Zeer overmoedig vroeg ik begin november of er speciale verlangens waren voor een nieuwe weekmenukalender. Die waren er of toch niet of toch weer wel en de goesting om er aan te beginnen verdween bij elke beslissing die ik moest nemen. Terug A4 of eerder A5? Met de datum of zonder, met de dagen of zonder? Twee weken op één blad of maar één?
Moest ik ook plaats voorzien voor de lunch en het ontbijt. En een boodschappenlijstje, wel of niet? Welke plaats moest dat dan innemen? En wat dan met mensen die oude papiertjes bijhouden voor boodschappenlijstjes of een app gebruiken, ik kan zo'n mensen toch niet lijstjes laten afprinten die ze niet willen gebruiken?
De. Stress.
Ik deed dus wat ik altijd doe in stresssituaties, het probleem verdringen en iets anders doen.
Werkte zoals altijd perfect.
Maar dan is het ineens vrij kalm achter de computer en in de moestuin en ben je plots heel je huis aan het opruimen, dat kan nu ook niet de bedoeling zijn. Ik zette mij terug aan mijn bureau en hakte wat knopen door.
1. Dit is de laatste weekmenukalender!
Want deze is er eentje zonder datums, een eeuwigdurende!
Maar om toch niet elke week hetzelfde blad in te moeten vullen tekende ik een blad per maand. Dat wordt dus zondagavond 25 februari beslissen of je al eentje voor maart afprint toch nog nog voor februari gaat!
2. Ik haalde de seizoensgroenten van de kalender.
Maar ik gooide ze niet weg, au contraire, ik gaf ze een eigen pagina aangevuld met inspiratie uit Honger! en Dorien zorgde voor inspiratie uit Thuiskomen. (Merci Dorien! ♥) Ik zette er ook nog bij welke groenten en fruit je elke maand kan inmaken of op een andere manier bewaren.
En ik zorgde ook voor een blanco achterkant zodat je daar kan bijhouden wat jouw succesrecepten van die maand zijn/waren.
3. Het formaat is in A5 én in A4.
Zodat u zelf kan beslissen. De blaadjes met de seizoensgroenten en receptsuggesties zitten niet bij de A4-versie, maar die kan je dan uit de A5-versie afprinten. Elk om de beurt wat moeite doen kan nl. geen kwaad.
4. De weekmenukalender heeft bijhorende boodschappenlijstjes.
Die je wel of niet kan afprinten, dat mag je allemaal zelf beslissen.
5. De weekmenukalender heeft zelfs bijhorende receptenpagina's!
Zodat je elk succesrecept meteen kan noteren, lijstjes maken van recepten die je in de toekomst zeker niet mag vergeten te maken of nog wil testen.
Een mega-multi-inzetbare weekmenualmanak dus, wat zeg ik: een weekmenuboek!
Helemaal bujo, haal die prittstift al maar boven!
Hoe ik het zie!
Ik gebruik hem als boekje, weekmenu's ophangen doe ik niet, ik zou niet anders dan gezaag horen.
(Ik vond geen enkel kind bereid om de kalender in te kleuren en ik was te lui om de dikke potloden van Toni te slijpen.)
Ge kunt dat nu niet goed zien, maar rond de kaft zit een plastieken mapje dat ik op maat knipte.
Ik geef het allemaal maar even mee.
Omdat het mijn kalender is moest ik de boodschappenlijstjes wel afprinten, misschien ga ik dat nog doen, dat weet ik nu niet. Ik zou hier bv ook wat lege papiertjes kunnen bijhouden die ik doorheen de week overal tegenkom.
Veel is er aan het concept dus niet veranderd, een kader en tekeningen.
Meer moet dat niet zijn.
Morgenavond kook ik trouwens bij Marcelline en niet bij Michelline zoals ik opschreef. (Terwijl ik aan het schrijven was dacht ik: Tiens, daar stond precies vorige keer geen h in.)
Hier kan ik kort over zijn: dit is een recept.
En hier had ik er ook een kunnen schrijven, maar ik dacht: laat ik hier al mijn te testenrecepten zetten zodat ik dat niet vergeet.
Dat kan dus allemaal hé.
De seizoensgroenten dan, ze zijn er nog steeds maar worden nu versterkt door suggesties uit Honger! en Thuiskomen. Gewoon omdat wij nog wat tijd over hadden. Per maand kan je ook terugvinden welke groenten en fruitsoorten je kan inmaken. Vond ik wel leuk (en op de Zsazsalmanak was er geen plaats meer voor.)
En dan achteraan zou je dan bv nog wat recepten uit magazines kunnen bijhouden. Daar kwam ik gewoon keispontaan op terwijl ik de foto's aan het trekken was. Echt jong, zo'n flexibele kalender dat dat hier is.
En dan nog een hard papierke om af te sluiten.
Voila se, en met dat plastiekske van de voorkant maakt dat dan ook allemaal niet uit dat ge daar iets op zet.
Dit was de volledige A5-versie, een keer uitgeprint.
De maanden ga je dan een keer of vier moeten afprinten hé, ah ja.
Wil je een grotere kalender om op te hangen, of wil je meer plaats zodat je ook je ontbijt en lunch kan bijhouden dan kan je de A4-versie afprinten. Daar zit dit allemaal bij. Niet de pagina met inspiratie en seizoensgroenten. Leek mij precies niet nodig omdat in een groot formaat te hebben.
Iemand die de kalender testte printte alles uit op A4 en lamineerde de weekmenupagina's om dan elke week met een white marker alles op te schrijven (en weer weg te kunnen vegen).
Alles kan, alles mag, dat is hier het leger niet hé.
De samenvatting!
Ik vat voor u even samen: Hier kan je de kalender in A5 en hier in A4 downloaden om af te printen. Doen je printerinstellingen wat raar, sla de kalender dan eerst op en open hem via adobe.
In deze Facebookgroep post je indien gewenst (ja graag!) je ingevulde weekmenukalender, post ook een link naar je blog of naar de recepten moesten die online staan.
De kalender is gratis, maar je zou mij wel een plezier doen door op Honger! te stemmen in de verkiezing van het beste veggiekookboek.
En laat ik om af te sluiten nog eens de voordelen van weekenuten op een rij zetten:
- Nog maar één keer per week nadenken over de vraag der vragen: Moeder, wat eten wij? = meer tijd over!
- Nog maar één keer per week naar de winkel = minder geld uitgeven!
- Halve potjes ricotta of bloemkolen plan je later op de week weer in = minder weggooien!
- Je haalt nog eens een kookboek boven = meer variatie!
- Je kan al wat vooruitkoken = meer rust!
En misschien ook nog wat tips voor een grotere weekmenuslaagkans!
Voila, veel plezier ermee!
De eeuwigdurende weekmenukalender/boek/agenda
Weekmenu #2018
Weekmenuten, dat is al jaren een succes in menig huishouden. Ik promoot al jaren mee het idee, maar vorig jaar was er ook de weekmenukalender. En -zoals dat altijd gaat- als ge u één keer voor iets engageert dan staan ze elk jaar aan uw deur. Gisteren was het zover: Lieve Kim Leysen, zorg je ook voor volgend jaar voor een prachtige vormgeving van mijn weekmenu? 😇😇😘 #weekmenu #planningisalles #huisvrouwdingen
#slijmen ja!
Maar bon, ik ben altijd wel warm te maken voor nog een plezante kalender, dus ik begon meteen te peinzen aan de versie voor 2018. Moet die knal hetzelfde worden, of misschien toch op een ander formaat, of moet er wat meer ruimte worden voorzien voor de lunch en het ontbijt ... #allemaalvragen
Weet ge wat? Als jullie dat nu eens efkes bespreken, hier of makkelijker nog op de weekmenufacebookpagina, dan hoef ik binnen een paar weken maar wat knopen door te hakken en is dat zo af.
Hup, het is aan jullie!
Weekmenu #2017
Eind december, de tijd voor een terug- en een vooruitblik. De terugblik zegt: "Kim, serieus, wat hebt ge de laatste weken toch weer allemaal in uw kas geslagen?!". De vooruitblik zegt: "Misschien moet ge toch maar weer eens beginnen weekmenuten, want het is wel goed dat je makkelijk een maaltijd bij elkaar kan scharrelen in de moestuin, maar daar heb ik u de voorbije periode precies niet gezien?!
Mja.
Veel kon ik daar niet tegenin brengen.
En ik weet niet wat er toen allemaal in mijn hoofd en achter mijn computer gebeurde maar ineens was er weer een almanak, een weekmenualmanak! Het zullen de naweeën van de zsazsalmanak geweest zijn, ik heb nl. altijd wat bang voor een zwart gat wanneer er weer iets afgewerkt is. Ofzo.
U kan er maar goed mee zijn!
Wel, dat hoop ik tenminste, ik heb er toch mijn best voor gedaan.
Laat ik eens de voordelen van de weekmenukalender op een rij zetten, of wacht, laat ik eerst nog eens de voordelen van het weekmenuten oplijsten:
- Nog maar één keer per week nadenken over de vraag der vragen: Moeder, wat eten wij? = meer tijd over!
- Nog maar één keer per week naar de winkel = minder geld uitgeven!
- Halve potjes ricotta of bloemkolen plan je later op de week weer in = minder weggooien!
- Je haalt nog eens een kookboek boven = meer variatie!
- Je kan al wat vooruitkoken = meer rust!
Ik vind dat genoeg bewijsmateriaal.
Next.
De voordelen van de kalender dan:
- De kalender is gratis!
- Als u alle weken bijhoudt, de grootste successen aanduidt en er vervolgens een boekje van maakt dan is het volgend jaar al heel wat makkelijker om een weekmenu samen te stellen.
Deze dingen gaan natuurlijk ook op voor een velleke papier, ik weet het, maar dit is toffer.
En op uw velleke papier staan niet de seizoensgroenten vermeld.
En uiteraard moet je er hier wat inkt en papier tegenaan smijten, maar hey, de eis tot consequentie is de doodsteek van elk goed initiatief.
En ik heb ook op elk blad twee weken gepropt én ik heb het zelf recto verso afgeprint.
Goed, over naar de onthulling van de weekmenukalender!
Tadaa!
En het wordt nog beter!
Kelly - Dietemiet - Ninfje
Eva - Leentje - Dorien
(Klik op de foto voor een grotere weergave en op de naam voor de blog(post).)
Om u meteen goed op gang te krijgen vroeg ik wat weekmenubelievers om alvast de eerste twee weken in te vullen ter inspiratie.
En omdat ik dat hier niet elke week ga posten maakte ik allegauwkes ook een Facebookgroep: Het Weekmenu Van waar iedereen een foto van zijn weekmenu kan posten, desgewenst met link naar een blogpost zodat je ook meteen alle recepten kan meegeven.
Amai, volgend jaar moet er dus elke week feitelijk maar één iemand nadenken over een weekmenu.
We kunnen misschien een beurtrol afspreken.
We vatten voor u even samen:
Hier kan je de kalender downloaden om af te printen.
In deze Facebookgroep post je indien gewenst (ja graag!) je ingevulde weekmenukalender, post ook een link naar je blog of naar de recepten -moesten die online staan- en zet er ook wat hashtags bij, #veggie #vegan #vlees #vis #flexi #52dieet #glutenvrij #kidsproof #hautecuisine #snel #feest #ikzegmaarwat
Zo vind je snel de weekmenu terug die het best bij je past.
Zo, op naar een vlot, gevarieerd en rustig 2017, dat kan ik alvast wel gebruiken!
Weekmenu 2015
In 2011 was het een kaftje, op den duur een dik kaftje.
In 2012 was het een boekje, een schoon, handgemaakt boekje.
In 2013 werd het weer een kaftje, maar het werd wel zo dik niet meer.
In 2014 was het af en toe een los velletje.
Ik heb daar een uitleg voor...
Het zit namelijk zo, in 4 jaar tijd werd onze moestuin meer dan tien keer groter.
Dat is groot genoeg om elke dag iets eetbaars te vinden.
Moest ik willen natuurlijk.
Af en toe wil ik ook gewoon friet met een curryworst.
Of risotto met parmezaan en een spiegelei. Of spaghetti aglio e olio met broodkruim.
Frieten met curryworst eigenlijk zelden.
Goed, meestal eten we dus gewoon iets wat uit de achtertuin komt.
Dat vergt in het begin wat moeite aan extra denkwerk, maar na een tijdje kwam ik er helemaal in en nu zorg ik voor een continue voorraad van een hoop basisdingen (rijst, pasta, citroenen, olies, noten en kaas) en dan is het kwestie van door de tuin te wandelen (of onderweg naar huis mijn perken af te lopen in mijn hoofd).
Er wordt dus nog maar weinig geweekmenuut, maar zeker zoveel gekookt.
Maar toch een boekske!
Een boekske met onderverdelingen zelfs.
Ontbijt, soep, pasta, groenten, ... Alles wat op tafel komt en goedgekeurd wordt door de meerderheid schrijf ik neer.
Zo ongeveer.
Hier en daar nog een tekenigske (van iemand anders) er tussen en klaar.
Mijn eigen kookboek.
Dat kan niet iedereen zeggen.
Behalve Dorien natuurlijk.
En Ann.
Ah ja en Iris en Els.
(En nu zwijg ik, want de foto's hieronder daar scheelt iets mee.)
(Misschien toch maar eens een fotografiecursus gaan volgen.)
Week 26 en 27
Maandag 23 juni, middag
Gisteren gaven Dorien en ik een bedankfeestje voor iedereen die meegeholpen heeft aan het moestuinboek, een avond vol biologen en germanisten. (Kijk, daar maar eens mee naar de voetbal.)
Fijn feestje, maar de dag nadien voel ik me toch wel wat belabberd, katerig eigenlijk, zelfs zonder te drinken.
Het enige wat op zo'n ochtenden helpt is fruit. Ik ontbijt met kersen en watermeloen en dat brengt de dag toch wat aardiger op gang.
's Middags mag het iets vullenders zijn, ik smeer voor mezelf en de kinderen (die 's morgens nog duchtig lagen te knorren) een stapeltje korstloze komkommerboterhammen, of cucumbersandwiches lijk ze in Engeland al eens zeggen.
Fris, knapperig en vooral niet te zwaar.
Maandag 23 juni, avond
's Avonds is de fantoomkater al wat gesleten, het mag dus wel wat robuuster. Omdat ik geen zin heb om naar de winkel te gaan wordt het iets uit de voorraad, een linzenstoofpotje met geroosterde tomaat, ui en knoflook, wat gestoofde bladgroenten met peultjes en tuinbonen en sardientjes uit blik. Klinkt nergens naar, maar smaakt geweldig.
Donderdag 26 juni, middag
De laatste middag zonder kinderen, ik neem het er van.
Terwijl er bietjes in de oven staan te garen kook ik quinoa, die breng ik op smaak met wat olie, kruiden en gedroogde cranberries en daarop komen de bietjes met wat azijn, kruiden, feta en geroosterde pistachenoten. Een feestje.
Donderdag 3 juli, avond
De courgetteplanten zijn in gang geschoten, ik heb er zes: een gele, een ronde, een gestreepte, een lichtgroene, een donkergroene en een gewone groene. Veel te veel voor ons natuurlijk, daarom oogst ik ze klein, de luxe van een grote moestuin.
Ik hoop op een courgettereceptenlijst van Dorien want het gaat niet lang duren voor ik weer omkom in de mega-exemplaren.
In tussentijd maak ik nog maar eens deze simpele pasta.
Spaghetti met courgette, kappertjes en tomaat van The River Café
-Snij boven een kom twee tomaten de man in blokjes, laat het sap en de pitjes in de kom en doe de bokjes in een ander kommetje. Wanneer al de tomaten versneden zijn zeef je het 'afval' boven het kommetje zodat je het lekkere sap met de blokjes overhoudt. Meng olijfolie, gesnipperde knoflook, chilipepers, oregano en kappertjes naar smaak met de tomaten en zet aan de kant.
-Zet ondertussen de pasta op.
-Snij een halve courgette per persoon in halve of kwart maantjes en bak ze in wat olie tot ze bruin zijn, giet dan het tomatenmengsel erbij. De saus moet juist opgewarmd worden, laten pruttelen is niet nodig.
-Meng de saus met de pasta en werk af met wat extra olijfolie, gesnipperde oregano en basilicum.
vrijdag 4 juli, namiddag
Thee met citroencake als tussendoortje, het blijft een van mijn favoriete cakes.
Vrijdag 4 juli, avond
Komkommer, munt, peterselie, courgette en aubergine, allemaal staan ze in de tuin en allemaal verdwijnen ze in het avondeten. Ik zet wat couscous onder een centimetertje kokend water en terwijl snipper ik de kruiden en snij de komkommer in kleine blokjes. Wanneer dat gebeurd is roer de ik de couscous los en breng hem op smaak met citroensap, olie, peper en zout en meng er de kruiden en de komkommer onder. Dat kan aan de kant.
De aubergine en courgette snij ik in plakken van een goeie halve cm en die gaan gegrild boven op de couscoussalade. In de koelkast lagen nog wat perziken en die krijgen dezelfde behandeling, op de grill en in de couscous ermee.
Nog juist wat nootjes (pijnboompitten en pichtachenootjes) roosteren en alles kan op tafel.
Vrijdag 4 juli, avond
Ik heb al dagen zin in Mexicaans en omdat Mexicaanse restaurants niet breed gezaaid zijn in de Kempen maak ik het zelf, tortilla's, avocado's, limoenen, zure room, champignons en rode paprika's worden aangeschaft en al de rest komt uit de tuin.
Vegetarische fajitas
-Snij wat uien en rode paprika's in halve maantjes en stoof ze tot ze gaar zijn. Breng deze groenten op smaak met een mespuntje geroosterd paprikapoeder, chilipoeder, peper, zout en geroosterde komijnzaadjes.
-Bak in een andere pan de in plakjes gesneden champignons en voeg ze bij de groenten wanneer alles gaar is. Laat nog wat sudderen en proef of alles lekker afsmaakt.
-Prak een avocado met wat zout, citroen-of limoensap en gesnipperde koriander en strooi wat van de geroosterde komijnzaadjes over een potje zure room.
Fantastisch, Mexico op een bordje!
Zondag 6 juli
De week rondde ik samen met Tante Hilde af in Villa Augustus waar we ons heel de dag ledig hielden met eten, drinken en zeer korte wandelingetjes.
Meer moet dat niet zijn.
Week 25 en iets over tuinbonen
Zaterdag 14 juni, ochtend
Op weekenddagen sta ik geregeld op nadat de kinderen al een portie cornflakes of muesli achter de kiezen hebben, zo ook deze zaterdag.
Zalig, geen: ik-heb-honger-ik-wil-eten-zijn-er-al-pistolees-gezeur, maar gewoon koffie (ik) en ketnet (zijle) en dan traag op gang komen.
Op zo'n dagen is er tijd voor muffins, pannenkoeken of cake, deze bijvoorbeeld, met -nog maar eens- wat bruine bananen uit de fruitmand.
Vruchten-bananencake
-180 gram malse, echte boter
-150 gram suiker
-200 gram bloem
-½ theelepeltje bakpoeder, of gebruik zelfrijzende bloem
-3 grote of vier kleine eitjes
-2 geplette bananen (zijn ze niet te rijp dan kan je wat meer suiker toevoegen als je van zoet houdt)
-Rode vruchten, aardbeien, frambozen, bramen, ....
-Verwarm de oven voor op 180°.
-Meng de boter met de suiker tot een luchtig wit geheel.
-Klop de eieren apart (als je zin hebt) los en meng ze onder het boter-suikermengsel.
-Meng om de beurt een schep banaan en bloem door het beslag.
-Giet in een cakevorm en verdeel de vruchten over het beslag, de aardbeien sneed ik doormidden.
-Strooi een dun laagje suiker over de vruchten.
-Controleer na een half uur of de cake al gaar is door er met de achterkant van een vork in te prikken, als de vork droog is, is de cake klaar.
Zondag 15 juni
Terwijl Abel een middagdutje doet in de hangmat plukken Jef en ik bessen voor een sorbet. Aardbeiensorbet was het plan, maar de aardbeienoogst is al serieus aan het teruglopen dus wordt het een rode vruchtensorbet. Klinkt eigenlijk ook gewoon een pak sjieker.
Sorbet maken is niks in zijn eigen, mix de bessen en meet de hoeveelheid sap. Per 100 cl sap los je 50 gram suiker op in 50 cl water (op het vuur of in de microgolf, het water moet niet koken). Dit suikerwater laat je even afkoelen en meng je dan onder het sap. Giet in een schaal die in de vriezer mag en meng om het uur eens alles goed door elkaar met een garde.
Er rest mij nog veel tijd voor het avondeten, tijd genoeg dus om op het gemak tuinbonen te plukken, peulen, koken en doppen.
Tuinbonen brengen rust in het weekend.
Ik zet mij op een dekentje in het gras en haal een half vergiet vol tuinbonen uit hun donzen omhulsel. Wanneer alle tuinbonen bevrijd zijn kook ik ze een minuut of twee om daarna aan de tweede ronde te beginnen.
De velletjes van de grotere tuinbonen halen het niveau van de tuinboon naar beneden, door ze te verwijderen krijg je weer een fris groen boontje dat in twee delen uit elkaar valt. Ook dit neemt weer enige tijd in beslag.
Jonger geoogst moeten de boontjes niet dubbelgedopt worden en heel jong geoogst kunnen ze zelfs met peul en al gegeten worden. Eigenlijk het tegenovergestelde van de mens, die houdt navenant de leeftijd beter steeds meer kleren aan.
Ondertussen is Abel wakker en geeft hij samen met Jef de ganzenjongen een bad op drie meter afstand, ganzenjongen blijken grote fan te zijn van tuinboonvelletjes.
's Avonds stoof ik de tuinboontjes in wat boter en voeg er naast een teentje look een hoopje gesnipperde munt aan toe, past fantastisch bij een simpele risotto.
Maandag 16 juni, avond
Vandaag doe ik samen met een buurvrouw boodschappen, morgen voetballen de Belgen en we zijn op zoek naar hapjes voor bij de match. Automatisch leg ik ook een venkelknol in mijn kar, in de moestuin zijn ze al lang verdwenen en venkel is een van mijn lievelingsgroenten. Samen met een potje room en een citroen vormt het een van mijn lievelingspasta's.
Pasta met venkel, room en citroen
Voor twee gulzige eters
-1 venkelknol
-1 tot 2 teentje knoflook
-1 tot 2 citroenen
-25 cl room
-250 gram pasta
-Snij de venkel in de lengte in twee en spoel goed onder een lopende kraan.
-Kook ondertussen de pasta.
-Snij in repen van een dikke halve cm.
-Stoof de venkel in wat boter met olie tot hij begint te kleuren, voeg dan zout, peper,knoflook, zeste en het sap van één citroen toe zodat de aanbaksels los komen.
-Giet het potje room in de pan voor al het sap verdampt is en laat goed indikken.
-Voeg de uitgelekte pasta toe en eventueel wat van het kookwater als alles te droog is.
-Proef of alles op smaak is en kruid anders bij met peper, zout of citroensap.
Donderdag 19 juni, avond
Gisteren maakte ik tussen de soep en de patatten pesto van de toppen basilicum in de serre die anders zouden beginnen te bloeien. Vandaag heb ik weinig zin in pasta pesto. Gelukkig is dit wel een van de favoriete pasta's van de kinderen.
Voor de grote mensen stop ik een ovenschotel kerstomaatjes onder de grill tot ze er zwartgeblakerd weer uitkomen. De tomaatjes worden gemengd met bruut gesnipperde basilicum, penne en wat room.
Vrijdag 20 juni, avond
De geur van de cavaillons die ik gisteren kocht komt me tegemoet van zodra ik binnenkom, het teken dat ze klaar zijn om gegeten te worden. Ik meng ze met een bol buffelmozzarella en basilicum. Voor mij is dit, samen met wat lekker brood voldoende als avondeten, voor degene die willen is er nog wat van de pasta van gisteren over.
Zondag 22 juni, avond
Maanden geleden Doodleden Dorien en ik een date met al de helpers van het moestuinboek, vorige week bleken de Rode Duivels en Rusland hetzelfde gedaan te hebben. Leuk, een etentje op een moment waarbij iedereen (of toch 75% van de aanwezigen) eigenlijk liever naar tv zouden kijken. We besluiten een etentje in twee delen te doen, van half zes tot acht voetbal met bier en hapjes en vanaf dan het etentje zoals we het gepland hadden. (Wij zijn zo flexibel) Het bier is Belgisch en de hapjes komen in drie kleuren (toastjes met olijftapenade, humus afgewerkt met citroenzeste en tomatentapenade).
Voor na de match is er cannelloni met snijbiet en ricotte, courgette-, bietjes-, koolrabicarpaccio en een grote kom groene salade.
De recepten komen uit ons boek, de groenten uit de tuin.
Als nagerecht is er vanille-ijs met frambozen.
Uit: De Moestuin van Mme Zsazsa
Klik op de foto voor een grotere weergave.
