Linten keren zal nooit meer dezelfde miserie zijn

Omdat u hier af en toe toch eens iets moet opsteken laat ik u mijn vondst van de maand zien.
De turning set van Prym een vondst mannekes, effenaf!
Ik moet u waarschijnlijk niet vertellen hoe frustrerend het kan zijn om een lint te keren, u bent écht niet de enige die een hele peutermiddagdut vergooit aan het keren van een petieterig smal lintje.
Wel nu ... dat is gedaan!
Ik keerde vanmiddag drie linten op 1, 2, 3.


1. Vouw een reep stof dubbel, met de goede kant op elkaar.
Begin bij de korte kant te stikken, draai 90° en stik verder tot beneden.
2. Steek het paarse buisje in de enige opening, schuif al de stof over het buisje.


3. Duw met het stokje de stof in het buisje tot het er aan de andere kant uitkomt.


Klaar, u moet gewoon nog dat stokje er uit halen en het paarse ding naar beneden schuiven.
Hoe snel was dat seg!
Geen gefrot, getrek, losgeschiet halverwege en andere miserie.
En dat allemaal voor slechts 7 euro 60 bij uw plaatselijke handwerkwinkel of bij Creasis die mij dit aan de hand deed en dat wil opsturen naar u allen.



Wat zeggen wij dan?
Merci Creasis!

Stoffenwinkeloverval

The day after, twee dagen eigenlijk, maar dat bekt niet zo goed.


Terwijl alles hangt te drogen ben ik begonnen aan kleedje zoveel voor de zomer van het jurkje terwijl ik wacht op dé stof voor een ander jurkje zoveel. (niet te wit, wel groen, voileachtig, iemand?)

En neemt Abel het er nog even van voor de grote vakantie van start gaat.

Black eyed peas en al, speciaal voor de Kempenaren

Omdat ik geweldig blij ben met de ontdekking van de dag deel ik dit even met u.
In mijn buurt is er een Vreemde Winkel!
Megagrote zakken rijst, enge gedroogde vissen (bakeljauw bestaat echt!), rare groenten (okra, cassave, euhm.. ), gekke bonen, veel kleur en grote verpakkingen voor weinig geld, het is daar dat u moet zijn!

Eindelijk kan ik dat zwarte bonenrecept van Jonge sla maken, wat ik precies met het nigellazaad en het zakje vijfkruidenpoeder ga doen weet ik nog niet exact maar hey eens googlen en voila, voor bij de bonen van jonge sla sé, wie niet waagt, niet wint.

Moest u ook grootgebruiker zijn van komijn, koriander en kurkuma, slechts één adres Saigon Toko op de Diestseweg in Geel, alleen daarheen!



En nu ga ik mijn weekmenu opstellen, tot subiet!

Ah ja, als u ook stamceldonor wil worden, dat is daar achter de kerk en ge krijgt ook iets om te drinken.

Het wordt een warme winter

Omdat ik Jef en Abel overal mee naartoe sleur, gingen ze gisteren ook mee naar Harelbeke, in de namiddag was er een bezoek op den buiten gepland, dus ik had nog altijd iets om mee te dreigen moesten ze zich misdragen. Niet dat ze dat ooit doen natuurlijk.

We hadden een doel, stof kopen voor een nieuwe winterjas voor Jef.
Hij mocht zelf kiezen.
We hadden dat afgesproken.



Ja.

Winter 2011 gaat mijn zoon gekleed gelijk een Armeense pooier.

Ode aan Bregje

Er zijn van die mensen die nooit met de meute meedoen, de Bregje van in de titel is zo iemand.

Zo maakte ze geen zsazsazilet maar net iets anders uit een Japans patronenboekje, ge zoudt dat als tegendraads kunnen beschouwen, maar Bregje mag dat, want Bregje is cool. En hier zijn de bewijzen.

Het manneke van de foto is haar zoontje en ik heb permissie om de foto hier te plaatsen.

Ik zeg u, ge moet daar zijn voor inspiratie, maw ik maakte dat Japans vesteken gewoon knal na.


Het werd dit, als basis gebruikte ik mijn eigen zsazsazilet. De halslijn werd afgerond en ipv een lintje kwam er een knopeke.
Omdat dat pelske niet mooi op zijn plaats bleef stikte ik de naden vast en daarmee was het zsazsazileke uitvoering Astor een feit.




Omdat Abels broek op Flickr meer succes heeft dan zijn zilet vertel ik u tijdterwijl dat ik dat hier kocht. Voila, nog wat sluikreclame er bovenop.

Nu nog Bregje die begint te bloggen en alles komt goed.

Over winkelen in de jaren 80.

Vroeger was winkelen heel iets anders, toch voor kinderen uit een dorp.
Wij gingen niet winkelen, wij gingen naar een winkel, daar zette ze je dan op de toonbank waar vervolgens heel je zomer/wintergarderobe werd aangeschaft, ttz twee broeken, een trui en een hemdje, als je chanse had was dat zelfs iets van de laatste collectie.
Die winkel was volgestouwd van zoldering tot vloer met alle soorten kleding van onderbroek tot jas en alles daartussen, van babymaat 56 tot de maat waar nu speciale kledingwinkels voor zijn, differentiatie avant la lettre.

Ziet ge de winkel?
Awel vandaag was ik daar.

Twee maand geleden ontdekte ik via Kerygma uit Gent dat er hier in de buurt (zo'n 100 km verder) een winkel uitverkoop deed, en ze hadden er "vree wijze dinges".
Ik kan u dan ook melden dat mijn zonen sindsdien geregeld gekleed lopen alsof ze uit de jaren 60 komen, want ze hebben niet alleen de kleren die ik als kind droeg (laten we dat de-jaren-80-gruwels noemen) ze hebben ook nog de kleren die mijn ouders als kind droegen.
Vandaag passeerde ik er nog eens, want geregeld worden er nog dozen van de zolder gehaald.
Het dus zeker de moeite om zelf eens een kijkje te gaan nemen, maar haast u want binnenkort gaan de deuren definitief dicht.


Ah, ze hebben er ook stof, de max!

Stempelen met Vlijtig

Het werd nog eens tijd om iets te bestellen, ik had al langer de stempels van Vlijtig op het oog maar het kwam er maar niet van om te bedenken wat ik precies wou. Dus gaf ik haar carte blanche, eentje voor Jef en eentje voor mij en dit werd het. Compleet met zakje en stempelkussen zat het een week later al in de bus.
Een aanrader!

A propos Bistro

Terwijl ik dit post zit ik in het zonnetje met een café au lait en een croissantje, alleen het platte landschap verraadt dat ik niet op een Frans terras zit maar op het erf van een kempische boerderij.
En wat zou ik nu nog geen klein beetje graag op een Frans terras zitten nadat ik dit boek voor de zoveelste keer doorbladerd heb.
Alles wat ze over het boek schrijven is waar, omdat ik het zelf niet beter kan, doet iemand anders het.
Geen twijfel mogelijk, een leuker kookboek gaat er dit jaar niet verschijnen. Het nieuwe boek van Stéphane Reynaud, die we hebben leren kennen van het boek “Van het varken” is genieten geblazen.

De oorspronkelijke Franse titel Ripailles betekent letterlijk vertaald: braspartij. Een synoniem voor brassen is weer smullen en smullen kunnen we zeker met Reynaud.
Alle typische Franse bistro klassiekers zijn in het boek terug te vinden en jeminee wat zijn die gerechten toch onovertroffen.


Eigenlijk moeten we vooral blij zijn dat die chauvinistische Fransen hun eten nooit echt zijn gaan moderniseren zoals wij Nederlanders en de Engelsen de laatste jaren hebben gedaan. Op iedere pagina staat wel een recept wat ik vanavond zou willen eten en dat 480 bladzijden door.
De foto’s, de illustraties, de anekdotes tussendoor het is allemaal om helemaal blij van te worden. Vanavond wordt het een steak tartaar met een ragout van cantharellen en hoorn des overvloeds en voor toe vacherin met aardbeien of zal ik toch maar gaan voor de entrecote à la bordelaise met preitaart en dan een crème brûlée daarna. Dat wordt het grootste probleem met dit boek, het is allemaal zo lekker dat het moeilijk kiezen is.

Voila, begeef u naar de boekenwinkel voor het te laat is.
Jeminee!

Haai!

Zaterdag was ik bij Jipie, gisteren zat hij al in de bus.
Niet van mijn hand dus, maar minstens zo plezant, net zoals deze muts een winter geleden.

Kookboek van het gelukkige buitenleven.

Een nieuwe aanwinst in de boekenkast "Kookboek van het gelukkige buitenleven" van Anna de Leeuw en Marlein Overakker, de eerste is fotograaf en de tweede kok.
Anna de Leeuw heeft ook de foto's gemaakt voor "Mijn keuken van de Zon" en dat zie je, want wat beide boeken gemeen hebben is dat ze ontzettend mooi zijn, met fantastische foto's, maar dat de recepten absoluut niet uitnodigen om in de keuken te springen.
Terra-Lannoo gaf eerder de boeken uit van Tessa Kiros die één voor één pareltjes zijn, mooie foto's én geweldige recepten waartegen deze recepten slappe afkooksels zijn. Uitmelken dat genre staat er in vette letters op.
Spijtig, maar toch moet je het in huis halen, niet voor het eten, maar voor de foto's.


Ppsst, kom maandag zeker kijken!

Kookboeken a volontè

Ergens bovenaan mijn lijstje zwakke plekken staat Boeken Kopen. Dit is dan ook meteen één van de duurste zwakke plekken, want andere zwakke plekken zijn oa. tamzakken, luierikken en helemaal niks doen.
Deze vier boeken schafte ik me de afgelopen maand aan, ik laat jullie even meegenieten.

Alle smaken van de regenboog van Tessa Kiros.
De boeken van Tessa Kiros zijn een verzameling van recepten, aantekeningen van haar reizen, restaurants waar ze heeft gewerkt en haar familiegeschiedenis. Sprookjesachtige herinneringen die je meevoeren naar het huis van een heks, hinkelbanen, schommels, knikkers en het circus. Naar exotische geuren, ijscokarretjes met droevige muziek, bloedende juwelen en kettingen van sinaasappelschillen. In Alle smaken van de regenboog ligt de nadruk op de mediterrane keuken. De recepten zijn naar kleur ingedeeld: van rood, geel, groen, naar roze, wit, bruin, zwart-wit, strepen en veelkleurig. Ideaal voor kinderen of als basis om mee te variëren. Met de foto’s, illustraties en de feeërieke verhalen is kookboek een te klein woord. Een feest om doorheen te bladeren! (Tekst en recepten)
De geweldige pasta met aubergine is één van de vele successen uit dit boek.

Mijn keuken van de zon van Virginie Besançon
- Onweerstaanbaar boek over de heerlijke dingen van het leven
- Een met liefde en zorg samengesteld boek over het koken met verse producten.
- Het boek geeft, aan de hand van de seizoenen, bijna 80 persoonlijke recepten, geïnspireerd op de mediterrane keuken.
- Bijzonder gestyled en gefotografeerd.
- Zeer fraai uitgevoerd met leeslinten, spotvernis en een luxe bindwijze.

Een nieuwe kijk op de mediterrane keuken: lekkere vegetarische gerechten waar de vreugde van afstraalt. Genieten hoort net zozeer bij de streken rond de Middellandse Zee als zonneschijn en zorgeloosheid. Dat bewijst Virginie Besançon met haar recepten. Ze heeft de uitbundigheid van de producten van de zon verrassend uitgebuit. Haar hapjes, gerechten en desserts hebben een betoverende melange van smaken, zijn eenvoudig te bereiden en ze zijn met liefde gemaakt. Dat zie je, dat proef je. (tekst)

Veel frisse recepten, oa de spaghetti met rucola en citroen


- Koken met verse, liefst biologische seizoensproducten van de (boeren)markt is een groeiende trend.
- Vers van het land barst van de groenten, kruiden, noten en het fruit. Het beschrijft het gebruik van zo veel mogelijk lokaal geteelde, met de hand geoogste seizoensproducten.
- Meer dan 200 recepten, plus interessante anekdotes, informatie over voedingswaarde, adviezen over bewaren en basiskooktechnieken.
- Met prachtige foto's van alle producten en smakelijke culinaire fotografie.

Vers van het land speelt in op de hernieuwde belangstelling voor kleinschalig verbouwde, verse seizoensproducten: fruit, groente, kruiden, paddenstoelen en noten. Vers van het land bevat ruim 200 recepten, maar is veel meer dan een kookboek. Het staat vol leuke wetenswaardigheden en geeft informatie over verse producten uit alle delen van de wereld, van knapperige bladgroenten en zomerse citrusvruchten tot herfstige noten en aardse knolgewassen. Als u wilt weten welk aardappelras zich het best leent voor bereiding in de oven of voor puree, wat u kunt doen met een zak kersen of hoe u een artisjok moet eten, zoek dan niet verder. Vers van het land is een uitgebreid naslagwerk voor elke keuken, met receptideeën en verhalen over voedsel die zowel tuiniers, koks en fijnproevers zullen aanspreken. (tekst)

Een kookboek vol recepten van haar blog bij NRC.Next. Eten Enzo is de verzameling van een groot aantal recepten van Janneke Vreugdenhil’s blog Koken Etc. Het kookboek is een boek met recepten voor doordeweek, recepten waarbij je dus niet te veel hoeft na te denken, die binnen no time op tafel staan, ideale recepten voor mensen die naast koken nog tientallen dingen moeten doen. Maar dat zijn niet de enige recepten die je in dit kookboek kan vinden, ook recepten waarbij het niet zo snel gaat, meer uitdagender is, dus voor als je echt de tijd hebt om te koken (of als je iets speciaals op tafel wil zetten voor je gasten). Het boek is ingedeeld in de 4 seizoenen, lente, zomer, herfst en winter, met elk zijn specifieke recepten en zijn eigen anekdote. Het ingredientenlijstje kan je uitscheuren en meenemen als je boodschappen gaat doen. Denk je die lijstjes kwijt te raken? Ook daaraan is gedacht door een enveloppe achter in het boek waar je al je boodschappenlijstjes in kan bewaren. Grappig is dat het kookboek niet standaard is met zijn bladzijde formaat (de foto’s zijn op grotere pagina’s, de recepten op kleinere met afscheurbare boodschappenlijstjes en de anekdotes over de gevoelens van de verschillende seizoenen nog kleiner) en handig zijn de 4 lintjes want tja al lezende kom je heel veel lekkers tegen. Omdat dit een kookblogboek is zijn de reacties van de lezers niet vergeten en maakt het net dat beetje extra. (tekst)
Dat van die enveloppe had ik nog niet door dus.
De raapstelenstamppot heb ik uit dit boek.

Ik ga binnen twee weken op pad om materiaal te halen voor een zelfgemaakt boekenrek, mèt handleiding!
U kijkt toch ook?

Post!!

Het kost mij elke keer een rib uit mijn lijf, maar wat is Amazon toch een fijne winkel.
En nu ga ik lezen.

Wat?
The family at home
Cath Kidston's In Print
D.I.Y.: Kids
The Starving Artist's Way
Flea Market Style
Living the Good Life
The Crafter Culture Handbook