik het toch weeral maar gehaald heb. Thee helpt ook altijd geweldig tegen opkomende goestingskes, nog iets anders dat hier tegen zou helpen is een tegengestelde beweging maken. Ik pas het toe en het lijkt te helpen, ik durf het bijna niet toe te geven.

5:2 Vasten en feesten, een erg fijn boek waar alles uit de doeken wordt gedaan.
Eat, fast and live longer - Michael Mosley
How to stay healthy: Michael Mosley, All About Women 2016
Ideeën voor gerechten op de bbc en pinterest

Voila, meer kan ik daar niet meer aan toevoegen.


Of misschien nog dit.
Voor het geval u zich soms afvraagt hoe die gaatjes toch in je t-shirt komen? Het is allemaal de schuld van je riem zoals je kan zien.
Dus let er op dat wanneer je weer gaat zitten na een minuutje rechtgestaan te hebben, je die mooie trui in je broek stopt, we willen er niet allemaal gelijk een slons bijopen.

Het grote mutskesraadsel

Misschien heeft u het al eens verteld, waarom heeft Toni altijd een mutsje op?
Het staat hartstikke schattig en voor buiten snap ik het, maar waarom ook binnen?

Kijk. Mensen die mij met u aanspreken moet ik wel antwoorden.
Het Grote Mutskesraadsel: waarom heeft dat kind binnen toch altijd een muts op, scheelt er misschien iets met haar oren?

Neen, er scheelt niks met haar oren, en ze heeft ook geen heel vreemd kapsel of een enge uitslag onder dat potske.
Ik vind het gewoon zo bloot zo'n koppeke.

Bij Abel vond ik dat ook (u moet écht eens klikken op die link!), maar Jef die kreeg alleen 's nachts een mutske op.

Ik weet niet wat ik dacht, hoorde of las, maar plots besloot ik dat mijn baby's beter af waren met een mutsje op hun hoofd.
Negen maanden in een warme buik en dan KNAL die echte wereld in. Wind, koude, lawaai en drukte, terwijl het daarvoor nog zo lekker warm en rustig was en het lawaai maar gedempt binnenkwam.
Het lijkt mij dan niet zo vreemd dat die overgang beter wat geleidelijker gaat.
Met een laagje over het hoofd en oren hou je dat allemaal nog even buiten.

Een potske dus!
Nog even afschermen van de echte wereld.

Baby's hebben in verhouding een veel groter hoofd dan wij, ze verliezen daardoor veel warmte, dus zo heel gek is het niet.
Maar moest u een gekkere uitleg willen, die is er ook!
In de Chinese geneeskunde geloven ze erin dat je lichaamsenergie verzwakt als je de achterkant van je nek en voorhoofd niet beschermt tegen de wind, door die verzwakte energie word je vatbaarder voor microben en virussen.
Bwa, zo gek is dat eigenlijk niet hé, wie roept er zijn kinderen niet achterna met een Zet uw kap op! op koude dagen?

Iets gekker is misschien de antroposofische uitleg dat baby's energie verliezen langs hun fontanel en vooral erger, dat er negatieve energie langs daar naar binnenkomt.
Uiteindelijk ook niet zo gek, want ik haalde zelf al aan dat ik het doe om haar wat af te schermen tegen De Echte Wereld, nog even wat extra geborgenheid.
Met dat in het achterhoofd zijn er ook mensen die hun baby's of kleine kinderen mutsjes opzetten op drukke momenten, zoals feestjes. Maar hey, wie zou er niet diep in zijn kap willen wegkruipen in de binnenspeeltuin of wanneer die ene curieuze tante weer vervelende vragen komt stellen?

Dus veel valabele redenen voor een muts.
Natuurlijk zet je geen mutsje op als het keiwarm is, overtollige warmte moet wel weg kunnen.
Zet ook nie meteen een muts op na de geboorte, het is veel beter om mutsloos van start te gaan, hier lees je waarom.

Moest u ook aan de muts willen, koop dan mutsjes met koordjes, die blijven veel makkelijker op, ze zijn overal te koop, bv hier, hier, hier en hier of maak er zelf eentje.
De mutsjes op de foto zijn er allemaal nog van Abel en dus vast niet meer te koop.

Muts ze!

Waarom het beter bevallen is in Engeland

Toni in de handen van de vroedvrouw

Ik vertelde u vorige week al dat ik tegenwoordig niet veel anders doe dan met de baby op schoot boeken lezen en tv-series kijken. Ik heb vooral een groot zwak ontwikkeld voor kraamkliniekseries. Zo kijk ik op Vitaya naar One Born Every Minute en op Libelletv naar The Midwives. Beide realitysoaps over het wel en wee van vroedvrouwen in een Britse kraamkliniek.
En ... ik weet niet of ik het juist inschat, maar ik kan mij toch niet van de indruk ontdoen dat het er in Britse kraamklinieken wel wat anders aantoe gaat dan in de Vlaamse.
Zo lijkt het wel dat er voor elke bevallende vrouw één vroedvrouw ter beschikking is.
Pas als de verlossing nabij is wordt er een andere vroedvrouw bij geroepen, de 'vaste' vroedvrouw trekt terwijl een plastic slagersschort over haar kleren aan.
Een gynaecoloog valt er niet te bespeuren.
Het zit namelijk zo, op de afdeling waar er bij One Born Every Minute voornamelijk wordt gefilmd is die van de low-care bevallingen, de bevallingen waar geen problemen worden verwacht. Moesten er toch problemen opduiken wordt de vrouw naar de afdeling er naast gebracht waar er een team gynaecologen en kinderartsen klaar staat.

De perfecte verdeling, als je het mij vraagt.
Vroedvrouwen voor de gewone bevallingen en gynaecologen bij medische indicaties of complicaties.
Je vraagt om te babysitten toch ook geen pediater?

Ik vraag het na op Facebook, en wat blijkt? We denken er allemaal hetzelfde over.
Die dokter op het einde, dat is bij een normale bevalling niet per se een meerwaarde.
En de consultaties, zolang ze laag-risico zijn, waarom mogen die ook niet meteen overgenomen worden door vroedvrouwen? In Engeland en Nederland wordt het zo toch gedaan?
Tijdens mijn zwangerschappen ging ik voor de echo's (drie à vier per zwangerschap) naar mijn gynaecoloog en voor de gewone consultaties naar de vroedvrouw. Veel gezelliger dan die kille praktijkruimte en ik heb nooit in een wachtkamer moeten mijn beurt afwachten. Want vaak zit je daar voor een gynaecoloogbezoek langer dan dat je consultatie duurt.

Nu, voor alle gynaecologen die hier komen lezen zich onvoldoende gerespecteerd en te kort geschoten voelen… we zijn wel allemaal heel blij dat u er bent! En dat we op u kunnen rekenen in noodgevallen.
Maar ... moest er hier en daar niet bespaard worden? Wat zou dat wel niet uitsparen voor het ziekenfonds?
Waar wachten we nog op?

Maar goed, ik wijk af, we zien dus een vrouw met weeën met daarnaast een vroedvrouw, een meelevende vroedvrouw, ze vraagt of er iets moet zijn om te eten of drinken, ze babbelt rustig met het koppel en als het allemaal niet vlot stelt ze voor om een wandelingetje te maken op de gang, want zo zegt ze: 'Actieve vrouwen bevallen beter, ga maar wat wandelen dan zakt de baby in je bekken en komen de weeën beter op gang.'
Ha, die heb ik nog gehoord!
Er worden geen stimulerende middelen gegeven en er wordt geen water gebroken, want: We proberen het tempo van de moeder te volgen, het is haar lichaam, het komt wel als het komt. Heb maar vertrouwen in je eigen lichaam.
Een gouden boodschap!

Als er een vrouw in bad zit moet ze niet uit bad komen als haar water breekt en als de baby dan eindelijk geboren is (altijd aan het eind van het programma, dan floepen ze er een voor een uit) dan wordt de baby meteen op de mama gelegd.
En dan komen de traantjes natuurlijk.

Een moeder, een bed en een vroedvrouw, zo doen ze dat in Engeland.
De essentie. Wat heb je meer nodig om in alle rust en vertrouwen te bevallen?

Maar het zou nog soberder mogen!
Bevallen gaat eigenlijk een pak makkelijker als het niet liggend op een bed is, dus net als ik denk: Doeme, Engeland zou het walhalla kunnen zijn van de ideale ziekenhuisbevalling zegt de vroedvrouw op tv: Do you want to try it on all fours?
Yes, denk ik, yes yes, Engeland is dan toch het perfecte bevalland!

Voor het geval het u nog nooit gevraagd is om het eens te proberen on all fours, dit betekent zoveel als op handen en knieën.

Jeuj, toevallig mijn favoriete bevalpositie!
Jef, Abel & Toni zijn alledrie on all fours ter wereld gekomen, de jongens in bad, de dochter op het droge.

Als het van mij afhangt mag on all fours de verplichte bevalpositie worden!
Of toch op zijn minst eentje die u eens zou moeten proberen.

En dan wordt de titel van dit stukje pijnlijk duidelijk...
Bevallen op handen en knieën mag niet in Vlaamse kraamklinieken.
Of beter gezegd: bevallen op handen en knieën mag niet in de meeste Vlaamse kraamklinieken.
Daar kwam ik achter toen ik een paar dagen na de geboorte van Toni vertelde aan mijn vroedvrouw (ook werkzaam in een klassieke kraamkliniek) dat ik de weeën zo gruwelijk pijnlijk vond toen ik even op mijn rug lag voor een onderzoek.
Dat de weeën opvangen zoveel makkelijker is wanneer ik gewoon deed wat ik wou doen, in mijn geval rondwandelen tussen de weeën en op handen en knieën zitten tijdens een wee.
En dat ik het niet begreep waarom iedereen altijd op de rug in dat bed bleef liggen.
Dat ik daar geen uur zou liggen zonder epidurale.
En waarom -in godsnaam- niet iedereen op handen en knieën of hurkend dat kind eruit perst, bevallen is toch een beweging waarbij een kind van boven naar beneden gaat, een voetbal rolt ook niet uit zichzelf van voor naar achter, of veranderen de wetten van de zwaartekracht wanneer je een kraamkliniek betreedt?

Mijn vroedvrouw knikte en zei dat hij het ook niet begreep en toen vertelde hij dat hij onlangs een vrouw begeleide die door medische redenen niet liggend kon bevallen. Hij moest drie ziekenhuizen afbellen om er eentje te vinden waar ze het hurkend, in zijlig of op handen en knieën mocht proberen.
DRIE!

Is dat niet een beetje heel zottekes?

Ik was in ieder geval toch efkes heel erg verbaasd.
En wat doet eens mens dan?
Feiten checken op Facebook
En inderdaad, over de bevalpositie valt in de meeste* ziekenhuizen niet te onderhandelen.
Nou ja…

Maar dan ken je mijn vroedvrouw van de VLOV nog niet!
De Vlaamse Organisatie van vroedvrouwen lanceerde vorig jaar een campagne normale geboorte met 10 vuistregels voor moeders en vroedvrouwen omdat het aantal keizersnedes gestegen was tot meer dan 20%.

In plaats van zich bij een 'nou ja' neer te leggen trekken zij samen kruisvaardergewijs het land rond met lezingen en workshops voor gynaecologen en vroedvrouwen over liggend versus actief bevallen.

Want het is niet alleen uit ondervinding duidelijk dat liggend in beugels bevallen pijnlijker is én de bevalling vertraagt het is ook wetenschappelijk bewezen!
Ha, nou is ie helemaal mooi!

Door lang op je rug te liggen kan er een belangrijke ader afgesloten worden die tussen je baarmoeder en ruggengraat loopt (het vena-cava syndroom), hierdoor word je duizelig en kan je zelfs flauwvallen, maar het kan ook de harttoontjes van de baby doen zakken, waardoor er een algehele paniek losbreekt in het bevalkwartier.

En wat staat er te lezen in de brochure voor gynaecologen en vroedvrouwen die Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg heeft uitgewerkt voor de ‘normale’ bevallingen met een laag risico?
-Het is belangrijk dat zwangere vrouwen en hun partner goed geïnformeerd worden over alle stadia van de bevalling, zodat zij bewuste keuzes kunnen maken die zoveel mogelijk gerespecteerd moeten worden.
-Rugligging tijdens de uitdrijvingsfase leidt tot meer instrumentele geboorten, verhoogt het pijngevoel en kan de incidentie van abnormaal foetaal hartritme doen toenemen.
-Een verticale rechtopstaande positie kan het aantal geassisteerde geboorten doen dalen en de pijn verminderen tijdens de uitdrijvingsfase.
Aanbeveling:
Het is aanbevolen om de parturiënte aan te moedigen een houding aan te nemen die haar het meest comfortabel lijkt om te persen op voorwaarde dat het foetale hartritme normaal blijft.

Nu zou je natuurlijk kunnen zeggen: Suske toch, wat kan mij heel deze uiteenzetting schelen, ik beval wel met een epidurale, dat is nog veel pijnlozer.
Correct!
Maar we zijn nog niet rond!
Hurkend of op handen en knieën wordt je bekken niet gehinderd en kan het naar alle kanten bewegen op het juiste moment.
Een bekken is namelijk geen bot uit één stuk maar een geheel van vier botten die aan elkaar hangen met een hele stevige rekker, een rekker die amper meegeeft als je aan het tramponlinespringen bent, maar wel als er een hoofd moet passeren.
Afhankelijk van waar het hoofd van de baby zich bevindt en of je hurkend of op handen en knieën zit, vergroot de doorsnede met maximum 18mm(= toename tot 14,2%), en de voor-achterwaartse diameter van de bekkenuitgang met maximum 4,8mm (=winst van 5,6%).
En dat mijn beste, klinkt heel ingewikkeld, maar het zijn misschien net die centimeters die je nodig hebt als je kleine reusjes zoals ik baart.
Reusjes die je er misschien liggend op je rug (want immobiel door de positie en of het ontbreken van reflexen door de epidurale) niet uitgeperst krijgt.

Cijfers tonen immers aan dat een epidurale de kans op een kunstgreep vergroot.
Nog een reden om er op aan te dringen om uw ding te mogen doen tijdens de arbeid, ik kon op handen en knieën de weeën heel goed trotseren, en als ik dat kan, dan kan jij dat zeker ook!

Oh.
Trouwens.
We hebben het nog niet gehad over de episiotomie, de knip gelijk we zeggen.
U bent er vast eentje rijk want maar liefst 52% van de vrouwen wordt geknipt, zelfs tot 73% bij een eerste bevalling. (cijfers: SPE-jaarapport)
Dit tegenover gemiddeld 8% in Engeland, 4% in Denemarken en 12% in Amerika. (Het gemedicaliseerder aanpakken dan in Amerika, daar moet ge al een straffe voor zijn!)
Komen er in Vlaanderen dan meer gevallen van foetale nood voor of zouden Vlaamse vrouwen door de continentendrift en al gewoon een strakkere bekkenbodemspier hebben?

Ja u merkt het goed: ik word daar een beetje kwaad van, al was het maar omdat mijn man ook deze keer weer aan de schoolpoort fier stond te verkondigen dat ik bij een kind van 5 kilo niet geknipt noch gescheurd was en dat nu alle ouders denken dat ik zooo'n euhm ... bekkenbodemspier heb.

Uiteraard zijn er ook aanbevelingen rond 'de episiotomie tijdens de uitdrijvingsfase'.
Een routine epsiotomie zou niet mogen worden uitgevoerd bij een spontane vaginale geboorte.
Episiotomie moet worden uitgevoerd in geval van klinische noodzaak zoals een instrumentele geboorte of vermoeden van foetale nood.
(En hier ook wat cijfers.)

Bon, we zijn er denk ik.
Tijd om af te ronden.
Tijd voor mijn aanbevelingen:
Wil je proberen om op een andere manier dan in ruglig te bevallen, doe dat dan vooral. Het is jouw bevalling en jij moet het doen.
Birth power!
En sjot in godnaam die schaar uit de handen van uw gynaecoloog.
Of bespreek misschien op voorhand alles met je gynaecoloog, dat is ook een optie.

Vergeet ook niet dat je altijd op consultatie kan gaan bij een zelfstandige vroedvrouw in je buurt. Ze begeleidt je in het avontuur van de geboorte van je kind, maakt tijd voor je, laat je zien welke keuzes je hebt, staat door dik en dun naast je en is een waardevolle bron van tips in het eerste levensjaar van je baby.


Edit: Blijkbaar was het niet altijd zo bevallen in Engeland, er is zelfs voor gestreden geweest! Op een gegeven moment zijn de Britse vroedvrouwen zich beginnen te groeperen om op te komen tegen het systeem zoals wij het hier nu kennen.
Via insiders heb ik vernomen dat in de huidige opleiding vroedkunde er hard geroepen wordt om op te staan en net zoals in Engeland te revolteren!
Maar er moet natuurlijk iemand aan het touw trekken...


* Er zijn hier en daar ziekenhuizen waar ze je je ding laten doen, een voorlopig lijstje:
In Sint-Vincentius in Antwerpen mag je zelfs op je hoofd bevallen als je dat zou willen.
Hier kan je ook met je eigen vroedvrouw komen bevallen.
In het UZA kan dat ook, maar dan houdt je vroedvrouw er zo goed als niks aan over.
Aan het Erasmus ziekenhuis in Anderlecht is een low-care afdeling (Cocon) waar je met vroedvrouwen bevalt.
In het UZ Gent zou het ook mogen.
Mocht jij doen en laten wat je wou tijdens de arbeid of ken je nog ziekenhuizen waar je met je vroedvrouw mag komen bevallen (en alles daartussen) laat het me zeker weten.

Nationaal pamflet ter promotie van het buitenslapen

Terwijl er binnen een moeder achter haar computer koffie zit te drinken, ligt er buiten
-in de vrieskoude- een baby te slapen in een kinderwagen.
Wat is er mis?
Niks volgens de Scandinavische landen, alles volgens de rest van de wereld.

De rest van de wereld is er zich zelfs totaal niet van bewust dat er op bepaalde plaatsen in de wereld baby's buiten te slapen worden gelegd. Net zoals de Scandinaviërs er zich totaal niet van bewust zijn dat baby's buiten te slapen leggen not-done is in de rest van de wereld.
Het hele idee van baby's buiten te slapen leggen terwijl de ouders binnen koffie (of erger nog: wijn!) zitten te drinken én zonder dat er iemand naast de buggy staat om de wacht te houden is meer dan voldoende om in heel wat landen (we denken nu vooral aan Amerika natuurlijk) met de kinderbescherming te maken te krijgen.

En inderdaad: de Deense Annette Sorensen werd in 1999 in Manhattan gearresteerd omdat ze haar 14 maand oude dochtertje buiten liet slapen aan het restaurant waar ze met haar man zat te eten. Het dochtertje werd vier dagen lang geplaatst.
(Bron: NYTimes)


Baby's buiten te slapen leggen gebeurt niet alleen in de Scandinavische landen, ook in Duitsland, Zwitserland en Nederland wordt het gedaan. Gek genoeg allemaal landen die temperatuurgewijs niet meteen doen denken aan lekker buiten slapen.

In Finland wordt het buitenslapen zelfs aangeraden in de Finse versie van de Kind & Gezinfolder, op pagina 24 staat onder 'naps' het volgende:
Ongeacht het seizoen doen veel baby's hun dutjes buiten in de kinderwagen. Veel baby's slapen beter buiten in de frisse lucht dan in de slaapkamer. Buiten slapen is niet gevaarlijk voor een baby. Vanaf het moment een baby twee weken is kunnen de dutjes geleidelijk aan buiten gebeuren. Als het heel koud of warm is slaapt de baby beter binnen.
Als de baby buiten slaapt let er dan op dat hij gekleed is naar het weer. Het is niet goed voor een baby om het te warm of te koud te hebben. Je kan dit makkelijk controleren door aan de handjes of het nekje te voelen.

Ik vraag het eens aan mijn Spaanse buurvrouw, of zij daar ooit buitenslapende baby's gezien heeft. Nooit, zegt ze. Waarschijnlijk omdat kinderen heel het jaar door vaak genoeg buiten komen om voldoende vitamine-D op te doen.

Je kan je natuurlijk wel afvragen of er veel zonnestralen tot bij de baby geraken. Meestal zie je van buiten niet dat er binnenin een warm ingeduffeld boeleke ligt te slapen.
Meteen ook de reden waarom ik op restaurant misschien toch niet de kinderwagen met baby buiten zou laten staan terwijl ik binnen koffie sip. Ik weiger te geloven dat er baby's gestolen worden, maar als er fietsen gestolen worden, worden er misschien ook wel kinderwagens gestolen?
Dat moet schrikken zijn als die kleine begint te huilen.

Niet alleen het aantal uren zonlicht is anders in zuiderse landen maar ook de temperatuur verschilt. Wanneer er in Spanje nog lang geen verwarming opstaat, zitten ze in Zweden al een tijdje naast de kachel. En dat is niet altijd even gezond. De lucht binnen is ongeacht het seizoen meestal slechter dan de buitenlucht. Vocht, schimmels, chemische luchtjes van bv. poetsmiddelen en (zeker in de winter) ziektekiemen.

In de jaren '30 ontwikkelde in Groningen (Noord-Nederland) een huisarts een buitenbedje zodat baby's buiten konden slapen ipv in de vervuilde binnenlucht. Er is nu nog altijd een bedrijf dat die bedjes maakt, Lutje Potje Gronings voor Klein Kind.
Het zijn kleine overdekte bedjes op poten zodat de bodem niet nat of vochtig wordt. Aan de voorkant is er een deurtje met gaas zodat insecten niet tot bij de baby kunnen komen. De bedjes, en we moeten daar eerlijk in zijn, hebben veel weg van een konijnenhok.

In Nederland zijn er redelijk wat kinderdagverblijven waar de kinderen in zulke bedjes hun dutjes doen en twee jaar geleden ging het programma Koppen op bezoek bij een Belgisch kinderdagverblijf waar baby's buiten kunnen slapen.
Zweedse crèches doen niet aan speciale bedjes, daar wordt de baby in zijn kinderwagen 's middags naar buiten gereden.

Ik ben nooit in een kinderdagverblijf geweest, maar wel in de babycorner van Wijnegem shopping center en jeetjemina, ik zal de geur die daar hangt nooit vergeten.
Geef mij maar de buitenlucht, knus ingepakt in een warm dekentje in een gezellige kinderwagen.
Niet alleen is er frisse lucht om in te ademen, maar door niet voortdurend 'opgesloten' te zitten tussen andere kinderen worden er ook veel minder ziektekiemen uitgewisseld waardoor buitenslapers minder vaak ziek zijn.
Alleman buiten!


Uit een Finse studie van 2007 met 120 testbaby's blijkt dat de baby's die buiten te slapen werden gelegd, langer sliepen en na het slapen actiever waren en beter aten.
De temperatuur waarbij de baby's het langst sliepen bleek trouwens net onder het vriespunt te liggen.
Dat zou kunnen te maken hebben met de bewegingsvrijheid die er nog overblijft als je stevig bent ingeduffeld. Een skipakje over een trui over een kruippakje over een wollen romper, tja dan is er niet veel bewegen mee bij.
Inbakeren is wel vaker de truuk om baby's een veilig en geborgen gevoel te geven waardoor ze beter slapen. Back to the womb, en al.

Trouwens, wie zou er niet goed slapen op een bedje van schapenwol met als achtergrondgeluid geen luide muziek, roepende kinderen en sissende moeders maar zingende vogels en als extraatje nog een hoop frisse lucht.


Om een lang verhaal kort te maken, mijn dochter doet dagelijks een dut in de buitenlucht, in een zalige kinderwagen die ik 5 jaar geleden voor 15 euro kocht in de kringloopwinkel.
Ook Abel heeft hierin buiten geslapen, al kan ik mij niet meer precies herinneren of het bij hem ook een dagelijkse gewoonte was.

Op mijn facebookpagina postte ik al een paar keer een foto van een buiten slapende Toni, redelijk wat lezers hadden de geneugten van het buiten slapen ook al ontdekt en deelden hun ervaringen.
Van baby's die langer slapen wanneer het slaapkamerraam openstaat, over kinderartsen die het aanraden als remedie tegen verhoudheden tot baby's die weigerden om binnen te slapen en daarom twee jaar aan een stuk in weer en wind hun dutjes buiten deden. De moeite om eens door te nemen!

Dus, moraal van het verhaal, probeer het eens, een beetje frisse lucht heeft nog nooit iemand kwaad gedaan en vergeet niet: Det finns inget dåligt väder, bara dåliga kläder.
(Er is geen slecht weer, er is alleen slechte kleding.)

Kraamkost, de nabeschouwing

Deze foto trok ik een paar weken geleden, zolang wil ik al iets schrijven over ons kraamkostavontuur.
Ik wist alleen niet goed wat ik kon vertellen.

Ondertussen is het kind al zes weken -dubbel zo lang als we kraamkost aten- en weet ik nog altijd niet goed wat ik moet vertellen. Want wat kan ik meer zeggen dan dat het een geweldig idee was waar we ontzettend hard van genoten hebben.
We hadden toen geen enkel ander kadoo kunnen krijgen dat zo goed van pas kwam én heel de familie heeft er ook nog eens geniet van gehad.

Hier ziet u de restanten, lege pottekes, ovenschalen en kastrollen.
Uiteraard weet ge niet meer van wie die allemaal waren.
Tijd voor tip 1!


Tip 1: Trek een foto van alle maaltijden die worden meegebracht.
Leuk om te stoefen op Intagram en Facebook, maar ook geweldig handig om achteraf op te zoeken welk potteke bij welk kraambezoek hoorde.

Merk ook de grote verscheidenheid aan maaltijden op.
Alles hebben we gegeten, van de klassiekers zoals lasagne, vol-au-vent en stoofvlees over tagine, paëlla en curry's naar kaasschotels met zelf af te bakken brood.
Ge-wel-dig!

Soms bedachten mensen zelf iets, maar meestal vroegen mensen waar we zin in hadden.
Tijd voor tip 2!

Tip 2: Zeg waar je zin in hebt!
Uiteraard heb je soms een voorkeur voor een bepaald gerecht, en uiteraard willen mensen liefst datgene koken waar je het meeste zijn in hebt, dus 1 en 1 is 2.
Ik bestelde bijvoorbeeld (na familiaal overleg) bij mijn moeder: stoofvlees, frikandellen met krieken, goulash en vol-au-vent.
Gespreid over vier bezoekjes natuurlijk. (Wanneer krijg je trouwens nog vier keer een geschenk? Aha!)
Maar soms vroegen mensen ook niks en verrasten ze ons met geweldige maaltijden.
Een fantastische combinatie van het een en het ander!

Niet iedereen vindt het trouwens even makkelijk, eten geven als kadoo. Vooral mijn moeder bleef maar doorgaan over welk écht kadoo we wilden en toen we na herhaaldelijk aandringen nog niks wisten kwamen ze op bezoek met een spitriek, een spade en acht fruitbomen. Kraamkost op lange termijn eigenlijk.

Maar wel meer mensen vonden het een raar idee en waren niet helemaal zeker of dat kraamkostidee wel gemeend was en ze toch niet beter een echt, blijvend kadootje meebrachten (sommigen deden beide en dan voelde ik mij altijd wat Moeder Maria met de drie wijzen op kraambezoek).
Tijd voor tip 3!


Tip 3: Zet het op het geboortekaartje
Toni was al een paar dagen oud wanneer het kaartje drukklaar was en omdat de kraamkost ons zo goed beviel liet ik het rap nog bij op het kaartje zetten.


Gebruik gerust deze tekening van Marijn als je ook kraamkost prefereert.



Dorien kwam als een van de eersten op bezoek, ze verscheen met deze goodie bag box.
U moet misschien weten dat terwijl ik aan het bevallen was, Dorien samen met Els foto's aan het trekken was van nieuwe gerechten voor een nieuw moestuinkookboekske (later meer, we gaan ons niet laten afleiden!) En raad eens wie er een paar weken op rij die gerechten mocht opeten?
Hoe goed kunt ge uw bevalling plannen seg!

Tijd voor tip 4: Zoek u op voorhand een vriendin die als hobby of beroep koken heeft!


Het kraamkostidee ontsproot trouwens uit ons beider hoofden, beiden konden we op niet veel anders komen dan veel lekker eten als perfecte kraamgeschenkje.
Van het een kwam het ander, ttz ik beviel en zette kraamkost op het geboortekaartje en Dorien schreef er een stuk over in de krant.
Toen kon natuurlijk niemand nog anders dan met kraamkost op bezoek komen.


Het werd zelfs opgepikt door de gezinsbond.
Dan is het voor echt, mensen!

Luiertime baby

Foto: Tante Hilde
Wat een plaatje, een mens zou er toch voor naar de herbruikbare luierwinkel rijden.
Dat deed ik de voorbije twee keer niet. Komt omdat ik gierig ben.
Ik deed wel telkens een paar pogingen met tetradoeken/spons/strikluiers van de Hema (verkopen ze niet meer)/fleece/en dan toch een paar aangekochte overbroekjes.
Uiteraard draaide het op niks uit.
Gierigheid leidt wel vaker tot mislukkingen.

Maar een paar maand geleden vroeg de immer sympathieke mevrouw van op de foto of ik iets kon doen met haar luiervoorraad. Bwa, zei ik, ik wil dat wel eens proberen anders.
Kassa kassa, met twee grote zakken vol luiers reed ik wat later naar huis.
Het toeval wou dat er wat later nog iemand van haar luiers vanaf wou. Krak dezelfde. Kassa kassa ding ding!

En toen had ik plots zestig van deze luiers. Zestig luiers, dat geraakt van zijn leven niet op een foto. Zestig luiers, dat is genoeg om een ecologische crèche te beginnen. 60 seg!

Zestig luiers krijgen, dat betekent niet moeten nadenken over welke luiers nu de beste zijn, of je nu de duurdere all-in ones zou nemen, of toch maar beginnen met de goedkopere strikluiers, en welke maat je dan best pakt en of die meegroeiluiers wel echt meegroeien. Niet moeten twijfelen, niks uitgeven en toch eindigen met voor meer dan een jaar luiers. Some people have all the luck.


Het blijken dan ook nog eens wreed handige luiers te zijn. Zoals te zien op de bovenste foto is het geen dik pak maar een luier die vrij snel te drogen is. Iets minder belangrijk als je over zoveel luiers beschikt, maar toch.

Voor 's nachts (of bij grote plassers) zitten er nog extra inleggers bij.

En daar bovenop kan je dan nog eens een zacht velletje leggen, handig om het zootje zo in het toilet te kieperen zonder je handen vuil te maken. Is er alleen geplast dan was je het velletje mee uit en kan je het hergebruiken.

En dat vouw je dan allemaal dicht (bij kleine babytjes plooi je de bovenkant van de luier de eerste maanden nog een stuk om, maar daar ook nog een foto van trekken zou ons te ver leiden.)
De meeste luiers sluit je met velco of drukknopen, maar deze niet, er moet toch nog een waterdicht overbroekje over en dat houdt het hele handeltje wel op zijn plaats.

Zoiets dus, een overbroekje.
Daarvoor alleen doe je het toch?
Hoe ontzettend schattig!

In plaats van de vorige overbroekjes kan je ook kiezen voor een wollen exemplaar, die maak je -na aankoop- eerst waterdicht door ze een nachtje te laten weken in water met lanoline. Wollen overbroekjes, ik vond dat vroeger zo foempig.
Maar nu ineens zo schattig.

Als je nog niet mee was moet je dit eens zien.
Aaahhh, ook een wollen overbroekje.
Voor deze broekjes gebruik je best luiers die je wel kan sluiten, zoiets dan.
(Zijn die niet nog veel schattiger met dat gekleurde randje?)

Maar waar ik nu echt enthousiast van werd was van dit, die allerschattige overbroekjes kunnen ook zonder luier gebruikt worden, maar gewoon met twee of drie inleggers.
Dat bestond 9 jaar geleden allemaal niet mensen!

Tot zover mijn luierverhaal dat nog helemaal moet beginnen.
Maar dan, een paar dagen geleden vroeg ik op mijn facebookpagina of er tips of vragen waren omtrent luiergebruik, dat ik het dan allemaal eens zou navragen of opzoeken, dat bleek nogal mee te vallen, maar ga vooral eens lezen, er staan heel nuttige tips tussen.

De kostprijs en het milieu
Ik heb verschillende pogingen gedaan een vergelijkend kostenplaatje te maken, maar het kwam altijd op hetzelfde uit, op een jaar tijd zijn herbruikbare luiers al een stuk goedkoper dan wegwerp. Ook de milieuimpact is niet te vergelijken, het produceren en de afbraak van plastiek is veel vervuilender dan het maken en veelvuldig wassen van katoenen luiers. Google zelf maar eens, je vindt nergens een tabel waar (zelfs de goedkoopste wegwerpluiers) er als de beste koop uitkomen. En zo'n herbruikbare luier kan natuurlijk voor meerdere kinderen gebruikt worden. Dan is er al helemaal geen vergelijk meer aan natuurlijk.
Het enige wat wel blijft is de eerste aankoop, als je niet zoveel chanse hebt gelijk ik dan moet je in een keer wel wat geld op tafel leggen. Maar veel gemeentes geven een premie en waarom zet je geen luiers op je geboortelijst? En dan zijn er nog de tweedehandssites en allerlei groepen op facebook waar je ze soms gratis krijgt.

Kan ik nog verder gaan?
Ja zeker, er zijn namelijk ook herbruikbare billendoekjes!
Die kan je kopen, zelf maken of je gebruikt gewoon de tetra washandjes van de Hema.

Handige sites en winkels
-Klein Spook, Elisabeth heeft ontzettend veel ervaring en werkt samen met een aantel consulentes die het allemaal met plezier expliceren ergens in jouw buurt. Kijk zeker eens op de site, er blijven geen vragen onbeantwoord.
-Doekjes en broekjes werken ook met consulentes en hebben een winkeltje in Leuven.
-De luierhoek, een informatieve site door enthousiaste ouders met een kleurrijk aanbod.
-Spulletjes voor spruitjes
-Maaike van Maaikes ecologische buurtwinkel in Borgerhout weet er ook alles van.
-Monsters en pinguins, een winkeltje in Westerlo verkoopt er ook.

Patronen om zelf te maken
Made by rea

Voila, en nu is het aan u, vul vooral aan!

De nabeschouwing.

Luiers, drie weken later.

The happy hurker

Laten we het eens hebben over de bekkenbodemspier.
Zwanger van een derde is dat niet meteen de spier die over het hoofd gezien kan worden.

Toen mijn vroedvrouw mij een tijdje geleden vroeg of ik ergens last van had antwoordde ik: Uhum, neen, bwa uhum, ik nies misschien wel wat voorzichtiger dan anders, maar voor de rest neen, geen klachten, uhum.
Doet ge oefeningen, vroeg ze?
Jajaja, vaak hé, tien tellen kort, tien tellen lang, de lift ...
Ja, stopt daar dan maar mee, onderbrak ze me.
Euhm uhum euhm, ah? Zei ik en ik hoopte keihard dat er een wonder was geschied en je vanaf een derde een nieuwe bekkenbodem kreeg. Als beloning.
Hurkt ge veel, vroeg ze.
Jaja zei ik en ik hupte uit de stoel en zakte fluks door mijn knieën.
En nu op platte voeten, zei ze.
En toen viel ik om.

Niet zo vreemd blijkbaar, De Westerse Vrouw hurkt niet meer. Of toch niet gelijk vroeger (vroegere tijden én vroeger als kind) of in bepaalde streken in de wereld waar er nog op hurken gekookt en gewerkt wordt.

Hurk maar wat meer sprak de vroedvrouw en het komt wel goed met die bekkenbodemspier! En toen pakte ze pen en papier en tekende ze een driehoek (heiligbeen en staartbeen) en een rechthoek (schaambeen) en daartussen een streep (bekkenbodemspier). Kijk, als je teveel bekkenbodemoefeningen doet wordt die spier heel strak, zo strak dat die spier het heiligbeen en staartbeen kan naar voor trekken. En toen tekende ze een hangmat.
Wel...

Door te hurken gebruik je je bilspieren, en die spieren hangen langs achter vast aan beide beenderen en die zorgen dus voor 'tegentrek'. Nooit het een zonder het ander dus. Evenwicht!
Veel hurken blijkt zelfs voldoende te zijn om een 'goeie bekkenbodemspier' in model te houden.
Nooit nog de lift!


Trouwens, stevige bilspieren is niet alleen goed om weer veilig te kunnen niezen, lopen en trampolinespringen maar je krijgt er ook een mooie ronde kont van. En wat nog belangrijker is, stel dat je zwanger bent zorgt die tegentrek er tijdens de bevalling voor dat er meer plaats is tussen je bekken. De bilspieren trekken je heiligbeen naar achter, weg van het bekken. Een bekken bestaat nl niet uit een vast deel maar uit een aantal delen die open kunnen gerokken worden door de ligamenten en spieren die de hele onderkant bij elkaar houden.
Nog een stapje verder, door goed getrainde spieren down under, wordt er minder druk op de bekkenbodemspier gezet waardoor er minder kans is om te scheuren.
En als je dan ook nog eens niet plat op een tafel ligt tijdens het persen zal je verwonderd zijn welk formaat baby je eruit geperst kan krijgen. (Been there, done that, nu we toch persoonlijk aan het worden zijn.)

Het is dus niet zo vreemd dat in plaatsen op de wereld waar vrouwen veel hurken en ook hurkend bevallen veel vlotter wordt bevallen dan in de geciviliseerde wereld waar vrouwen overdag op een stoel en 's avonds in een zachte zetel zitten. En waar vrouwen op een tafel bevallen omdat dat toevallig op ooghoogte van de gynaecoloog is.
Niet zo stom natuurlijk, de wetten van de zwaartekracht gelden ook in bevallingskwartieren.


Dus nu hurk ik -op platte voeten- en ik moet zeggen: het gaat me goed af. In het begin leek het alsof mijn onderkant er ging uitgeperst worden. (Maar dat kan niet zegt de vroedvrouw.) Maar nu hou ik het al een tijdje vol. Ik schil gehurkt aardappelen boven een emmer in de keuken, ik knuffel mijn kinderen en dieren gehurkt, ik bind veters en steek wasjes in op mijn hurken en trek gehurkt onkruid uit.

Hét hurksummum is naar het schijnt gehurkt plassen in de douche. Dat of een Franse wc installeren.

Dragen je kinderen schoenen met velcro ipv veters, heb je geen tuin of huisdieren en eet je liever pasta dan aardappelen, dan kan je ook gewoon squats doen natuurlijk, voor elk simpel iets is er een ingewikkelder alternatief.
Squats zien er uit alsof je -zonder stoel- op een stoel gaat zitten en weer rechtstaat.
Ik deed er vanmorgend 200 voor de camera.
Speciaal voor jullie.

Belangrijk is dat je voeten wat uit elkaar staan, je onderbenen recht blijven en je geen bolle rug maakt (want dat steekt dat heiligbeen toch weer richting schaambeen.)
En dan maar squatten!

Oh trouwens, niet alleen vrouwen die vaginaal bevallen zijn hebben baat bij hurken, ook vrouwen die met een keizersnede bevallen zijn én mannen hebben een bekkenbodemspier die dagelijks afziet door het gewicht van de organen die ze moet torsen.
En wie wil er nu geen ronde kont?

En dan om af te sluiten doe ik ook nog altijd 200 snelle squats.
Maar dat is natuurlijk voor gevorderden.

Hoe overleef ik de zomervakantie met mijn kinderen?

Paniek!
Nog even en de kinderen worden losgelaten, blijkbaar boezemt dat sommige mensen wel angst in, angsten die heel herkenbaar zijn zo las ik in de comments, een kleine bloemlezing: I feel your pain - Angstzweet, I tell you! - I share your fears
Ik vind dat allemaal wel grappig, toen het kopje geboren werd was mijn grootste angst eigenlijk al gepasseerd en tot nu valt het best mee dat ouderschap, ik dacht: ik schrijf eens een handleiding, wat tips, wie weet steekt u er iets van op of misschien ergert u zich gewoon eens keihard, bij tijden kan dat best plezant zijn, trek er uw plan mee!


1. Relax!
Kinderen zijn best oké, ook meer dan drie uur na elkaar.
En ja, ook die van u!
U moet niet thuisblijven met een enge ziekte, u bent thuis met uw kind, er zijn ergere dingen.
Wie weet denkt uw kind wel net hetzelfde: “Oh jee, zo lang alleen thuis met mijn moeder”

2. Laat uw kind gerust!
Kinderen kunnen echt wel hun plan trekken. Vervelen zet aan tot creativiteit, laat uw kind zelf denken en bezigheden verzinnen, doe het niet in hun plaats. Kom ook niet steeds tussenbeide bij ruzies, ze kunnen zelf wel hun akkefietjes oplossen en anders leren ze het maar.
Laat uw kind gerust, zit niet constant te foeteren op alles en maak u vooral niet druk in rommel - ruim ‘s avonds samen met de kinderen één keer op, geen zes keer overdag.
Doe zelf ook gewoon uw ding. Niemand verwacht dat u constant uw kind bezig houdt. Uw kind kan er gerust tegen dat u de afwas doet of met een boekje in de zetel ligt.

3. Blijf thuis en zet uw achterdeur open
Plan de week niet vol met activiteiten allerhande, zie tip 2.
Zand, gras, water, takken en slijk zijn altijd een succes.
Zet een emmer zand en een emmer water buiten en u ziet uw kind het eerstvolgende uur niet meer terug. Nog plezanter is een grote hoop zwarte zand, maar daar bent u misschien nog niet aan toe. Ik begrijp dat.

4. Val mensen lastig
Ga met de fiets naar de bomma en met de bomma naar het park (waar u een nr. 12 doet en de bomma achter het kind loopt).
Bezoek vrienden met kinderen, gedeelde smart is halve smart.

5. Stel uw verwachtingen bij. Heb geen verwachtingen
Kinderen gaan echt niet om vier uur aan tafel zitten voor een tasje thee en een gesprekje over het verloop van de dag, maar maken ruzie over wie het grootste stuk taart kreeg, in wiens glas het meeste melk zat en meer van dat leuks.
Bak geen taarten als u toch al geen bakwonder bent, ga geen konfituur maken als je een rokkenhanger hebt, want u wil echt niet met kokende vloeistof van hier naar daar lopen met een kind aan uw rokken.
Maak geen plannen, neem u niet voor om zowel de was áls de strijk te doen, dan kan het alleen maar meevallen als u toch lukt om drie handdoeken op te plooien. Go with the flow, leef in het nu en meer van dat spiritueel gezwets!

6. Zie de opportuniteit, grijp uw kans, geniet!
Doe de dingen waar je nooit tijd voor had. Ga op uw gat in de zon zitten, fiets naar de markt - maar koop dan geen 4 kilo aardbeien om konfituur van te maken, zie tip 5.
U heeft nu de tijd, geniet er van!

7. Profiteer van uw kind
Kinderen zijn net als labradors, geef ze een opdracht en ze vragen om meer. Maar o wee als ze zich vervelen want dan breken ze het kot af.
Laat uw kinderen de afwas doen, en de grond nadien met de toch al vuile handdoek opkuisen, zie ook tip 3.

8. Haal nog een kind in huis
Misschien niet zelfgemaakt, want u wilt niet een hele dag lopen kotsen met een kind achter u aan.
Vriendjes zijn een makkelijker alternatief. 1+1 is hier geen 2, vriendjes houden elkaar bezig. Haal oudere meisjes in huis als u een baby of peuter hebt, er is geen leuker speelgoed voor een meisje dan een occasionele peuter, profiteer hiervan!
Profiteer ook van het tweerichtingsverkeer: het kind dat vandaag komt spelen, daar kan uw kind morgen terecht.
Maak op termijn een kind bij (als u er al geen vier heeft). Er is geen groter kado dan een altijd aanwezige speelkameraad.
Of ze slaan elkaar de kop in. Dat kan ook, dan is uw probleem ook opgelost.

9. Zeg eens neen
Doe geen dingen die je echt niet graag doet.
Ik ga nooit met mijn kinderen naar een speeltuin want ik haat schommels duwen en schommels zijn op die plaats onvermijdelijke dingen.
Speeltuinen kunnen dan weer wel in combinatie met andere ouders (vooral van die hele verantwoordelijke, die in uw plaats achter het kind aan gaan) en punt 12.

10. Zeg eens ja
Doe geregeld toch iets wat je niet zo leuk vindt, uiteraard gaat uw kind vervelend doen als je heel de dag achter de computer zit en al ‘subiet’ gilt als u nog maar denkt dat uw kind iets gaat vragen.

11. Eet
Eten scoort altijd, er is niks dat een vervelend kind zo goedgezind maakt als eten, desnoods zijn het koeken, maar zorg er ten alle tijden voor dat er eten in huis is.
Let op voor het gevaar van het grootste stuk. Heeft u meer dan één kind, laat de ene het taartje of koekje verdelen en de andere eerst een stuk kiezen.
En vooral ... weekmenuut, echt waar, als u weet wat u vandaag en morgen gaat koken en alles al in huis is moet u zich daar al niet mee bezig houden. Kook, als u kleine kindjes, heeft tijdens middagdutjes zodat u het eten gewoon maar moet opwarmen eens het avond is, want er is maar een ding erger dan een ambetant kind en dat is een hongerig ambetant kind. U wil echt niet met zo’n exemplaar nog moeten koken.

12. Drink
Giet uzelf een glas wijn in. U verdient dat en u wordt er alleen maar aangenamer van.



Schol, en wees vooral niet beledigd als uw kind na twee maanden toch liever naar school gaat, iedereen moet oefenen, ook u!